" Goed werk.... "

....heeft tijd nodig ! Toen wij in 2011 het huis van Eric en Tineke Zilverentant kochten, lieten zij  wat interessant materiaal achter in het huis. Materiaal met betrekking tot Francis Brett Young. Een Engelse dokter/schrijver, die van 1948 tot zijn dood in 1954 in dit huis woonde. Ik raakte geïnteresseerd in deze schrijver en begon enkele van zijn boeken te lezen. Geen gering opgave, want een boek in Hoog-Engels geschreven zo'n 100 jaar geleden was niet eenvoudig en de omvang van ruim 800 pagina's maakte het ook niet bepaald eenvoudiger. Een aantal jaren bleef het  daarbij en schreef ik er wel eens een stukje over in mijn weblog. Maar op aanraden van Eric Zilverentant begon ik aan een artikel over de schrijver en ons bijzondere huis. Het bleef bij een artikel in het Nederlands wat slechts twee pagina's omvatte en toen bleef het verder stil tot ik een bezoek bracht aan het Montagu Museum en daar vernam van administratrice Irma Jordaan, dat er heel wat (nog onverwerkte) informatie in het dossier van Francis Bret Young was en er ook nog een twaalftal boeken van de Engelse schrijver aanwezig was. Enige tijd later werd ik benaderd door Rudi Allmayer, die zeer geïnteresseerd is in de historie van ons dorp en veel informatie vergaart door contact te leggen met voornamelijk oudere inwoners, die nog feitenkennis hebben over Montagu en omgeving. Rudi Allmayer was aangenaam verrast te horen dat mijn persoontje al bezig was met een verhaal over ons huis en de schrijver. 

Hij stelde voor om te pogen de hele geschiedenis te achterhalen om die daarna te publiceren in het onderdeel "Stories" van de Montagu Museum website. Daar zijn we bijna een jaar mee bezig geweest. Hij leverde feitenkennis aan en ik heb alles in een verhaal geplaatst. 

Dat verhaal is sinds 15 oktober te lezen als:

Storie nr. 92: Santici huis, een huis met een verhaal.  Er blijkt aardig wat belangstelling voor te zijn, want in een week tijd werd mijn verhaal al door 417 personen gelezen en twee personen reageerden heel positief via e-mails. Wie het verhaal (in het Engels) zelf lezen wil, kan naar de volgende website gaan:

htpps://montagumuseum.co.za/montagu-stories/  

Sinds kort worden de verhalen ook in boekvorm uitgegeven. Natuurlijk wil ik zelf ook zo'n gedrukt exemplaar van mijn verhaal in huis halen.  Ik heb dit werk met plezier gedaan en toen Rudi Allmayer met de vraag kwam of ik hem nog een keer wil helpen met een verhaal over de Italiaanse POW's (Prisoners of War), heb ik toegestemd en al een begin gemaakt met verhaal nummer twee. Dat verhaal zal omstreeks februari 2024 klaar moeten zijn. Goed werk heeft tijd nodig. Er wacht me daarom nog veel, maar wel aangenaam werk !

In deze periode vertoeven er aan de kust van de Indische en Atlantische oceaan regelmatig walvissen en nadat we van een vriendin van Sanja gehoord hadden, dat het wemelde van de walvissen bij de plaats Arniston, was de bestemming voor onze motorrit op woensdag snel bepaald. 

We waren al zo vaak naar plaatsen geweest waar veelvuldig walvissen gesignaleerd waren: naast Arniston waren we meerdere keren in Hermanus, Gansbaai, De Kelders, De Hoop en Malgas. Steeds gingen we af op enthousiaste verhalen van kennissen, die bijna altijd deze indrukwekkende dieren gezien hadden. Dat draaide voor ons in de 12 jaar dat we in Zuid-Afrika wonen, steevast uit op een teleurstelling. Maar zou woensdag het ongeluks-tij keren ? Sanja zegt altijd tegen me: "Niet zo negatief zijn; positief denken." 

Na een motorrit van 125 kilometer zaten we op het terras van het Arniston Hotel en staarden naar de Indische Oceaan. Water, zover als we kijken konden. Prachtig helder, blauw-groen water, maar van de verwachte walvissen ontbrak elk spoor. Dan eerst maar lunchen, misschien komen ze iets later alsnog. Nou, ijdele hoop. Geen walvis gezien. De enige wal-vis, die ik zag, was de gebakken vis op mijn bord. Die smaakte voortreffelijk, maar kon onze teleurstelling toch niet wegnemen. Blijkbaar is het ons niet gegund om deze bijzondere dieren eens goed te kunnen zien !  

 

Afrikaans woordenboek:

met 'n droë bek sit  =  teleurgesteld zijn