donderdag 20 juli 2017

Beloning verdiend !

We waren  in 2011 nog maar nauwelijks woonachtig in Montagu, toen we op uitnodiging van Nederlanders een handje gingen helpen met het uitlaten van honden bij de SPCA in Ashton. Hondenvrienden als we zijn, waren we gelijk begaan met het lot van verwaarloosde en/of mishandelde viervoeters. Het bleef niet bij die ene keer. Al zes jaar gaan we trouw elke donderdag op pad met deze asiel(be-)zoekers. Het kost slechts een uurtje van onze vrije tijd en voor de honden is het een noodzakelijke en leuke afwisseling in het saaie verblijf, waar zij wachten en hopen op een geïnteresseerde nieuwe baas. Slechts bij een gezamenlijke vakantie moeten we verstek laten gaan en dat doen we maar zelden. Daardoor kwam vorige week donderdag het aantal uitlaatbeurten op 296 keer.  
Een mooi resultaat vonden wij en daarom trakteerden we onszelf bij de Kloofpadstal op een kop cappuccino  en een flinke punt appeltaart met slagroom. Aangezien we ook nog nat geregend waren, hadden we dat zeker wél verdiend, vonden we zelf ! 

Het hebben van een oud huis  is niet altijd een voordeel. Vooral wanneer de riolering nog stamt uit het midden van de vorige eeuw en grotendeels bestaat uit asbestbuizen. Er is nogal eens een verstopping met een overstroming van één of meer putten tot gevolg. 
Maar de grote overstroming, die we vorige week hadden, lag nu eens niet aan onze rioolbuizen, maar kwam van elders in onze wijk. De onbekende onverlaat had een groot aantal doeken in de afvoer gedaan en die rommel kwam bij onze achterburen vast te zitten mede door boomwortels, die door de asbestbuizen heen gegroeid waren. Door dit alles kon het water bij ons niet meer weg en stroomden twee putten over. 
Werkers van de munisipaliteit waren snel op de plaats van onheil, maar kregen de klus in eerste instantie niet geklaard. Later op de dag kwam een graafmachine hulp bieden en konden boomwortels en doeken verwijderd worden. Onze putten zijn weer schoon en de vieze, stinkende rommel in de tuin heb ik al opgeruimd. Het ruikt nog niet al te fris, maar daar valt mee te leven. Wie de veroorzaker is van dit ongemak, weten we niet, maar we hopen verder wel verschoond te blijven van zijn of haar troep !

Tenslotte:
Naast onze twee eigen honden hebben we regelmatig een tweetal asielzoekers op ons terrein. Onze buurhonden Tammie en Schoffie woonden jarenlang in wat nu óns huis is. Zij beschouwen ons huis en onze tuin als een deel van hun territorium en we hoeven het hekje achter in de tuin maar even open te zetten of zij komen bij ons op bezoek. Het gaat zelfs al zo ver, dat Tammie regelmatig te vinden is in één van onze hondenmanden en het feit, dat de Labrador eigenlijk te groot is voor die mand, vindt Tammie geen probleem.
Schoffie heeft zijn eigen plekje gevonden buiten liggend in mijn stoel. De Jack Russell geniet duidelijk van de zon en houdt op deze manier beide erven goed in de gaten. Wij vinden onze gasthonden heel plezierig en gelukkig klikt het ook goed met ons eigen tweetal !

Afrikaans woordenboek:

stap met die honde  =  de honden uitlaten

Geen opmerkingen:

Een reactie posten