Dat vragen nogal wat Zuid-Afrikaanse onderwijzers zich af. Angie Motshekga, minister van Onderwijs, maakt zich grote zorgen over de uitstroom van leerkrachten in het basisonderwijs. In 2015 zegden bijna 5000 onderwijzers en onderwijzeressen hun baan op en dat is niet zomaar een incidentele zaak, want sinds 2011 zijn dat er al ruim 30.000. Kenners van het onderwijs geven de volgende redenen op waaróm leerkrachten in flinke aantallen hun beroep voor goed vaarwel zeggen:
1.
"Swak dissipline van leerders in die klas knak onderwysers". "By probleme kies die departement altyd die kant van die kind en sy ouers".
2. Vanweê vernuwings moet hulle baie administrasie doen". "Hulle moet allerhand vorms invul en verslaê skryf". "Die administrasie vat te veel lestyd weg".
3. Inspekteurs en amptenare met min onderwyservarings dwing onderwysers om les te gee op maniere, waar hulle nie lief vir is nie".
4. "Amper niemand haal werkend die aftree-leeftyd van 65 jare nie". "As hulle die beroep verlaat, verloor die onderwys ongelooflike kennis en ervaring".
Voor Nederlandse leerkrachten moeten dit heel herkenbare zaken zijn. Al jaren klagen zij ook over leerling-gedrag, klagende ouders,werkdruk, te veel administratie en te veel en te snel doorgevoerde vernieuwingen. En toch zeggen diezelfde leerkrachten, dat zij het mooiste beroep hebben en de leerlingen niet willen missen !
Over Sanja's poppieproject schreven we al vaker. Elke poging om kindermisbruik te keren, is méér dan welkom en het is een goede zaak, dat er steeds meer initiatieven komen op dit terrein. Vorige week had Sanja een heel bijzonder contact. Leo's tante Joke stuurde Sanja persoonlijk een heel lieve brief om me te bemoedigen en te vertellen over haar ervaringen met hulpverlening (in Nederland). Tante Joke stuurde ook een gedicht mee,wat gepubliceerd was in "de Roerom",een Brabants (alternatief) Bisdomblad. Het gedicht was geschreven door Margreet Spoelstra, een kennis van Sanja uit Deurne, en ging over een Poppie-project, wat zij in 1999 aanschouwde tijdens een vakantie in Zuid-Afrika. Nu wist Sanja, dat andere kennissen uit Deurne, die hier vorig jaar op bezoek waren, Margreet Spoelstra ook kennen en Sanja vroeg om Margreet met haar in contact te brengen. Inmiddels bleek tante Joke dit ook al gedaan te hebben. Sanja ontving daarop van Margreet een leuke mail en daarna werd het nóg interessanter, want Margreet is met man en vrienden momenteel op vakantie in Zuid-Afrika en woensdag kwamen zij vanuit Stellenbosch bij ons op bezoek.
Natuurlijk vond er een uitwisseling van ervaringen plaats met wederzijds heel veel punten van herkenning. Margreet en haar man Gerard, blijken ook nog kennissen te zijn van dominee Kobus en zijn vrouw, die vorig jaar bij ons gelogeerd hebben vanwege de zendingsweek en van de Kaapse Uitreik, waar Sanja ook aan heeft deelgenomen. Kun je dit nog toeval noemen? Wat is de wereld soms klein. Het gedicht van Margreet vinden wij dusdanig aangrijpend, dat het volgende week integraal in onze blog komt te staan !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten