donderdag 12 september 2019

" Te Kaapren varen "

Jan, Pier, Joris en Corneel, die hebben baarden, die hebben baarden...Wie kent er niet dit oud-Hollandse zeemanslied. Baarden zijn tegenwoordig erg in de mode en zelfs onze koning Willem-Alexander is bezig om zo'n harig  gezichts-begroeisel te kweken. In Die Burger las ik zaterdag een artikel over de (in Zuid-Afrika) op zondag gehouden "Baard-dag". "Dit is môre Internasionale Baarddag, waarop dié simbool van manlikheid gevier word. Netjies gesny, kortgeknip of selfs wild en woes, maak die baard uiteraard 'n impak op vriende, vyande en vroue. Die baard verteenwoordig manlike waardes soos wysheid, mag en gesag, sosiale status en selfs libido". Waarschijnlijk zijn Deense Vikingen er al in 800 na Christus mee begonnen en zo'n baard-dag werd gevierd door het plunderen en plat branden van dorpen, steden en landen door zwaarbewapende bebaarde mannen. Volgens de krant draagt 55 % van de mannenwereld een baard. In een jaar tijd groeit een baard gemiddeld 14 cm en daar zijn - ook weer gemiddeld -  30.000 gezichtsharen voor verantwoordelijk. De (waarschijnlijk) langste baard is die van de in 1927 overleden Amerikaan Hans Nilson Langseth: 5 meter en 33 centimeter. In 1967 is zijn baard aan het Smithsonian Instituut geschonken. Niet iedereen blijkt een fan te zijn van mannen met baarden. Tsaar Peter de Eerste van Rusland heeft in 1698 een baard-belasting ingesteld om zó Russische mannen te dwingen om zich - net als West-Europese mannen - te scheren. Baardloze mannen kunnen gerust wezen, want 18 oktober is er een nationale "Géén Baard Dag" !

In de maandelijkse Montagu-Mail lazen we over een speelgoed-uitstalling, die gehouden wordt vanaf 7 september in het KWV-gebouw aan de Langstraat. Een aantal bijzondere Bartholomina-poppen wordt getoond (Sanja's interesse), maar ook onder andere Dinky Toys (mijn doel). Omdat we die ochtend toch al een belangrijke bezigheid hadden elders in de Langstraat, besloten we om daarna gelijk maar de tentoonstelling te gaan bezoeken. Dat mislukte echter deerlijk, want op de allereerste dag dat de tentoonstelling geopend werd, bleken alle toegangsdeuren potdicht te zitten. Geen tentoonstelling voor ons en andere belangstellenden. Later in de week heb ik het nog eens geprobeerd en toen met meer succes. De toegangsdeuren waren open en twee meisjes aan de balie waren duidelijk blij, dat er eindelijk eens iemand binnen kwam.                                                                          
Ongeveer 5 minuten ben ik binnen geweest. Poppen waren er wel, maar Dinky Toys heb ik niet gezien !

Tenslotte:
De lente is hier aangebroken en dit is de bloeitijd van veel vetplanten. Sinds we enkele dagen hebben, waarbij de dagtemperaturen tot ver in de 30 graden oplopen, bloeien weer de vygies. Vooral de Mesembryanthemum schittert volop in de voorjaarszon.

Nadat we vorig jaar tijdens een motortocht tussen Robertson en Worcester een schitterend tafereel van deze dankbare bloeiers zagen, stelde Sanja voor om een aantal van deze plantjes ook in onze tuin op te nemen. Het resultaat na een jaar valt bepaald niet tegen.
Van de tien aangeplante vygies zijn er nog zeven in leven en vijf bloeien er momenteel erg fraai. Reden voor ons om er nog een aantal bij te plaatsen, zodat we het volgend jaar een nog groter, kleurrijk tapijt in onze tuin hebben !

Afrikaans woordenboek:

'n stampkarretjie  =  een botsautootje

Geen opmerkingen:

Een reactie posten