" Lust je nog spruitjes ? "

Op de nieuwssite Nu.nl las ik vorige week een artikeltje over winterkost in Nederland. Goed nieuws was, dat allerlei soorten wintergroenten goedkoper geworden zijn. De meeste koolsoorten, maar ook de bijbehorende rookworsten hebben een lagere prijs. De beroemde Unox rookworst hoort bij de goedkoper  geworden soorten, maar de eveneens beroemde Hema rookworst is echter niet  goedkoper geworden. 

Maar toch had ook dit goede nieuws verhaal een slecht-nieuws kant: Spruitjes zijn namelijk behoorlijk duurder geworden. Niet zo erg volgens de schrijver van het artikel, want de meeste mensen hebben een hekel aan deze groente en eten die zelden of nooit. Nog steeds snappen veel mensen niet waarom er überhaupt nog mensen zijn, die vrijwillig spruitjes kopen en eten. Maar toch is dit zeldzame soort mensen wel aanwezig in ons leven en vinden ze ook altijd dat jij je aanstelt als je niet even een spruitje 'wilt proberen'. Hoe komt het toch, dat er tegen- en voorstanders zijn? Dat zit volgens de experts zo: We hebben twee soorten genen in ons DNA die reageren op bittere smaken. Het ene gen reageert héél sterk en de ander niet. Sommige mensen hebben twee keer het gen in hun lichaam dat sterk op bitter reageert, waardoor ze al misselijk worden bij de gedachte aan spruitjes. 

Anderen hebben twee keer de andere variant van het gen waardoor ze met liefde een bord spruitjesstamppot naar binnen werken. Ik behoor blijkbaar tot die laatste soort, want ik wil wel elke week een maaltje spruitjes en dan vooral met rijst en satésaus.  Sanja is niet een echte enthousiast wat betreft spruitjes en daarom komt er zeker niet elke week een bord spruitjes op tafel. Ze zijn hier wel mondjesmaat te koop, maar nogal duur voor Zuid-Afrikaanse begrippen. Ik heb blijkbaar een smaak, die echt afwijkt van de  grote massa, want tuinbonen (flodderbonen) lust bijna niemand en ik ben er dol op. Met deze afwijking zal ik moeten leven, maar dat lukt me wel, want volgens mensen die het weten kunnen, heb ik wel meer afwijkingen !

Sunhera Sukdeo MBChB studeerde cum laude af in de geneeskunde aan de Universiteit van KwaZulu-Natal. Ik ben een werkloze arts, zoals veel medische collega’s, ondanks het tekort aan gezondheidsspecialisten in Zuid-Afrika. Een totaalscore van 93% op de middelbare school met negen onderscheidingen: dat was wat ik nodig had om als vrouw van Zuid-Indiase afkomst naar de Nelson R Mandela School of Medicine van de Universiteit van KwaZulu-Natal te kunnen gaan. Ik heb mijn zesjarige studie geneeskunde cum laude afgerond. Mijn uiteindelijke doel is om kinderarts te worden en de kinderen van dit land te dienen en te helpen die toegewijde artsen nodig hebben. Om mij op dit traject te helpen en een voorsprong te krijgen, heb ik een extra examen voor kindergeneeskunde geschreven en ook hiervoor ben ik met onderscheiding geslaagd. 

Ik zit werkloos thuis. Maar ik ben niet de enige. Er zijn momenteel bijna 800 werkloze artsen in Zuid-Afrika, terwijl de mensen in ons land twee tot drie uur reizen en vijf tot zes uur in de rij staan te wachten om naar een dokter te gaan. Het is algemeen bekend op medisch gebied, dat overheidsbanen moeilijk te verkrijgen zijn vanwege de financiering. Er is eenvoudigweg geen geld om artsen te betalen terwijl er een groot tekort aan artsen is. In 2022 bedroeg onze arts-patiëntratio 1:3.198. De aanbevolen verhouding door de Wereldgezondheidsorganisatie is 1:1.000. Overheidsvacatures worden geadverteerd op de website van de overheid en aanvragers die aan alle vereisten voldoen, zijn vrij om te solliciteren. Veel van de advertenties voor kinderarts vacatures bevatten een disclaimer waarin staat dat de voorkeur zal worden gegeven aan “Afrikaanse mannen”. Het is nu januari 2024. Ik ben cum laude arts en ik zit werkloos thuis en ik ben niet de enige; de meeste van mijn leeftijdsgenoten zitten in hetzelfde schuitje als ik. Ik ben een Zuid-Afrikaans staatsburger. Mijn familie en ik hebben hard gewerkt om te komen waar we nu zijn. Maar wij blijven altijd achter. We hebben artsen die kunnen, willen en bereid zijn om te werken; we hebben patiënten, die wanhopig op zoek zijn naar de behandeling waar ze fundamenteel recht op hebben. We hebben onze regering, die ons op alle mogelijke manieren in de steek laat. Of moet ik maar doen wat veel universitair afgestudeerden doen: Zuid-Afrika verlaten en een plek zoeken die daadwerkelijk de vaardigheden en kennis wil hebben die ik heb !

Afrikaans woordenboek:

So skaars soos 'n tweedehands doodkis  =  heel zeldzaam