" Een vet probleem ! "

Wat doet Sanja op oudjaars-zaterdag wanneer zij de afgelopen weken het hele huis van voor tot achter en van boven tot onder schoongemaakt heeft en er geen stofrestje meer te bespeuren is ? Dan haalt zij de friteuse te voorschijn om zowel de binnen- als de buitenkant van alle vet te ontdoen. En als je dat doet op Sanja's standaard manier: "Haastige spoed, moet", dan ontstaat er een " vet probleem ". Op weg van de keuken naar buiten vloog de friteuse met vette inhoud uit haar handen en kletterde op de vloer van de study. 

Ongelooflijk wat een viezigheid het gevolg was. Niet alleen de vloer, maar ook de muur, de deuren, het gordijn, de mat, het raam en zelfs het wijnrek met inhoud zaten onder de vieze, vettige substantie. Bij het opruimen gleden we beiden als op schaatsen door de ruimte elkaar vasthoudend om niet onderuit te gaan.  Anderhalf uur later en met hulp van 2 keukenrollen, de kranten van de hele vorige week, een oud T-shirt en emmers met zeepsop was het " vet probleem " weer de wereld- of beter gezegd - het huis uit, zat het gordijn in de wasmachine en kon Sanja eindelijk beginnen aan de klus, die ze van plan was te gaan doen, voordat de friteuse door de kamer zeilde: het bakken van appelbeignets voor oudjaarsavond. Het is nú de tijd van de goede voornemens en dus ga ik toch eens serieus  kijken naar die nieuwe Philips Airfryer, een friteuse, die werkt zonder olie !

En toen kwam Teus op bezoek op het moment, dat Sanja bezig was met het maken van beslag. Teus mocht ook van de partij zijn op de oudjaarsparty van Ria en Wim Haisma, maar moest wél een bijdrage leveren aan de voedselproductie voor die avond. Dus kreeg hij een zak met appels en een mesje en schilde hij tot er voldoende appelschijfjes en beslag in de friteuse gingen. (een andere dan die één, die zo'n " vet probleem " veroorzaakte). Het resultaat  was een grote schaal met goud-bruine appelbeignets. Klaar voor vanavond !

Wat doen we zoal op een oudejaarsavond ?

Eerlijk gezegd: "Erg weinig! " We kijken TV, ook al vinden we - al zappend -  niet veel van onze gading. Vuurwerk steken we uit principe niet af, maar het is hier in Montagu en ruime regio ook niet te koop. Soms kijken we naar de oudejaarsconference, maar meestal blijft onze activiteit beperkt tot 

 het leeg maken van de goed gevulde oliebollenschaal. Daarna begint het lange wachten tot eindelijk het nieuwe jaar is aangebroken. "Zó, nu kunnen we naar bed." Dit jaar verliep het anders. Zet 13 Hollanders, die zich op zo'n avond allemaal te pletter vervelen bij elkaar en dan blijkt het toch nog een gezellige avond te worden. Natuurlijk hebben we veel te veel en veel te vet gegeten  en van de quiz en de sjoelbak raakte ik niet bijster opgewonden. De conference van Claudia de Brij had wel mijn aandacht en Sanja genoot van "André Rieu op het Vrijthof ". Na een uurtje in het nieuwe jaar, gingen we huiswaarts. Eind goed, al goed !

Tenslotte:

Ik wil niet opscheppen, maar vind van mezelf, dat mijn Nederlandse grammatica niet al te slecht is. Hier scoorde ik per slot van rekening op de HBS mijn hoogste punten voor. Toch zet ik bij het typen van mijn blog altijd de spellingscontrole aan. Die spellingscontroleur heeft duidelijk weinig kennis van de Afrikaanse taal en probeert me steeds te verleiden om woorden te veranderen door een ander woord of een andere schrijfwijze voor te stellen. Dat levert regelmatig grappige woorden op. Zo plaatste ik vorige week in het Zuid-Afrikaans woordenboek het Afrikaanse woord voor bundelen:  

bymekaargooi. Dat vond de spellingscontrole maar niks en stelde voor om het woord te veranderen in kanariekooi !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n windlawaai  =  een opschepper

"Wij komen tezamen "

"Wat zijn jullie plannen met Kerstmis? " Dat vroeg zo ongeveer iedereen aan iedereen de afgelopen weken. Het is hier tussen 15 december en 9 januari zomervakantie en grote aantallen Afrikaners zijn met vakantie. De achterblijvers doen vooral wat veel Nederlanders ook doen op Eerste Kerstdag: Uit eten gaan. Overvolle restaurants, veel druk bezochte  en te dure buffetmaaltijden, waar iedereen zo snel mogelijk aanvalt en de afwachtende beloond wordt met bijna lege schalen en pannen.

Daar doen wij dus niet aan mee en met ons nog tien gelijkgestemden. Op initiatief van Ria en Wim Haisma kwamen wij in hun lapa tezamen en genoten wij van een uitgebreide en bijzonder lekkere maaltijd door de krachten te bundelen, want elk stel verzorgde een bepaald deel van het totale kerstdiner. Onze muzikale ontdekking Stacey Lewis  luisterde - samen met Sanja - de avond op met fraai gezongen kerstliedjes. Een geslaagde avond, die wat ons betreft, het volgend jaar herhaald mag worden !

's Middags brachten wij een bezoek aan Camping Doringlaagte, een fraaie camping ongeveer 3 km buiten ons dorp. Hier bivakkeerden onze buren met kinderen en kleinkinderen. De camping was overvol vanwege de zomervakantie en het schitterend weer ( 33 graden ). Maar de omgeving was fraai, de conversatie was prettig en de wijn smaakte prima !

In deze periode kom je natuurlijk niet om de goede wensen heen. Vroeger was het een hobby van Sanja om zoveel mogelijk (vaak zelfgemaakte) kaarten te versturen en natuurlijk ook terug te ontvangen. Er waren jaren, dat er op deze manier meer dan 100 kaarten onze kamer sierden. Die tijd is echt voorbij. Ook Sanja ontkomt niet aan de digitalisering en stuurde dit jaar nog "maar" 20 echte kaarten. We ontvingen er tot nu toe 6, maar uit ondervinding weten we, dat er ook in mei(!) nog  kaarten binnen kunnen komen dankzij de razendsnelle Zuid-Afrikaanse postduiven.


Dank voor alle reeds ontvangen en nog te ontvangen goede wensen. Natuurlijk wensen wij iedereen ook een voorspoedig en gezond 2017 toe en als jullie nu eens flink wat regenwolken deze kant op sturen om de hier heersende droogte te keren, dan sturen wij een flink aantal van onze ruim 300 zonnige dagen naar het koude en natte noorden !

Tenslotte:

Nadat in oktober 2010 ons huis in Dierdonk verkocht was en ons vertrek naar Zuid-Afrika bij velen bekend werd, kregen we via telefoon, Skype en E-mail regelmatig vragen over ons aanstaande nieuwe leven hier. Familie en vrienden waren benieuwd wat onze plannen waren. Om niet steeds hetzelfde verhaal aan telkens weer andere mensen te moeten vertellen, zijn we begonnen met een weblog. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen, dat broer Wim met de "Mallowdeen-gardens-weblog ons voorbeeld was en op 28 februari 2011 verscheen - met veel hulp van Wim - onze allereerste weblog. We zijn nu 5 jaar en 10 maanden verder en vandaag verschijnt aflevering 300. In die hele periode hebben we geen week overgeslagen en zijn van plan om dat nog lang zo te houden. Natuurlijk hebben we niet elke week razend interessante of schokkende gebeurtenissen te melden, maar we hopen op deze manier het contact met jullie te onderhouden en een beeld te geven van ons leven in dit boeiende land aan de andere kant van de wereld !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bymekaargooi  =  bundelen

" Kersfees-2 ".

In deze periode volgt de ene kerstviering de andere op. Vrijdag waren méér dan 300 kinderen uit Ashbury uitgenodigd voor een gezellige spelletjesdag, georganiseerd door Anthea, een uiterst actieve kleurlingvrouw uit Kaapstad. Vader X-mas was weer van de partij en had ook deze keer de nodige "geskenkies" meegebracht.

Wat de spelletjes betreft, waren de 2 waterglijbanen natuurlijk de top-attracties, die zeer welkom waren bij een temperatuur van 36° Celsius. Maar ook de twee springkussens waren constant bezet. Anthea bracht via sponsors uit Kaapstad hamburgers, pelonie (soort rookworst) en salade mee en dat voor een gezelschap van ruim 350 personen. Zander Smit,  de genereuze eigenaar van onze plaatselijke Spar had voor alle kinderen broodjes, frisdrank en een voedselpakketje gezorgd. Tot slot van deze goed georganiseerde en rimpelloos verlopen spelletjesdag voor de jeugd, kregen de kinderen een drietal cadeautjes mee naar huis. Hulde aan Anthea en haar Kaapse helpers, maar ook aan de Kerstman en andere vrijwilligers, die belangeloos van 10.00 tot 16.00 uur de brandende hitte trotseerden en alles in goede banen leidden !   

Al eerder meldden we, dat met name slangen door de aanhoudende droogte afdalen uit de ons omringende bergen en op zoek gaan naar voedsel, water en naar een schuilplaats tegen de onbarmhartig brandende zon. Regelmatig lezen we en horen we verhalen over slangen, die gevonden worden in tuinen en huizen. Een situatie, die behoorlijk gevaarlijk kan zijn.

Momenteel signaleren wij een bezoeker, die gelukkig ongevaarlijk is en blijkbaar zijn woonplaats in de bergen heeft verwisseld voor een plek bij ons in de wijk. Al wekenlang loopt er een uit de kluiten gewassen schildpad door onze straten. Deze Geochelone Pardalis, ofwel bergschildpad meet van kop tot staart wel 60 centimeter en wordt ook wel luipaard-schildpad genoemd vanwege de "luipaardachtige" vlekken op zijn schild. Onze honden vinden deze zwerver machtig interessant, maar blijven wél op een veilige afstand. Onnodig, want gevaarlijk is deze gast gelukkig niet. Wanneer er een flinke regenperiode aanbreekt, verhuist hij waarschijnlijk wel weer en hopelijk verhuizen de slangen dan mee !

Tenslotte:

Enkele weken geleden bezocht Sanja een muziekuitvoering van de Ad-Libitum-muziekschool in Robertson. Na afloop liep zij daar Stacey Lewis tegen het lijf. Zij is een lid van onze "Basuingroep Ashbury". Deze muziekgroep is welhaast ter ziele, maar Stacey en nog 3 andere volhouders bezoeken trouw de repetities onder leiding van Jannie van Tonder. Stacey vertelde Sanja, dat zij zich verder wil ontwikkelen op muzikaal gebied, zowel wat betreft zang als op de sopraan-saxofoon.

Helaas is muziek geen vak op de middelbare school in Robertson, waar zij momenteel zit in groep 10. Daarom wil zij voor de laatste 2 jaar overstappen naar een andere middelbare school in Worcester. De directeur van deze school gaf aan, dat de school geen ruimte heeft voor nieuwe leerlingen, maar toen wij aangaven, dat Stacey gesponsord gaat worden door Nederlanders, bleken er toch nog mogelijkheden te zijn.

Op 11 januari mag zij op auditie komen en horen we of haar muzikale kwaliteiten voldoende zijn om toegelaten te worden tot de school. Om te zorgen, dat die kwaliteiten voldoende zijn, oefenen wij momenteel 3 keer per week ruim een uur met Stacey. Sanja brengt haar Algemene Muzikale Vorming bij en ik ben telkens een half uur bezig om haar vaardigheid op de sopraan-saxofoon te vergroten. We hadden niet verwacht het nog druk te krijgen met lesgeven, terwijl we al een behoorlijk aantal jaren "afgetree" zijn !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

skilpaaie  = schildpadden

" Foutje....Bedankt "

Ons huis is weer verzekerd tegen brand.  Vorige week moesten we tot onze schrik melden, dat de verzekeringsmaatschappij ons huis vanwege een rieten dak niet meer tegen brand wilde verzekeren, maar onze verzekering-tussenpersoon heeft zich de afgelopen dagen eens goed kwaad gemaakt en dat heeft vruchten afgeworpen met als resultaat, dat we weer verzekerd zijn. Het bleek - zoals wel vaker gezegd wordt wanneer iets fout gaat - een foutje in de communicatie te zijn. Men verzekert geen restaurants met rieten daken meer, maar gelukkig nog wél woonhuizen. Drukte om niets,dus !

Maar nu hebben we weer iets anders om ons druk over te maken: onze vaste verblijfsvergunning.  Ik heb het momenteel erg druk met nadenken hoe het verder moet. 

                                           

We wonen bijna 6 jaar in Zuid-Afrika, maar zijn nog steeds niet verder dan een tweede tijdelijke verblijfsvergunning en die loopt af op 18 april 2017. Mogelijk komt vóór die datum nog het gewenste bericht. We wachten per slot van rekening al 2 jaar sinds we in januari 2015  "aansoek gedoen het vir 'n vaste permit". Maar wat als er niets gebeurt ?? Dan kunnen we volgens een instantie, die het denkt te weten, twee dingen doen:

1. We doen niets en wachten verder af tot..........Dat is geen probleem zolang we maar gewoon in dit land blijven. Maar willen we - of moeten we - bijvoorbeeld naar Nederland, dan hebben we bij onze terugkeer hier een groot probleem.

2. We vragen maar weer een nieuwe tijdelijke verblijfsvergunning aan en dan moeten we deze maand al weer starten met het aanvragen van.......daar komt de hele riedel weer:

• Een verklaring van goed gedrag uit Nederland.
• Een verklaring van goed gedrag uit Zuid-Afrika.
• Een bankverklaring uit Nederland, waaruit blijkt, dat we over voldoende geld beschikken.
• Een bankverklaring uit Zuid-Afrika om dezelfde reden.
• Een radiologisch rapport, dat bewijst, dat we geen TBC hebben.
• Een doktersverklaring, dat we geestelijk redelijk normaal functioneren.
• Een bewijs van ABP en de S.V.B, dat we voldoende pensioen en A.O.W. hebben.
• Een stapeltje kopieën van van alles en nog wat.

Als we het hier niet zo ontzettend goed naar onze zin hadden, zou ik nu liggen te bedenken naar welk land we zouden kunnen gaan, waar we wél welkom zijn. Volgens de muziekband "Het goede doel", zou dat België kunnen zijn, maar persoonlijk voel ik méér voor Namibië !

                                              

                                                               

 Tenslotte:

We zitten weer in de tijd van kerstvieringen en woensdagochtend was er zo'n viering als afsluiting van een Kinder-kerk-project. Onze huishulp Lena heeft vele maanden gewerkt met een groep kinderen in de leeftijd van 2 tot 15 jaar. Omdat de leeftijden nogal uit elkaar lopen, werd de viering in twee delen gesplitst.

Een kerstviering, waarbij de kerstman zelf aanwezig was met een "geskenkie" voor de jongsten en daarna volgde een "ete" voor de iets oudere jeugd. Sanja is wekenlang bezig geweest met het vullen van de dozen met bruikbare en plezierige spulletjes voor de kleintjes en voor de grotere kinderen heeft zij gezorgd voor een voedzame maaltijd. Iets wat deze vaak verwaarloosde kinderen zelden krijgen.

                                        

Vorig jaar deed Lena ook al zo'n project, maar het zal deze keer wel de laatste keer geweest zijn, want - helaas voor ons - gaat zij deze maand nog verhuizen naar Ceres en moet Sanja op zoek naar een nieuwe huishulp en naar iemand, die het kinder-kerk-project voort gaat zetten !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n weggooikind  =  een verschoppeling

" De politie is je beste vriend ! "

Dat corruptie hier wijd verbreid is en van hoog tot laag plaats vindt in de hele gemeenschap, is algemeen bekend. Gelukkig komt er steeds meer weerstand tegen dit fenomeen en wordt de controle er op steeds beter. Toch zijn er nog excessen te over: Vorig jaar werd het Hoofd van de Politie op non-actief gesteld vanwege meerdere malversaties en werd generaal Khomotso Phalane aangesteld als waarnemend politiehoofd. Maar nu ligt diezelfde Phalane zwaar onder vuur. OPOD (Onafhanklike Polisie Ondersoek Direktoraat) roept Phalane op het matje om nadere uitleg te geven over de aankoop van een peperduur landhuis op het exclusieve landgoed "Sable Hills Waterfront Estate" in Pretoria. 

Hij en zijn vrouw hebben slechts een kleine hypotheek bij de bank, maar het landhuis heeft een waarde van minstens 6 miljoen Rand. Normaal gesproken véél te duur voor een politieagent. Bovendien zijn er verklaringen van derden, die gezien hebben, dat Phalane een aannemer 700.000 Rand cash betaald heeft door een plastic boodschappentas met contant geld in de auto van de aannemer te leggen. Hoe krijg je corruptie het land uit, wanneer de ene na de andere hoge functionaris valt voor het grote geld in de eigen portemonnee? Het hele land is benieuwd hoe deze kwestie nu weer afloopt, maar het ziet er naar uit, dat de president binnenkort een waarnemend, waarnemend polisiehoof moet benoemen !

In het algemeen is het leven in Zuid-Afrika wel wat goedkoper dan in Nederland. Uitzonderingen op deze regel zijn er wel. Onder andere: sigaren en verzekeringen. Het "sigaren-probleem" kan ik enigszins opvangen door bezoekers uit Nederland in te schakelen, maar voor het "verzekerings-probleem" heb ik nog geen oplossing. De grootste financiële rib uit ons lijf is de verzekering van ons huis, omdat dat voorzien is van een rieten dak. Dat betekent een groter risico op brand voor de verzekerings-maatschappij en dus vraagt men een hoge jaarpremie. Nu werd ons verteld, dat het inwerken van een brandwerende deken zou leiden tot een aanzienlijke verlaging van de premie. 

Omdat ons dak aan vernieuwing toe was, hebben we natuurlijk gelijk zo'n brandwering in laten bouwen en de verzekeringsmaatschappij op de hoogte gesteld. Twee weken geleden kregen we antwoord. We krijgen een terugbetaling van 330 Rand (omgerekend € 22,00 !!). Bij het doorlezen van de polisvoorwaarden, kon ik mijn ogen niet geloven. Het rieten dak valt voortaan niet meer onder de verzekering ! Gelukkig zijn we wél verzekerd tegen schade als gevolg van aardbevingen (de laatste 200 jaar niet voor gekomen)  en ook diefstal van het huis is verzekerd. Daar kunnen we blij mee zijn. Nu hopen we maar, dat, wanneer ons huis afbrandt, het huis gestolen wordt. Vanaf nu kan ons in ieder geval deze verzekeringsmaatschappij gestolen worden !

Tenslotte:

Op 1 december hoorden wij een groot rumoer bij onze buren. Schoffie, hun hond, was - waakzaam als hij altijd is - op het spoor gekomen van een ongewenste indringer. Tussen het braaihout ontdekte de Jack Russell een uit de kluiten gewassen Kaapse Cobra. Eén van de gevaarlijkste slangen in onze provincie. Elke verstandige hond zou het hazenpad kiezen, maar Schoffie is misschien niet verstandig, maar wél ontzettend dapper. "Schoffie zonder Vrees" aarzelde geen moment en greep de totaal verraste cobra  bij de kladden om de slang vervolgens niet meer los te laten. Een pitbull had deze actie niet kunnen verbeteren. Het kostte onze buurman de grootste moeite om het ongelukkige reptiel uit Schoffie's bek te krijgen, maar de verwondingen waren te ernstig en de slang overleefde het gevecht niet. 

Vooral bij aanhoudende droogte komen slangen naar de woonbuurten en dit geval maakt maar weer eens duidelijk hoe alert we moeten zijn in en vooral rond onze huizen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

buite aksie stel  =  op non actief stellen

"Geloof het.......... of niet "

 Het Departement van Gezondheid in Limpopo onderzoekt de mogelijkheid om een "profeet", die mensen met het insecten-verdelgingsmiddel  "DOOM" bespuit, psychiatrisch te laten onderzoeken. Profeet Lethebo Rabalago heeft leden van zijn kerkelijk genootschap Mount Zion General Assembly (MZGA) tijdens een kerkdienst met spuitbussen Doom bespoten om - naar eigen zeggen - boze geesten uit te drijven. Hij heeft ook gezegd, dat met Doom ernstige ziektes als aids en kanker genezen kunnen worden. Ook gras eten en benzine drinken geneest volgens de profeet enge ziektes en  kwalen.

De politie kan nog niet optreden, want tot nu toe is er geen enkele klacht tegen de "doom-profeet" ingediend.

Wetenschappelijk is bewezen, dat zo'n bestrijdingsmiddel door de huid opgenomen wordt en daarna allerlei organen kan bereiken met aantasting daarvan tot gevolg. Bijgeloof tiert welig in heel Afrika en alleen al in Zuid-Afrika zijn er honderden van die zogenaamde, zelfverklaarde profeten !


Het Poppie-project blijft Sanja nog steeds bezig houden. Op woensdag 16 november stond een bezoek aan 2 scholen in de Keisie (20 km buiten Montagu) op de rol. De Nederlandse families Weelink en Lentink met 2 vriendinnen wilden ook graag eens zo'n presentatie meemaken en vergezelden Sanja eerst naar een school in Baden en daarna naar een tweede school in Pietersfontein. De 68 leerlingen van de school in Baden kregen aan het einde natuurlijk hun poppie, maar de school kreeg ook nog een prachtige quilt met het alfabet als motief.

Dit kunstwerk was belangeloos vervaardigd en beschikbaar gesteld door een quilt-groepje in Nederland. De school in Pietersfontein telt nog maar 32 leerlingen en dat vindt het Departement van Onderwijs een te gering aantal om de school open te houden en sluiting volgt al in december aan het einde van dit schooljaar !

Normale mensen zouden na zo'n drukke ochtend de rest van de dag hun gemak houden, maar niet Sanja. 's Middags volgde er een optreden met het Montagu Acapella koor voor vrijwilligers van de Hospice in Robertson en 's avonds had datzelfde koor hun wekelijkse repetitie-avond en werd het kerstrepertoire uit de kast gehaald, want er komt weer een groot aantal kerstconcerten aan.
's Zondags sprak Sanja toevallig de leerkracht van de Baden-school en zij vertelde, dat de helft van de kinderen hun poppie op school hielden en knuffelden en praatten met hun " geskenkie". Eén jongen ontwerpt zelfs allerlei kleertjes voor zijn poppie !

Tenslotte:
Ook al is het leven - ook voor jonge mensen - hier bepaald niet altijd plezierig, men blijft zingen en vooral ook dansen. Marvin Booisen, een kleurling-onderwijzer in Robertson zag op zijn school de talenten, maar muziek- en danslessen waren er nauwelijks en de kosten van prive-lessen waren te hoog voor de kinderen. Marvin maakte een plan, waarbij ook zijn vader Martin een belangrijke rol kreeg en zo ontstond het muziek-opleidingsinstituut Ad Libitum. Ze zijn nu een paar jaar bezig en behalen mooie successen. Zaterdagavond was er een galaconcert en Sanja en de familie Lentink togen naar Robertson. Na afloop kwam Sanja haast niet uitverteld over het geweldige concert. Hoogtepunten waren er te over:

Natuurlijk het Ad Libitum-koor, maar zeker ook de blinde 17 jarige Robyn Waters en Jordan-Dee Adams, die een duet zong samen met Anastacia Lewis. Dit meisje kwam Sanja bekend voor, maar pas na afloop ontdekte Sanja, dat deze Anastacia tot voor kort gewoon Stacey heette en regelmatig de muzieklessen in de Nieuwe Horizon-zaal volgde. Leuk om haar op deze manier - prachtig zingend - weer te zien. Vader en zoon Booisen mogen trots zijn op Ad Libitum. In relatief korte tijd hebben zij een fantastisch muzikaal resultaat bereikt en het is bijzonder mooi om te zien, dat een grote groep tamelijk kansarme jonge mensen uit deze omgeving zich muzikaal tot een hoog niveau kunnen ontwikkelen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

gesig gestremd  =  visueel gehandicapt

" Een brug te ver " !

Onze wekelijkse motortocht stond in het teken van een project van de stichting Nieuwe Horizon en een andere Nederlandse weldoener. Al enige tijd spelen wij met de gedachte om te komen tot een soort van vakopleiding voor werkeloze jongeren. Op kleine schaal is Jannie Moses, onze beheerder in Ashbury, aan de slag gegaan en heeft gedurende een half jaar een 10-tal jongelui vaardigheden bijgebracht, zoals houtbewerking, lassen en metselen, maar ook "gedragstherapie". Aan het einde van de cursus kregen de cursisten een "Sertifikaat" en stelde Jannie voor hen een C.V. op (Curriculum Vitae). Nu startte "Submarine S.A, een groot constructiebedrijf, een project in onze regio om 18 laagwaterbruggen te bouwen en was op zoek naar betrouwbare hulpkrachten. Het bedrijf kwam met Jannie in contact met als gevolg, dat 10 jongelui aangenomen zijn en een half jaar werk hebben. Hun kans op aansluitend vast werk neemt daardoor aanzienlijk toe.

 

Ik wilde met eigen ogen de jongens wel eens bezig zien en daarom reden we vorige week vrijdag langs alle bruggen in aanbouw. Onder andere een aantal in Talana, Rietrivier en Rietvlei. Op meerdere plaatsen waren "onze jongens" daadwerkelijk bezig. 

Tenslotte belandden we in Poortjieskloof , waar we bij de allerlaatste boerenplaas tot stilstand kwamen. Gelegen in een prachtig landbouwgebied, maar wel ver van de bewoonde wereld. Deze laatste en grootste brug was nog verre van klaar en we konden niet verder. Duidelijk een geval van "een brug te ver". Ook al is het project nog klein van opzet, het doet ons plezier, dat er nu reeds een aardig succesje is !  

Herman van Veen's bekende lied: "Opzij,opzij,opzij.Maak plaats,maak plaats,maak plaats. We hebben ongelofelijke haast ". Dit liedje kwam bij me op toen ik Sanja vorige week bezig zag. De logeerkamer leek wel een speelgoedwinkel. Kerstmis komt in zicht en dan vult Sanja schoen- en andere dozen met "geskenkies"voor kinderen van Ashbury. Enkele uren later was de logeerkamer weer gewoon een logeerkamer, maar zouden eventuele logees  een probleem hebben met de aangrenzende badkamer. In bad zouden ze zeker niet kunnen, want dat ligt nu vol met de geschenkdozen.

Dit keer zijn de dozen bestemd voor 50 kinderen in de leeftijd van 2 tot 12 jaar, die deel uit maken van het "Kinder-kerk-project". Onze huishulp Lena heeft enkele maanden gewerkt met fraai instructiemateriaal om deze kinderen aan de hand van Bijbelse vertellingen iets over het christendom bij te brengen. Als beloning krijgen de kinderen op 7 december - tijdens een kerstviering - een verrassingsdoos overhandigd. Naast een speelgoedje en wat snoepgoed zit er een tandenborstel, 'n tube tandpasta, zeep, een waslappie en nog wat andere verzorging-spulletjes in. Alles aangeschaft met sponsorgeld van Nederlanders. Een verrassingspakket voor kinderen, die zelden of nooit cadeautjes krijgen !

Tenslotte:
Wij beschouwen ons zelf als dierenliefhebbers, maar er zijn voor mij twee soorten waar ik heilig ontzag voor heb. Dat zijn krokodillen en slangen. Van de eerste soort hebben we hier geen last. In het "Birdparadise" in Robertson liggen er enkele. Gelukkig wel veilig achter een stevige afrastering. Maar slangen, dat is een heel ander verhaal. Van uit het bos, wat achter onze straten ligt, dalen nogal eens exemplaren af tot in de tuinen. Omdat wij er nauwelijks kennis van hebben, beschouwen we alle exemplaren als gevaarlijk, hoewel er maar enkele soorten zeer gevaarlijk zijn. Vorige week vrijdag stond onze Tesca ongebruikelijk raar te blaffen in onze tuin en toen Sanja eens ging kijken wat er aan de hand was, bleek een slang de oorzaak van Tesca's bijzondere gedrag. Het 70 cm lange, fraai gekleurde beest bleek een Homoroselaps Lacteus te zijn. Ook wel "gevlekte Harlekijn Cobra"genoemd en in goed Afrikaans: een "gevlekte kousbandjie". Een beet van deze slangensoort veroorzaakt zwellingen en hoofdpijn, maar is niet noodlottig. Na Tesca weggetrokken te hebben, zag Sanja de indringer snel tussen de planten verdwijnen en een dag later vond Sanja vlak bij de betreffende plek een lege slangenhuid. Wellicht heeft het uit angst zijn (of haar ?) jas verloren !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n stofstraat  =  een onverharde weg