"Die Ander Konsert"

Wijn-estates beschikken meestal over grote werk- en opslagruimten  en het gebeurt vaak, dat buiten werktijd, in die ruimten concerten georganiseerd worden. Janeza is zo'n wijn-estate, gelegen tussen Bonnievale en Robertson. Zij beschikken over een aantrekkelijke ruimte en zorgen met enige regelmaat voor goede muziek. Wij komen daar graag. Vorige week woonden we daar "Die Ander Konsert" bij.

De 8 musici, die normaal gesproken nooit samen spelen, omdat ze totaal verschillende muziekstijlen beoefenen, toonden aan, dat dat geen beletsel hoeft te zijn om goede muziek te produceren. De in Zuid-Afrika redelijk bekende zangeres Luna Page heeft een 7-tal artiesten om zich heen verzameld: 

Gerald Clark, een jazz-gitarist. Pietman die Skot, Schotse minstreel. Mavis Vermaak, dichteres (!) 

Schalk Joubert, wereldklasse basgitarist. Frieda van den Heever, gedreven zangeres/pianiste.

Nick Turner, blues-gitarist/zanger. Ronan Skillen, Engelsman, Indische percussie en didgeridoo.

Dit gemêleerde gezelschap bezorgde de talrijke aanwezigen een zeer verrassende muzikale happening !

Het is weer walvissentijd en daarom wilden we zondag wel eens gaan kijken bij Infanta, waar de Breederivier  uitmondt in de Indische Oceaan. We konden dan twee vliegen in één klap slaan, want om bij Infanta te komen, moeten we de Breederivier bij het plaatsje Malgas oversteken en dat gebeurt met een kleine pont. Op zich niets bijzonders ware het niet, dat deze pont de enige in Zuid-Afrika is, die met pure mankracht van de ene oever naar de andere getrokken wordt.

                    Sanja en vriendin Tania hadden deze bezienswaardigheid nog nooit gezien en zo reden we via Swellendam en Buffeljagsrivier naar Malgas. We dronken een cappuccino bij de padstal Breede-rivier Trading Post en vervolgden onze reis via "grondpaaie" door een wisselend landschap en werden beloond met het zien van aardig wat wild: kraanvogels, bles-, gems- en springbokken, 'n rooihartbees (antilope), bavianen, schildpadden en diverse roofvogels. 

                                        
Wat we niet zagen, waren de walvissen. Zij lieten zich die dag niet zien. Helaas, want het is zo'n prachtig schouwspel om deze interessante dieren tamelijk dichtbij te zien spelen. Jammer, maar geen nood. Het walvisseizoen duurt nog wel even en we krijgen deze dieren binnenkort heus nog wel in het vizier !

Tenslotte:

Sanja fotografeert graag en veelvuldig en sinds enkele maanden is haar uitrusting vergroot met een macrolens om ook de kleinste  details vast te kunnen leggen. Nu hebben wij nogal wat krekels in onze tuin en vorige week fotografeerde zij zo'n fraaie, maar irritante nachtelijke herrieschopper in het gras. Hier bewees de macrolens zijn meerwaarde: de krekel poepte exact op het moment, dat Sanja de foto maakte. Shit happens !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

moordwalvis  =  orka

"Insteken, draadje omslaan !"

Niet alleen in Ermelo en verre omgeving tikken de breipennen hevig en worden er massaal mooie breiwerkjes geproduceerd voor Sanja's projecten in Ashbury. Ook in Montagu begint het een rage te worden om originele poppies te breien voor Sanja's Poppie-project, maar ook kleren en dekentjes voor pasgeboren kleurling-kindertjes. Vorige week kwam onze huishulp Lena trots aanzetten met een door haar 79-jarige moeder zelf gebreid dekentje.
                                                 
Het resultaat zou bepaald niet door de AaBe-kwaliteitskeuring komen, maar  kleurrijk en origineel van vorm was het zeker wel. Sanja heeft Lena en haar moeder natuurlijk hartelijk bedankt. Weer een van de talrijke baby's blij en al dat gebrei houdt de bejaarden toch mooi van de straat !

Onze motortocht bracht ons dit keer via de binnenlanden uiteindelijk in mcGregor, waar we lunchten bij onze vaste uitspanning: Tebaldi's Restaurant. Sanja wil niet zelf motor rijden. Zij geeft er de voorkeur aan om gereden te worden. Zó kan zij meer van de omgeving zien en dat leverde de foto op van een groepje springbokkies. Ook dacht zij in de verte een groot bruin wildebeest te zien. Dichterbij gekomen bleek het een grote,roestige waterton te zijn. Tijd om toch maar eens naar de oogarts gaan,Sanja ?

                                           
Tenslotte:
Wij zijn geen van beiden grote wijndrinkers en zeker geen kenners, maar als je midden in het grootste wijngebied van Zuid-Afrika woont, bezoek je natuurlijk wel eens een wijnfeest. Twee grote feesten zijn er eigenlijk in de directe omgeving: "Wacky Wine Weekend" en "Wine on the River". Eerstgenoemde is een zuipfeest, waar helaas een aantal bezoekers er een sport van maakt om vooral zovéél mogelijk te drinken. Niet ons ding. 

"Wine on the River" is anders van opzet en meer een familie-evenement met muziek, eten, activiteiten voor kinderen en natuurlijk ook wijnproeverijen. Een groot aantal wijn-estates in de omgeving van Robertson is vertegenwoordigd en overal krijg je kleine hoeveelheden wijn naar keuze. Op deze manier kun je echt uitproberen welke wijn bij je past. Voor mij was dat de Shiraz 2012 van Kleinhoekkloof, een niet zo bekend wijn-estate, niet ver van Klaasvoogds. Wijn, muziek, eten en volop zon, zittend in goed gezelschap aan de oever  van de Breeërivier, zó kom je de zondagmiddag wel door !

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kombersie  =  dekentje

" Camelopardalis "

                                      

Wij hebben wat met giraffen en dus proberen we parken te bezoeken, waar deze prachtige dieren voor komen. Jammer genoeg zijn die parken hier in de West-Kaap nauwelijks te vinden. Ik plaatste bovenstaande "geleende" foto van 6 giraffen op Facebook en daar kwamen de nodige reacties op. Voor mij een teken, dat velen met ons deze dieren waarderen. Wikipedia leert ons, dat het woord giraffe komt van het Italiaanse woord giraffa en dat woord is weer ontleend aan het Arabisch woord zaráfah, wat snel- loper betekent. De Grieken en de Romeinen beschouwden het als een kruising van een kameel en een luipaard. Vandaar de naam : Camelopardalis. Wat de oorsprong ook mag zijn, het zijn bijzonder fraaie dieren.

Toen we een half jaar geleden in het Aquila Game Reserve waren,zagen we er drie en deze foto hebben we wel zelf gemaakt !

Alle motor rijdende leden van onze motorclub (twee personen !) hebben weer een speciale toertocht gemaakt. Deze keer reden we via Talana en de Oubergpas naar Touwsrivier. Tachtig kilometer over "grondpaaie" met prachtige bloemrijke vergezichten. Behoorlijk onder het stof streken we neer bij de uitspanning "Karbonaatjeskraal", een centrum voor feesten en partijen.

Wij beperkten het tot het drinken van een cappuccino en genoten (nou ja) van de muziek geproduceerd door een echt Mortier-draaiorgel, wat de vorige eigenaar uit België had meegebracht. Het bleek een zeer bijzonder centrum te zijn en de nieuwe Franse eigenaar vertelde trots over zijn passie: het maken van brandy. Daarvoor had hij een splinternieuwe distilleerderij laten bouwen en maakt brandy onder de naam: "Bergerac".
                                       

Tenslotte:

Zuid-Afrika loopt niet echt warm voor voetbal. Rugby blijft sport nummer EEN en alle aandacht is momenteel gericht op de prestaties van Zuid-Afrika's nationale trots: het Springbok-team bij het wereldbekertoernooi in Londen. Tóch haalde het Nederlandse voetbalteam hier woensdag de krant. De wanprestaties van de bijna-wereldkampioenen zorgen gelukkig niet voor leedvermaak. 

                                                    

Wél vragen sport-analisten zich af hoe het toch mogelijk is, dat de Hollanders zich niet eens bij de 24 "besten van Europa" konden plaatsen. Wij zoeken naar een oplossing voor al die oranje attributen, die we vorige maand vanuit Nederland mee naar Montagu brachten !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kameelperd  =  giraffe

" Pula,pula "

In één van de elf talen, die in Zuid-Afrika gesproken wordt - ik weet niet welke - betekent "pula" regen. Pula,pula betekent dus héél véél regen. En die viel er vorige week woensdag. Onze regenmeter, die bij ons een tamelijk werkloos bestaan kent, kreeg in 24 uur maar liefst 46 mm te verwerken. Goed voor de landbouw, want in deze periode moeten de dammen gevuld raken voor de lange hete en droge zomer.

Dat die dammen in onze regio aardig vol water staan, konden we zelf constateren tijdens onze wekelijkse motor-rit. Wim Haisma, Sanja en ik reden een interessante route over door ons nog niet eerder per motor gereden "grondpaaie". Via Talana en Rietrivier probeerden we Rietvlei 1 te bereiken, maar dat leverde meer moeite op dan we verwacht hadden. Twee laagwater-bruggen stonden dusdanig onder water, dat er bij ons twijfel rees of we de overkant wel veilig zouden halen. Maar zoals op de foto zichtbaar is, had een meisje bij het doorwaden geen grote problemen en dus waagden wij ook de doortocht. Met een flinke boeggolf doorploegden we het water en slechts met een paar kletsnatte voeten konden we onze rit voortzetten !

Met al onze gasten gaan we naar de trots van Montagu : Montagu Dried Fruit. Ook nemen we de opvallend oranje verpakte fruit-lekkernijen regelmatig mee naar Nederland. Maar wat is er nu toch aan de hand met deze succesvolle Montaguse onderneming?? Toen ik kort voor mijn Nederlandse trip wat fruitzakjes kocht, vroeg ik om die fraaie oranje draagtasjes om aan familie en vrienden te geven. 

                       
Het allervriendelijkste kassa-meisje bleek er geen meer te hebben en kon me slechts enkele nietszeggende afbeeldingloze witte tasjes geven. "De nieuwe komen volgende week", was haar antwoord. En nu las ik in de "Montagu Mail" het nieuws, dat Montagu Dried Fruit van naam is        veranderd.Voortaan heet het bedrijf "Capedry" en hun spulletjes zitten in een flets blauwe en vaal gele verpakking. De naam "Montagu" is amper te zien. Ben ik nu - na vier en een half jaar inwoner van Montagu te zijn - een sentimentele burger, die niet met de moderne tijd meegaat? Of mag ik - en met mij velen - wel een beetje chauvinistisch en teleurgesteld zijn ??

    Tenslotte:

Dan Plato, de Westkaapse minister van Veiligheid, heeft vorige week dinsdag de misdaadstatistieken over de periode maart 2014 - maart 2015 bekend gemaakt en daar word je             bepaald niet vrolijk van.                                                          

Het aantal moorden bedroeg in deze periode 3186. Het is geen nieuws, dat vooral in de townships een leven blijkbaar niet veel waard is. 1351 moorden vonden plaats in Nyanga, Khayelitsha, Mitchells Plain en nog een 5-tal arme wijken. De politie heeft geen antwoord op deze schokkende cijfers. Gelukkig wonen wij in een deel van de provincie waar natuurlijk ook wel misdaden gepleegd worden, maar waar moord tot de uitzonderingen behoort. Montagu is al jaren landelijk één van de veiligste dorpen  !

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

aartappelskyfies  =  patat frites

"Zachtjes tikt de regen op m'n zolderraam"

Dat liedje neuriede Sanja de hele eerste week van haar vakantie in Nederland. Elke dag regen. De ene dag miezerde het. De andere regende het pijpenstelen. Hollandser kon het eigenlijk niet. De weergoden waren mij kennelijk beter gezind toen ik op de 20ste september in het natte kikkerlandje arriveerde. Geen enkele dag meer regen en de laatste drie dagen scheen zelfs de zon. 

Het gezamenlijke deel van onze vakantie begon vorige week maandag met een etentje bij Angela en Nol in Weert. De hele familie met kinderen en kleinkind was nu een keer bijeen en dat moment moest natuurlijk vastgelegd worden !

Na de verjaardag van tante Jo hadden Sanja en ik nog drie dagen vakantie over en die brachten we door in bungalowpark Hoge Hexel in het Overijsselse Salland. Dit park is eigendom van de familie Weelink en aangezien Freek en ik bestuursleden zijn van de stichting Nieuwe Horizon, grepen we deze gelegenheid aan om met het voltallige bestuur te vergaderen teneinde activiteiten van dit jaar te evalueren en plannen voor te bereiden voor de toekomst. Nou, plannen hebben we gemaakt, maar daar gaan we een andere keer wel een weblog aan wijden. We wilden onze zeer beperkte tijd goed besteden  en veel van de omgeving zien. Een omgeving, waarin het park prachtig paste en we verbleven in een fraai rietgedekt huisje. Complimenten aan Freek en Jennie. Zij mogen trots zijn op hun levenswerk en dank voor het beschikbaar stellen van zo'n fraai huisje!

Dat het ons prima bevalt in Zuid-Afrika heb ik al meerdere keren gemeld. Eigenlijk hebben we alles wat ons hartje begeert, behalve een cafetaria met snacks als frikadellen, bamischijven en nasiballen. Ook een chinees restaurant ontberen we zeer. Wanneer we in Nederland verblijven, moeten we op dit terrein een inhaalslag plegen en zó belandden we vorige week donderdag in een cafetaria in Wierden, waar ons frites met een bamischijf en een frikadel geserveerd werden.

Vrijdag brachten we een bezoek aan het interessante kunstenaarsdorp Ootmarsum. 

Fraaie monumentale huizen, een overvloed aan kunstgalerieën, een indrukwekkend openluchtmuseum en een heel plichtsgetrouwe parkeerwacht, die constateerde, dat we onze huurauto geparkeerd hadden op een plek met een blauwe streep. Daar - weten Nederlanders - behoor je een parkeerschijf te gebruiken en dat was ons dus niet bekend. Gevolg: een bekeuring van maar liefst  € 90,00 plus € 7,00 aan administratiekosten. De enige smet op een verder heel plezierige dag !

Zaterdag kwam eerst Hanneke, een jeugdvriendin van Sanja sinds heugenis - samen met haar moeder - op de koffie en onze laatste echte vakantiedag brachten we verder door in Almelo.We lunchten bij..........chinees restaurant Hong Hua.

 Bij de terugkeer naar de auto dreigde het te gaan regenen en daarom stapten we snel het Bolletje-eierbeschuit-museum binnen. "Een feest van herkenning". Zo schreef Sanja in het gastenboek.

De dag eindigde met een bezoek aan het "sculpturenpark Groeneveld". Fraaie en minder fraaie objecten met prijskaartjes met héél veel nullen. We hebben dus maar niets gekocht, want zondagmorgen wachtte ons nog de onmogelijke taak om bij Sanja's ouders in Ermelo alle bagage in onze koffers te krijgen. Daarmee kwam onze korte, maar bijzondere vakantie ten einde en restte slechts de reis terug naar huis, haard en honden in Montagu !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

boetebessie  =  vrouwelijke parkeerwacht

" Uitgekafferd ! "

We gebruiken dit voltooid deelwoord allemaal wel eens zonder ons te realiseren hoe beledigend dit uit de slaventijd stammende scheldwoord is. Een kaffer is een ongelovige, 'n sukkel of een domoor en in (Zuid-)Afrika werden leden van de Khoi-stam zó - vooral door de blanken - genoemd. Na de omwenteling in 1994 is dit woord in de ban gedaan en als je het in deze tijd gebruikt, heb je zó een rechtszaak aan je broek. Datzelfde geldt voor woorden als hottentot,hotnot,skollie,koffieboon en nog diverse andere scheldwoorden. Maar nauwelijks iemand neemt aanstoot aan het woord "kafferboom", waarvan weinigen de Latijnse naam Erythrina Kaffra kennen en/of gebruiken: 

Momenteel staat deze niet opvallend mooie boom wél schitterend te bloeien en bij ons om de hoek in de Kerkstraat staan er een vijftal heel mooi te wezen. De kafferboom heeft geen enkele moeite met zijn naam en bloeit er lustig op los !

Mijn verblijf van 7 dagen in Nederland is al op de helft. We hebben de verjaardag van onze honderdjarige tante Jo gisteren op indrukwekkende wijze en in groot gezelschap gevierd.


Tante Jo's feestdag begon gistermiddag om 14.00 uur met een speciale activiteit in het park Houtrijk in Nuenen, waar de burgemeester de jarige uiteraard feliciteerde en waarna tante Jo met assistentie van de burgemeester een zuiltje ontdeed van een doek. De gemeente Nuenen plaatst voor elke eeuweling, die er in de gemeente komt, een (linde-)boom. De aankomst bij het park geschiedde in een prachtige oldtimer. Iets heel anders dan het oude Dafje waar oom Lowie destijds altijd reed.



Na deze ceremonie ging het gezelschap naar de feestzaal, waar ongeveer 150 gasten de jarige kwamen feliciteren. De dag werd afgesloten met een buffet-diner voor 52 speciaal uitgenodigde gasten. Niet alleen voor de jarige was dit een feest van herkenning, maar ook voor de gasten, vooral bestaande uit neven en nichten van de jarige. Voor mij was het zeer bijzonder om enkele familieleden te ontmoeten, die ik    meer dan 50 jaar niet gezien had. Om half tien kwam er een einde aan de feestdag en kon de zichtbaar vermoeide honderdjarige terug naar haar kamer in zorgcentrum De Akkers en kwam er ook een einde aan ons "feest van herkenning".

Vandaag reizen we verder. De komende drie dagen vertoeven we in bungalowpark Hoge Hexel in Overijssel. Hier gaan we de overige bestuursleden van de stichting Nieuwe Horizon ontmoeten en combineren zo het nuttige met het  aangename. Zondag zit ons verblijf in Nederland er op en vliegen we al weer terug naar Kaapstad. Onze tijd in Nederland was dermate kort, dat we helaas nauwelijks vrienden en kennissen konden bezoeken. Niet boos zijn. Dat gaan we de volgende keer goed maken !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

moenie kwaad wees nie  =  niet boos zijn 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" Honderd "

Volgens Nederlandse statistieken waren er in het jaar 2000 ongeveer 1100 honderdjarigen. Dat aantal is in 2015 flink toegenomen en Nederland kent  momenteel ongeveer 2200 "eeuwelingen".
Op woensdag 23 september hoopt ook tante Jo Relou deze leeftijd van de zéér sterken te bereiken. Voor onze familie is tante Jo een tante, die als een moeder voor ons gezorgd heeft toen onze eigen moeder grote lichamelijke problemen had. Vooral de jongsten: Wim en Angela brachten maanden door bij tante Jo en oom Lowie in Nuenen. Oud worden is één ding, maar ook  geestelijk en redelijk lichamelijk nog functioneren, dat is niet velen gegeven. Gelukkig geldt dat wél voor tante Jo. Natuurlijk zal er veel aandacht aan deze bijzondere verjaardag gegeven worden en broer Wim,schoonzus Rita en Sanja zijn ondertussen al in Nederland en ik vlieg aanstaande zaterdag naar Nederland.We willen het feest ter gelegenheid van tante Jo's bijzondere  verjaardag natuurlijk niet missen !

Vorige week schreef ik al over de belangrijke plaats, die rugby inneemt in de Zuid-Afrikaanse samenleving. Dat gaat momenteel zelfs zó ver, dat er een hulplijn voor de thuis blijvende echtgenotes van de Springbok-spelers  in het leven geroepen is.
                                  
Deze "Hulplyn vir grasweduwees" geeft desgewenst 24 uur per dag psychologische ondersteuning, maar daar houdt het niet bij op. Ook kunnen de achterblijvende dames in nood goede raad krijgen wanneer zij behoefte hebben aan het bezoek van een loodgieter, een elektricien, een slotenmaker,en dergelijke.
                                  
Het nationale team, Springbokken genaamd, is momenteel in Londen om deel te nemen aan het Wereldbekertoernooi Rugby !

Tenslotte:
De vondst van de overblijfselen in een grottenstelsel bij Johannesburg krijgt ook hier natuurlijk de nodige aandacht. President Zuma sprak: "Ons is baie opgewonde en trots,dat dit in Suid-Afrika gebeur het. Ons land is waarlijk die wieg van die mensdom".
                           
Maar het ANC-parlementslid Mathole Motshekga is heel wat minder enthousiast en gaf als commentaar: "Dit lyk of die vonds wil bevestig, dat Afrikane van bobbejane (bavianen) afkomstig is".

Zuid-Afrikaans woordenboek:   

skeletklets  =  lichamstaal