Walvisjacht 2

Onze eerste poging om walvissen te zien - vier weken geleden - liep op niets uit. Een reden om een tweede poging te wagen en daarom reden we zondag naar de Kelders bij Gansbaai. Als er ergens walvissen zijn, dan is het dáár. Maar hoe we ook speurden, ook daar bleken ze niet present te zijn. Teleurgesteld reden we door naar Hermanus in de hoop, dat we daar zouden zien wat we zochten. Helaas, ook daar geen walvissen, zelfs geen zeehonden, maar wél had restaurant "Ocean Basket" lekkere vis op de menukaart. Hierna reden we maar weer "huis toe". Toch was onze dag niet helemaal voor niets geweest. 's Ochtends waren we via Bredasdorp naar het plaatsje Elim gereden. Dit dorpje met slechts 1800 inwoners is in 1824 gesticht door Moravische zendelingen. Volgens de overlevering kozen de zendelingen voor de naam "Elim" vanwege het Bijbelse Elim, de oase, waar Mozes zich met zijn volgelingen vestigde na de uittocht uit Egypte. Het hele dorp is tot monument verklaard met een groot aantal rietgedekte huisjes.

Dat is niet zo vreemd, want Elim ligt midden in een riet-rijk gebied. Vroeger was gras en riet de dakbedekking voor de arme mens. Het materiaal was gratis voor handen en dus werden de meeste huizen in Elim van een "rietdak" voorzien en als gevolg daarvan zijn er daar veel rietdekkers, die behoren tot de beste vaklui op dit gebied. Ook is er een in 1834 opgericht monument ter nagedachtenis aan de bevrijding van slaven.

Op het moment, dat wij daar waren,was de kerkdienst voorbij en verliet een grote groep in het zwart geklede dorpelingen de kerk. Het leek me niet passend om daar een foto van te maken. Elim is heel duidelijk nog een missiedorp met tradities!

                                         

Tenslotte:

Jerome Rose is ontslagen. De 41jarige busbestuurder uit Kaapstad kreeg vorige week te horen, dat hij niet langer in dienst was van busmaatschappij MyCiti. De reden is behoorlijk curieus, want hij werd ontslagen omdat hij twee keer per maand in de bus een gebed uitspreekt vóór hij met zo'n 70 passagiers van de wijk Atlantis naar Tableview  in Kaapstad rijdt. Als iedereen ingestapt is, kondigt hij zijn korte gebedje van slechts één minuut aan en bidt:"Dankie dat U ons deur die onbekende nag bewaar het. Dankie vir die mooi dag wat U gegee het. Beskerm en bewaar ons families tuis en vir ons op die pad. Seën ons." wat nogal nodig is in Zuid-Afrika, waar jaarlijks 17.000 dodelijke slachtoffers vallen in het verkeer. Veel reizigers waardeerden deze daad van de chauffeur en slechts enkele pietluttige reizigers hebben hierover geklaagd. Jerome kreeg een schriftelijke waarschuwing en moest stoppen met zijn gebeden. Toen hij nog een tweede keer zijn gebed uitsprak, werd hij op staande voet ontslagen. De vakbond steunt de chauffeur, die overigens al meerdere werk-aanbiedingen gekregen heeft van     andere instanties !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

puntenerig  =  pietluttig