" 1915 - 2016 "

Op maandagochtend om 03.45 uur is tante Jo overleden op de meer dan gezegende leeftijd van 101 jaar. Een tijdlang hebben we het idee gehad, dat zij het eeuwig leven had, maar toen omstreeks augustus bij haar de wil om verder te leven begon af te nemen, begonnen haar krachten minder te worden met uiteindelijk haar overlijden op 17 oktober 2016. Tante Jo en oom Lowie hebben een belangrijke rol gespeeld binnen onze familie. Zij bleven kinderloos, maar in de langdurige periode, dat onze moeder regelmatig door zware astma geveld werd, namen zij veelvuldig de zorg voor kinderen van ons gezin over. We hebben altijd contact met tante Jo gehouden, zeker ook na het overlijden van oom Lowie. Ook na de verhuizing van  Boord naar verzorgingshuis De Akkers in Nuenen. Sinds wij in Montagu wonen, was het een vaste regel om tante Jo te bezoeken wanneer we voor een vakantie in Nederland waren. Even op de koffie gaan om te constateren, dat het lichamelijk allemaal wat minder met haar ging, maar haar hoofd bleef gelukkig nog lang in orde. Het zal even wennen zijn, dat die bezoeken er niet meer zullen zijn. Zijn we verdrietig ? Een beetje, maar niemand heeft het eeuwig leven en wanneer iemand 101 jaar wordt zonder ernstig ziek geweest te zijn, dan is onze gedachte: "Het is goed zo" !

Woensdagmiddag vertrokken de rietdekkers, nadat ze fase 2 van ons dak snel en vakkundig uitgevoerd hebben. Ons hele huis is nu voorzien van nieuw riet en kan er weer jarenlang tegen. Het wachten is nu op de "skoonmaakploeg", die nog wat verf- en schoonmaak-werk gaat verrichten. Deze werkers gaan ook nog de laatste hand leggen aan de z.g. canopy (het afdakje aan de voorkant van ons huis).
                                         
Van belang is zeker ook, dat er een brandwerende deken in het hele dak ingewerkt is. Bij een brand houdt zo'n deken uiteindelijk het vuur niet tegen, maar vertraagt de brand wel aanzienlijk. Daardoor kan een brandweer wellicht nog iets redden en belangrijker: kan iedereen het brandende of smeulende pand ongedeerd verlaten. Het verzekeren van een "rietdakhuis" is erg duur, maar er is ons toegezegd, dat de te betalen verzekeringspremie veel lager gaat worden vanwege de deken. In ieder geval hebben wij nu het mooiste dak in Montagu (vinden we zelf) !

     

                                         
Tenslotte:

Elke hondenliefhebber heeft er grote moeite mee: Het moment, waarop het besluit genomen moet worden om zijn hond in te laten slapen. Gedurende een tiental jaren is er een hechte verhouding ontstaan tussen de mens en zijn beste vriend. Een hond aanvaardt je zoals je bent en blijft je altijd trouw. Dat is het gegeven van een éénmanstoneel wat we vorige week bezochten in de kerkzaal in Montagu. Frank Opperman speelde de rol van een journalist, die zich afvraagt of hij zijn oude en zieke metgezel nog langer in leven moet laten. Hij weet eigenlijk wat hem te doen staat, maar kan het nog niet over zijn hart verkrijgen om het fatale en finale besluit te nemen. De première van dit stuk was op het Innibos Nasionale Kunstefees in Nelspruit en werd toen goed onthaald. Bij latere opvoeringen ontstond er ook kritiek en ook bij ons in het dorp waren de meningen na afloop enigszins verdeeld. Zo had Sanja geen goed woord over voor het stuk, maar waren anderen uiterst lovend. Verschil van mening dus en dat moet ook kunnen. 

Zo'n toneelstuk zet je wél aan het denken. Onze Friese Staby Djoeke is ondertussen al 12½ jaar oud en met een gemiddelde levensverwachting van 14 jaar begint zij al een bejaarde dame te worden. We hopen nog op een paar goede jaren, maar toch .....!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

lykbesorger  =  begrafenisondernemer