Mijn zus en zwager lazen in het Eindhovens Dagblad van 3 december een artikel over een boekje geschreven door voormalig inwoner van Geldrop: A.F.Th. van der Heijden. Hij schreef deze slechts 69 pagina's tellende novelle (over een moord, die écht in Geldrop ooit plaats gevonden had) speciaal voor het project: "Het Vanderheijdenhuis". Op de website beschrijft de Stichting "De Tandeloze Tijd" hun streven naar een literair-cultureel centrum in een deel van het voormalige klooster Mariënhage in Eindhoven. De Paters Augustijnen hebben dit markante gebouw verlaten en momenteel gebruik DELA een deel als hoofdkantoor, maar er is voldoende ruimte voor het A.F.Th.van der Heijden-project. Van der Heijden wordt algemeen beschouwd als één van de prominentste schrijvers van Nederland en medebepalend voor de moderne Nederlandse literatuur. Het is de bedoeling, dat in Het Huis het verhaal van de schrijver verteld en getoond wordt.
donderdag 14 januari 2021
" Ik ga op vakantie en neem mee..."
Verder is er een bibliotheek, een filmzaal, bookshop, café, leestafel, centrum voor educatie, studie en debat. In de loop van 2021 beginnen de 3 miljoen kostende aanpassingen van het gebouw en op 15 oktober van dit jaar gaan de deuren definitief open mede omdat de schrijver die dag de leeftijd van 70 jaar bereikt. Met nadruk wijst de stichting erop, dat het niet gaat om reclame te maken voor A.F.Th. (hij heeft dat niet nodig). Wij vormen een groep liefhebbers die in Eindhoven een aansprekend centrum met aandacht voor taal en literatuur mogelijk willen maken !
Tenslotte:
Het gezegde: "Water naar de zee dragen" betekent: een zinloos karwei uitvoeren. Dat gevoel heb ik sinds enkele weken, want ik moest al na twee en een half jaar ons zwembad opnieuw helemaal leeghalen. De met veel moeite destijds aangebrachte verf liet op veel plaatsen los en al die bladderende verfdeeltjes zorgden voor verontreinigd en zelfs ronduit smerig water. Het bad zag er na de renovatie weer prachtig uit. Helaas, niet voor lang. De renovatie was dus zinloos werk geweest. Dit kun je typisch een geval noemen van "water naar de zee gedragen" ook al ging het water niet naar de zee, maar verdween het in de tuinborders, zodat de planten er tenminste nog iets aan hadden. Op 18 januari verwachten we een Kaaps bedrijf, dat de resten oude verf professioneel gaat verwijderen en vier nieuwe lagen epoxy-verf wil aanbrengen. Hopelijk zullen die lagen het heel wat langer volhouden en kan ik spoedig beginnen met "water naar het zwembad dragen!"
Afrikaans woordenboek:
Met 'n hand vol vlieë sit = voor niets gewerkt
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten