Iedereen kent het kaartspel Patience (Europa) of Solitaire (USA/Canada). Het is een kaartspel voor één persoon. De naam Patience komt uit het Frans en betekent "Geduld", een verwijzing naar het feit dat de meeste spelen niet tot een goed einde gebracht worden, aldus Wikipedia. Patience werd in eerste instantie gespeeld om de tijd te doden en in de gevangenissen niet krankzinnig te worden. Het spel werd vooral populair in Frankrijk en Engeland en Napoleon zou het spel gespeeld hebben tijdens zijn ballingschap op St. Helena (wellicht een tip voor Trump??).
In Noord-Europese landen dicht men het spel zelfs een voorspellende functie toe. Lukt het je vaak om het spel uit te krijgen dan lacht het geluk je toe, maar als dat niet het geval is, kijk dan maar uit. Na 1987 steeg Patience nog meer in populariteit toen meneer Fregger het spel uitbracht om te spelen op de computer. Windows leverde het daarna standaard bij iedere Windows-gebruiker. Met de komst van het computerspel kwam er een einde aan het "vervelende" schudden van de kaarten. Het spel is razend populair geworden onder alle leeftijden.
Ik zie mijn vader nóg zitten aan de eetkamertafel. Een sigaret of soms een sigaar - meestal uitgegaan - in zijn mondhoek en het kaartspel Patience vóór hem op tafel. Elke avond speelde hij urenlang dit spel. De kaarten waren na lange tijd nauwelijks nog te gebruiken doordat kleuren en afbeeldingen grotendeels door veelvuldig gebruik vervaagd waren. Hij had een hekel aan het telkens maar weer schudden van de speelkaarten als het spelletje niet uitkwam en als hij dacht dat wij niet opletten, paste hij "eigen spelregels" toe en draaide hij stiekem kaarten om. Sinds kort staat Solitaire op mijn gsm en speel ik - net als mijn vader - dit verslavende (althans dat zegt Sanja) tijdverdrijf. Ik zit niet in de gevangenis of in ballingschap en of het helpt om niet krankzinnig te worden, is nog maar de vraag. Destijds ergerde ik me wel eens aan dat "eeuwigdurende" spelletje. Nu kan ik alleen maar zeggen wat Stef Bos vele jaren geleden al zong: " Papa, ik lijk steeds meer op jou " !
Hier boven viel de naam: Fregger. De voornaam van die meneer wist ik niet en dus ging ik zoeken op internet. Zo kwam ik bij toeval op de site: www.familysearch.org. Zonder resultaat wat meneer Fregger betreft, maar laat ik eens proberen wat men weet van mijn naam. Er werden 157 namen van de Sande gevonden, waaronder 79 in België, 18 in de USA en (slechts) 10 in Nederland. Na mijn voornaam Leonardus ingevuld te hebben, kreeg ik de volgende informatie: Leonardus van de Sande, zoon van Helena van de Wal en Cornelis van der Sande, woonplaats Best, geboortejaar onbekend, overleden 17 februari 1861. Mijn vader en grootouders kwamen uit het Brabantse Best en de eerder genoemde Cornelis en Leonardus zouden dus verre voorvaderen van mij kunnen zijn !
De woensdagen zijn op voorwaarde van mooi weer, gereserveerd voor ritten op de motor. Ik ben sinds 6 weken in het luxe bezit van twee motoren en dus moet er een keuze gemaakt worden. De moderne Triumph is een alleskunner en kan dus ingezet worden op zowel asfaltwegen als "grondpaaie". Van de klassieke Royal Enfield wist ik nog niet hoe die zich zou houden in het zand. Collega rijder Wim beschikt sinds een week over een nieuwe Chinese motor, die luistert naar de naam Zontes en ook van die motor was nog niet bekend hoe een rit op gravel zou uitpakken. Tijd dus voor een test "zandhappen". Zorgen hoeven we beiden niet te hebben. De test was succesvol voor beide "nieuwelingen".
Geen opmerkingen:
Een reactie posten