" Aloé Ferox,'n wondermiddel "

Montagu wordt ook wel rozendorp genoemd. In elke tuin stonden wel enkele of zelfs vele rozenstruiken. Het  werkwoord "stonden" is hier wel op z'n plaats, want je ziet in de tuinen nog wel rozen, maar lang niet meer zo veel als enkele jaren geleden. Een roos vraagt nogal wat verzorging en vooral op tijd genoeg water. Véél water in het warme klimaat, dat we hier hebben. En water is nu net een moeilijk punt. Of het te maken heeft met klimaatverandering of niet, er valt veel minder neerslag dan voorheen. Dat heeft gezorgd voor een andere benadering van tuinieren en ook van tuinaanleg. "Waterwise gardening" is in deze tijd het credo. De rozen en andere, veel water vragende planten verdwijnen en in de plaats daarvan gaat men steeds meer over tot het planten van succulenten ofwel vetplanten. Dit zijn nogal  geharde planten, die veel minder water vragen. Nu is het bloeitijd en overal zie je de Aloé's  en andere vetplanten uitbundig bloeien. In het veld, langs de weg en ook steeds meer in de tuinen.

Ook al is Montagu dan misschien geen rozendorp meer, kleurrijk is onze woonplaats zeker nog wel !

De Aloé Ferox is een specifieke Zuid-Afrikaanse vetplant met een eeuwenoude traditie als geneeskrachtige plant. De Khoi-San stammen wisten dat honderden jaren geleden al en maakten er rotstekeningen van en Egyptenaren graveerden ze zelfs op hun piramiden. De Xhosa-stam smeerde het op open wonden en ze ontdekten, dat het plantenextract goed werkte tegen allerlei soorten van wormen, schimmels, puisten en zweren. Ook werkte het verzachtend bij tandpijn. De farmaceutische industrie ontdekte de kracht van de Aloé en onderzoek leerde de volgende geneeskrachtige werkingen: ontsteking-remmend, anti-bacterieel, anti-virus, anti-parasieten en ontgifting. Ook de cosmetica kreeg belangstelling, omdat deze wonderplant belangrijk werd voor huidverzorging. De economie van Zuid-Afrika voer wél bij de toenemende belangstelling voor Aloé-producten. In Albertinia - halfweg tussen Swellendam en George -  staan meerdere grote fabrieken en de klanten komen met bussen naar deze plaats. Zelfs uit Nuenen komen er ooit klanten voor dit wondermiddel !  

                                                                          

Tenslotte:

Tot zelfs twee keer toe haalde een in Nederland gerealiseerde boerderij op het water de krant in Zuid-Afrika. Peter en Minke van Wingerden richtten een koeienstal in op het water van de Merwehaven in Rotterdam. 32 Melkkoeien bevolken die stal, die aan één kant grenst aan een één hectare groot weiland, waar de koeien kunnen lopen en grazen. Vers gras krijgen ze bovendien van gemaaide sportvelden en golfbanen. Onder de binnenruimte is de mestopslag en de melkverwerking. Van de koeienmest maken ze kunstmest en elektriciteit wordt middels zonnepanelen opgewekt. Drinkwater is beschikbaar door middel van een waterzuiveringsstelsel. Peter is dan ook geen boer van huis uit, maar een ingenieur, die werkt bij Beladon, een ontwikkelingsbedrijf  voor duurzame drijvende objecten. 

Hij kreeg het idee na een bezoek aan New York ten tijde van de orkaan Sandy toen grote delen van Manhattan onder water stonden en verse producten moeilijk te verkrijgen waren. Het echtpaar probeert op deze unieke wijze oplossingen te ontwikkelen voor het wereldwijde probleem van stijgende zeespiegels en overstromingen !                                                                    

Afrikaans woordenboek:

ouvrouagtig = pietluttig