In de jaren '80 en '90 gingen we veelvuldig op vakantie met een doodgewone analoge camera en fotorolletjes die ontwikkeld en afgedrukt werden door Het Kruidvat. We waren zuinig en voorafgaand aan elke vakantie werd er nagedacht over de aanschaf van de rolletjes. "Maken we 12-24-36 foto's?" Sinds ik in het bezit ben van een smartphone fotografeer ik heel vaak en heel veel. Van mooie bloemen en planten in onze tuin, tijdens ritten op de motor, bij de wekelijkse wandelingen. Na de fotografie bekijk ik het resultaat en de minder geslaagde foto's worden "gedeleet".
Wat ik nu als een gemis beschouw, is het feit dat er bij ons thuis niet gefotografeerd werd. Van de jaren '50 en '60 is er maar een handjevol foto's en die zijn bijna allemaal gemaakt door tante Jo met het meest eenvoudige toestelletje dat er in die tijd was.
In Die Burger van 30 september stond een interessant verhaal over een standbeeld van Christaan De Wet, een Zuid-Afrikaanse generaal. Wat doet het beeld van een in Nederland tamelijk onbekend persoon in Nationaal Park Hoge Veluwe ? De Wet diende in de Eerste Anglo-Boer Oorlog (1880-1881) als vaandrig en nam deel aan de Battle of Majuba Hill, waarin de Boeren de Engelse strijdkrachten versloegen. Daardoor werd de onafhankelijkheid van de Zuid-Afrikaanse Republiek weer hersteld. Na die oorlog leefde hij van 1881 tot 1886 op zijn boerderij Leeuwkop Farm. Actief was hij daar wel, want hij en zijn echtgenote kregen maar liefst 16 kinderen.
Blijkbaar was de Zuid-Afrikaanse president Marthinus Theunis Steyn zo onder de indruk van De Wet's kwaliteiten, dat Christiaan de Wet benoemd werd tot generaal tijdens de Tweede Anglo-Boer War (1899-1902).Waarom het beeld in het Nederlandse park terecht gekomen is, is niet helemaal duidelijk, maar het komt hoogst waarschijnlijk door de kennismaking van De Wet met Anton Kröller, een vermogende zakenman uit Rotterdam. Kröller heeft jarenlang graan uit Zuid-Afrika ingevoerd en schijnt Zuid-Afrika meermaals bezocht te hebben. Een dieper contact is waarschijnlijk ontstaan toen drie Boer-generaals (De Wet, Louis Botha en Koos de la Rey in 1902 Nederland, België en Engeland bezochten met een verzoek om financiële ondersteuning voor de Zuid-Afrikaanse weduwen en wezen na de oorlogen. Geld hebben ze toen echter nauwelijks gekregen.
Helene Müller, de vrouw van Anton Kröller, was een intelligente, ontwikkelde vrouw, die met geld van haar man kunstwerken begon te verzamelen. Zo was zij bijzonder geïnteresseerd in de schilder Vincent van Gogh en schafte 91 schilderijen en 173 tekeningen van hem aan. In 1921 kreeg de beeldhouwer Joseph Mendes da Costa de opdracht om een beeld van De Wet te vervaardigen. Later komt het echtpaar Kröller-Müller in financiële problemen en om haar kunstverzameling te redden, draagt Helene Müller haar verzameling in 1935 over aan de Nederlandse overheid op voorwaarde, dat alles in een openbaar museum terecht komt. Het 5400 hectare groot Hoge Veluwe landgoed van het echtpaar wordt staatsbezit en omgebouwd tot een nationaal park. Op die zandvlakte in Gelderland staart De Wet nog steeds hoopvol naar het zuiden !Tenslotte:
Vorige week berichtte ik over het eendje, dat bij ons in het zwembad terecht gekomen was. Het was geen eendje, maar een meerkoetje, meldde ik. Als je informatie verschaft, is het wel wenselijk dat dat correcte informatie is en dat was het vorige week dus niet. Het was geen eend, maar ook geen meerkoetje. Het was een fuut. Ik kreeg die informatie van iemand hier in Montagu. In het Afrikaans noemen ze een fuut een kleindobbertjie !Afrikaans woordenboek:
kluitjies bak = leugens vertellen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten