Sanja drinkt niet veel wijn, maar áls ze wijn drinkt, moet het wél zoete wijn zijn. Die is er in onze regio in overvloed en de belangrijkste soorten zijn muskadel en hanepoot. Dit zijn zogenaamde gefortificeerde wijnen, wat betekent, dat er na de gisting alcohol bij de aanvankelijke wijn toegevoegd wordt, waardoor de smaak zoeter wordt en het alcoholvlak verhoogd wordt. Muskadel wordt vervaardigd van druiven van de soort Muscat de Frontignan. Hanepoot ontstaat uit de Muscat d'Alexandrie. De geschiedenis van "soetwyne in Suid-Afrika" dateert van de 18e en 19e eeuw en begon op Groot Constantia, Wereldwijd werd deze wijn geliefd en veel gedronken. Zelfs Napoleon heeft er van genoten. Muscadel wijn kan wel 50 jaar bewaard blijven, maar dan moet de belegen wijn wél in de gesloten fles blijven en dat lukt bij Sanja niet !
Soms zit het mee, maar als we naar Home Affairs rijden in verband met een aanvraag voor een verblijfsvergunning, dan zit het bijna altijd tegen. We togen op maandag 26 juni in een opgewekte stemming naar George om voor vriend Teus zijn tijdelijke verblijfsvergunning op te gaan halen. Hij had immers bericht gekregen per SMS dat er post voor hem gekomen was uit Pretoria. Dan rijd je met plezier 6 uur om de 2x 250 km af te leggen. Maar wat viel dat tegen. Er lag inderdaad een brief voor Teus, maar het bleek een afwijzing te zijn. De reden: Een tijdelijke verblijfsvergunning moet voortaan in het land van herkomst - in dit geval Nederland - aangevraagd worden. Dus reden we teleurgesteld terug.
Als troost hadden we gepland om in Mosselbaai lekker te gaan lunchen in een goed restaurant. Helaas konden we dat niet vinden en zo zaten we - na lang vergeefs gezocht te hebben - bij een take-away restaurant een portie fish and chips te eten. Zo werd het uiteindelijk een teleurstellende dag en zit Teus met een fors probleem !
In een ingezonden brief in "Die Burger" gebruikte een schrijver de uitdrukking: "Voor dooiemans' deur staan.", wat letterlijk en figuurlijk betekent: Voor een gesloten deur staan. Nu ben ik momenteel een boek aan het lezen van de in 2015 overleden André P. Brink. Misschien wel de beroemdste Zuid-Afrikaanse schrijver. In zijn boek "Mediterreense herinneringen", kwam ik opnieuw het woord "dooiemansdeur" tegen. Brink schrijft daar, dat eeuwenoude huisjes (in Assisie) twee deuren (vaak naast elkaar) hebben. Eén van normale afmeting en een ander kleiner exemplaar. De kleine deur wordt "dooiemansdeur" genoemd, is vaak dicht gemetseld en wordt open gebroken, wanneer een overledene het huis uit gedragen moet worden. Daarna metselt men de deur meestal weer dicht.
De auteur beschrijft het zó: " Volgens oorlewering word gestorwenes daardeur na buite geneem. Die opening is spesiaal vir sulke geleenthede oopgebreek en agterna weer toegemessel, want die lewende en die dooie mag nie dieselfde uitgang gebruik nie." De woordenschat van deze veelschrijver is fenomenaal en hoewel het beslist geen gemakkelijke literatuur is, lees ik dit boek met plezier. Van deze schrijver ga ik zeker nog meer werk lezen !
Een jaar of zes geleden hoorden we van Nederlanders met enige Zuid-Afrikaanse kennis van zaken, dat de hier geproduceerde kaas nogal matig van smaak was. Dat hebben wij destijds ook zo ervaren en dat was dus voor ons - en velen met ons - een reden om kaas mee te (laten) brengen uit Nederland. Dat is illegaal, maar we kwamen er steeds goed mee weg. In de afgelopen jaren is de Zuid-Afrikaanse kaas merkbaar beter geworden en op voldoende plaatsen verkrijgbaar. Zuivelbedrijf "Mooivallei" in Bonnievale is zo'n bedrijf, waar smakelijke belegen (Gouda-)kaas geproduceerd wordt. Vrijdag toerden we op de Triumph via Bonnievale naar Stormsvlei. Daar wilden we lunchen, maar het enige restaurant, wat dit plaatsje rijk is, bleek gesloten. Helemaal voor niets was de trip echter niet, want in Bonnievale kochten we bij "Mooivallei" een groot stuk kaas en de lunch daarna op wijnplaas "Excelsior" was prima. Lekker getoerd, prachtig weer, een groot stuk belegen kaas en een smakelijke lunch. Wat kunnen we nog meer wensen op een doodgewone vrijdag ?
In een ingezonden brief in "Die Burger" gebruikte een schrijver de uitdrukking: "Voor dooiemans' deur staan.", wat letterlijk en figuurlijk betekent: Voor een gesloten deur staan. Nu ben ik momenteel een boek aan het lezen van de in 2015 overleden André P. Brink. Misschien wel de beroemdste Zuid-Afrikaanse schrijver. In zijn boek "Mediterreense herinneringen", kwam ik opnieuw het woord "dooiemansdeur" tegen. Brink schrijft daar, dat eeuwenoude huisjes (in Assisie) twee deuren (vaak naast elkaar) hebben. Eén van normale afmeting en een ander kleiner exemplaar. De kleine deur wordt "dooiemansdeur" genoemd, is vaak dicht gemetseld en wordt open gebroken, wanneer een overledene het huis uit gedragen moet worden. Daarna metselt men de deur meestal weer dicht.De auteur beschrijft het zó: " Volgens oorlewering word gestorwenes daardeur na buite geneem. Die opening is spesiaal vir sulke geleenthede oopgebreek en agterna weer toegemessel, want die lewende en die dooie mag nie dieselfde uitgang gebruik nie." De woordenschat van deze veelschrijver is fenomenaal en hoewel het beslist geen gemakkelijke literatuur is, lees ik dit boek met plezier. Van deze schrijver ga ik zeker nog meer werk lezen !
Tenslotte:
Een jaar of zes geleden hoorden we van Nederlanders met enige Zuid-Afrikaanse kennis van zaken, dat de hier geproduceerde kaas nogal matig van smaak was. Dat hebben wij destijds ook zo ervaren en dat was dus voor ons - en velen met ons - een reden om kaas mee te (laten) brengen uit Nederland. Dat is illegaal, maar we kwamen er steeds goed mee weg. In de afgelopen jaren is de Zuid-Afrikaanse kaas merkbaar beter geworden en op voldoende plaatsen verkrijgbaar. Zuivelbedrijf "Mooivallei" in Bonnievale is zo'n bedrijf, waar smakelijke belegen (Gouda-)kaas geproduceerd wordt. Vrijdag toerden we op de Triumph via Bonnievale naar Stormsvlei. Daar wilden we lunchen, maar het enige restaurant, wat dit plaatsje rijk is, bleek gesloten. Helemaal voor niets was de trip echter niet, want in Bonnievale kochten we bij "Mooivallei" een groot stuk kaas en de lunch daarna op wijnplaas "Excelsior" was prima. Lekker getoerd, prachtig weer, een groot stuk belegen kaas en een smakelijke lunch. Wat kunnen we nog meer wensen op een doodgewone vrijdag ?
Afrikaans woordenboek:
'n gomtor = een onbeschoft persoon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten