Wat gebeurt er wanneer je druk,druk, bent. Meerdere afspraken hebt, brood moet bezorgen bij behoeftigen in Ashbury en nog boodschappen moet doen voor je zelf ? Dan rijd je snel achteruit de garage uit en bent vergeten om de achterklep dicht te doen. Je stopt, omdat je een onheilspellend krakend geluid hoort en constateert, dat garagedeur en auto een iets te innig contact hebben gehad met autoschade tot gevolg. Dat overkwam Sanja een maand geleden, maar gelukkig was de misvorming van de achterklep niet al te groot. Maar schade is schade en niemand wil beschadigd door het leven gaan. Oók onze Toyota RAV4 niet en dus diende de schade hersteld te worden. Daarom werd het slachtoffer maandag 6 maart naar autoschadebedrijf "Worcester Bakwerke" gebracht voor wat plastische chirurgie en kon vrijdag 10 maart weer totaal in model en keurig gepoetst opgehaald worden. Onze auto heeft ons nu drie jaar trouw gediend en dus dachten wij (majesteits-meervoud: ik dus) aan een nieuwe vierwieler. Mijn gedachten gingen in de richting van een zelfde model, maar toen zag Sanja een foto van een totaal nieuw model: de Toyota C-HR. (spreek uit als sie-eetsch-arr) Die laatste drie letters staan voor Cross-High Rider.
Bij de Toyota-dealer stond zo'n exemplaar in de showroom en Sanja viel als een blok voor de hippe, modern vormgegeven nieuweling. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat die oude vertrouwde RAV4 - vergeleken met de sie-eetsch-ahr - er nogal gewoontjes, om niet te zeggen enigszins saai uitziet. Het vervolg laat zich raden: Binnenkort staat er een Toyota C-HR in onze garage. Sanja moet over de kleur nog wel even nadenken. Gaat ze voor de coole blauwe of wordt het die fraaie rode ? Kijkend naar de aflopende daklijn, lijkt het me niet waarschijnlijk, dat garagedeur en achterklep elkaar nog zullen raken !
In Nederland is het de gewoonste zaak van de wereld: Een vrouw koopt een auto en wordt geregistreerd als de eigenaar van de vierwieler. Maar niet zo in Zuid-Afrika. Hier gaat de emancipatie echt nog niet zo ver. We hebben de nieuwe auto ondertussen aangeschaft en het werd op Sanja's wens de fraaie rode Toyota C-HR, een super cool model, wat Sanja graag op haar naam wilde hebben. Tóch staat de auto nog steeds bij de Toyota-dealer in de showroom, want de papierwinkel is nog altijd niet geregeld. Het is hier duidelijk een land, waar de man regeert. Sanja moest er zelfs een kopie van ons trouwboekje voor inleveren om te bewijzen, dat zij met mij - een man - gehuwd is. Daarnaast moesten er kopieën van ons beider paspoorten bijgevoegd worden en kwam er ook nog de handtekening van een procureur aan te pas om aan te tonen, dat alles correct en eerlijk was aangevraagd. Hopelijk komt op korte termijn de registratie rond. Een auto is in dit land nog een "mannending" en op het gebied van emancipatie moet er in onze ogen nog aardig wat gebeuren. Wat zou er nu gebeuren wanneer ik - als man - een nieuwe keuken wil gaan aanschaffen?? Gelukkig hebben we dat 5 jaar geleden al gedaan !
Tenslotte:
Bij Home Affairs worden ze snel. Binnen twee weken kregen we via de mail het bericht, dat onze verblijfsvergunningen geregeld waren en naar George gestuurd zijn.
Zuid-Afrikaans woordenboek:
Nee, helaas gaat het niet over de lang verwachte Permanente verblijfsvergunning. Het handelt over onze derde Tijdelijke verblijfsvergunning. We gaan die vrijdag ophalen en hopelijk mogen we weer 4 jaar in dit land blijven. Maar na al 6 jaar hier gewoond te hebben, is er voor ons nog geen zekerheid op de echte lange termijn. Zes jaar, want op 4 maart 2011 streek ik hier neer. Twee dagen later arriveerden twee erg ontdane honden en op 9 maart was ook Sanja van de partij. Twee maanden later stond de verhuiswagen met ons hele hebben en houden voor de deur !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
vertoonlokaal = showroom
Geen opmerkingen:
Een reactie posten