Zoals vorige week al aangekondigd, heb ik gezocht op internet en informatie gevonden omtrent de heilige Mildred, patroonheilige van het Anglicaans kerkje in Montagu. Volgens Wikipedia leefde Mildred ongeveer van 660 tot 730 na Christus en zij was de dochter van koning Merewalh. Op een zeker moment trad zij in in de abdij van Minster, waar zij later abdis (hoofd) werd. Na haar dood werd zij heilig verklaard vanwege haar bijzondere gave om wonderwerken te verrichten. Tijdens haar terugkeer uit Frankrijk, stapte zij op een witte marmeren steen aan de oostkust van Kent. Bijzonder was, dat haar voetafdrukken diep in de harde steen zichtbaar en voelbaar waren. Mensen met allerlei kwalen bezochten de steen en vonden genezing door schraapsel van de steen in vloeistof te doen en dit drankje in te nemen, waarna men genezing vond. De steen werd meermaals weggehaald, maar telkens kwamen de voetafdrukken weer terug. Zo kwam het, dat Mildred hoog in aanzien kwam en later om haar wonderwerken heilig verklaard werd. Aldus werd in 1030 opgetekend in een hagiografie (biografie van een heilige) door ene Goscelin of Saint Bertin !
De buitenkant van de Saint Mildred's Chapelry vond ik fraai, maar ik wilde graag de hopelijk ook interessante binnenkant zien en eens een keer een Anglicaanse mis bijwonen. Zo stapte ik zondagochtend om half tien het kerkje binnen om ogenblikkelijk aangestaard te worden door een 20 tal kerkgangers en ook de priester stopte zijn verhaal om de "toerist" welkom te heten. Ik bedankte voor het welkom zijn en heb aangegeven geen passerende toerist te zijn, maar een inwoner van Montagu op zoek naar een passende kerk. Meer een "lost soul in Montagu". Opvallend was het feit, dat de helft van de aanwezigen "gekleurd" was. De mis verliep vergelijkbaar met de missen in mijn jeugd. Er werden lezingen gehouden. Er was een preek. Er werd gezongen en de vriendelijke organiste verliet een moment haar plaats aan het orgeltje om mij een misboek en een hymne-boekje te overhandigen. Om wijs te worden uit het liedboek kostte me dermate veel tijd, dat de gezangen al weer beeindigd waren voordat ik de betreffende hymne gevonden had. Bij de Consecratie hanteerde een oude man in de functie van misdienaar erg enthousiast een bel. Het geluid daarvan moet aan het eind van het dorp nog hoorbaar geweest zijn. Om de Communie te ontvangen werden de kerkgangers naar voren gevraagd en moesten we knielen voor de communiebank. Hoe lang was dat geleden voor mij? Na de zegen mocht ik het gastenboek tekenen en werd hartelijk uitgenodigd om dit bezoek niet bij één keer te laten. Ik ga beslist nog wel terug !
Oost-west, thuis best, maar dat geldt blijkbaar niet voor iedereen. Veel mensen zijn niet tevreden met de plek waarop zij wonen en zoeken een - in hun ogen - betere woonplaats. Je hebt natuurlijk de groep emigranten, die vanwege oorlogsgeweld of uitzichtloze leefsituatie een andere plaats zoeken, maar ook is er een groep van mensen, die uit nieuwsgierigheid verkassen om te zien of het gras ergens anders groener is dan thuis.
Wij behoren tot die laatste categorie. Terwijl wij en nog honderdduizenden anderen het leven verkiezen in Zuid-Afrika, zijn er ook veel Zuid-Afrikanen, die hun land verlaten. In 2017 woonden er 900.000 Zuid-Afrikanen in een ander land. Brittannie was koploper met 210.000 personen. In Australie woonden er 190.000. De Verenigde Staten van Amerika kenden er 100.000 en 60.000 hebben er voor Nieuw-Zeeland gekozen. De belangrijkste redenen zijn: De onzekere toekomst en zwakke economie van Zuid-Afrika met een stuurloze regering, die er niet in slaagt om de structurele achteruitgang van dit land te keren. Andere factoren zijn corruptie en hoge criminaliteit. Veel hoog opgeleide, meestal blanke jonge mensen trekken weg vanwege het transformatiebeleid, waarbij zwarte mensen bij voorkeur benoemd worden. Zij zoeken een toekomst in andere landen met betere vooruitzichten, waar het gras letterlijk en meestal ook figuurlijk groener is !
Tenslotte:
Er is hier in de regio een actieve Tuinbouwgroep. De leden komen een aantal keren per jaar bijeen op een plaats waar een interessante tuin te bekijken is. Vaak komt er dan ook een expert op een terrein, dat raakvlakken heeft met tuinen. Dinsdag kwam de groep op bezoek bij onze buren, maar ook even bij ons.
Nico van der Merwe, één van de uitgenodigde experts had een heel leerzaam verhaal over honing en de belangrijke functie van bijen omtrent het voortbestaan van onze samenleving. Gelukkig blijken er - aldus Nico - experimenten te zijn met drones, die de taak van bijen wellicht ooit over kunnen nemen. Onze achterburen, Frans en Liesbeth toonden enkele van hun zeer fraaie presentaties van vetplanten en hun omgeving. De 24 belangstellenden hebben veel geleerd en genoten van bijzondere tuinen, maar ook van de lekkernijen, gepresenteerd door onze buren !
Afrikaans woordenboek:
hommeltuie = drones
Geen opmerkingen:
Een reactie posten