Op www.montagumuseum.co.za/stories
verscheen een vraag van Avril Elkington, een inwoonster van ons dorp: "Heeft iemand informatie over het wapenschild (zg. Coat of Arms) naast de voordeur van het gemeentekantoor? " Niemand wist direct het antwoord, maar stukje bij beetje kwam er duidelijkheid. Allereerst werd bekend, dat het pottenbakkerswerk gemaakt was door Inez Kachelhoffer, die in Badstraat 30 woonde.
Een
wapenschild is een symbool dat een specifieke plaats, familie of persoon
vertegenwoordigt. Oorspronkelijk verschenen wapenschilden op schilden of
vlaggen, en werden ooit gebruikt om de ene ridder van de andere te
onderscheiden op een slagveld. Er zijn strikte, formele regels die bepalen
welke kleuren en symbolen worden afgebeeld op wapenschilden en hoe ze worden
gerangschikt. De afbeeldingen op wapenschilden hebben ook specifieke
symbolische betekenissen. De
studie, classificatie en het ontwerp van wapenschilden staat bekend als
heraldiek. De eerste stap bij het aanvragen van een wapen is het indienen van
een petitie bij de Earl Marshal. Er zijn geen vaste criteria voor het verkrijgen
van een wapen, maar zaken als onderscheidingen van de Kroon, burgerlijke of
militaire commissies, universitaire graden, professionele kwalificaties,
openbare en liefdadigheidsdiensten en belang of goede reputatie in het
nationale of lokale leven worden in aanmerking genomen. Als de
Earl Marshal een verzoek goedkeurt, zal hij zijn bevelschrift aan de Kings of
Arms uitvaardigen, zodat zij door kunnen gaan met de verlening. De
tekst wordt vastgelegd door een schrijver, het wordt ondertekend en verzegeld
door de Kings of Arms, en een kopie ervan wordt geschilderd en geschreven in de
officiële registers van het College. Wie schrijft, die blijft !
Ensie.nl geeft de volgende betekenis aan bovenstaand gezegde: "Wie schrijft, zal herinnerd worden, want geschriften zullen blijven bestaan". Het is tegenwoordig nogal gebruikelijk dat personen die op leeftijd beginnen te komen, hun leven overdenken en die gedachten dan vastleggen in een persoonlijk document. Zo heeft mijn schoonmoeder bijvoorbeeld in twee indrukwekkende documenten geschreven over haar leven en de jaren 1940-1945 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toen ik omstreeks 2000 zelf overspannen dreigde te worden, adviseerde de psychologe me om mijn verhaal over het werken (als directeur) in het onderwijs vast te leggen op papier om zo de problemen van me af te schrijven. Dat verhaal van 7 kantjes is uitsluitend gelezen door de psychologe en een bevriende collega. Mijn problemen werden er niet door opgelost, maar het heeft me wel goed gedaan en enige rust gegeven.
Bij dat ene schrijfwerk is het niet gebleven. Het werd een soort van hobby. Zo ben ik na onze emigratie naar Zuid-Afrika in navolging van broer Wim, begonnen met een wekelijkse weblog. En dat doe ik nu 13 jaar later nog steeds. Ook schreef ik een artikel over ons Santici-huis en een jaar geleden werd ik door iemand van Montagu Museum benaderd om dat verhaal te vertalen in het Engels en werd het daarna gepubliceerd als verhaal 92 in "Montagu Stories" op de website www.montagumuseum.co.za. Daar verschijnt in december een tweede verhaal van mij over de Italiaanse krijgsgevangenen in de omgeving van Montagu.
Ik ben momenteel bezig met mijn levensverhaal, maar dat wordt geen droge opsomming. Ik beschrijf mijn leven van 1965 tot heden (van 16 tot 75 jaar) aan de hand van al mijn motoren die ik in deze periode gehad heb. Ik doe dat puur voor mijzelf, maar naaste familieleden zullen heel wat feiten nog wel herkennen óók al is dat lang geleden. Volgende week volgt deel 1 in deze weblog !
Afrikaans woordenboek:
Dit het kopkrap gekos = Dit heeft serieus denkwerk vereist
Eerste motor was n Honda de volgende n rode yamaha Kawatski genoemd.
BeantwoordenVerwijderen