Over onze Namibië-reis is nog zó veel te vertellen, dat we er een tweede deel aan wijden. Van zowel Afrikaners als van Nederlanders hoorden wij zó vaak lovende woorden over dit land, dat we besloten om ook maar eens die kant op te gaan. Omdat we "slechts" 13 dagen tot onze beschikking hadden, kozen we voor een vliegreis naar Windhoek, de hoofdstad. Van daar af ging de reis per kleine camper naar het noorden van dit enorm uitgestrekte land (825.000 km² = 20 keer Nederland) met slechts 2,3 miljoen inwoners. Een "leeg land" dus en dat is ook wat "Namibia" betekent.
Tot 1990 was het een deel van Zuid-Afrika en heette het Suid-Wes-Afrika. Vooral Duitsers vestigden zich hier en dat zie je terug in namen van plaatsen als: Swakopmund, Lüderitz, Mariëntal en Grünau. De af te leggen afstanden zijn erg groot en bij eventuele pech kun je uren wachten op hulp. Gelukkig reisden we een groot deel van de reis samen met onze buren Eric en Tineke. Zij zijn zeer ervaren Namibië-gangers. In geval van pech, wat we gelukkig niet hadden, zouden we elkaar kunnen helpen.
Namibië snakt naar water, want het heeft er al meer dan 4 jaar nauwelijks geregend en dat zie je terug in het landschap: dor, droog en grotendeels woestijnachtig, maar wél indrukwekkend door de leegte. Het land is zó leeg, dat het Sanja een rustgevend gevoel gaf. Haar hoofd raakte leeg. Een leeg hoofd dus, maar niet te verwarren met een leeghoofd ! Misschien is mijn hoofd altijd wel een beetje leeg geweest, want het is deze vakantie wél duidelijk geworden, dat mijn richtinggevoel onderontwikkeld gebleven is.
Zo kon het gebeuren, dat ik 's avonds in het stikkedonker - na een bezoek aan de wasruimte - de weg terug naar onze camper volledig kwijt was. Drie kwartier dwaalde ik met een klein zaklampje over de zeer grote en praktisch onverlichte camping. Gelukkig loodsten Sanja en buurman Eric me ten langen leste weer terug naar ons mobiele huisje. Maar op weg naar dat huisje stelde Eric voor om - in het donker - te gaan kijken bij een drinkplaats voor de wilde dieren. Een goed advies, want we zagen allerlei wild, waaronder een grote olifant en neushoorns !
Dankzij het voortreffelijke gidswerk van onze buren leerden we de bijzondere plekjes van Windhoek kennen en de laatste avond, die we samen doorbrachten, bezochten we "Joe's Beergarden".
Een grotere rommeltent hebben we nooit eerder gezien, maar de maaltijd, die er geserveerd werd, was er één om ú tegen te zeggen. Vooral Sanja at de maaltijd van haar leven: een grote spies met daaraan zeer bijzonder wild vlees.
Van links naar rechts op de foto: (gepofte mais)-kudu-krokodil(jawél)- zebra- gemsbok (butternut) en springbok. De maaltijd was voor ons allemaal "het laatste avondmaal" in Namibië. Na de camper de volgende ochtend weer ingeleverd te hebben, vlogen we terug naar Kaapstad en kwam er een einde aan een zeer bijzondere vakantie, die nog lang in mijn hoofd zal blijven zitten. Zit er tenminste iets in mijn hoofd !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
'n loskop = een warhoofd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten