"Nummer 22"

Vanaf mijn 19e jaar rijd ik al motor. In 1967 had ik verkering met Kitty en haar vader reed elke werkdag met een zware Engelse BSA van Geldrop naar Philips in Eindhoven. Het zien en vooral ook het horen van die imponerende motor heeft iets aangericht bij mij. Vanaf dat moment moest er bij mij ook een motor komen. Het motorrijbewijs halen was een fluitje van een cent en in 1968 werd mijn Zündapp bromfiets  verkocht en kwam er een bijna nieuwe 250 cc Yamaha in onze garage. De liefde met Kitty ging voorbij, maar de liefde voor de motor is in 54 jaar tijd nooit verdwenen. In al die jaren reed ik op 4 Yamaha's, 2 Honda's, 7 Kawasaki's, 3 BMW's, 2 CZ's, 1 Ossa en 2 Triumphs. 

Totaal dus 21 motoren, maar daar is het niet bij gebleven, want op 14 juli - vandaag dus - ga ik in Kaapstad nummer 22 ophalen. Weer een Triumph. Omdat onze motorgroep veel op "grondpaaie" rijdt, moest het weer een " adventure-bike" worden. Geschikt voor zowel asfaltwegen als onverharde wegen. Daarom koos ik voor een Triumph Scrambler 1200 XE.

Of het mijn laatste aankoop is, durf ik niet te beloven. Gemiddeld wisselde ik ongeveer elke twee en een half jaar van motor. Als ik deze nieuwe ook zo lang houd, ben ik 76 en zal nog moeten blijken of ik dan nog in staat ben om (veilig) motor te rijden. 

Mocht dat niet meer lukken, dan weet ik nu al wat dan mijn motor nummer 23 gaat worden.

Vóórdat de nieuwe aanwinst daadwerkelijk in mijn bezit was, liet ik Sanja een afbeelding van de Triumph zien. Ik sprak van een fraaie kobaltblauwe motor, maar zij was het daar niet mee eens en noemde het smurfenblauw. Volgens mij klopt dat helemaal niet, maar met Sanja's uitspraak was er wel gelijk een naam voor mijn motor gevonden. Die zal nu als SMURF door het leven moeten gaan !

 

De problemen bij het energiebedrijf Eskom zijn al groot lijken, maar kunnen nog flink groter worden. Er dreigen problemen bij de Koeberg kerncentrale, die een onderdeel van Eskom is. Een aanzienlijk deel van de hoog opgeleide personeelsleden verlaat het bedrijf. Alleen al in 2021 en 2022 verlieten een geschatte 250 tot 300 gekwalificeerde werkers en managers het bedrijf. De kerncentrale werd in 1976 gebouwd en kon in 1984 in gebruik genomen worden. De centrale was een modelbedrijf, dat behoorde bij de beste centrales ter  wereld en  werd als toonaangevend beschouwd. Maar nú niet meer. Na 30 jaar moest er in 2016 groot-onderhoud gepleegd worden, maar in 2018 was er nog nauwelijks iets gebeurd. Het Institute of Nuclear Power Operations (INPO), bekijkt sindsdien de voortgang met argusogen. 

Er moeten 6 nieuwe stoomgeneratoren geplaatst worden, maar de bouwwerken daarvoor zijn nog steeds niet klaar. Franse ingenieurs wilden volgens contract in 2018 aan de slag, maar konden niets uitrichten en vertrokken onverrichterzake weer naar huis. De rekening van meer dan een miljard Rand moet nog betaald worden. In 2024 eindigt de licentie en als er niet heel snel gehandeld gaat worden, wordt het stroomtekort van Eskom nog veel groter. 

Hiermee zijn nog niet alle problemen voor Eskom aan de orde geweest. De meeste centrales worden gestookt met steenkool en Medupi, de nieuwste centrale, levert ook fikse problemen op. De bouw - met een verwachte kostprijs van 4 miljard Rand - startte in 2007 en moest in 2015 klaar zijn. Dat werd 2020 en toen had de bouw 9 miljard Rand gekost. Bij het proefdraaien in 2020 ging er iets goed fout en brak er brand uit. Het herstel kostte nog eens 2,5 miljard Rand. Het is nu 2022 en de kolencentrale is nog steeds niet volledig in bedrijf. Terwijl de hele wereld stopt met het gebruiken van steenkool als brandstof, wil de ANC-regering nog 5 (VIJF) nieuwe steenkolenmijnen gaan exploiteren. Solar- en windenergie is voor de minister van Energie nog steeds geen serieuze optie en zolang er zó gedacht wordt, zal er in Zuid-Afrika een tekort aan energie blijven. "Waar geen wil is, is geen weg !"

Afrikaans woordenboek:

'n dorpsjapie  = een dom persoon