" Jengelende Bellen ! "

Het was nog maar  november toen hier de allereerste kerst-concerten al van start gingen. Zo was er op 29 november   een "Buitelug Kerslofprysing" in de tuin van de NG-kerk. Ik heb niets (nou ja, niet al te veel) tegen een sfeervol kerstconcert met Kerstmis, maar van "Jingle Bells" en "I'm dreaming of a white Christmas" in een winkelcentrum of supermarkt word ik niet goed en elke zanger of zangeres vindt het nodig om er een eigen versie aan toe te voegen. Aan kerstsfeer in november zal ik wel nooit wennen, maar er zijn natuurlijk mensen, die er wel van houden en zo iemand is Sanja. Zij was één van de aanwezigen samen met nog een honderdtal anderen. Een blaasorkest uit Robertson probeerde de sfeer wat te verhogen en een niet erg zuiver zingende soliste zorgde voor voldoende valse noten in deze pepernotentijd. Zij mag van mij nog veel gaan oefenen, maar dan liever niet in onze tuin. Gaat aan gindse strate, maar niet hier. Als mijn verhaaltje nogal neerbuigend en negatief overkomt, dan offer ik ootmoedelijk vergiffenis, maar geen mirre en ook geen goud en van wierook krijg ik het stikbenauwd. Ik heb nu eenmaal een bloedhekel aan kerstliederen gezongen en gespeeld buiten de kerstperiode en dat zal wel altijd zo blijven ! 

Wat ik van het eerder genoemd concert wél interessant vond, was de tekst in het programmablaadje: "De soliste begeleidt zich zelf op een clavinova". In eerste instantie dacht ik aan een klavecimbel, maar die was het niet volgens Sanja. Ik had Google nodig om uit te vinden wat dat dan wel voor een instrument was. Met clavi wordt natuurlijk een klavier ofwel piano bedoeld en nova betekent nieuw. Een nieuwe piano dus, maar het gaat hier niet om een pas aangeschafte en dus nieuwe piano, die nog in de garantie zit. Nee, dit is een piano met een stekker er aan; ofwel een digitale piano vergelijkbaar met een keyboard, maar dan anders. De naam is van toepassing op een bepaalde serie digitale piano's, bedacht en gebouwd door Yamaha, de fabrikant van onder andere motorfietsen en muziekinstrumenten in het verre Japan. Ideaal, want als de matige speler of speelster een koptelefoon opzet, stoort niemand zich aan het oefenen, dat vaak ontaardt in een irritant getingeltangel. Door dit alles krijg ik een lumineus idee: Als ik nu eens een stekker aan mijn saxofoon maak, dan stoor ik in het vervolg niemand terwijl ik speel op mijn saxinova ! 

Over de geschiedenis van de kerstliederen vond ik interessante informatie op de weblog: christmaholic.nl. De eerste kerstliederen werden duizenden jaren geleden al in Europa gezongen. Dat waren overigens nog geen echte kerstliederen. Het waren heidense liederen die gezongen werden tijdens de winterzonnewende, de kortste dag van het jaar. Onder invloed van Sint Franciscus van Assisi werden er vanaf 1223 in december kerst-toneelstukken opgevoerd waarbij de acteurs liederen zongen, die het verhaal van Jezus en zijn familie vertelden. Rond 1426 doken de eerste Christmas Carols op in Engeland. Ze werden gezongen door "wassailers" ofwel drinkebroers, die langs de deuren gingen en drank aanboden of vroegen in ruil voor zegeningen en cadeaus. In de Victoriaanse tijd (1837-1901) werden de oude kerstliedjes weer populair en dat bleef zo in de 20e eeuw al werden de liederen steeds minder religieus. Heel bijzonder is het kerstlied: "Jesus Refulsit Omnium". Een Latijns lied, dat vertaald werd in het Engels en toen de titel kreeg: "The Friendly Beasts". Het bezingt de dieren, die aanwezig waren in de stal toen het kindje Jesus werd geboren. 

Op Youtube staat een indrukwekkende uitvoering van "The Friendly Beasts", schitterend vertolkt door zanger Brian Stokes Mitchell samen met het enorm grote Mormon Tabernacle Choir:

  

                    https://youtu.be/4o1_h7qWThg. 

Kijk, dat is nu eens een echt kerstlied naar mijn hart en die jengelende bellen kunnen wat mij betreft gestolen worden !

Toch kom ik nog even terug op die jengelende bellen. In Geldrop ontstond enige jaren geleden behoorlijk wat opwinding over de klokken in de fraaie Geldropse Katholieke kerk Sint Brigida. In mijn geboortedorp bestaat het wisselluidersgilde, een bijzondere vereniging, want de leden bedienen acht torenklokken met behulp van lange touwen. Net als elke vereniging oefent men wekelijks en in sommige perioden zelfs bijna dagelijks. Dit tot genoegen van velen, maar tot grote ergernis van de direct omwonenden van de kerk. Voor hen was dit geen fraai, welluidend klokkenspel, maar pure geluidsoverlast. Uiteindelijk zijn in goed overleg voor beide partijen acceptabele oefentijden afgesproken en bedaarden de verhitte gemoederen. Sindsdien klinken de torenklokjes op bepaalde tijden weer klingelingeling en is iedereen weer content !

                                            

Afrikaans woordenboek:

Hy is by die kerkdeur omgeruil  =  hij lijkt niet op zijn familieleden