" Wij zullen dóórgaan "

Met onze lopersgroep zitten we momenteel duidelijk in de komkommertijd. Van ons oorspronkelijk zeskoppig ledental waren er de afgelopen weken nog slechts twee personen over. Eén persoon vertrok voorgoed terug naar homeland Noord-Amerika. Een andere persoon "zwaluwt" en is nu 5 maanden in Nederland. Twee anderen vonden het nodig om wééken lang in Europa op vakantie te gaan. Máár... kwantiteit is ondergeschikt aan kwaliteit en de twee achterblijvers laten zich niet tegen houden door de wegblijvers. " Wij zullen dóórgaan ".
Vrijdag voerde onze wandeling vanuit het dorp naar de noordelijke buitenkant van Montagu, waarbij een pittige heuvel genomen diende te worden. Op bepaalde delen was er meer sprake van klauteren dan van lopen en dat was dermate vermoeiend, dat we meerdere keren even halt moesten houden om op adem te komen en tegelijk te genieten van de vergezichten. Maar de directe omgeving om ons heen trok meer onze aandacht. De bewuste heuvel is het domein van een aantal dakloze zwervers, die een enorme berg vuilnis achterlaten. Schoenen, kleding, flessen, toiletpapier en uitwerpselen, het ligt er allemaal en in grote hoeveelheden.
Op een bepaalde plek leek het wel een filiaal van C&A te zijn. Zóveel kleding is er achtergelaten. De meeste "hawelose" zijn verslaafd aan drank en drugs. Sommigen slapen dakloos op de berg, omdat ze hun woning verhuurd hebben. Het ontvangen huurgeld zetten ze om in alcohol en/of "dagga" (weed). De hoeveelheid flessen is gigantisch. Johan Cruyff zei jaren geleden al: "Elk nadeel heb z'n voordeel". Ik ben zaterdag terug gegaan en heb de tocht van vrijdag nóg een keer gelopen. In anderhalf uur heb ik 102 plastic flessendoppen verzameld in het kader  van de actie: "Doppen sparen voor een rolstoel" !

Er gaat nauwelijks een dag voorbij of er is wel een "Wereld......Dag". Op zondag 22 september was de neushoorn aan de beurt. Het was "World Rhino Day". Deze bijzondere, maar ook bedreigde dieren worden al jaren in groten getale door stropers gedood om hun waardevolle hoorn. Elk jaar sneuvelen er honderden neushoorns. Tussen januari en juni van dit jaar werden er 318 dieren gedood in Zuid-Afrika. Dat is iets minder dan in de zelfde periode in 2018. Toen waren het er 386. Het merendeel van de slachtpartijen gebeurt in het Krüger Wildpark (190). Stropers-syndicaten ronselen vooral helpers in arme gemeenschappen op de grenzen van het park. Ook zijn de grenzen van Zimbabwe en Mozambique dichtbij. Dus de buit is snel in het buitenland. Het Ministerie gaat nu deze gemeenschappen met extra geld en middelen helpen, zodat zij niet min of meer genoodzaakt worden om zich te laten werven voor strooptochten. Hoewel er veel gedaan wordt om neushoorns te beschermen, zijn de 5 soorten allemaal met uitsterven bedreigd. Die soorten zijn: de witte en zwarte neushoorn in Afrika en de Indische, Javaanse en Sumatraanse neushoorns in Azië. De Afrikaanse soorten vallen vooral ten prooi aan stropers. De andere drie soorten raken in Azië steeds meer  leefgebied kwijt door uitbreiding van landbouw. Lang geleden waren er wel een miljoen exemplaren. 40 jaar geleden nog 100.000 en nu nog maar 25.000. Op World Rhino Day probeert men wereldwijd de mensen duidelijk te maken, dat het hoogste tijd is als men de neushoorn wil redden. Dat gebeurt o.a. door  fundraising-dinners, educatieprojecten, veilingen en vreedzame betogingen !

Tenslotte:

Een Kaapse baviaan haalde eerst Facebook en daarna ook de krant. Dat bavianen schrandere, maar ook heel brutale dieren zijn, is hier alom bekend. Als ramen of deuren niet heel goed afgesloten zijn, komen deze brutale rakkers binnen. Ze openen kasten of koelkasten en doen zich te goed aan alles wat eetbaar is. De bewoners mogen de puinhoop daarna opruimen. Die eerder genoemde Kaapse baviaan is niet zo. Deze slimmerik ontdekte tijdens een feest in restaurant Jonkershuis in Constantia, een tafel met daarop pasta-gerechten. De aap nam keurig plaats aan tafel en deed zich tegoed  aan de spaghetti bolognese. Hij (of zij) hinderde verder niemand. Alleen de kelnerin was niet blij: "Die kelnerin was ontsteld omdat zij nie 'n fooitjie gekry het toe hy weg is nie" aldus Jamie Pratt, die het hele tafereeltje vastlegde met  zijn camera en de video daarna op Facebook plaatste !

Afrikaans woordenboek:

Dis darem te dik vir 'n daalder  =  Het loopt de spuigaten uit

" Music in the air "

Donderdag bezochten Sanja en ik een concert van het koor en het orkest van de Eikestad Lagere School. Eikestad - zó wordt Stellenbosch ook wel genoemd -  kan volgens mij beschouwd worden als dé opleidingsplaats voor musici in de dop. Er zijn daar wereldklas-koren en orkesten. De kinderen, die optraden in de NG-kerk zijn nog maar maximaal 13 jaar, maar toonden aan al heel wat in hun muzikale mars te hebben. Natuurlijk kun je van deze jongelui nog geen perfectie verwachten, maar ze slaagden er wél in om de toehoorders een uur lang prima muzikaal te vermaken. Het enige minpunt van deze avond: Er waren precies 100 personen in de kerk en 65 van die 100 mensen waren het koor en het orkest met hun leidsters. Slechts 35 luisteraars namen de moeite om te komen luisteren. Er worden in Montagu zó veel culturele evenementen aangeboden, maar zó weinigen bezoeken deze gelegenheden. Heel jammer en een gemiste kans !

Na het concert van donderdag bezocht ik zondagmiddag een concert in een grote kerk in Robertson. Hier toonde het 60 koppige Cape Town Philharmonic Youth Orchestra voor een praktisch uitverkochte kerk wat deze jonge mensen muzikaal in hun mars hebben. Blank en gekleurd was ongeveer gelijk verdeeld en dat was ook het geval met het publiek. Iets, wat we helaas niet al te vaak zien. Dirigent Hugo Lambrechts heeft volgens mij goed gekeken naar concerten van André Rieu. Met name de uitvoering van de "Donner en Blits Polka" en de "Bloemenwals uit de Notenkraker Suite" leek wel een kopie van onze wereldberoemde Nederlandse dirigent. Als toegift mochten nog vier gekleurde jongelui het dirigeerstokje hanteren en dat deden zij met verve. Meer dan tevreden ging ieder zijns weegs !

                                   













Pretoria en Robertson hebben de overvloedig bloeiende, fraaie Jacaranda bomen, maar bij ons in Montagu hebben wij de Erythrina Lysistemon, die in vroeger tijden beter bekend was als de "Kafferboom". Het woord "kaffer" is hier een absoluut niet meer getolereerd scheldwoord en daarom spreekt men nu meestal van Coast Coral Tree of in het Afrikaans: Kustkoraalboom. Hoe dan ook: Bij ons om de hoek in de Kerkstraat staan er acht momenteel schitterend in bloei en daar is geen woord verkeerd aan !

Tenslotte:

Ik ben een absolute leek op filmgebied, maar "Home Alone", de fameuze film uit 1990 ken ik. "Home Alone" geldt momenteel ook voor mij. Zaterdag heb ik Sanja naar Cape Town Airport gebracht en zij is ondertussen al enkele dagen bij haar ouders in Ermelo. Nu die niet meer in staat zijn om naar Zuid-Afrika te komen, gaat Sanja maar wat vaker naar Nederland toe. Voor mij is er daardoor nu een periode van Home Alone. Maar gelukkig passen onze twee honden goed op mij en ben ik gelukkig niet helemaal Alone at Home !

Afrikaans woordenboek:

'n sokkerboef  =  een hooligan

" Te Kaapren varen "

Jan, Pier, Joris en Corneel, die hebben baarden, die hebben baarden...Wie kent er niet dit oud-Hollandse zeemanslied. Baarden zijn tegenwoordig erg in de mode en zelfs onze koning Willem-Alexander is bezig om zo'n harig  gezichts-begroeisel te kweken. In Die Burger las ik zaterdag een artikel over de (in Zuid-Afrika) op zondag gehouden "Baard-dag". "Dit is môre Internasionale Baarddag, waarop dié simbool van manlikheid gevier word. Netjies gesny, kortgeknip of selfs wild en woes, maak die baard uiteraard 'n impak op vriende, vyande en vroue. Die baard verteenwoordig manlike waardes soos wysheid, mag en gesag, sosiale status en selfs libido". Waarschijnlijk zijn Deense Vikingen er al in 800 na Christus mee begonnen en zo'n baard-dag werd gevierd door het plunderen en plat branden van dorpen, steden en landen door zwaarbewapende bebaarde mannen. Volgens de krant draagt 55 % van de mannenwereld een baard. In een jaar tijd groeit een baard gemiddeld 14 cm en daar zijn - ook weer gemiddeld -  30.000 gezichtsharen voor verantwoordelijk. De (waarschijnlijk) langste baard is die van de in 1927 overleden Amerikaan Hans Nilson Langseth: 5 meter en 33 centimeter. In 1967 is zijn baard aan het Smithsonian Instituut geschonken. Niet iedereen blijkt een fan te zijn van mannen met baarden. Tsaar Peter de Eerste van Rusland heeft in 1698 een baard-belasting ingesteld om zó Russische mannen te dwingen om zich - net als West-Europese mannen - te scheren. Baardloze mannen kunnen gerust wezen, want 18 oktober is er een nationale "Géén Baard Dag" !

In de maandelijkse Montagu-Mail lazen we over een speelgoed-uitstalling, die gehouden wordt vanaf 7 september in het KWV-gebouw aan de Langstraat. Een aantal bijzondere Bartholomina-poppen wordt getoond (Sanja's interesse), maar ook onder andere Dinky Toys (mijn doel). Omdat we die ochtend toch al een belangrijke bezigheid hadden elders in de Langstraat, besloten we om daarna gelijk maar de tentoonstelling te gaan bezoeken. Dat mislukte echter deerlijk, want op de allereerste dag dat de tentoonstelling geopend werd, bleken alle toegangsdeuren potdicht te zitten. Geen tentoonstelling voor ons en andere belangstellenden. Later in de week heb ik het nog eens geprobeerd en toen met meer succes. De toegangsdeuren waren open en twee meisjes aan de balie waren duidelijk blij, dat er eindelijk eens iemand binnen kwam.                                                                          

Ongeveer 5 minuten ben ik binnen geweest. Poppen waren er wel, maar Dinky Toys heb ik niet gezien !

Tenslotte:

De lente is hier aangebroken en dit is de bloeitijd van veel vetplanten. Sinds we enkele dagen hebben, waarbij de dagtemperaturen tot ver in de 30 graden oplopen, bloeien weer de vygies. Vooral de Mesembryanthemum schittert volop in de voorjaarszon.

Nadat we vorig jaar tijdens een motortocht tussen Robertson en Worcester een schitterend tafereel van deze dankbare bloeiers zagen, stelde Sanja voor om een aantal van deze plantjes ook in onze tuin op te nemen. Het resultaat na een jaar valt bepaald niet tegen.
Van de tien aangeplante vygies zijn er nog zeven in leven en vijf bloeien er momenteel erg fraai. Reden voor ons om er nog een aantal bij te plaatsen, zodat we het volgend jaar een nog groter, kleurrijk tapijt in onze tuin hebben !

Afrikaans woordenboek:

'n stampkarretjie  =  een botsautootje

" Uit de school geklapt "

Hendrik Verwoerd was van Nederlandse afkomst en werd president van Zuid-Afrika van 1958 tot 1966. Hij wordt ook wel Apartheidsvader en de architect van de Apartheid genoemd. Heel wat straten en instellingen dragen zijn naam. Vooral scholen. Daar is in deze tijd bijna niemand meer blij mee. De naam herinnert veel te veel aan een donkere periode uit het verleden. Dat vindt men nu ook op de middelbare school "Hendrik Verwoerd"  in Pretoria. Voortaan zal die school bekend staan onder de naam: " Rietondale Senior Sekondêr". Of gemakshalve: Rietondale SS. Nu is de vraag: "Herinnert deze naam niet te veel aan een heel ándere, óók donkere periode uit het verleden ?

Er circuleert op meerdere media een video van leerlingen van de Roseville Secondary School in Umzinto. Protesterende leerlingen komen overal ter wereld voor, maar deze leerlingen houden protestacties omdat zij elke ochtend een rookpauze  van 08.00 - 09.00 uur eisen. Muzi Mhlambi, is de woordvoerder van het KwaZulu-Natalse onderwijsdepartement en hij reageert als volgt: "Daar is geen manier dat ons dit in ons skole kan toelaat nie. Leerlinge moet geleer word oor goeie gesondheid en die gevare wat rook vir jou inhou. Daarom kan leerlinge nie hieraan blootgestel word nie" Johan Venter, bedryfsdirekteur van die Suid-Afrikaanse Onderwysunie zegt:"Dit is absoluut onaanvaarbaar. 'n Skoolterrein is 'n rookvrye sone, 'n openbare terrein waar jy glad nie mag rook nie. Dit is ook wat die wetgewing bepaal. Skoolbeleid moet duidelik aandui dat sulke gedrag nie geduld sal word nie".

Een belangrijke reden voor mij om zes dagen naar Nederland te gaan, was de afscheidsreceptie van de Magistrum-docent, die mij en nog acht collega-directeuren in 2000 opleidde tot beter toegeruste basisschool-directeuren. Een salarisverhoging kregen we daarna niet van de minister van Onderwijs, maar wél mochten we als beloning voor onze inspanning de titel voeren van RDO (Register Directeur Onderwijs). Het was een zware cursus, die er wél toe leidde, dat er een heel hechte band ontstond tussen docent en cursisten en cursisten onderling. Onze Magistrum-groep komt nog steeds twee keer per jaar bijeen, docent en zijn vrouw incluis. De volgende Magistrum-bijeenkomst is gepland op 20 september, maar dan ben ik helaas niet in staat om naar Nederland te gaan. Zo'n kort verblijf in Nederland is wel vermoeiend, want de paar beschikbare dagen zaten propvol activiteiten en bezoeken !


Omdat ik dol ben op chinees eten grijp ik elke keer dat ik in Nederland ben aan om tenminste één keer uit eten te gaan bij een chinees restaurant of om chinees te halen. Ook moet er minstens één keer een bezoek aan een cafetaria gebracht worden. Aan beide voorwaarden is vorige week ruimschoots voldaan. Met een aantal vrienden heb ik ook nog een "cruise" kunnen maken op een waterweggetje nabij de Lek bij Lexmond. Dat gebeurde op een oude, maar keurig gerestaureerde  platbodem-schuit en dat levert dit oer-Hollandse plaatje op:

De "Regstellende Aksie", waarbij zwarte personen bij voorkeur benoemd worden ten nadele van blanke en anders gekleurde personen, wordt ook toegepast bij de Universiteit van Suid-Afrika (Unisa). Professor Jonathan Jansen heeft de knuppel in het hoenderhok gegooid door te onthullen, dat de toelatingseisen om als zwarte docent  professor te worden aan de Unisa universiteit, verlaagd gaan worden. Jansen schrijft, dat zwarte docenten na slechts drie jaar ervaring als docent in deeltijdonderwijs en na twee onderzoeken verricht te hebben, aangesteld kunnen worden als professor. Jansen zegt: " Dit is baie maklik vir swart mense om 'n professor te word. Bijna elke universiteit se standaarde is stráte hoêr onder meer deur minstens 15-20 artikels in wêreldwye akademiese vaktydskrifte te publiseer".  Martin Ramotshela, woordvoerder van Unisa, zegt in een verklaring, dat door een verandering van aanstellingseisen de kwaliteit van onderwijs beslist geen nadelige invloed zal hebben. De tijd zal leren wie gelijk heeft !

Afrikaans woordenboek:

poegaai wees  =  doodop zijn

" Een verdwaalde matroos ! "

De motortocht van woensdag 21 augustus ging door de Keisie en de Koo via Matroosberg naar De Doorns. Dat is een fraai in de Hexvallei gelegen plaats met veel druiven- en andere vruchtenboerderijen. De Doorns is ook berucht om stakingen, oproer, brandstichting en andere niet zo positieve zaken, die bijna altijd draaien om salarissen en behuizing van de werkers op de boerderijen. Matroosberg is geen echt dorp, maar een verzameling van voornamelijk schapenboerderijen en bergen. Een matroos associeer ik met zee, een haven, in ieder geval met water. Maar deze hoge plek ligt 250 km van zee. Er is geen haven en het meeste water ligt in de vorm van sneeuw op de ruige bergen. Het schijnt zo te zijn, dat iemand in zo'n ruige rots een matroos zag, die staande op de   

voorplecht van een schip, over het water tuurt.  Met de nodige fantasie kun je er een matroos in zien. In de wintermaanden is de matroosberg vaak met een laagje sneeuw bedekt en volgens ooggetuigen lijkt het er in die periode op, dat de kraag van "de persoon" op de witte kraag van een matroos lijkt. De Doorns produceert veel wijn en wellicht heeft de naamgever vooraf de nodige hoeveelheid alcoholhoudend vocht genuttigd en is daardoor zijn fantasie flink toegenomen. Het was overigens een fraaie tocht met zonnig winterweer, een temperatuur van 21 graden en zelfs nog wat sneeuw op de Matroosberg, maar helaas niet op de kraag van de "matroos" ! 

Fiets 'm er in, in 's werelds grootste fietsenstalling. Die is in Utrecht en haalde wereldwijd de media. Zelfs hier in Zuid-Afrika was er aandacht voor. Het Vrije Weekblad publiceerde op 21 augustus een artikel overgenomen uit The Guardian. De Zuid-Afrikanen snappen niets van die "rare Hollanders", die elke dag fietsend naar werk of school gaan, terwijl er bij de meeste gezinnen minstens één auto in de garage of op de oprit staat. Fietsen is hier in Zuid-Afrika voornamelijk beperkt tot mountainbiken in je vrije tijd en meestal gebeurt dat in het buitengebied. Fietspaden zijn er niet en een maximumsnelheid voor het snelverkeer van 60 km in de bebouwde kom maakt fietsen tot een hachelijke onderneming. Buiten de bebouwde kom fiets je op anderhalve meter afstand van het snelverkeer, dat met een snelheid van 120 km (!) passeert. Absoluut onverantwoord dus. In Kaapstad raken de wegen in de spitstijden overvol en daar zien we wel steeds meer mensen op een fiets naar hun werk rijden, maar zo'n fietsenstalling als in Utrecht zullen we hier niet zien !

Tenslotte:               

Ik ben momenteel in Nederland voor mijn kortste verblijf aller tijden. Het Guinness Book of Records zal ik er wel niet mee halen, maar kort is mijn verblijf wél. Dinsdag op Schiphol gearriveerd en aanstaande zondag al weer terug naar Montagu. Mijn agenda is overvol, maar in april heb ik enkele mensen beloofd om "de volgende keer" beslist op de koffie te komen. Ik zal proberen om mijn belofte te houden en mocht dat niet helemaal lukken, dan beloof ik, dat ik "de volgende keer " beslist op bezoek kom !

                                                                            

Afrikaans woordenboek:

kuier  =  bij iemand op bezoek gaan

" Stokkiesdraai "

Wij zijn zeer betrokken bij de Jakes Gerwelschool in Bonnievale en de stichting Nieuwe Horizon betaalt voor 10 "Ashbury-kinderen" het vervoer naar Bonnievale, de schooluniformen en het schoolgeld. Vorige week hadden we een ouderavond belegd en kregen van de schooldirecteur te horen hoe "onze" kinderen het er in het tweede kwartaal van af gebracht hadden. Sommigen heel behoorlijk, maar er waren er ook  die veel schooldagen zonder reden verzuimd hadden. Spijbelen wordt in het Afrikaans "stokkies draai" genoemd en zondag kwam Sanja bij toeval de oorsprong van die uitdrukking tegen bij het lezen van het boekje "Hexvallei, van Toeka tot Nou". In de Hexvallei, het gebied globaal tussen Worcester, Robertson en Touwsrivier, kweekt men al vele generaties tafeldruiven.  

Omstreeks 1880 bleek de parasiet Filoksera de wortels van de druivenstokken aan te tasten. De volwassen insecten konden vliegen en daardoor verspreidde de ziekte zich snel, waardoor hele druivenaanplanten verloren gingen. In Californië vond men een oplossing door enting. Op de druivenstok van de wilde druif Riparia, die niet gevoelig was voor de parasiet, entte men de tafeldruifstok. Met raffia werden de twee delen snel vastgebonden en dat was erg arbeidsintensief. De schoolgaande boerenjongens werden daar zelfs bij ingeschakeld. Als een jongen afwezig was en de onderwijzer vroeg waar de afwezige was, kwam steevast het antwoord: " Meneer, hij draai stokkies". Later werd "stokkies draai" gebruikt om aan te geven, dat iemand spijbelt !

We horen Afrikaners nogal eens zeggen: " Kry jou ry ". Volgens ons onvolprezen en vaak geraadpleegde ANNA-woordenboek betekent die uitdrukking onder andere tegenwoordig: "Weg wezen ". Ook weer in het boekje over de Hexvallei hebben we gelezen hoe deze uitdrukking ontstaan is. In vroeger tijden was elke werker in de wijngaard verantwoordelijk voor een bepaalde rij druiven. Spitten, schoffelen, snoeien, enzovoort. Na de koffiepauze riep de voorman: "Kom, manne, kry julle ry, opskud". Wat betekent: "Kom mannen, weg wezen naar jullie rijen, opschieten"!

Mijn voornemen om flink te gaan trainen met lopen om over enige tijd een langeafstandspad als de West Highway in Schotland (153 km) aan te kunnen, is prachtig, maar dan moet ik dat ook ten uitvoer brengen.

Mijn eerste doel is om een aantal keren 10 km te lopen. Dat begin is gemaakt. Zaterdagochtend liep ik Montagu uit in de richting van Talana. Mijn bedoeling was om 5 km heen te lopen en dan rechtsomkeer te maken en 5 km  terug te gaan. Probleem bleek echter: "Waar is het 5 km-punt? " Toen de afstandsmeter op mijn telefoon 5 km aangaf, stond de teller op mijn smartwatch pas op 4,6 km. Ik ben tóch daar ter plekke omgedraaid en heb dezelfde route in omgekeerde richting gelopen. Na 2 uur en 5  minuten was ik weer "by die huis" en had volgens de meest optimistische teller 10,35 km gelopen, daarbij 13.984 stappen gezet en 737,5 kcal verbrand.  Lopend in het buitengebied kon ik constateren hoe groot de massa zwerfvuil langs de weg is. Bierblikjes, plastic en glazen flessen, polystyreen etensbakjes, te veel om op te noemen. Er lagen echter ook tientallen plastic doppen en die verzamel ik om zo ooit een rolstoel bij elkaar te sparen. Met maar liefst 65 doppen kwam ik thuis. Dit ga ik proberen vol te houden en mocht het lopen uiteindelijk tóch te veel voor me worden, dan heb ik wellicht een rolstoel voor me zelf bij elkaar gespaard om deel te nemen aan een lange-afstands rolstoeltocht !
                                                                  

 Afrikaans woordenboek:

toeka = lang geleden

" I have a dream ! "

Dominee Martin Luther King opende met deze gevleugelde uitspraak zijn 17 minuten durende rede op 28 augustus 1963 in Washington. Een andere grote naam op het wereldtoneel, Nelson Mandela, publiceerde in 1994 zijn inmiddels befaamde boek: "Long Road to Freedom". Mandela realiseerde zich, dat Zuid-Afrika na de omwenteling nog een lange weg af te leggen had. Laat deze twee uitspraken nu ook van toepassing zijn op mijn persoontje. Ik heb al langere tijd een bepaalde droom en om die te realiseren, zal ik letterlijk een lange weg af te leggen hebben. Ik wil namelijk een meerdaagse lange-afstands-wandeling gaan lopen. Niet de Camino naar Santiago de Compostella. Die wordt zowat door iedereen gelopen.

Nee, in Schotland wil ik mijn droom ten uitvoer brengen. Meer speciaal de "West-Highland Way". Deze tocht begint in een buitenwijk van Glasgow en eindigt 152 km noordoostelijk bij het indrukwekkende Fort William. Superlopers doen dat in 4 dagen, maar dat is niet voor mij weggelegd. Ik verwacht dagetappes van maximaal 20 km te kunnen doen en heb dan minstens 8 dagen nodig. Twintig km is een flinke afstand, maar lijkt me wel te doen. Probleem zou volgens mij wel eens kunnen zijn om dat een week lang elke dág te doen. Onze lopersgroep loopt elke vrijdag in Montagu en omgeving ongeveer 5 km en dus ben ik nog ver van 20 km
verwijderd. Training zal dus hard nodig zijn. Ik leg de lat nog niet meteen heel hoog. Aan de gang gaan, dus ! De komende twee maanden wil ik meerdere keren 10 km lopen. In oktober-november en december uitbreiden tot 15 km en in januari, februari en maart komen tot 20 km. In april of mei 2020 wil ik mijn lang gekoesterde droom nu eens daadwerkelijk uitvoeren.

Het wordt een kwestie van "Nu of nooit meer" en ik realiseer me, dat ik daarvoor letterlijk en figuurlijk nog een lange weg te gaan heb ! 

Onze lopersgroep op vrijdag is principieel een mannengroep en van je principes moet je niet te vaak afwijken. Maar als het "Vrouwendag" is en onze echtgenotes willen samen met ons gaan lopen, dan mogen we wel een keer ons principe laten varen en als een gender-neutraal samengestelde groep een wandeltocht ondernemen. Dat gebeurde op vrijdag 9 augustus en plaats van handeling was het dorpje McGregor.

De voorbereiding met koffie en gebak was prima en daarna liepen we ruim 4 km in en rondom deze interessante plaats met veel witgepleisterde, rietgedekte huizen. Dit dorp heeft ook een wijk voor de kleurlingenbevolking en daar staan niet de eenvormige kleine huisjes, die je overal in de informele nederzettingen ziet. In McGregor bouwden ze een bijzonder "wit dorp" met deels ruime huizen met een verdieping. Een goed initiatief, waardoor mensen met een heel kleine beurs zo'n woning krijgen. Door onze inspanning verloren we 307 kilocalorieën, maar de koffie met gebak (614 kcal) behoedden ons voor een ernstig voedseltekort !

Afrikaans woordenboek:

'n toebroodjie  =  een boterham