Onze buurman Eric is een fervente luisteraar van de RSG-radiozender (Radio Sonder Grense). Hij mist zelden het zondagochtend-programma: "Die Tale wat ons Praat". In de uitzending van vorige week zondag beweerde een zekere dr. Botha, dat "veelvervig" een bestaand Nederlands woord is. Toen Eric me dit vertelde en vroeg of ik dit woord kende, was mijn reactie: "Nooit van gehoord, maar ik zoek het op in de "Dikke van Dale". En waarachtig. Veelvervig blijkt te bestaan. De "Dikke van Dale" omschrijft het als volgt: zó gekleurd als door het eerste lid (veel-) is aangeduid. Verder onderzoek op internet leerde me, dat Simon Vestdijk in 1949 het gedicht "November" schreef en daarin het woord veelvervig gebruikt heeft. Jaap Goedegebuure beschreef in zijn boek "De Veelvervige Rok" het verhaal uit Genesis over het veelvervige kleed van Jozef, de zoon van Jacob. Veel dichter bij huis schreef de burgemeester van Zaanstad in 1985 een brief aan alle agenten van de gemeente, dat een veelvervig kapsel voor de agenten taboe is. Ik heb weer wat geleerd en heb me voorgenomen om de goede raad van Eric op te volgen en voortaan 's zondags naar het RSG-programma te luisteren!
Veelvervig was mij dus niet bekend, maar ik heb de wijsheid niet in pacht. Voor mij betekent veelvervig eerder, dat er veel geverfd moet worden. Een klus waar ik elk jaar weer mee geconfronteerd word aan zowel de binnen- als de buitenkant van ons nogal grote huis. De ergste zomerhitte lijkt te gaan wijken en vorige week maandag heb ik dan ook de eerste verfklus van dit jaar geklaard. Ik heb zo'n idee, dat er nog veel vervige dagen gaan volgen!
Tenslotte:
Op de terugweg van de Classic Car Show in George, reed ik achter een vrachtauto, die geladen was met steentjes en vóórdat ik de wagen kon inhalen, vloog een steentje tegen de voorruit van onze auto met een barst tot gevolg. De verzekeringsmaatschappij deed niet moeilijk. Repareren met hars of helemaal vervangen was de vraag. Een mevrouw gaf Sanja telefonisch de opdracht om een munt van 50 Randcent op de beschadiging te leggen en te kijken of de beschadiging groter was dan de munt. Dat bleek het geval, waarna de verzekering opdracht gaf om de hele ruit te vervangen. Vrijdagmiddag kwamen de "Autoboys" uit Worcester en een uurtje later hadden we een perfecte nieuwe ruit. Deze boys vertelden, dat zij tegenwoordig elke week ruit-schades moesten repareren in Montagu. Vanwege de werkzaamheden in de Cogmanskloof vliegen de stenen blijkbaar in het rond en nogal eens tegen passerende auto's. Nu volgende week nog even de deuk uit de achterklep laten halen en dan is onze Toyota Rav4 weer helemaal zoals hij wezen moet !
Ik heb het even opgezocht: Al twaalf keer eerder schreef ik over onze verblijfsvergunningen. En het einde is nog steeds niet in zicht. Onze huidige tijdelijke verblijfsvergunning komt ten einde op 18 april aanstaande. Na twee tijdelijke vergunningen vroegen we in januari 2015 een vaste verblijfsvergunning aan, die - volgens het Ministerie van Binnenlandse zaken - verleend zou gaan worden na een wachttijd van 8 tot 10 maanden. We zijn nu 25 maanden verder en hebben nog niets van "Pretoria" vernomen. Als we op 18 april geen verblijfsvergunning meer hebben, moeten we het land verlaten na 6 jaar hier legaal gewoond te hebben. De enige manier om toch nog wat langer in dit land te mogen blijven, is om voor de derde keer maar weer een tijdelijke verblijfsvergunning aan te vragen en dat hebben we vorige week gedaan.
We zijn twee maanden bezig geweest om alle benodigde papieren bijeen te brengen en vol goede moed reden we de ruim 500 km heen en weer naar het kantoor van VFS-Global in George om daar te horen, dat we niet beschikten over een wettig bewijs, dat we de kosten voor de aanvraag (R.2700) betaald hadden. De moed zonk in onze schoenen en we vreesden, dat we weer terug moesten naar Montagu. Gelukkig adviseerde de ambtenaar ons om naar het naastgelegen Internetcafé te gaan om daar een print van ons betaalbewijs te halen en zo kwam alles toch nog goed. Onze aanvragen zijn weer naar Pretoria gestuurd en men heeft beloofd om binnen 6 weken antwoord te geven. Hopelijk mogen we dan opnieuw 2 of 4 jaar (tijdelijk) hier blijven en ontvangen we in die periode onze vaste verblijfsvergunning. Mijn geduld begint op te raken. Blijkbaar zijn we hier niet welkom en moeten we maar eens gaan nadenken over een ander land waar we wél welkom zijn !
Op de terugweg van de Classic Car Show in George, reed ik achter een vrachtauto, die geladen was met steentjes en vóórdat ik de wagen kon inhalen, vloog een steentje tegen de voorruit van onze auto met een barst tot gevolg. De verzekeringsmaatschappij deed niet moeilijk. Repareren met hars of helemaal vervangen was de vraag. Een mevrouw gaf Sanja telefonisch de opdracht om een munt van 50 Randcent op de beschadiging te leggen en te kijken of de beschadiging groter was dan de munt. Dat bleek het geval, waarna de verzekering opdracht gaf om de hele ruit te vervangen. Vrijdagmiddag kwamen de "Autoboys" uit Worcester en een uurtje later hadden we een perfecte nieuwe ruit. Deze boys vertelden, dat zij tegenwoordig elke week ruit-schades moesten repareren in Montagu. Vanwege de werkzaamheden in de Cogmanskloof vliegen de stenen blijkbaar in het rond en nogal eens tegen passerende auto's. Nu volgende week nog even de deuk uit de achterklep laten halen en dan is onze Toyota Rav4 weer helemaal zoals hij wezen moet !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
uitsaaikorporasie = omroeporganisatie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten