"Onderbroekenlol"

Grace Mugabe, de 52 jarige vrouw van Robert Mugabe,de president van Zimbabwe, haalde in korte tijd drie keer het nieuws in Zuid-Afrika. De eerste keer mishandelde zij in Johannesburg een fotomodel (wat op bezoek was in het hotel bij haar twee zoons). Grace werd aangeklaagd, maar vóór er daadwerkelijk opgetreden kon worden, was zij Zuid-Afrika al ontvlucht. Het tweede geval betrof de contant betaalde aanschaf van drie gloednieuwe, peperdure Rolls Royces met elk een kostprijs van 6 miljoen Rand ( € 375.000 ). Eén was er voor Grace en haar beide zoons kregen er elk ook één.

Geval nummer drie was helemaal curieus. Aanhangers van de in Zimbabwe heersende Zanu-PF partij kregen ongevraagd presentjes van Grace. Via een zakenman kwamen zij in het bezit van het ondergoed van de presidentsvrouw. Uitgedeeld werden sandalen, nachtkleding en onderbroeken. In eerste instantie werd er gezegd, dat het om gedragen kleding ging. Toen daar wereldwijd nogal besmuikt op gereageerd werd, kwam een woordvoerder van de regering met de mededeling, dat het om nieuwe kleding ging. Eén van de ontvangers van de gratis kleding gaf als commentaar: " Er zijn in ons land belangrijker zaken dan het schenken van ondergoed. Laat ze het land banen geven, want er heerst in Zimbabwe een werkeloosheid van meer dan 85 %  !

Nu we al 6 jaar en 8 maanden in Zuid-Afrika wonen en we ondertussen al 3 keer een Tijdelijke Verblijfsvergunning hebben gekregen, kwam er - na 31 maanden wachten - vorige week een bericht van Home Affairs over onze aanvraag voor een Vaste Verblijfsvergunning. Vol verwachting arriveerden we maandagochtend in Kaapstad en kregen uiteindelijk een envelop overhandigd met....... .......... een afwijzing!

Die was gebaseerd op een onvoldoende onderbouwde financiële  situatie en dat, nadat we een pakket van 17 pagina's op 15 januari 2015 hadden aangeleverd. Enorm was onze teleurstelling en het hield me op de terugreis zó bezig, dat ik een rotonde in Paarl 3 keer gerond heb, vóórdat ik de goede afslag genomen had. Ik heb het stuur daarna maar overgegeven aan Sanja. Tijdens de verdere reis terug naar huis heb ik me serieus af zitten vragen of ik wel een nieuwe aanvraag in zal dienen. Heb ik hier nog wel zin in om in een land te wonen, waar we blijkbaar niet welkom zijn ?

Toch heeft de eerder genoemde afwijzing ook nog iets anders opgeleverd: We zijn het er over eens, dat we het niet eens zijn ! We hadden het voornemen om één van onze vier (!) badkamers te renoveren. Wél hadden we gesteld pas te beginnen met deze klus ná het verkrijgen van de Vaste Verblijfsvergunning. Toen vorige week de melding van het bericht uit Pretoria kwam, verwachtten we goed nieuws en heb ik daarna veel uren achter de computer zitten zoeken op badkamer-sites. Na het voor ons teleurstellend verlopen onderhoud bij Home Affairs, is de renovatie van de baan, maar we liepen tóch even een badkamerbedrijf binnen.

Ik zag een fraai mahoniehouten badmeubel, maar Sanja wil absoluut geen donker meubel en zij wees op een wit exemplaar. Dat vond ik helemaal niets. We hebben dus een probleem, wat geen probleem is, want er is nog steeds geen Vaste Verblijfsvergunning !

Tenslotte:

Sanja heeft iets met oudheden. Zij brengt wekelijks een bezoek aan het bejaardenhuis van Montagu, waar het vol zit met oudheden, maar daar is zij niet tevreden mee. Sanja wil al jaren een stedentrip naar de oudheden van Rome en ik heb beloofd om dat te regelen. Dus doe ik dat, want belofte maakt nu eenmaal schuld. Nu duurt het bij mij wel eens lang - in dit geval 20 jaar - vóór het beloofde uitgevoerd wordt, maar in maart 2018 gaat het dan toch eindelijk gebeuren. De vliegreis naar en het onderkomen in Rome zijn al vastgelegd en dan kan Sanja gaan genieten van al die oude, vervallen gebouwen. Hoewel we daar volgens mij niet speciaal voor naar Italië hoeven te gaan, want  die zijn er hier ook meer dan genoeg !

Afrikaans woordenboek: 

'n spoggerige motor  =  een peperdure auto