" Die draers van hoop " !

"Die uittog van onderwysers uit hul beroep moet gestuit word, anders sal die onderwysstelsel       rommelstatus bereik"."

Zó schrijft de krant "Die Burger". Iedereen weet, dat goed onderwijs een voorwaarde is om Zuid-Afrika op een hoger plan te brengen. Daarom is het zorgwekkend, dat sinds 2011 al 30.000 onderwijzers hun beroep vaarwel gezegd hebben en in veel gevallen waren dit bepaald niet de slechtste.

De redenen:

1. Ambtenaren zonder ervaring in het onderwijs formuleren nieuw beleid, wat slecht doordacht is en wat leidt tot bergen administratief werk en wat daarmee frustrerend is voor de leerkrachten.

2. Leerlingen, die al een keer bleven zitten, worden de jaren daarna automatisch in een hogere groep geplaatst zonder voldoende kennis te hebben en doen geen enkele moeite om beter te presteren, want zij worden toch jaar na jaar gewoon bevorderd.

3. Ouders krijgen slechts kinderbijslag wanneer hun kinderen naar school gaan. Ongemotiveerde leerlingen blijven - zonder te werken - op school vanwege het geld. Ze voeren geen steek uit en zorgen voor veel overlast.

4. De rechten van de leerlingen moeten gerespecteerd worden en voor de rechten van onderwijzers is nauwelijks belangstelling. Veel leerlingen zijn ongedisciplineerd en hebben geen respect voor hun leerkracht.

5. Bemoeizucht van bepaalde ouders, maar óók ongeïnteresseerdheid van andere ouders, maakt leerkrachten moedeloos en haalt alle vreugde uit hun beroep.
De schrijfster van het artikel eindigt als volgt:
" Sonder werkvreugde kan niemand 'n draer van hoop wees nie en ons land het onderwysers as draers van hoop oneindig nodig !"

De werkzaamheden om de Cogmanskloof te renoveren, zijn in volle gang. Nieuw te bouwen bruggen vorderen gestaag en in de weg staande rotsen worden met dynamiet weg geblazen. 

In de "Montagu-Mail" stond een interessant artikel over het ontstaan van de naam Cogmanskloof:

Eén van de Khoi-stammen, die hier verbleven ten tijde van de eerste Nederlanders onder Jan van Riebeeck, waren de Cochaquas. De kolonisten spraken van Cochanas. Later werd dit verbasterd tot Kockemans en nog weer later werd de kloof uiteindelijk Cogmanskloof. Vele jaren geleden speelde zich een groot drama af in de kloof. Iets te ondernemende jongelui haalden gevaarlijke toeren uit in de bergen rond de kloof en daarbij viel één van hen in een diepe rotsspleet. Ondanks verwoede pogingen kon hij niet bevrijd worden. Na drie dagen was de wanhopige vader zó begaan met het lijden van zijn zoon, dat hij zijn geweer pakte en de jongen dood schoot om hem zó verder lijden te besparen. Ouderliefde in extremis !

Tenslotte:

Een rieten dak vraagt regelmatig  aandacht en daarom lieten we elk jaar wat herstelwerk doen door mensen, die aan het hek kwamen en aanboden om het dak te herstellen. Dat werd elke keer een mislukking en daarom besloten we nu  in zee te gaan met één van de topfirma's op dit gebied: De firma Lucas Quality Thatchers uit Kaapstad. Zij zijn maandagmiddag begonnen met het verwijderen van het oude riet op de zuidkant van het woongedeelte van ons huis. 12 werkers arriveerden om 15.00 uur en om 16.30 uur hielden we al aardig "open huis". 

                                          

Omdat er een kans was op wat regen - die overigens niet kwam - werden grote zeilen gespannen. Om 17.00 uur was één volle vrachtwagen oud riet afgevoerd en stond er een grote truck voor de poort met 12.000 bossen nieuw riet. Over drie à vier weken moet de klus geklaard zijn. Gedurende deze periode zal er aardig wat overlast zijn, maar die accepteren we maar voor het goede doel. Wordt zeker nog vervolgd !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

skeefloop  =  mislukken

Een leeg hoofd of een leeghoofd !

Over onze Namibië-reis is nog zó veel te vertellen, dat we er een tweede deel aan wijden. Van zowel Afrikaners als van Nederlanders hoorden wij zó vaak lovende woorden over dit land, dat we besloten om ook maar eens die kant op te gaan. Omdat we "slechts" 13 dagen tot onze beschikking hadden, kozen we voor een vliegreis naar Windhoek, de hoofdstad. Van daar af ging de reis per kleine camper naar het noorden van dit enorm uitgestrekte land (825.000 km² =  20 keer Nederland) met slechts 2,3 miljoen inwoners. Een "leeg land" dus en dat is ook wat "Namibia" betekent. 

Tot 1990 was het een deel van Zuid-Afrika en heette het Suid-Wes-Afrika. Vooral Duitsers vestigden zich hier en dat zie je terug in namen van plaatsen als: Swakopmund, Lüderitz, Mariëntal en Grünau. De af te leggen afstanden zijn erg groot en bij eventuele pech kun je uren wachten op hulp. Gelukkig reisden we een groot deel van de reis samen met onze buren Eric en Tineke. Zij zijn zeer ervaren Namibië-gangers. In geval van pech, wat we gelukkig niet hadden, zouden we elkaar kunnen helpen.

Namibië snakt naar water, want het heeft er al meer dan 4 jaar nauwelijks geregend en dat zie je terug in het landschap: dor, droog en grotendeels woestijnachtig, maar wél indrukwekkend door de leegte. Het land is zó leeg, dat het Sanja een rustgevend gevoel gaf. Haar hoofd raakte leeg. Een leeg hoofd dus, maar niet te verwarren met een leeghoofd ! Misschien is mijn hoofd altijd wel een beetje leeg geweest, want het is deze vakantie wél duidelijk geworden, dat mijn richtinggevoel onderontwikkeld gebleven is.

Zo kon het gebeuren, dat ik 's avonds in het stikkedonker - na een bezoek aan de wasruimte - de weg terug naar onze camper volledig kwijt was. Drie kwartier dwaalde ik met een klein zaklampje over de zeer grote en praktisch onverlichte camping. Gelukkig loodsten Sanja en buurman Eric me ten langen leste weer terug naar ons mobiele huisje. Maar op weg naar dat huisje stelde Eric voor om  - in het donker - te gaan kijken bij een drinkplaats voor de wilde dieren. Een goed advies, want we zagen allerlei wild, waaronder een grote olifant en neushoorns ! 

Dankzij het voortreffelijke gidswerk van onze buren leerden we de bijzondere plekjes van Windhoek kennen en de laatste avond, die we samen doorbrachten, bezochten we "Joe's Beergarden". 

Een grotere rommeltent hebben we nooit eerder gezien, maar de maaltijd, die er geserveerd werd, was er één om ú tegen te zeggen. Vooral Sanja at de maaltijd van haar leven: een grote spies met daaraan zeer bijzonder wild vlees. 

Van links naar rechts op de foto: (gepofte mais)-kudu-krokodil(jawél)- zebra- gemsbok (butternut) en springbok. De maaltijd was voor ons allemaal "het laatste avondmaal" in Namibië. Na de camper de volgende ochtend weer ingeleverd te hebben, vlogen we terug naar Kaapstad en kwam er een einde aan een zeer bijzondere vakantie, die nog lang in mijn hoofd zal blijven zitten. Zit er tenminste iets in mijn hoofd !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n loskop  =  een warhoofd

Een goed begin....?

Is het halve werk, leert een oud gezegde ons. Maar wat dan bij een slecht begin? Onze vakantie naar Namibië startte bepaald niet voorspoedig. De vliegmaatschappij AirNamibia accepteerde onze via Internet geboekte en betaalde tickets niet en om tóch naar Windhoek te vliegen, waren we genoodzaakt om tegen betaling van 8.250 Rand nieuwe tickets te kopen. Twee uur later arriveerden we bij Bobocampers, een door Nederlanders gerund verhuurbedrijf van campers. 

Ons mobiele huisje voor 12 dagen stond al tiptop klaar voor de eerste rit van 400 km naar Swakopmund. Die rit maakte gelijk al duidelijk, dat de naam Namibia ("leeg land") goed gekozen is. Swakopmund is nog duidelijk erg Duits georiënteerd, gezien de vele Duitse straatnamen. Via een wederom lange rit en dorpjes als Karibib, Omaruru en Outjo bereikten we het hoogtepunt van onze vakantie: het Etosha natuurpark. 

Onwaarschijnlijk en onvoorstelbaar zijn hier de aantallen wild. Honderden zebra's, duizenden springbokken, tientallen giraffen, gemsbokken, kudu's en olifanten. We zagen vechtende neushoorns, drie mannetjesleeuwen, die lagen na te genieten van hun zojuist genuttigde maaltijd en bijna tamme jakhalzen, die elke avond over de camping zwierven op zoek naar iets eetbaars.

Elke dag was er wel een uitzonderlijke gebeurtenis in dit park, wat groter is dan héél Nederland en waar we 5 dagen en nachten doorbrachten. Een onvergetelijke ervaring en met meer dan 500 foto's moet het voor Sanja niet al te moeilijk zijn om een bijzonder fotoboek samen te stellen ! 

We herinneren ons allemaal nog wel de geruchtmakende foto's van de Amerikaanse tandarts, die een leeuw schoot en ook de vrouw, die trots poseerde bij de door haar geschoten giraffe. De hele wereld sprak er schande van, maar wij spraken Gerhard, een voormalig ranger van het Erindi-park en hij legde ons uit hoe men er in Namibië over denkt: De meeste dierenparken - zeker de wat kleinere - krijgen geen subsidie van de overheid. Daarom kiest men er voor om dieren, die al wat ouder zijn en niet meer geschikt zijn om voor nog meer nageslacht te zorgen, voor veel geld te laten schieten door rijke buitenlanders. Met het daarmee verkregen geld kan een aantal jonge dieren aangekocht worden of heeft het park een sluitende exploitatie. Zonder de door ons zo verachte jagers zouden veel dierenparken geen toekomst meer hebben. Regulatie van de wildstand op deze manier, vindt men een acceptabele zaak. Maar niet de manier, waarop zakkenvullende mensen zonder scrupules, rijk proberen te worden. 

Tijdens de vliegreis terug naar Zuid-Afrika las ik in een Namibische krant een artikel hierover. Namibië reageert hierin boos over een door Europa genomen besluit om alle jacht te verbieden en spreekt van bemoeizucht zonder kennis van zaken !

Tenslotte:

In Namibië beschikten we meestal niet over wifi en daardoor kon ik mijn wekelijkse weblog vorige week donderdag niet publiceren. Voor het eerst in de vijf jaar van het bestaan van Sandesepad moest ik verstek laten gaan. Voorlopig ga ik beslist niet meer op reis, ook al waren beide vakanties heel plezierig. Vanwege de twee veel te kort op elkaar volgende verblijven in het buitenland  was ik ongeveer een maand van huis. Dat is niets voor mij. Oost, west......!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n stofstraat  =  een overharde straat

Fout.................helemaal fout !

Toch maar goed, dat enkele volgers van onze blog kritisch naar mijn schrijfsels kijken en reageren wanneer er onjuiste informatie gegeven wordt. Mijn bezoek aan paleis Het Loo in de blog van vorige week, was zo'n fout. Ik was in Soestdijk en daar staat paleis Soestdijk  en paleis Het Loo ligt nog steeds in Apeldoorn.

Veel kennis van beide paleizen heb ik niet, maar volgens mensen, die het wel weten, zijn de tuinen van Het Loo véél mooier dan die in Soestdijk. Als ik het volgend jaar wéér in Nederland ben, zal ik dus écht naar paleis Het Loo gaan en misschien is daar dan wél iemand thuis !

Op het zuidelijk halfrond zijn de seizoenen omgekeerd aan die op het noordelijk halfrond. Ofwel de lente in Nederland valt samen met de herfst in Zuid-Afrika. Die verschillen zijn echt wel merkbaar. Op 7 april was ik nog maar amper binnen of er barstte in lente-achtig Nuenen een hagelbui los, die er zijn mocht. Tegelijkertijd was de middagtemperatuur in herfst-achtig Montagu 25 °. Ik heb een aangename verblijf gehad in Nederland, maar wat het weer betreft.........!

Of het niet op kan. Maandagavond arriveerde ik weer op de luchthaven van Kaapstad en woensdag waren de koffers (nu van ons beiden) alweer gepakt voor onze gezamenlijke vakantie naar Namibië.  Het lijkt zo of we wel héél erg luxe bezig zijn, maar - geloof het of niet - dit is de eerste echte vakantie in vier jaar tijd, die we samen doorbrengen. We moesten haast maken, want het klimaat in Namibië is momenteel heel geschikt voor een verblijf in deze "enorme zandbak". Uitstel was bovendien niet mogelijk, want begin mei staat er een legertje rietdekkers bij ons op de stoep om ons rieten dak compleet te vernieuwen.

 Dus gaan we bijna twee weken rondtoeren in het noordelijke deel van dit voor ons totaal onbekende land en dat met behulp van een gehuurde kleine camper. We zijn héél benieuwd wat dit land ons te bieden heeft en hoe het leven in een camper ons zal bevallen !

Tenslotte:

"Houd de dief". Dat gevoel had ik meerdere keren tijdens de vakantie in Nederland . Bij het betreden van de Primera ging het alarm luidkeels af en bekeek iedereen mij alsof ik gestolen goed bij me had. Bij het verlaten van de winkel gebeurde hetzelfde en dat gebeurde op de zelfde wijze bij "Het Kruidvat" en bij "C&A". De oorzaak -daar was ik ondertussen wel achter- is mijn heupvervanging, waarbij een metalen pen gebruikt is. Nu schijnt het mogelijk te zijn om van de behandelende chirurg een verklaring te krijgen, dat er een heupvervanging plaats gevonden heeft en dat dit kan leiden tot  het nodeloos afgaan van een alarm. We zullen mijn behandelende chirurg om zo'n oplossing vragen. Het alarm zal nog regelmatig af blijven gaan, maar dan kan ik wel bewijzen, dat er geen criminele activiteiten hebben plaats gevonden !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

snydokter  =  chirurg

Nederlanders klágen wel, maar.....!

Volgens het "wereldgelukkigheidsverslag 2016" staat Nederland op een alleszins acceptabele 7e plaats op een totaal van 157 landen. Factoren, die bepalend waren, zijn o.a. Levensverwachting, maatschappelijke ondersteuning, vrijheid, barmhartigheid, houding t.o.v corruptie en Bruto Binnenlands  Product. De eerste 7 plaatsen in deze statistiek zijn voor Europese landen met Denemarken als nummer 1 en Zwitserland en IJsland als 2e en 3e. Opvallend is, dat Zuid-Afrika pas op plaats 116 van de 157 landen komt. In een eerdere statistiek waren gepensioneerde Europeanen het beste af in Zuid-Afrika, maar voor de Zuid-Afrikaners zelf, is hun land blijkbaar bepaald niet het gelukkigste land. Verder is opmerkelijk, dat landen als Duitsland, België en Luxemburg niet hoger scoren dan resp. een 16e,18e en 20ste plaats. Dat landen in oorlog: Syrië en Burundi de rij sluiten, is niet echt verbazingwekkend !

Mijn vakantie-onderkomen in Nuenen is maar een "klipgooi" van een aantal historische plaatsen met betrekking tot Vincent van Gogh. Een bezoek aan het "Vincentre" lag dus wel voor de hand. Er bleek veel materiaal rond de familie van Gogh aanwezig te zijn, maar het boek: "Die onbekende van Gogh", over Vincent's jongere broer Cornelis, was niet aanwezig en het bestaan van dit boek bleek zelfs helemaal onbekend. Omdat ik tóch over twee exemplaren beschik, heb ik aangeboden om één boek te doneren aan het museum. Nou, dat aanbod werd met graagte aanvaard door Peter van Overbruggen, een bestuurslid van deze stichting. Hij blijkt ook nog een onderwijscollega uit het verleden te zijn. Vooral het feit, dat dit boek in het Afrikaans is geschreven, wordt zeer gewaardeerd. De Zuid-Afrikaanse schrijver/historicus Chris Schoeman verklaarde in een reactie zeer vereerd te zijn met het feit, dat zijn boek in de museum-bibliotheek opgenomen wordt !

Tenslotte:
                                               
Op dinsdag moest ik in Baarn zijn voor een vergadering van de Stichting Nieuwe Horizon. Ik had gerekend op fileverkeer, wat er niet bleek te zijn en daardoor was ik iets te vroeg. Mooi de tijd om  het nabij gelegen paleis Het Loo te bekijken. Ondanks het feit, dat de vroegere, belangrijke bewoners er niet meer wonen, was er aardig wat politie aanwezig op de nabij gelegen parkeerplaats. Ik had graag de indrukwekkende tuinen bezocht, maar daarvoor was de tijd niet toereikend !
  

                                                         

                Zuid-Afrikaans woordenboek: 

             

               grootkoppe  =  belangrijke personen

                                       

Wie mooi wil zijn............!

............moet pijn lijden, is het gezegde.

Nee. ik heb het hier niet over plastische chirurgie en andere methoden om ouderdom en lelijkheid te verdoezelen. Ik spreek hier over ons rieten dak, wat we weer mooi willen laten maken en de pijn zit daarbij in de portemonnee, want een rieten dak vernieuwen, loopt danig in de papieren. Gemiddeld gaat een rieten dak ongeveer 40 jaar mee. Wij kennen de geschiedenis en het onderhoud van ons huis, wat in 1940 gebouwd is, onvoldoende om te weten hoe lang het geleden is, dat het dak groot onderhoud heeft gehad. We hebben drie bedrijven laten oordelen over de toestand van ons dak en de uitkomst is, dat een groot gedeelte van ons dak opnieuw gedekt moet worden en de rest moet groot onderhoud krijgen. Het is onze bedoeling om deze grote klus in de maand mei te laten doen, waarbij we minimaal 4 weken behoorlijk in de rommel zullen zitten.


Over de Post wordt hier behoorlijk geklaagd. Brieven - en vooral wenskaarten - blijven soms weken, ja zelfs maanden onderweg of komen helemáál niet aan.  Maar bekeuringen worden "stiptelik" bezorgd. Begin maart zaten er zelfs twee gelijktijdig in onze brievenbus. Een boete van 1000 Rand, opgelopen in Heidelberg, en een tweede van 200 Rand in Worcester. De dader was beide keren dezelfde:Ik dus ! 1200 Rand verspild  en een flink mopperende Sanja. Geen leuke dag. En nu kwam er op 17 maart alweer zo'n brief binnenvallen. Dit keer 400 Rand en dus wéér een foeterende Sanja, totdat.........ze zag wáár en wannéér de snelheidsovertreding gepleegd was. Dat bleek op 17 februari in de plaats Hopefield te zijn en dáár was Sanja de chauffeuse toen zij met haar ouders op weg was naar Paternoster. Geen gemopper meer van haar kant en een duiveltje fluisterde in mijn oor: "Geen groter vermaak dan leedvermaak, maar haal wél die grijns van je gezicht" !

Twee jaar geleden heb ik geprobeerd om een lopersgroep in het leven te roepen. De bedoeling was, om met gelijkgestemden wat (meer) aan conditie te doen door wandelingen te maken in de directe omgeving van Montagu. Er zijn hier diverse uitgezette routes in moeilijkheidsgraad variërend van eenvoudig tot zwaar. We begonnen destijds met een eenvoudige tocht en de bedoeling was, om steeds zwaardere en meer uitdagende tochten te lopen. Echter, door vakanties, blessures en andere interesses kwam het project al snel tot stilstand.

Tijd om een nieuwe poging te wagen en zo liepen Toon en Rian Karsmakers en ik via de Loverswalk en Kanonkop naar Avalon Springs.

Tijdens deze tocht moest een aantal keren de rivier de Keisie over gestoken worden en dat leverde enkele natte voeten op, maar de indrukwekkende vergezichten maakten dit meer dan goed.

Het plan is, om een vervolg te geven aan deze activiteit. Nu zijn er twee problemen: Toon en Rian zijn alweer terug naar Nederland en ik......... ben zelf op vakantie !

Tenslotte:

Wanneer deze weblog verschijnt, zit ik al twee dagen in Nederland. Ook dit jaar zal dat weer een erg kort verblijf zijn en de tijd zal me beslist ontbreken om iedereen, die ik eigenlijk graag zou bezoeken, ook werkelijk weer te zien. Mijn excuses daarvoor. De volgende keer weer anderen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

wandelwagen  =  stootwaentjie

" Melktert en poep" !

In Zuid-Afrika grijpt men elke gelegenheid aan om er een nationale feestdag bij te verzinnen. Mooie voorbeelden zijn de nationale "Braai-dag" en - taarten bakken is ín - ook een nationale "Melktert-dag", die vorige week gevierd werd. Een melktert is een eenvoudige taart met een vanille-pudding-achtige laag afgewerkt met kaneel op een dunne taartbodem . 

Eenvoudig, maar erg lekker en populair. Overal verkrijgbaar zoals appeltaart in Nederland. Zaten we vorige week 's avonds met koffie en een flinke punt melktert gezellig op de bank naar het Nederlands nieuws op de BVN-zender te kijken, moet Annechien tijdens het journaal zonodig de lekkere smaak van de taartjes behoorlijk bederven door aan te kondigen, dat er in Nederland een zogenaamde "poep-dag" ingesteld is. Zelfs een poep-quiz maakt er deel van uit en statistieken als: 87% van de mensen poept het liefst 's ochtends, waarbij vrouwen dat in 2-3 minuten voor elkaar krijgen en mannen daar meer dan 4 minuten mee bezig zijn. Ook vindt 59% van de mannen het geen probleem om te poepen op een toilet van iemand anders. 71% van de vrouwen voelt zich daar niet erg op haar "gemak". Wél eensgezind zijn man en vrouw over het bekijken van het resultaat. Bijna 100% bekijkt het geproduceerde eindprodukt. 

Nou, als wij de keuze hebben tussen een melktertdag of een poepdag, weten wij het wel. Dan blijven wij nog wel een tijdje in dit land. Er is trouwens nog een andere reden om te wonen in Zuid-Afrika: "Gobankingrates" heeft een ranglijst van landen opgesteld in volgorde van goedkoop tot duur om als gepensioneerde te leven en Zuid-Afrika komt er bij dit onderzoek uit als het goedkoopste land. 

Hoewel dat voor ons nooit het belangrijkste criterium was bij onze keuze voor Zuid-Afrika, weten we het nú heel zeker: Wij verruilen het "melktertland" beslist niet voor het "poepland" !

Tenslotte:

Zuid-Afrika had van 16 t/m 18 maart "hoog bezoek". Maar geen bezoek om blij mee te zijn. De mensen van kredietbeoordelaar "Moody's" bekijken momenteel welke status Zuid-Afrika heeft en de vooruitzichten zijn ronduit slecht. Het land zou wel eens een beoordeling tot "rommelstatus" kunnen krijgen. Dat betekent een twijfelachtige terugbetaalcapaciteit van leningen en terugtrekkende investeerders, wat weer leidt tot nóg duurder geld lenen op de kapitaalmarkt. Binnen de regering, die nooit verlegen is om luidkeels te reageren, is men momenteel doodstil en wacht angstvallig af. De enige hoop is Pravin Gordhan, de capabele minister van Financiën. In hem heeft men veel vertrouwen, dat hij het beleid van de regering enigszins kan keren !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

jy kan 'n muis hoor poep  =  je kunt een speld horen vallen