Er ingetuind !

Vorige week sprak ik al even over ons tuinproject. De noordkant van onze grote tuin was er slecht aan toe door de lange regenloze periode en de daardoor ingestelde waterbeperking. Dan dient een hovenierszoon in actie te komen. Nu durf ik gerust te stellen, dat ik redelijk wat kennis heb van planten en van tuinaanleg en -onderhoud. Maar specifieke kennis omtrent de hier voorkomende plantensoorten heb ik onvoldoende en dus werd de hulp ingeroepen van Peter, een plaatselijke "landscaper".

Deze heeft in 5 dagen tijd met 7 van zijn werkers een fraaie en bijzondere tuin gerealiseerd. Het is - wat ze hier noemen - een "waterwise" project geworden met voornamelijk planten, die bestand  zijn tegen de brandende zon, weinig water vragen en dat water via druppelbesproeiing toegediend krijgen.

Het uiteindelijke resultaat stemt ons heel tevreden en of de duvel er mee speelde: vandaag kwam er een sms van de gemeente, dat de waterbeperking door de regenval van de afgelopen weken binnenkort opgeheven gaat worden. We zullen weer iets meer water mogen gebruiken. 

Tijdens het tuinwerk van de afgelopen week heb ik meermaals moeten denken aan een moeilijke periode tijdens mijn directeurschap. Een Belgische psychologe heeft mijn verhaal destijds aangehoord en haar reactie en bijbehorend advies ben ik nooit vergeten: "Gij zijt unne vrije jonge en ge had nooit in het onderwijs terecht moete komme. Gij zoud unne goeie hovenier of zelfs unne tuinarchitect geweest kunne zijn".  Dat advies kreeg ik na bijna 35 jaar in het onderwijs gewerkt te hebben. Had zij gelijk of ben ik er ingetuind? Feit is, dat ik een jaar later uit het onderwijs ben gestapt. Helemaal slapeloos zijn mijn nachten deze week niet geweest, maar het heeft me wél flink bezig gehouden en de gedachten over hoe mijn werkzaam leven er dan uitgezien zou hebben, zijn nog niet verdwenen !

Dat ouderdom met gebreken komt, begin ik aan den lijve te ondervinden. Een wat zeurende pijn bij het lopen zou er wel eens op kunnen duiden, dat vaatvernauwing op de loer ligt. De beste remedie om dit slijtageproces te keren, is lopen en nog eens lopen. Ik loop al dagelijks met onze honden, maar dat is meer slenteren dan echt doorlopen. De wekelijkse wandeltochten met collega-Nederlanders hier in de omgeving van Montagu zetten meer zoden aan de dijk, maar "genoeg is nu eens een keer niet genoeg". Ik wil méér doen om de slijtage te keren en bracht mijn probleem tijdens een wandeltocht eens ter sprake. Zo raadde iemand mij aan om naar een sportschool te gaan en me daar dan te richten op het helend vermogen van de trilplaat. Dit vibrerende apparaat zou mogelijk zorgen voor een verbeterde bloeddoorstroming en dat wil ik graag realiseren. Maar kritisch als we zijn keek ik eerst toch even op internet. Google leverde me gelijk al heel veel hits, maar de bijbehorende afbeeldingen brachten me wel aan het twijfelen.

Deze trilplaten kende ik van stratenmakers en ik betwijfel sterk of die mijn probleem op zullen lossen. Na een bezoek aan een "gezondheids-site", werd het misverstand snel duidelijk. Ik zal eens naar de plaatselijke sportschool gaan om de wonderlijke zegeningen van de trilplaat voorzichtig te gaan uitproberen.

Maar vooral voorzichtig, want ik las op de een of andere site, dat de trilplaat slechte gevolgen kan hebben voor heup-, knie- en andere vervangingen en een uit elkaar getrilde heup is het laatste wat ik wil !

Tenslotte:

Na een weblog-artikel in het klad geschreven te hebben, laat ik er meestal even de spellingcorrector overheen gaan om een eventueel taalfoutje op te sporen. Die corrector komt dan ook met één of meer vervangende woorden. In het artikeltje van deze week over onze tuin, waren de voorstellen echter van weinig taalkundige waarde, maar komisch waren ze wel: Landscaper werd Laplander. Waterwise werd waterwilgen, getrilde werd gegrilde en regenloze werd negerloze. Toch wel nuttig zo'n taalkundige hulp !

Afrikaans woordenboek:

Iets op die lappe bring  =  Iets ter sprake brengen