Feesje bouwen.

Afgelopen weekend stond in het teken van kennismaking met de lokale tradities van de kleurling bevolking van Montagu. Dominee Regie Boesak (broer van de meer bekende dominee Alan Boesak) was bij ons op bezoek en we vroegen hem naar het standpunt van zijn broer Alan t.a.v. de Belhar belijdenis, die voor veel verdeeldheid zorgde en nog zorgt in de protestantse kerk. En waarover de laatste tijd veel artikelen in de krant verschenen. Regie vertelde ons e.e.a. over de apartheidstijd, maar niet over Belhar! Op zondag vroeg Sanja daarom aan onze wijkpredikant of hij e.e.a. wilde komen toelichten. En dat deed hij de dinsdag daarna al. Samen mijn zijn vrouw, kwam hij bij ons koffie drinken. We vernamen hoe en waarom de kleurlingbevolking zich afscheidde van de hoofdkerk en daarom zien we nooit kleurlingen in de Nederduits Gereformeerde kerk.Toen onze kleurling  loodgieter Neil, na zijn klus, ons gedag kwam zeggen, groette hij tot onze verbazing de dominee en zijn vrouw met de woorden: "Tot zaterdag". Het bleek dat zijn trouwerij, waar Sanja foto's mocht komen maken, in onze kerk gehouden zou worden. Dus toch een kleurling in de NGKerk.Een stapje in de goede richting, dunkt mij.

 
Bij de trouwdienst ontdekten we ook dominee Boesak en zijn vrouw.

Op zaterdagavond waren we uitgenodigd bij Jannie en Selistien Moses in Ashbury, om de 21e verjaardag van hun pleegzoon Heinrich mee te vieren. Heinie heeft ouders, die vanwege drankproblemen niet voor hem kunnen zorgen en hij werd daarom opgenomen in het gezin Moses. Hij is sponsorkind van stichting "De Nieuwe Horizon", die zijn boekhoudstudie heeft betaald. Nu wil hij nog gaan studeren voor leerkracht en wacht op toelating tot de Hogeschool. Verder is hij een enthousiast lid van ons orkest, waarin hij tenorsaxofoon speelt. (Jammer genoeg heeft hij zijn voortanden laten trekken. Wij dachten dat dat kwam door slechte verzorging van zijn tanden, maar hij zei dat veel jongens/mannen dit laten doen, want dan kun je beter zoenen!). Bij de verjaardag van een 21 jarige jongeman verwachtten wij natuurlijk een stevige discoparty. Maar niets was minder waar! Eerst was er een lang gebed door een familielid. Daarna kregen we een Bijbellezing door de dominee met veel "Halleluja's" en  "Praise the Lord's" , gevolgd door een korte (15 minuten) preek van pleegvader Jannie. Daarna werden alle cadeautjes overhandigd.

 Tenslotte werd er gegeten. Tot onze verbazing pakten veel gasten na enige tijd de etenswaren die nog over waren in hun servet, namen hun flesje drinken mee. (Alleen maar fris, er werd geen druppel alcohol geschonken!) en gingen naar huis! Het geloof speelt hier een ontzettend grote rol in het leven van alleman, maar speciaal in dat van gekleurde mensen.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

brakkie sakkie  =  doggie bag

Ondersteboven!

Toen Harrie en Maria en ook Sanja’s ouders enige tijd geleden hier in ons woonstel logeerden, hadden zij al wel gemerkt, dat er met de douchecabine iets niet helemaal klopte. Onze aannemer had bij de plaatsing destijds al gezegd, dat het de eerste keer was dat hij zo’n cabine plaatste. Na de opmerkingen van onze logees hebben we er toch maar eens een deskundige bijgehaald. Deze man had het zó gezien. De douchecabine was ondersteboven gemonteerd! Gisteren kwam er een montageploegje uit Kaapstad en twee uur later hadden zij het klusje gefikst. Onze douchecabine staat nu zoals hij behoort te staan en  de logees kunnen weer douchen.

Vorige week donderdag tot en met zondag  werd ons  anders zo rustige plaatsje Montagu opgeschrikt door het daverende gebrul van meer dan 200 Harley-Davidsons . De Harley-club Zuid-Afrika hield haar 2jaarlijks treffen in onze woonplaats. Ik ben al zo’n 40 jaar motorrijder en hoewel ik niet zo’n Harley-fan ben, moest ik natuurlijk wel even een kijkje gaan nemen toen dit kleurrijke volkje met hun peperdure speeltjes door onze straten knalde. Opvallend veel vrouwen hanteerden zelf het stuur van deze indrukwekkende machines. 

Ons wekelijkse dagje-uit voerde ons afgelopen maandag van Montagu over een binnendoor “grondpad” via Greyton en Genadendal naar Hermanus aan de Zuidkust. Greyton is een kunstenaarsdorpje, waar we al eens eerder geweest waren, maar destijds waren we niet verder gekomen dan de hoofdstraat en het was toen ook nog slecht weer. Nu scheen de zon uitbundig en namen we ook de tijd om in de zijstraten een kijkje te nemen naar de leuke, vaak riet gedekte huisjes.

Jammer, dat Greyton weer zo’n slapend dorpje is, waar een groot deel van de eigenaars slechts hun vakantie(s) doorbrengen! Buiten de vakantietijd is er dan weinig te beleven. Na nog een cappuccino gedronken te hebben, reden we naar het 5 kilometer verder gelegen Genadendal. Dit plaatsje met voornamelijk gekleurde mensen is toeristisch interessant vanwege een dorpsplein met huizen uit het midden van de 19e eeuw. Hier is rond 1850 een zendelingenstatie gebouwd van waaruit het Christelijk geloof gepredikt werd. Enige tijd geleden zijn de kerk en enkele huizen gerestaureerd en één van de oude gebouwen is ingericht als museum. We reden weer verder en na een half uurtje bereikten we Hermanus. Deze plaats aan de zuidkust is erg toeristisch. Er is een leuke boulevard met winkeltjes en eetgelegenheden.

 Hier hebben we dan ook lekker gegeten in een visrestaurant met uitzicht op zee en zagen een “klompie” dolfijnen spelen in de haven. In het seizoen (juni-september) zie je hier flinke aantallen walvissen, maar die waren er nú uiteraard niet.

Ook hier viel weer op hoeveel prachtige huizen dienen als vakantiehuizen voor de rijken. Hele straten zijn uitgestorven buiten het vakantieseizoen. We hebben 400 kilometer gereden en weer een interessant deel  gezien van dit mooie land!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Slenterdrag = vrijtijdskleding

Verdwijnt het Afrikaans ??

In de Afrikaans sprekende provincies West-Kaap en Oranje-Vrijstaat is de nodige beroering ontstaan door de aankondiging van de regering om het taalbeleid in Zuid-Afrika te gaan veranderen. Momenteel zijn er 11 talen, maar het Afrikaans en het Engels zijn de twee talen die in het dagelijks leven door de overheid, het onderwijs, het bedrijfsleven, enz. gesproken en geschreven worden. En dat moet veranderen, vindt de regering .(lees: politieke beweging ANC ) Het onderstaande artikel stond enkele weken geleden in de krant: “Die Burger”.

“Afrikaans se status as amptelike taal in nasionale staatsdepartemente gaan in die drang wees as die jongste weergawe van die “Wetsontwerp op Suid-Afrikaanse Tale” aanvaar word. Daarvolgens moet staatsdepartemente en nasionale owerhede minstens drie tale gebruik om sake te doen of dienste aan die publiek te lewer. Twee van die tale moet inheemse tale wees wat nie voorheen bevoordeel is nie. Engels en Afrikaans tel onder die tale wat voorheen bevoordeel is. Dit beteken ’n staatsdepartement sal tussen Afrikaans en Engels moet kies om naas twee benadeelde Afrika-tale te gebruik. Selfs in provincies waar Afrikaans die meerderheidstaal onder inwoners is, soos die Wes-Kaap en die Noord-Kaap, kan dus teen Afrikaans besluit word indien ’n departement Engels as derde taal kies”

Op heel korte termijn zal dit nog niet gaan gebeuren, denken ingewijden. Om deze wet aangenomen te krijgen, zal de Grondwet namelijk gewijzigd moeten worden. Maar aan het grote aantal ingezonden artikelen en brieven te zien, maken veel Afrikaans sprekende  mensen zich toch wel zorgen over de toekomst van het Afrikaans !

Vanwege de hoge zomertemperaturen klussen we wat minder in en rond het huis. We besteden elke week een dag aan het verkennen van de directe en wat minder directe omgeving. Witsand was afgelopen dinsdag ons doel. De afstand van Montagu naar dit plaatsje aan de Indische Oceaan is ongeveer 130 kilometer, maar omdat de tocht deels over “grondpaaie” ging en er ook nog koffie gedronken moest worden, arriveerden we na 3 uur in Witsand. Dit dorpje is beroemd om zijn grote aantallen walvissen die hier elk jaar weer in de maanden juni, juli en augustus vanaf het strand van zeer nabij bekeken kunnen worden.

Het is nu februari en er was dus geen walvis te zien, Sterker nog : Er was nauwelijks een levende ziel te bekennen. Het dorp is compleet uitgestorven. Bijna alle huizen zijn eigendom van rijke Kapenaars en buitenlanders, die slechts op bepaalde tijden gebruik maken van  hun vakantiewoningen. Wij waren dus tamelijk snel uitgekeken, maar we hebben genoten van de prachtige heen- en terugreis!


Tenslotte: Twee weken geleden spraken we de verwachting uit, dat onze nieuwe keuken snel afgewerkt zou gaan worden. De container uit Duitsland was gearriveerd in Kaapstad. Alle onderdelen zaten er in behalve de deur van de inbouwkoelkast ! Die bleek naar een andere vestiging in Duitsland gestuurd te zijn! Eind maart gaat alles goed komen, zeggen ze !

Zuid - Afrikaans woordenboek:

Verkleurmannetjie =  kameleon

Paddaplaag.

’s Avonds, als wij lekker rustig op ons terras zitten te genieten van het mooie weer en onze mooie tuin, krijgen wij sinds kort gezelschap van 3 à 4 dikke, grote padden oftewel padda’s zoals ze hier genoemd worden. Het is blijkbaar voortplantingsseizoen en de mannetjes proberen de vrouwtjes te lokken en doen dit met een werkelijk oorverdovend gekwaak. Waarom ze onze tuin uitgezocht hebben, weten we niet. Wellicht komt het door de aanwezigheid van een grote, stenen padda, die we aan de rand van ons zwembad hebben geplaatst.

We willen ze niet vernietigen, maar wél graag wég hebben  en daarom vang ik er elke avond enkele en deponeer ze vér weg van onze tuin. Toch komen zij (of andere) steeds weer terug. Een afdoende oplossing hebben we nog niet gevonden !

Na veel telefoontjes is Sanja er in geslaagd om de loodgieter hier te krijgen. We zijn nu eindelijk verlost van diverse kleine lekkages. En nóg blijer waren we toen ook het lekkende dak van ons terras aangepakt werd. Een paar nieuwe golfplaten en heel veel kit moeten er voor zorgen, dat we voortaan bij regen ons terras droog houden.

Enkele maanden geleden verhuisden Herman en Yvonne van Bon, buren van onze Wim en Rita, van Klaasvoogds naar de zuidkust. Stanford om precies te zijn. Tijd voor ons om eens een bezoekje te brengen en het moet gezegd: Ze hebben een mooi optrekje in een leuk dorp. We hebben lekker kunnen bijpraten en ook nog een deel van dit pittoreske dorp kunnen bekijken.

 We zagen op de heen- en terugreis ook nog de gevolgen van de zeer hoge temperaturen van de afgelopen weken: kilometers lange verbrande vegetatie op de berghellingen !

Eén van de activiteiten van de Nederduits Gereformeerde Kerk voor nieuw inwoners van Montagu is het laten zien van bijzondere plekken in Montagu en directe omgeving. Een actief kerklid, Jacomi van Rooyen, nodigde Sanja afgelopen maandag uit voor een bezoek aan “Montagu Dried Fruit”. Naast wijn levert deze streek ook enorme hoeveelheden fruit en noten op: perziken, abrikozen, avocado’s, guaves, bananen, pecannoten, macadamnoten en nog vele andere gezonde lekkernijen. Veel van dit fruit wordt hier in Montagu gedroogd en Sanja en een tiental andere genodigden hebben dat hele proces kunnen bekijken. Ze hadden daarbij geluk, dat de werkers schaftpauze hadden en daarom werden ze eerst met een tractor de berg op gereden om een en ander van boven af te kunnen bekijken. 

Het uitzicht over Montagu en Ashbury was schitterend. Ze reden langs een grote dam en zagen beneden de drogende perziken liggen. Toen ze weer met beide benen op de grond stonden, kregen ze een rondleiding en uitleg over het hele proces van schoonmaken, ontpitten, sorteren en drogen van de perziken. Even verder op waren werkers bezig om peren schoon te maken en recht te leggen om ze te kunnen laten drogen. Ook zagen ze grote bergen met pitten, die gebruikt worden voor medicinale doeleinden, maar óók  als strooisel voor in de tuinen. Daarna namen ze een kijkje in de sorteer/gradeerruimte. Tenslotte kregen alle kijkers een haarnetje op en zagen ze het totale verpakkingsproces. Het roosteren en karamelliseren van cashewnoten vormde het laatste deel van deze leerzame excursie !

Het houdt maar niet op met de Helmondse filosofische uitspraken:

“Gaai is goed, want gaai is U. Gajes is nié  goed !”

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Kaalgatperske = nectarine

De geur van verbrand vlees !

Op zomeravonden in Nederland wandelend door de woonwijk of verblijvend op de camping snuif je - gewild of ongewild – de geur van brandend hout en garend vlees op de barbecues. Grote aantallen mensen verplaatsen de keuken in de zomertijd naar de achtertuin. In Zuid-Afrika is dat niet anders. Sterker nog: Afrikaners zijn enorme vleesliefhebbers en braaien is hier een nationale hobby. Iedereen doet het. Het klimaat met de veelvuldige warme avonden leent zich dan ook uitstekend voor deze bezigheid. En daar zit ik dan als Nederlander die bepaald geen vleesliefhebber is. Maar we hebben steeds gezegd, dat we zo goed mogelijk willen integreren in dit land en dus heb ik mijn antivleesprincipes maar overboord gezet en kochten we vorige week een barbecue, die natuurlijk gelijk uitgeprobeerd moest worden. De mensen die mij kennen (waaronder de buren Huub en Marie –Thérèse) geloven het waarschijnlijk niet, maar ik heb toch écht voor het eerst in mijn leven een stel hamburgers gebraaid. Ik weet, dat het nog maar een armzalig begin is, maar het vlees smaakte goed en de foto dient als bewijs.

Maar uit eten gaan doen we ook met enige regelmaat en dat deden we donderdag met Ricky en Willem Lentink. Dit Nederlandse stel komt al jàren op vakantie naar Zuid-Afrika. Deels voor hun plezier, maar ook vanwege hun functie binnen de stichting “De Nieuwe Horizon”. Regelmatig stellen vertegenwoordigers  van deze stichting zich hier ter plaatse op de hoogte van de ontwikkelingen rond enkele projecten die hier uitgevoerd worden ten behoeve van de minder bedeelde bevolking van Ashbury. We hebben enkele heel plezierige dagen met hen doorgebracht en een gezellig etentje vormde een onderdeel van hun zeer gewaardeerde bezoek.

Zuid-Afrika kent een enorm aantal wildparken, waarvan het Krügerpark wel het bekendste voorbeeld is. Zo’n enorm park vind je hier in onze omgeving niet, maar op kleinere schaal bevindt  zich een interessant wildpark enkele kilometers buiten Montagu. Toen Sanja enkele dagen geleden de uitnodiging kreeg om mee te rijden met kennissen, greep zij die uitnodiging met beide handen aan en gewapend met haar fotocamera toerde zij door het Sambona-park . Dat bleek een interessante belevenis te zijn en het leverde haar weer een aantal bijzondere plaatjes op. Naast bokkies, (roof-)vogels en een zebra, kregen we uiteindelijk 3 giraffen in beeld!

Tenslotte nog een Helmondse filosofische uitspraak:

’t Is goe  dèt  better gu, mer het war better as’t  goe  ging !

Zuid - Afrikaans woordenboek:

maalvleis = gehakt

“Reg gemaak”.

Het besluit was genomen. We twijfelden te zeer aan de kwaliteiten van de vader en grote kans, dat het verkopen van puppies niet zou lukken. Bovendien zitten de asiels hier al overvol. Tesca, ons Stabij-vrouwtje, wordt gesteriliseerd. Oftewel: Reg gemaak”, zoals ze hier zeggen. Dus brachten we haar afgelopen dinsdagmorgen naar de dierenarts in Ashton. Tesca werd opgesloten in een kennel in afwachting van de operatie. Wij maakten- zoals gebruikelijk op dinsdagmorgen- een wandeling met enkele asielhonden en gingen in afwachting van een telefoontje koffie drinken bij onze Wim en Rita. Ons geduld werd nog tot 16.00 uur op de proef gesteld, maar toen kwam het verlossende bericht: We konden Tesca ophalen. De operatie was goed verlopen en naast de sterilisatie waren ook nog ‘n zevental embryo’s verwijderd. Ze was dus wel degelijk drachtig. Natuurlijk was ze nog behoorlijk gammel ter been, maar thuisgekomen  klauterde ze zelfstandig al weer uit de auto. Woensdag had ze nog niets te missen, maar donderdag begon ze te eten en lijkt het ergste leed al weer geleden en Tesca gaat niet meer voor dit soort verrassingen zorgen in de toekomst !

Onze buurman, Eric, wist van mijn wens om weer te gaan zingen in een koor en vorige week zaterdag kwam hij op de proppen met een cd van het Bonnievale Mannenkoor. Het repertoire kwam aardig overeen met dat van Mannenkoor Lambardi in Helmond en het bijwonen van repetities in de plaats Bonnievale (15 km) is ook geen groot beletsel. Ik kan weer gaan zingen. Maar niet heus, want nog voordat ik contact opgenomen had met iemand van het koor, had Sanja al van een kennis vernomen, dat het Bonnievale Mannenkoor 4 jaar geleden opgeheven was ! Een grote tegenvaller dus en mijn muzikale aspiraties moeten nog wat langer de ijskast in.

Hoewel supermarkten als Spar, Shoprite en Pick and Pay hier in de buurt een echt wel vergelijkbaar assortiment hebben met  Nederlandse winkels, grijpen Sanja en andere Nederlandse koks nog wel eens mis op puur Nederlandse en Indonesische producten. Nu is er in Swellendam( 70 km) een “Nederlands hoekje” in de Spar, maar voor nog veel meer Nederlandse producten moet je naar Kaapstad (200 km) rijden. Dus togen Sanja, buurvrouw Tineke en nog twee dames maandag “Kaap toe” om tegen de avond  terug te keren met een lege portemonnee en een kofferbak vol met allerlei Nederlandse etenswaren en Indische kruiden. De voorraadkast is weer gevuld. We komen voorlopig niet om van de honger.

Enige zorgen maakten we ons over de toestand van onze mooie tuin. Nogal wat planten dreigden het loodje te leggen door een matig werkende besproeiingsinstallatie en dus werd onze landscaper opgetrommeld. Hij stuurde zijn “regenspecialist” en na twee dagen had die het systeem weer op orde. Gelukkig maar, want er moet hier momenteel veel gesproeid worden vanwege de  onveranderd hoge temperaturen. Maar daarover klagen wij beslist niet !

Nederlandse kennissen hadden enige tijd geleden hun herdershond verloren en via Sanja werden zij getipt, dat er in het asiel van Ashton een jong herder-teefje zat. Korte tijd later had het hondje weer een goed thuis gevonden bij Hannie en Wim. Nu moesten zij enkele dagen naar Kaapstad en vroegen ons of wij ons over hun hondje Bonnie wilden ontfermen. Geen probleem voor ons en ook niet voor Bonnie. Het duurde niet lang of Bonnie voelde zich bij ons helemaal op haar gemak.

Tenslotte: Er wordt nogal eens geringschattend gesproken over Helmond en Hellemonders. Volkomen ten onrechte natuurlijk. In de Helmondse editie van het Eindhovens Dagblad stond deze week de volgende filosofische uitspraak:

“ Vergete is gin kwestie van wete, want as ge veul wit, hedde veul onthouwe en bende nie veul vergete. Mar as ge nie veul onthouwt, witte nie veul en kende ok nie veul vergete. Dus of ge nou veul wit of nie, ge vergit nie veul ”

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Van nikske-nie-bang-skip  =  oorlogsschip

Lawaaimakerjanfrederik.

Op onze terrastafel ligt het Suider-Afrikaanse Voëlsboek. Een vogelboek met de beschrijvingen van alle hier voorkomende vogelsoorten. Ook Sanja’s fotocamera ligt in de aanslag. Nu we - vanwege de hoge dagtemperaturen  - wat meer rust nemen en op ons terras verblijven, zien we dat onze tuin een vogelparadijsje is. Er staan in onze tuin blijkbaar veel bomen, struiken en planten die aantrekkelijk zijn voor bepaalde vogels.

Met het vogelboek in de hand ontdekken we prachtige vogelsoorten in allerlei kleuren en met de meest fantastische namen.



Zo zien we dagelijks in onze tuin o.a. de Hoep-hoep, het Kaapse Glasogie, de Lawaaimakerjanfrederik, de Piet - tjou-tjou- Grysmees, het Klein-rooiband-Suykerbekkie, en de Swartkeelgeelvink.Ook hipt er een Kwikstaart met een horrelpootje rond.Nu helpt Sanja de vogels een handje door regelmatig een voederautomaat te vullen met zaad en ook vult zij een drinkflesje met suikerwater. De vogels vliegen af en aan en wij genieten er van.

Blijkbaar is ons zwembad ook aantrekkelijk voor bepaalde dieren. Elke avond kunnen wij “genieten“  van een kikkerconcert. Of beter gezegd: Padda’s, zoals men hier padden noemt. Het blijft niet bij ééntje. Meestal zitten er drie of vier exemplaren. Verwijderen blijkt tot nu toe niet echt te helpen. Ze - of andere - zitten er de volgende dag toch weer. We denken, dat ons zwembad zo populair is, omdat het een ondiepe rand heeft, waardoor de padda’s  gemakkelijk in en uit het water springen. Een afdoende oplossing hebben we nog niet.

Met enig leedvermaak zien we dagelijks het Nederlandse weerbericht op de BVN-zender. Storm, regen, lage temperaturen en zelfs nachtvorst zien we voorbij komen. Sanja skypt meerdere keren per week met familie en vriendinnen in Nederland en we zien deze mensen dan dik ingepakt in truien zittend bij de open haard of de verwarming en dan glimlachen wij naar elkaar en drinken  een glas “Cabernet Sauvignon de Montagu” op ons terras aan de rand van het zwembad !

Maar nu begint de zon hier toch wel een beetje te overdrijven. Waar 26º -28º hartje zomer normaal is, gaan de dagtemperaturen al meer dan een week wel erg de hoogte in. Onze thermometer in de tuin kan het nog maar net aan en de watertemperatuur van het zwembad begint nu zodanig op te lopen, dat zelfs ík binnenkort het ruime sop ga kiezen.

!

Tenslotte: Wij hebben nu beiden onze vakantie geboekt. Sanja vliegt op 2 juni “Holland toe” en verblijft daar tot en met 16 juni. Zoals we eerder al aangaven, kunnen we helaas niet samen reizen vanwege onze twee honden. Ik zelf  zal van 7 september tot en met 17 september in Nederland verblijven. Het duurt nog wel even, maar vóórpret is ook belangrijk!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

Lugwaardin  =  stewardess