Sinds we in 2012 de oude keuken vervangen hebben door een gloednieuw exemplaar hebben we meerdere kastjes aan de muur. Maar zaterdag hing er één kastje minder aan de muur. En de schuldige is Sanja, want die heeft al die jaren het dubbeldeurs kastje zo vreselijk overvol geladen met spullen dat het kastje bezweek onder de veel te zware last. Gelukkig fungeerde de airfryer als valbreker anders was de schade nog groter geweest. Het heeft me een hele dag gekost om het gehavende ophangsysteem weer enigszins in orde te krijgen en garantie op mijn werk geef ik liever niet. Jammer genoeg waren we zo geschrokken van de klap toen het kastje met inhoud los kwam van de muur, dat ik vergat om een foto van het ongeval te maken. Sanja heeft haar lesje nu hopelijk wel geleerd, want heel veel spullen hebben sindsdien een andere plaats gekregen. Het ziet er heel wat beter en veiliger uit en nu maar hopen dat dat zo blijft !
En over kastjes gesproken. Vrijdag ontdekten we een heel spoor van mieren in de slaapkamer. ze zaten werkelijk overal: op de muur, op de vloer, op en in mijn over een stoel hangende kleren en ook in Tinka's hondenmand zaten er een heleboel, waardoor Tinka ijlings een andere slaapplaats ging zoeken. Maar daar bleef het niet bij. In de badkamers en de laundry ontdekten we honderden, nee....duizenden van die lastposten in meerdere kastjes. Sanja is drie dagen met spuitbussen in de weer geweest om van het ongedierte ontslagen te raken. We hebben al eerder mierenplagen gehad, maar zo'n enorme massa hadden we nog niet eerder. Hopelijk is het "gemier" nu voorbij !
Mijn verblijf in Nederland zit er al weer ruim een week op en de netto 7 dagen waren weer compleet gevuld. Na de landing op Schiphol bleek mijn koffer en die van nog 25 andere personen niet op de bagageband te komen vanwege een technisch mankement. Dat werd na anderhalf uur gelukkig opgelost. Na een kort bezoek aan mijn schoonmoeder verbleef ik 2 dagen bij een bevriend stel in Vianen. Daar maakten we kennis met molenaar Thijs van Hoof, die als adviseur bezig is met de herbouw van de Wipkorenmolen. Er wordt zoveel mogelijk gewerkt met oude materialen en molenaars uit het hele land doneren overtollige onderdelen. We kregen een interessante inkijk, letterlijk en figuurlijk. De bouw is nog lang niet afgerond, dat geeft me volgende keer (april '26 ?) een reden om weer te gaan kijken.
Een regelmatig terugkerend bezoek aan de Geldropse kasteeltuin stond ook deze keer weer op mijn "te doen-lijstje." Mijn plan was om een door mensen van het IVN georganiseerde seniorenwandeling met uitleg te doen. Er waren zeker wel 40 gegadigden, maar de uitleg vooraf duurde zo lang, dat ik tussendoor maar een kijkje ging nemen in de bloemen- en plantentuin.
Ondanks de naderende herfst stonden toch nog veel bloemen en planten in bloei. Daarna wilde ik aansluiten bij de groep die uitleg kreeg. Maar na een kwartier waren we al gevorderd tot boom 2. Ik heb toen maar zelf een rondje gemaakt door de tuin met fraaie oude bomen !
Op zaterdag 20 september kwam onze Magistrum groep weer bijeen. We doen dat al 25 jaar en elk jaar twee keer. Voorheen bestond een programma uit 2 onderdelen: een onderwijskundig deel en een informele afsluiting met een lunch en een borrel. Maar de leeftijd begint een rol te spelen. Er zijn al een drietal collega's overleden en onze leeftijden variëren van 76 (ik) tot 84 jaar. Daarom beperken we ons voortaan maar tot alleen het informele deel. We hebben ons 25 jarig jubileum gevierd, maar of we de 30 jaar halen....?
Tenslotte:
Door bijzondere omstandigheden verbleef ik deze vakantie in drie hotels. Twee in Nederland en een in Kaapstad. De ontbijtbuffetten in Nederland waren zonder meer overdadig en luxe. De dag starten met cappuccino en frisdrank. Diverse soorten brood, broodjes, kaas, vleeswaren en zoet beleg. Elke ochtend ook een lekker hardgekookt eitje natuurlijk. In Kaapstad was het allemaal iets eenvoudiger en niet zo uitgebreid, maar geen geklaag; eieren waren er daar ook.
En dus nam ik ook zo'n hardgekookt eitje....dacht ik, maar toen ik het kopje van het ei afsloeg bleek het ei nog niet gekookt te zijn. Mijn hele bord en een deel van de tafel zat onder de smurrie. Grote hilariteit bij alle gasten die mijn blunder van nabij meegekregen hadden. Het personeel had de door mij veroorzaakte knoeipartij in een oogwenk opgeruimd. In mijn verbouwereerdheid vergat ik jammer genoeg een foto te maken. Dit gaat me geen tweede keer meer overkomen. Een ei hoort erbij, maar wel eerst controleren of het gekookt is !
Afrikaans woordenboek:
gemorskos = fastfood
En over kastjes gesproken. Vrijdag ontdekten we een heel spoor van mieren in de slaapkamer. ze zaten werkelijk overal: op de muur, op de vloer, op en in mijn over een stoel hangende kleren en ook in Tinka's hondenmand zaten er een heleboel, waardoor Tinka ijlings een andere slaapplaats ging zoeken. Maar daar bleef het niet bij. In de badkamers en de laundry ontdekten we honderden, nee....duizenden van die lastposten in meerdere kastjes. Sanja is drie dagen met spuitbussen in de weer geweest om van het ongedierte ontslagen te raken. We hebben al eerder mierenplagen gehad, maar zo'n enorme massa hadden we nog niet eerder. Hopelijk is het "gemier" nu voorbij !
Op zaterdag 20 september kwam onze Magistrum groep weer bijeen. We doen dat al 25 jaar en elk jaar twee keer. Voorheen bestond een programma uit 2 onderdelen: een onderwijskundig deel en een informele afsluiting met een lunch en een borrel. Maar de leeftijd begint een rol te spelen. Er zijn al een drietal collega's overleden en onze leeftijden variëren van 76 (ik) tot 84 jaar. Daarom beperken we ons voortaan maar tot alleen het informele deel. We hebben ons 25 jarig jubileum gevierd, maar of we de 30 jaar halen....?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten