We hebben hier zo ongeveer alles wat ons eenvoudig hartje begeert. Op twee dingen na:
Allereerst een Chinees restaurant en op de tweede plaats een cafetaria met snacks. Montagu had tot 2 jaar geleden een Chinees restaurant, maar dat was geen lang leven beschoren. Nu zit datzelfde restaurant in Worcester en daarvoor moeten we 80 km (enkele reis) rijden. Snacks als nasiballen, bamischijven en frikandellen zijn hier helemáál niet in de aanbieding. Begrijpelijk dus, dat die schade tijdens een vakantie in Nederland ingehaald moet worden. Dáár bezoek ik met een bevriend stel Chinees restaurant "Paradijs" in Uden. Ook cafetaria "Adelaars" in Mierlo-Hout kan ik zo ongeveer blindelings vinden. Trouwens in Nuenen kom ik bij "de Aardappeleters" ook aardig aan mijn trekken. Maar er gloort hoop aan de Zuid-Afrikaanse horizon. Tijdens de 4-daagse afwezigheid van Sanja en haar ouders kreeg ik een uitnodiging om bij mijn broer Wim en schoonzus Rita te komen eten.
En wat schafte de pot: frites met mayonaise, appelmoes, een vleeskroket en een frikandel ! Helemaal bijzonder werd het, toen ik hoorde, dat broer Wim de kroketten en frikandellen helemaal zelf gefabriceerd had. Dat was genieten. Een etentje bij de Librije in Zwolle had me niet méér kunnen plezieren!
Ik vergat vorige week nog te vermelden, dat ik in George óók nog het Railway-museum heb bezocht. Het museum heeft een prachtige collectie oude treinen uit tijden toen Zuid-Afrika nog een flink spoorwegnet had.
Nu rijden er nauwelijks (personen-)treinen meer (behalve de mega-dure Rovos-rail en de even kostbare Blue-train). Maar de regering gaat - in het kader van de verbetering van de infrastructuur - de oude diesel-locomotieven uit de mottenballen halen en opknappen. Men zoekt momenteel nog enige miljarden Randen om het project te bekostigen !
Tenslotte:
Gisteren hebben we Sanja's ouders netjes afgeleverd op de Kaapse luchthaven. Op het moment van publiceren van deze aflevering komt Amsterdam voor hen alweer in zicht. Zeven weken konden zij genieten van het fraaie Zuid-Afrikaanse zomerweer. Drukke activiteiten werden afgewisseld met rust en ontspanning en interessante plaatsen werden bezocht.
Nu hangen zij ergens hoog in de lucht tussen Kaapstad en Amsterdam mijmerend over de warme zomerzon en zich geestelijk voorbereidend op het koude en vochtige Nederlandse winterweer.
Ik denk, dat ik een senioren-luchtbrug ga oprichten voor Nederlandse pensionado's, die wel trek hebben in een verblijf van enkele maanden in de Zuid-Afrikaanse zomerzon. Aanmeldingen kunnen vanaf nu doorgegeven worden !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
't het uit sy kop gewaai = hij is het vergeten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten