Dinsdag zijn "meeloper" Teus en ik weer eens naar de Avalon Springs gelopen. Vier kilometer heen en ook weer vier kilometer terug. Ik heb die route al enige keren gelopen, maar het blijft een prachtige tocht. Zeker als de weersomstandigheden perfect zijn met een temperatuur van 28 graden. Bij mijn terugkomst thuis heb ik meteen gegoogeld naar informatie over deze Springs. Wie de eerste ontdekkers van deze warmwaterbron zijn geweest, is niet duidelijk, maar waarschijnlijk zijn dat de Voortrekkers geweest die in het begin van de 18e eeuw van Kaapstad verder oostelijk het land in trokken. De vroegste beschrijving kwam in 1818 door een onbekend iemand met de initialen: I.H.G. In 1841 ontstond er op farm Uitvlucht het dorp Agter Cogmanskloof, het latere Montagu. Deze nederzetting was afgesneden van de buitenwereld vanwege de praktisch onmogelijke doortocht door de Cogmanskloof. Pas nadat Baines een begaanbare weg en bruggen had geconstrueerd werd Montagu bereikbaar. Er kwamen toen veel meer reizigers, die het geneeskrachtige bronwater ook ontdekten. Vanaf 1873 begon men het water economisch te exploiteren door entreegeld te vragen. Montagu kreeg bekendheid als een "Health Resort" en daardoor kwam er een instroom van rijke mensen, die vakantiehuisjes kochten. Op een bepaald moment gedurende de vroege jaren kon het dorp prat gaan op de aanwezigheid van vijf miljonairs. In 1903 bezocht Dr. Marloth de bron. Deze professor in scheikunde ontdekte, dat alle uitstromingen komen van één bron waaruit water stroomt dat een temperatuur heeft van maar liefst 44 graden. 
Marloth spreekt daar van een moderne "Pool of Siloam". Voor de niet zo bijbel-vaste lezers: In lang vervlogen tijden werd er een ondergrondse tunnel gebouwd vanaf de bron naar de laagste plek binnen het huidige Jerusalem. Op deze manier beschikte de stad over water, maar konden aanvallende legers geen gebruik maken van dat water. Het is het startpunt van pelgrims, afdalend naar de Tempelberg om offers te gaan brengen.
Je kunt - rijdend - op 2 manieren de Springs bereiken, maar lopers zoals wij kiezen nooit de asfaltweg. Wij volgen te voet de loop van de stroom door de kloof. Meerdere keren moest water doorwaad worden wat met stapstenen en speciaal neergelegde zandzakken best te doen is. De hele route ademt een sfeer van romantiek en wordt ook wel De "Loverswalk" genoemd !
Door de beperkende maatregelen als gevolg van de Covid-pandemie waren veel winkels gesloten of niet bereikbaar. Geen groot probleem als er webwinkels zijn waar je mooie kleding kunt bestellen. Zo ontdekte Sanja prachtige artikelen op een - naar later bleek - Chinese website. Samen met onze buurvrouw kwamen enkele kledingstukken in het winkelmandje. Voor mij werd ook een korte zomerbroek besteld en omdat ik door het binnen blijven zitten enige toename in gewicht had opgelopen, werd niet maat L besteld, maar werd het maat XL. Na een maand kwam de bestelling per koerier en wat bleek: Mijn broek in maat XL was meerdere maten te klein. Blijkbaar is een XL-Chinees toch anders van formaat dan een voormalige Nederlandse inwoner van Zuid-Afrika (die beslist nog wel XL-kleding nodig zal hebben) !
Tenslotte:
Woensdagochtend vertrok onze motorgroep met een mooie rit in het vooruitzicht naar het kustplaatsje De Kelders vlakbij Gansbaai. Daar bevindt zich de KlipGat-cave, een onderaardse grot die uitkomt in de Atlantische oceaan. Aan de rand van De Kelders bevindt zich het natuurgebied "Walkerbay Nature Reserve" en daar moet je doorheen rijden om bij de grot uit te komen. Een vriendelijke doch besliste jonge vrouw hield de slagboom echter gesloten en maakte ons duidelijk, dat motorrijders echt niet toegelaten mogen werden tot het natuurgebied. De reden is: Motorrijders houden zich niet aan de regels. Zij rijden te hard, maken te veel herrie (motor én rijders) en beschadigen de natuur. Ook al probeerden wij aan te geven, dat onze groep niet tot deze categorie behoort; zij was niet te vermurwen. Geen toegang en dus geen bezoek aan de KlipGat-cave. Op internet vond ik wel een foto en die plaats ik dus maar hier bij gebrek aan eigen materiaal. Eén van de opmerkelijkste voorbeelden van menselijke bewoning in de Steentijd in Zuid-Afrika bleef voor ons helaas onbereikbaar !
Thuisgekomen bleek er flink wat heisa geweest te zijn bij onze buren. Er bleek een minstens twee meter lange boomslang bezig te zijn met het oppeuzelen van een duif. Gelukkig is er in Montagu Gerrie Heyns, een ervaren en kundige slangenvanger, die snel ter plaatse was en de slang wist te vangen. De boomslang verdween in een meegebrachte ton en de gesneuvelde duif werd er bij gedaan. Waarna de ongewenste indringer afgevoerd werd om ergens buiten het dorp in het vrije veld losgelaten te worden. Een beet van een boomslang kan dodelijk zijn, maar als een slachtoffer snel naar een hospitaal in Kaapstad gebracht kan worden, overleeft een slachtoffer de beet meestal wel. Alles goed en wel, maar voor ons kan zo'n boomslang de boom in !
Afrikaans woordenboek:
gewig optel = zwaarder worden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten