Deze slogan hanteert de Zuid-Afrikaanse Post. Zo hoort het ook te zijn, maar de werkelijkheid is anders. Toen onze Verklaringen omtrent Gedrag uit Pretoria moesten komen, heeft dat - inclusief 2 stakingen - 6 maanden geduurd. Post naar en van Nederland is meestal een maand onderweg en kerst-en andere wenskaarten komen vaak helemaal niet aan. De kaarten vanwege Sanja's verjaardag zijn na 2 maanden nog niet hier. Wij zijn niet de enigen, die klagen over de postbezorging. Vorige week plaatste Die Burger een ingezonden brief van een lezer over de SAposdiens met als titel: "SAposdiens nou stadiger (langzamer) as 200 jaar gelede". In oktober 1816 telde de West-Kaap slechts negen postkantoren. Deze 9 kantoren moesten de hele provincie West-Kaap bedienen en dan te bedenken, dat de oppervlakte van deze provincie vier keer zo groot is als heel Nederland. De post mocht in die tijd maximaal 6 dagen (130 uur) onderweg zijn.
Postbezorging gebeurde met paard en ruiter en elke 25 km werd er een vers aflossingspaard gebruikt. De briefschrijver meldt verder, dat hij eind jaren '50 een brief van Stellenbosch postte op zondagavond. Woensdagochtend was die brief al bezorgd bij zijn moeder in het 637 km oostwaarts gelegen Graaff-Reinet. In 2018 was een in Stellenbosch geposte brief na 6 weken nog niet in Graaff-Reinet. Het is een gegeven, dat van de pakketjes uit het buitenland een groot deel niet bij de ontvangers aankomt. China heeft daarom de SAposdiens op de zwarte lijst geplaatst. Nu dreigen de postdienstmedewerkers de postbezorging tot stilstand te brengen door te gaan staken. Hoe kun je een postdienst tot stilstand brengen als die al tot stilstand gekomen is en er sowieso nauwelijks post bezorgd wordt? SAposdiens is een staatsbedrijf. De roep om privatisering is er al jaren, maar de bijzonder machtige vakbond heeft dat nog steeds tegen kunnen houden. Tot ergernis en verdriet van de (geen-) postontvangers !Tenslotte:
Je kunt het zo gek niet bedenken of er is omtrent elk onderwerp of product wel een wereldwijde of specifiek Zuid-Afrikaanse feestdag en de inwoners van dit land zijn er dol op. Dol zijn ze ook op zoetigheid en dus was er zaterdag veel aandacht voor de internationale "Sjokolade-dag".
Wikipedia meldt, dat de Maja-indianen wellicht de eerste gebruikers waren. Zij dronken al een chocoladedrank als medicijn, maar ook omdat ze het lekker vonden. Chocola werd ook als betaalmiddel gebruikt en was present op elke huwelijksceremonie. De Spanjaarden reisden in de Middeleeuwen veelvuldig naar Zuid-Amerika, waar ze chocola leerden kennen en brachten dit product naar Europa. De kerk en de doktoren adviseerden de mensen om het als medicijn of gezondheidsdrankje te gebruiken. In veel landen ontstonden cacaoboon-plantages en werden vooral slaven ingezet als arbeiders. Chocolade in harde vorm kennen we sinds 1850. Wereldwijd is het chocoladebedrijf zo'n 75 miljard dollar waard. Tegenwoordig komt 70 % van de cacaoboontjes uit West-Afrika. Wij eten ook nogal wat chocolade (natuurlijk als gezondheidsproduct) en voor onze "sjokolade" hoeven we niet naar Zuid-Amerika, want Sanja haalt de repen gewoon "om die draai" bij De Spar !
Afrikaans woordenboek:
sjokolade-tafel = chocolade-reep

Geen opmerkingen:
Een reactie posten