"Zorgwekkende cijfers ! "

Er zijn 2,2 miljoen vuurwapens in gebruik bij de overheden in Zuid-Afrika. Daarvan raken er jaarlijks gemiddeld 1800 "verloren" of gestolen en die komen  in handen van criminele organisaties. SAPS ( South African Police Service) en SANDF (South African National Defence Force) zouden alle vermissingen jaarlijks door moeten geven aan het CFR (Central Firearm Register), maar doen dat zelden of nooit en daarom komen er vanuit de overheid geen betrouwbare cijfers en lijkt het allemaal wel mee te vallen. CFR gaat uit van slechts 357 vermissingen tussen april 2020 en november 2023. Het Centrale Firearm Register is zelf dus ook niet op orde. Door het CFR werden zogenaamd door hen vernietigde wapens later bij misdrijven en wegcontroles teruggevonden.  Maar de journalisten doen hun werk en volgen via de media het landelijk nieuws op de voet en zij komen met zorgwekkende berichten: Tussen 2003 en 2013 zijn er minstens 18.000 wapens verloren geraakt. Geen wonder, dat het aantal vuurwapen gerelateerde moorden in het boekjaar 2021/22 steeg van 23 per dag naar 34. In de periode 2003 tot 2023 werden maar liefst 30.000 vuurwapens gerapporteerd als verloren of gestolen. Er werden er maar weinig teruggevonden en daardoor rijst het vermoeden dat ze niet gestolen of verloren gegaan zijn, maar dat ze "overhandigd " zijn aan criminelen. 

De politie zwijgt in alle talen over de gestolen of in beheer genomen vuurwapens. Alleen al in het politiekantoor in Norwood verdwenen er in één jaar 178 en niemand van dat bureau had dat doorgegeven. Bij het oplossen van een ander misdrijf kwam dit cijfer boven water. In 2016 bekende politie-Colonel Prinsloo dat hij 2400 vuurwapens had verkocht aan de CAPE Flat Gang, een beruchte Kaapse bende. Uiteindelijk bleken het er 9.000 geweest te zijn. Het leger rapporteerde niets over "verloren" ammunitie, maar de Politie bleek in één jaar 9 miljoen patronen "kwijt geraakt" te zijn. Inspecteur Jenni Qhobosheane zegt: " Politie en leger  zullen veel meer moeten doen om deze schrikbarende toestand beter in beheer te krijgen. Gaat dat echt gebeuren? Dit verhaal krijgt echt nog wel een vervolg !

Montagu wordt ook wel "Rose-dorp" genoemd. Of beter gezegd: werd zo genoemd. De tijden, dat ieder huis rozen in de tuin had, zijn voorbij. Het leverde destijds in de bloeitijd natuurlijk wel fraaie plaatjes op van straten die aan beide kanten kleurige rozen bevatten. Daar is nu niet veel meer van over. Ze zijn er wel, maar echt niet meer in zo'n grote aantallen. Toch wordt er nog elk jaar een zogenaamde "Rose-skou" georganiseerd. 

Dit weekend was er weer zo'n show. Enkele tuinen zijn in dat weekend opengesteld voor publiek en er is een show met fraaie bloemstukken in het voormalige KWV gebouw. Op het binnenterrein stonden honderden rozen in allerlei kleuren te koop en er waren veel geïnteresseerde kijkers, maar ook kopers. Ik was er ook en ging uiteindelijk met drie nieuwe aanwinsten naar huis. Die hebben maandag een plekje gekregen in de voortuin. Nu nog proberen om die in goede conditie te houden, want mijn ervaring is, dat rozen niet altijd doen wat ik wil !

Tijdens mijn bezoek aan de rozenshow zag ik op allerlei plaatsen de naam "Ludwig's Roses". Ik had geen idee wie of wat dat te betekenen had. Dat de rozen van een mij onbekende Ludwig zouden zijn, leek me voor de hand liggend. Maar na enig gegoogle op internet werd me duidelijk wie die Ludwig was: 

Ludwig’s Roses werd opgericht in maart 1971.

Ludwig Taschner, naar wie het bedrijf is vernoemd, werd geboren in Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij volgde een opleiding tot kweker en ontsnapte vervolgens in 1960 uit Oost-Duitsland. Hij deed onschatbare ervaring op door te werken in kwekerijen in West-Duitsland, Zwitserland en Engeland, waar hij zich specialiseerde in het kweken van rozen. Hij kwam in 1962 aan in Pretoria en werkte voor Buss Nurseries totdat hij Ludwig’s Roses oprichtte ten noorden van Pretoria. 

Van een klein begin is de kwekerij uitgegroeid tot een bedrijf van wereldfaam, als de beste rozenkwekerij in Zuid-Afrika met de grootste selectie rozensoorten die er ter wereld verkrijgbaar is. Er zijn negen Ludwig-kwekerijen in Zuid-Afrika, waaronder Stellenbosch. Ludwig was een pionier in de vermeerdering van rozen in containers. Voorheen konden rozen alleen in de winter worden gekocht als gesnoeide, kale wortelplanten. Het effect dat rozenplanten in containers hadden op Zuid-Afrika was, dat tuinders het grootste deel van het jaar rozen konden selecteren op basis van hun bloemen, geur en groeiwijze. Dit maakte het uiteraard nog populairder om rozen in elke Zuid-Afrikaanse tuin te kweken !

Afrikaans woordenboek: 

Iemand 'n kopskoot gee  =  iemand de waarheid zeggen