Het valt ons steeds weer op hoe gelovig Zuid-Afrika is. En zeker niet alleen de blanke Afrikaners. Dit geldt voor alle kleuren. Ook al tiert de misdaad welig en lees je dagelijks van moord en doodslag, "Loof die Here"en "Dank die Here, Halleluja" , hoor je overal. Gospelmuziek is hier dan ook immens populair. Vorige week maandag woonden wij een gospelconcert met een overdenking bij in de aula van de Hoêre Skool bij ons om de hoek. Louis Britz, nog nooit van gehoord, trad hier op en zong een aantal van zijn succesnummers met een hoog loof-die-here-gehalte.
Wij keken onze ogen uit hoe hij het ene moment 400 tieners uit volle borst liet meezingen en dansen en hen even later muisstil kon laten luisteren.Vooraf had ik niet zo'n hoge verwachtingen van dit concert, maar ik vond het uiteindelijk zeer de moeite waard.
Acht augustus 1956 was een gedenkwaardige dag hier in Zuid-Afrika. Twintigduizend vrouwen protesteerden tegen de verwerpelijke "Pasjeswet". ( Negers en kleurlingen moesten altijd hun pasje bij zich hebben en kunnen tonen wanneer zij zich buiten het hun toegewezen gebied bevonden. Vgl. de Jodenster)
Daarom herdenkt men heden ten dage acht augustus als "Vrouwendag". Het plaatselijk bejaardenhuis Uitvlucht organiseerde daarom een ontbijtbuffet alleen toegankelijk voor vrouwen. Het duurde nogal lang vóórdat er gegeten kon worden, maar die tijd werd gekort door een Mannenkoor (!) wat Afrikaanse liederen ten gehore bracht. Daarna was het aanschuiven in een lange rij en met koffie, thee en donuts werd het ontbijt afgesloten. Tenslotte kwam Anneke Blaise, redactrice van het tijdschrift "Tuis", de aanwezige dames vermaken met een lezing over het inrichten van je huis volgens de laatste modetrends.
.
Vorige week kregen we Jan-Willem van de Glind op bezoek. Jan-Willem is een 4e jaars Pabostudent uit Bennekom, die toestemming gekregen heeft om zijn afstudeerstage te doen in Zuid-Afrika. Zijn stageplek is de Rietvlei 2-school, zo'n 12 km buiten Montagu. Hij verblijft van juli t/m december bij het hoofd van die school en reist dagelijks met haar naar school en weer terug naar Montagu. Om zijn dagelijkse boodschappen te doen, zocht hij een fiets en die stond er één ongebruikt in onze garage.
Na "die Hollandse vrou wat fiets ry" (Sanja) rijdt er nu ook nog " 'n Hollandse man wat op 'n bakkersfiets ry" in deze contreien. Overigens denk ik, dat Jan-Willem niet alleen een goed beeld zal krijgen van het plattelandsonderwijs in Zuid-Afrika, maar hij zal ook met een heel bijzonder afstudeer-verslag op zijn examen komen. Succes lijkt me wel verzekerd!
Tenslotte:
Op ons terras hangt een mobile.
Een wat simpel - van bananenbladeren gemaakt - souvenir. Veel mensen (waaronder niet ik!) vinden dit blijkbaar erg mooi en elke keer dat wij naar Nederland vliegen, zitten er van deze mobiles in onze koffer. In september ben ik weer aan de beurt en daarom reden Wim Haisma en ik voor de zoveelste keer met de motoren naar de souvenirshop in Barrydale. Twee allervriendelijkste dames stonden ons al op te wachten en wisten op voorhand al waarvoor ik kwam.
Het kleinood was snel gekocht, de cappuccino en de taartpunt bij "The Country Pumpkin" smaakten voortreffelijk en daarna reden we via de altijd weer indrukwekkende Tradouwpas en Swellendam "huis toe".
Zuid-Afrikaans woordenboek:
stom geslaan = sprakeloos
Geen opmerkingen:
Een reactie posten