" Koninklijk bezoek "

Dinsdag 15 september sprak koning Willem Alexander de jaarlijkse Troonrede uit in aanwezigheid van hare majesteit de koningin Maxima en één dag later hadden wij de koningin - of beter gezegd - een koningin op bezoek. Met honderden onderdanen nog wel. Een bijenkoningin koos onze vuilnisemmer als paleis en binnen de kortste keren zat de hele zwerm op het deksel en even later zelfs tegen de onderkant daarvan. Gelukkig wist Sanja een imker te vinden, die na enige moeite en zonder beschermende kleding het gehele koninklijke span in een doos kon krijgen en daarna afvoerde naar zijn boerderij in Rietvlei, waar hij nog 350 bijenvolken heeft. We gunnen hem veel plezier met zijn aanwinst en wij zijn opgelucht en blij dat na ruim anderhalf uur bij ons de rust was weergekeerd !

                                    

Nadat ik wist hoe de Brinkstraat aan zijn naam gekomen is, heb ik eens gezocht naar de herkomst van de Swanepoelstraat. Petrus Janszoon Swaenepoel werd geboren in 1678 in Nieuw-Munster in West-Vlaanderen en verhuisde in 1699 als soldaat in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie  naar Zuid-Afrika. 

Hij trouwde in 1712 met Maria Sachs en werd in korte tijd een grote wijnboer met wel 6000 wingerden. Hij stierf op 94 jarige leeftijd en liet een voor die tijd groot vermogen in geld en goederen na. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van   de Zuid-Afrikaanse Swanepoel-gemeenschap. Eén van zijn nazaten was Pieter Swanepoel, die in 1841 eigenaar werd van een grote boerderij genaamd: "Uitvlucht". Pieter ging delen van zijn grond verkopen aan voornamelijk kolonisten uit de omgeving van Wellington. Deze grondstukken lagen in een gebied dat "Agter Cogmans Kloof" genoemd werd. Vanaf 1851 werd gesproken over Montagu. In de periode 1853 - 1870 ontstonden er zo meerdere monumentale panden in ons dorp. De Swanepoelstraat is genoemd naar Pieter Swanepoel, maar de straat - als deel van Montagu-Suid - kwam er pas aan het begin van de 20e eeuw.                

Onze Nederlandse achterbuurman vertelde tijdens één van onze vrijdagse wandelingen, dat er in de 16e t/m 18e eeuw een zogenaamd "zwanenrecht" was, dat voorbehouden was aan graven en andere mensen van adel. Zij alleen mochten zwanen houden in poelen en vijvers en hadden ook het recht om ze bij gelegenheid te schieten en te eten. Ook werden ze wel als relatiegeschenk gebruikt. Zwanen waren daarom waardevol en dat verleende de eigenaren natuurlijk veel aanzien !

"De aanhouder wint". Dat is weer eens bewezen. Dinsdagochtend belde Sanja maar weer eens naar het Home Affairs-kantoor in Robertson. Niet dat ze daar veel positiefs van verwachtte, maar je weet maar nooit en tot haar grote verbazing kreeg ze te horen, dat haar ID-boekje al vanaf 10 maart klaar lag om opgehaald te worden en dat heeft ze woensdag gedaan. Na 9 jaar, 6 maanden en 16 dagen beschikt Sanja nu over alle papieren, de je als inwoner van Zuid-Afrika kunt hebben. Het blijft ons overigens een raadsel en een zeer slechte service, dat er niet even een berichtje gestuurd werd. Iets, wat wel bij de aanvraag beloofd werd. Als Sanja niet zelf gebeld zou hebben, lag haar ID wellicht nog maandenlang klaar zonder opgehaald te worden. Je zou van Home Affairs grijze haren krijgen en dat is - kijk maar op de foto - ook echt gebeurd. Over mijn aanvraag is niet meer bekend, dan dat die nog steeds ergens bij Home Affairs in Pretoria ligt, maar erg veel grijze haren ga ik van het jarenlang wachten niet krijgen ! 

 

Tenslotte:

De winter is nu wel voorbij en met de steeds sterker wordende zon komen er weer schitterende bloementapijten.  Letterlijk overal bloeien de vetplanten en daisies momenteel en we stonden dinsdag tijdens onze motortocht met open mond dit soort taferelen te aanschouwen. Mooi weer, lekker motorrijden en het natuurschoon bewonderen. Dat is genieten tot de derde macht ! 

Afrikaans woordenboek:

'n kanonskoot sonder koël  =  een klacht zonder rede