Begin vorige week werden we 's morgens al om half acht opgeschrikt door een ongewoon lawaai in de normaal zo rustige tuin van onze achterburen. Nader onderzoek leerde, dat een flinke graafmachine druk bezig was om de betegeling rond het zwembad weg te halen.
Maar daar bleef het niet bij. Een drietal werkers ging met pneumatische hamers de achtergevel te lijf, terwijl twee andere werkers met een pomp en groot formaat slangen aan het werk gingen om het zwembad leeg te pompen. Nu wisten wij, dat het huis onlangs verkocht was en de vorige bewoners hadden we al een paar weken niet meer gezien. Via de dorps-tamtam ging het verhaal al rond, dat Nederlanders het betreffende huis gekocht hadden. En blijkbaar hadden deze Hollanders grote verbouwplannen, want twee dagen later was de hele achtergevel compleet met een terras-aanbouw volledig verdwenen.
De nieuwe bewoners hielden zogezegd eigenlijk "open huis."
Het is toch bijzonder opvallend hoeveel Nederlanders ervoor kiezen om in Montagu te gaan wonen. Elk jaar betrekken er wel twee of drie echtparen een woning in onze plaats. Het valt de Montagu-ers van oudsher op, dat na een instroom van Engelsen en daarna behoorlijke aantallen Duitsers, nú de Nederlanders binnen komen. Men spreekt hier al van de "Nederlandse golf ". En iedereen - wij óók - heeft zo'n beetje dezelfde argumenten om voor Montagu te kiezen: een mooi dorp in een prachtige landelijke omgeving met vriendelijke mensen en weinig criminaliteit !
Tenslotte:
Namaqualand is de naam van de streek in het noord-westen van de provincie West-Kaap. Negen maanden van het jaar is het een wat eentonig gebied met niet al te veel natuurschoon. Maar dan komen omstreeks augustus de winterregens, maar overdag ook veel zon en dan explodeert de natuur.
De daisies en vygies staan binnen de kortste keren in bloei en veranderen het saaie landschap in een fantastisch kleurenpalet. Iedereen wil dit spektakel aanschouwen, wij ook, maar tot nu toe waren we niet in de gelegenheid om daar naar toe te gaan. Dit jaar ook nog niet.
Maar toen ik vorige week even stiekem foto's nam van het huis van onze achterburen, zag ik op de braak liggende kavel ernaast een heleboel plotseling opgekomen en bloeiende daisies. Het deed me denken aan Namaqualand, hoewel die vergelijking natuurlijk nogal overdreven is. Het volgend jaar wil ik omstreeks deze tijd naar het echte Namaqualand !
Zuid-Afrikaans woordenboek:
'n schop = een graaf
Geen opmerkingen:
Een reactie posten