donderdag 2 augustus 2018

"Een brug te.......! "

Nee, nu eens niet te ver, maar te mooi. Grootheidswaan(zin) volgens nogal wat mensen in de omgeving van Ashton. Ashton is een dorpje van niks. Een hoofdstraat met enkele zijstraatjes, met een township en een betonnen bruggetje over een riviertje, waar nauwelijks water in staat. Drie jaar geleden is er een wegenbouwproject gestart om de doorgaande weg van Ashton, de oude brug incluis, te vernieuwen. Een gerenommeerd architectenbureau heeft een brug ontworpen, die schitterend zou passen in Kaapstad of Johannesburg, maar niet in het nietige dorpje, wat tussen Robertson en Montagu ligt. Je zou het kunnen vergelijken met een Van Brienenoord-brug over de Dommel in Geldrop. Het wordt een mega-brug, waar nu al drie jaar aan gebouwd wordt en men is nog niet eens halverwege. De bouw ligt al een paar weken stil, want de aannemer heeft geen geld meer om de brug verder af te maken. Elk nadeel heb zijn voordeel orakelde Johan Cruyff, want als de brug (ooit) af is, heeft Ashton een toeristische bezienswaardigheid van vanjewelste en komt de brug niet af, dan komen er wellicht ook veel bezoekers kijken naar dit onvoltooide, grootheidswaanzinnige bouwsel !

De appel valt niet ver van de perenboom. Dat kon ik woensdag tijdens de wekelijkse wandeltocht met eigen ogen constateren. Deze keer geen tocht in de ons omringende bergen, maar een interessante tocht over de "vrugteplaas Versameling" in de Koo, een vruchtbaar gebied zo'n 35 km buiten Montagu. Deze plaas - meer dan 200 hectare groot - staat voor de helft vol met appelbomen van de soort Fuji en de andere helft bestaat uit Forelle perenbomen. In 2016 waren wij al eens op deze plaas en kregen toen van eigenaar Johan een interessante uitleg over het dagelijks leven op een vrugteplaas. Destijds hingen de Fuji-appels pluk-klaar aan de bomen, maar de Forellen waren nog niet zo ver. Nu was de appeltijd al voorbij en de perenpluk was in de laatste fase.
Eerst namen we een kijkje in de "pakstoor", een grote hal, waar het fruit gewassen, gesorteerd en verpakt wordt. Tientallen werkers - meest vrouwen -  deden wat handwerk, terwijl verder allerlei machines zorgden voor het mechanische transport door de grote hal.

 Daarna liepen wij gedurende twee uur tussen de appel- en perenbomen in ruste en genoten van het fraaie wisselende landschap. Zo werd het een heel andere tocht dan andere keren, maar het was zeker een welkome afwisseling !

Tenslotte:
In de Verenigde Staten van Amerika zijn enorme aantallen wapens in de omloop, maar ook in Zuid-Afrika hebben heel veel burgers geweren in hun bezit. Je kunt die hier tamelijk gemakkelijk aanschaffen, maar moet wél beschikken over een "lisensie". Daar zit momenteel een fors probleem: De overheid heeft de administratie van de licenties slecht op orde en probeert daar nu wat aan te doen via controles. Wie niet over een geldige vergunning beschikt, raakt het wapen kwijt en kan zelfs in hechtenis genomen worden. Nu heeft het Hooggerechtshof vorige week vrijdag bepaalt, dat de politieactie geen goede zaak is. Ten eerste, omdat de capaciteit van de gevangenissen niet toereikend is om zoveel burgers op te sluiten. Ten tweede, omdat in beslag genomen wapens op "mysterieuze wijze uit politiebureaus blijken te verdwijnen". De wapens zijn - aldus de opperrechter  - veel veiliger bij de burger, óók al beschikt die niet over een  geldige vergunning !


Afrikaans woordenboek:

appelsous  =  appelmoes


Geen opmerkingen:

Een reactie posten