Over een naaimachine gesproken: Zaterdagmiddag om half drie ging ik op zoek naar Sanja, want op die tijd drinken we elke dag respectievelijk koffie en thee. Ik hoorde Sanja bezig in haar werkkamertje en er klonk een duidelijk hoorbaar geratel van een naaimachine. Mijn conclusie was: "Die is bezig met wat verstelwerk op haar Anker." Maar ik hoorde ook tussendoor een nogal zware mannenstem. "Wat was hier aan de hand ?" Uiteindelijk werd dit raadselachtig gebeuren duidelijk: Sanja volgt via internet de muziekcursus " Zing als vanzelf " van zangpedagoog Bert van de Wetering. Heel koorzingend Nederland is in de ban van deze meneer, die in Coronatijd op een slimme manier wat geld in zijn laatje probeert te krijgen door online zangers theoretisch en praktisch les te geven. Een win-win-situatie. De man heeft in deze moeilijke tijd wat welkome inkomsten en de zangers, die al een jaar niet gezamenlijk mogen zingen, kunnen toch hun hobby beoefenen. Al is het maar door een oude naaimachine te imiteren Als ik hoor wat Sanja voor rare geluiden moet uitstoten op advies van de muziekpedagoog dan vraag ik me af of je daar werkelijk beter van gaat zingen. Maar ja, ik was in het verleden wel een pedagoog maar niet in muziek en zwijg dus maar beter stil. !
Op vrijdag 5 februari 1991 trouwden wij in het kasteel van Geldrop en dat was afgelopen vrijdag dus dertig jaar geleden. Natuurlijk herinneren we die bijzondere dag en zeker ook nog de ijzige kou bij het fotograferen in de kasteeltuin. IJzige kou was er vrijdag ook weer in Nederland, maar hier is het zomer en was het 36 graden boven nul. Dertig jaar samen is een jubileum dat best eens uitgebreid gevierd mag worden, maar door Corona met alle beperkingen hebben we dat niet gedaan. Wel zijn we weer eens lekker uit eten geweest in restaurant "22 on Church-street" hier in Montagu. Als er over enige maanden - spreekt hij hoopvol - weinig of geen beperkingen meer zijn, gaan we samen wel een aantal dagen op pad naar een nog nader te bepalen bestemming. Na dertig jaar weer terug naar Bonaire misschien ??
Tenslotte:
John Scott schrijft regelmatig een meestal humoristische column in Die Burger. Vorige week zaterdag schreef hij over de voormalige president Jacob Zuma. De Zondo-commissie houdt zich al enkele maanden bezig met corrupte zaken, die men Zuma verwijt. Nu gaat het om een bedrag van R. 1,8 miljoen dat per maand betaald is uit gemeenschapsgeld om een z.g. Toxicology Unit te bekostigen. Zuma heeft vijf vrouwen en was bang, dat er wel eens één van die vijf jaloers zou worden wanneer andere vrouwen meer aandacht zouden krijgen en daarom de president misschien wel eens zou kunnen vergiftigen met voedsel. Die anti-voedselvergiftiging-unit bestaat uit vier personen, die het bereide eten vooraf moeten proeven voordat Jacob Zuma dit zelf op zijn bordje krijgt. David Mahlobo, voormalig minister van Staat heeft hem destijds een keer gemeld, dat het eten vergiftigd was. Verdacht werd Nompumelelo Ntuli, de nogal omvangrijke en intussen van Zuma vervreemde vrouw. Het voedsel werd natuurlijk gecontroleerd, maar ook het bedlinnen, want met welke vrouw had hij de maaltijd en daarna het bed gedeeld. De controle bewees dat het voedsel in orde was, maar dat er frisdrank genuttigd was die over de houdbaarheidsdatum heen was. MaNtuli werd tóch enige tijd in afzondering geplaatst, maar later vrijgesproken. Er blijken meer wereldleiders te zijn, die bang zijn om ooit vergiftigd te worden en die "voorproevers" in dienst hebben: Koningin Elisabeth, Hitler en Vladimir Poetin om er enkele te noemen. Mark Rutte heeft - naar ik aanneem - geen voorproevers. Ik trouwens ook niet !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten