Op het nippertje !

                      
Sanja’s Police Clearance Certificate is eindelijk in ons bezit en helemaal gelukkig was Sanja met het feit, dat alle reeds verzamelde verklaringen nog geldig bleken te zijn tot 29 januari. Dus reden we dinsdag voor de vierde keer naar Kaapstad om haar aanvraag voor een Vaste Verblijfsvergunning in te dienen. Het hele pakket verklaringen werd minutieus gecontroleerd en compleet bevonden.Ook voor haar begint nu het lange wachten, maar een zware last is hiermee wél van haar schouders gevallen.

Met Sanja's ouders reden we maandag naar Barrydale om daar te gaan............lunchen. Twee  keer 65 km rijden voor een warme lunch is natuurlijk lichtelijk overdreven, maar er is in Barrydale een restaurant met bami goreng  en satésaus op de menukaart en dat is bijzonder, want in de wijde omgeving is er geen Chinees/Indisch restaurant. Sanja’s vader kun je nauwelijks een groter plezier doen, dan Indisch te gaan eten.  De maaltijd was voortreffelijk, maar véél te uitgebreid. Met een paar doggy-bags (in Nederland en Belgie spreekt men tegenwoordig van resto-restjes)  met bami, kipcurry en satésaus konden we weer op huis aan. Ter afwisseling reden we terug via Talana over een mooi grondpad en werden beloond met het zien van een tweetal springbokkies!

Sanja’s ouders kwamen met twee volle koffers met kleding naar Montagu. Nederlandse dames hadden ijverig gebreid, gehaakt, geborduurd en ge-husqvarna’t. (zelfs de "dikkekontenbroek" van weleer is getransformeerd tot een kinderkledingstuk!) Al die activiteiten leverden prachtige kleertjes op voor de arme kinderen van Ashbury. Maar wij weten uit ervaring, dat mooie kleren meestal niet bij de arme kinderen zelf uitkomen, omdat hun ouders die kleding vaak verkopen om van dat zo verkregen geld  drank en/of drugs te kopen. “Boer maakt hier dan een plan”, maar Sanja’s moeder óók: Verkopen op de zaterdagse weekmarkt in Montagu. Dus stond zij – samen met Sanja – om acht uur ’s morgens een marktkraam in te richten in afwachting van afnemers van hun mooie produkten.

                                     

En het moet gezegd: hun inspanning is niet voor niets geweest, want om 12.00 uur kon de balans opgemaakt worden en zat er 640 Rand in de portemonnee. Dat geld wordt dan weer besteed aan eenvoudige kleding voor de arme kinderen van Ashbury. Hartelijk dank alle Nederlandse  dames, die zo’n voortreffelijk en zeer gewaardeerd werk geleverd hebben!

Tenslotte:

Motorrijden is hier populair. Zeker óók onder de Nederlanders. Dat is begrijpelijk, want het landschap is prachtig, er is weinig verkeer en het klimaat is fantastisch.

Zo reden we vorige week naar het kunstenaarsdorpje Greyton en dat ging grotendeels over “grondpaaie”. De tocht ging verder naar de voormalige missiestatie Genadendal met indrukwekkende monumentale gebouwen. In deze plaats werd in 1738 de eerste missiepost van zuidelijk Afrika gesticht door de Duitse missionaris Georg Schmidt van de Evangelische Broedergemeente.

                                 

Via Villiersdorp reden we weer over “grondpaaie” binnendoor naar Montagu.Vermoeid en onder het stof, maar voldaan, kwamen we na 350 km weer thuis!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

naaldwerkkissie  =  naaidoos

" Iets te vieren ! "

                          
Het zal wel bij niemand bekend geweest zijn, maar deze blog heeft een jubileum te vieren. Dit is namelijk  aflevering 200 van onze weblog, die het levenslicht zag op maandag 28 februari 2011. Vanaf die datum is er ononderbroken wekelijks een beetje informatie verstrekt over ons leven in en onze ervaringen met Zuid-Afrika. Mijn broer Wim en schoonzus Rita gaven ons het goede voorbeeld met hun blog en daarna zijn we zelf aan de slag gegaan met 200 afleveringen als resultaat. We schrijven nog steeds met veel plezier en gaan daarom fris en vrolijk verder met deze activiteit !

Vorige week vrijdag waren we al iets na achten in Kaapstad in verband met onze aanvraag voor een Permanente Verblijfsvergunning. Mijn stapeltje papieren was compleet en na een uitgebreide controle en betaling van 2850 Rand werden mijn biometrische gegevens en vingerafdrukken genomen. Mijn dossier is nu op weg naar Pretoria, waar Home Affairs het uiteindelijke besluit - ja of nee - moet gaan nemen. Daar nemen ze acht tot tien maanden de tijd voor. Tussen augustus en december 2015 weet ik waarschijnlijk waar ik aan toe ben. Sanja's aanvraag kon helaas nog niet ingediend worden, want na 7 maanden zijn het Politiekantoor en de Post, beide in Pretoria, er nog steeds niet in geslaagd om een Police Clearance Certificate in Montagu af te ( laten) leveren. Gelukkig is haar Tijdelijke Verblijfsvergunning geldig tot april 2017 !

Montagu is een aantrekkelijk dorp, niet in de laatste plaats door een groot aantal bijzondere, monumentale gebouwen.
                                      
In 1992 gaf de "School of Architecture", een onderdeel van de Kaapse Universiteit een boekwerk uit, waarin de bijzondere bouwstijl van ons dorp uitgebreid is vastgelegd. Het boek kreeg destijds weinig aandacht, maar twee inwoners vonden het werk dermate interessant, dat zij een volledig identieke heruitgave tot stand gebracht hebben, die vorige maand uitgegeven werd.



De belangstelling bleek deze keer veel groter dan verwacht. Zo groot zelfs, dat binnen twee weken de hele voorraad uitverkocht was en gelukkig kon Sanja met de nodige moeite het allerlaatste exemplaar bemachtigen. Veel gegadigden grepen mis, maar een nieuwe voorraad verschijnt binnenkort !

Tenslotte:

Samen met Sanja's ouders maakten we een uitstapje naar Bredasdorp. We namen een kijkje in de werkplaats van het "Hug-a-Baby-project", waar Fran en Paul Heather een opslag hebben van spulletjes, die ten goede komen aan pas bevallen vrouwen en hun babies.
                                        
Ook worden daar kansarme mensen opgeleid om kleding te vervaardigen, die dan weer geschonken kan worden aan de hospitalen van Bredasdorp,Swellendam, Caledon en Montagu. We bezochten ook de kaarsenfabriek Kapula en de aardewerk-winkel Julian's. De showroom van die laatste zaak was duidelijk veel minder aantrekkelijk dan voorheen. Het te koop aangeboden aardewerk was beslist niet onze smaak en peperduur. Maar de lunch, die we genoten in het bijbehorende restaurant was voortreffelijk !
                                        

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vertoonkamer  =  showroom 

Opgeruimd staat netjes !

                                     

Niet alleen in Nederland is de zomervakantie een uitgelezen moment om je op een hardvochtige manier te ontdoen van je niet meer gewenste huisdier. Ook in Zuid-Afrika gebeurt dit helaas veel te vaak. Alleen al in Kaapstad en omliggende stadsdelen heeft de Dierenbescherming zo'n 2.000 ongewenste en verwaarloosde honden en katten opgenomen in de asiels. Ondoordachte impulsaankopen, loslopende ongesteriliseerde dieren, onderschatte kosten van levensonderhoud en dure behandelingen door dierenartsen. Allemaal redenen om je op een harteloze en bedroevende manier te ontdoen van je "trouwste vriend(in)".

De zomervakantie is hier officieel weer voorbij. De meeste mensen zijn weer thuis en het Departement van Verkeer heeft de balans over de maand december opgemaakt. Landelijk gemeten zijn er tussen 1 december en 28 december 1143 mensen gestorven in verkeersongelukken. En het einde is nog niet in zicht, want in januari keert ook nog een grote groep vakantievierders terug. Dus het aantal slachtoffers gaat ongetwijfeld nog flink toenemen.

                                      

De redenen zijn altijd dezelfde: Veel te hard rijden. Onverantwoord inhalen. Drank- en drugsgebruik. Overladen en technisch in slechte staat verkerende auto's en vooral taxibusjes.Toch ziet het hoofd van het Departement nog een lichtpuntje: In 2013 waren er in de vergelijkbare periode 1163 verkeersdoden en in 2014 "slechts" 1143. Of je dan kunt spreken van een lichtpuntje ???

Vorige week schreef ik over de deerlijk gemiste oliebollen op oudjaarsavond. Op Internet gaf Google 23.700 resultaten over oliebollen. In Dalfsen wordt rond 15 december een workshop oliebollen bakken gehouden en ook bij Bakkerij Plange in Dordrecht kan een basiscursus oliebollen en appelflappen bakken gevolgd worden. Het probleem is  wel, dat ik dan in december 2015 in Nederland moet zijn en als ik  toch in Nederland ben,  kan ik "overal" oliebollen gaan eten en hoef ik eigenlijk geen cursus te volgen. De simpelste oplossing lijkt me de cursus oliebollen bakken te volgen op Youtube. Die kan ik hier ter plaatse volgen en het geleerde gelijk in de praktijk brengen. Verder ontdekte ik een heus boek over dit wereldprobleem. Dit alles maakt wel duidelijk wat een grote behoefte er is op dit gebied!

Tenslotte:

Onze vakantiegangers vermaken zich prima. Ze vervelen zich geen moment en genieten van de dagelijks heel erg aanwezige zomerzon. Sanja's vader vierde hier zondag zijn verjaardag. 

Familie en kennissen dronken een borrel op zijn welzijn. Zaterdag genoten we samen van een etentje bij  het plaatselijke restaurant The Docks. 

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

regmaak  =  steriliseren

" Een Spetterend Oudjaar ! "

Ik zal het maar rechtuit zeggen: Onze Oudejaarsavond was een aanfluiting. Ik ben een zwaar gefrustreerd persoon, want ik  had me ingesteld op een  spetterende avond en met spetterend verwachtte ik gespetter in de keuken, waar oliebollen en appelflappen gefabriceerd zouden worden voor een onvergetelijk uiteinde van 2014. Maar dat werd een grote teleurstelling. Een kop koffie met een simpel koekje was mijn deel. En klokslag 12 uur wensten we elkaar alle goeds voor 2015 met een glas nep-champagne en het enige wat spetterde, was Sanja's traditionele vuurwerksterretje.

Mijn belangrijkste voornemen voor dit jaar is, om het heft maar in eigen hand te nemen. Ik ga een cursus oliebol-bakken volgen en op 31 december 2015 staan er bij ons oliebollen en appelflappen op de tafel !

Dominee Reggie Boesak heeft een drukke tijd achter de rug. Als hoofdman van de Hessekwa-stam in deze regio organiseerde hij een cultuurfeest ter ere van alle Hessekwa-mensen en hun culturele verleden. Het koor "Montagu Acapella" mocht ook even komen opdraven om twee Christmas Carols te zingen. Maar muzikaal gezien ging alle aandacht uit naar het  "Griekwa Nasionale Koor".

                              

Dit koor zong maar liefst vier liederen en wel zó verschrikkelijk vals. Valser dan ik ooit een koor heb horen zingen. En ik heb toch al aardig wat hemeltergend valse gezangen aan moeten horen. Mijn top-3 van meest vals zingende koren ziet er - na vorige week - als volgt uit: Op de 3e plaats staat het "Zesgehuchtens Dames Kerkkoor". Goede 2e is het "Gerwens Kerkkoor". Maar de top van de top (of is het de tob van de tob ?) is toch echt het "Griekwa Nasionale Koor".

Mr. Bones, de zwaar verwaarloosde hond is weer helemaal op krachten. En wat voor krachten. Al twee weken loop ik op donderdag met deze  - nu weer prachtige - herdershond. Of beter gezegd: deze hond loopt met mij. Wat is dit beest sterk! Afgelopen donderdag was het snikheet en na de wandeling (het was meer een trektocht) sprong Mr. Bones  in een half ingegraven met water gevulde oude badkuip en was daar lange tijd met geen mogelijkheid meer uit te krijgen.

                                                        

Het is een prachtdier en het wordt nu echt tijd, dat het een baas krijgt, die de nodige aandacht en vooral beweging aan hem geeft !

Tenslotte:

Woensdag 7 januari, was de grote dag! Sanja's ouders arriveerden al vroeg op de Kaapse luchthaven. Dat betekende, dat wij erg vroeg uit de veren moesten om hen op te halen. Zes weken zijn zij bij ons te gast. Zo ruilen zij een deel van de Hollandse winter in voor de Zuid-Afrikaanse zomer. De eerste vooruitzichten zijn goed, want de temperaturen schommelen de komende tien dagen tussen de 25 en 38 graden. Geen slechte ruil, lijkt me !

Zuid-Afrikaans woordenboek: 

'n bitterbek  =  een gefrustreerd persoon

" De koning van Tamboekieland "

                                          

Deze allereerste  dag van het jaar 2015 is een mooie gelegenheid om iedereen veel voorspoed en een goede gezondheid toe te wensen. Dit geldt speciaal voor onze tante Jo, die - als God het wil - in september de leeftijd van 100 jaar hoopt te bereiken! Verder zijn de goede voornemens gemaakt en nu hebben we weer een heel jaar om excuses te bedenken waarom het tóch weer niet gelukt is om ze te realiseren.

Na een week, waarin erg veel schilderwerk verricht is, vonden we het zondag wel weer eens nodig om de motor uit de pas gerenoveerde garage te halen voor een tochtje naar Barrydale. Het was duidelijk, dat het hier zomervakantie is en het toeristenseizoen weer op gang gekomen is, want de terrassen waren overvol. Bij restaurant "Diesel" was er voor ons nog één klein tafeltje vrij. Even een cappuccino drinken en daarvoor 130 km (= heen en terug) rijden is natuurlijk een beetje zot en daarom hebben we daar ook maar gelijk geluncht.
                                        
Daarna zijn we weer rustig terug gereden, genietend van de prachtige R 62 en het Talana-pad om in onze straat aangekomen de tronkwa (boevenwagen) van de politie te zien staan. De slangenspecialisten van de politie waren door onze buurvrouw Tineke opgetrommeld om een flinke cobra te komen vangen.
                                         
Het was een exemplaar van ongeveer twee meter, die geprobeerd had om een hele dikke padda (pad) te verorberen, maar dat bekwam de slang blijkbaar slecht, want de padda werd gelijk weer uitgespuugd. We weten niet of dat kwam, omdat de padda erg vies smaakte of vanwege het geschreeuw van onze buurvrouw. De supersnel gearriveerde agenten slaagden erin om de cobra te vangen, waarna deze weer vrij gelaten werd in de natuur. En - oh wonder - de padda lijkt het avontuur ook overleefd te hebben.
Spanning en sensatie op een zondagmiddag in Montagu!

Tenslotte:

In de provincie Oost-Kaap ligt Thembu-land. (ook wel Tamboekieland genaamd). 

In dit gebied van 80 x 200 km leven nog een aantal afstammelingen van de Thembu-stam, een subgroep van de Xhosa. Nelson Mandela was wel de bekendste Thembu. Zijn vader was een edelman in deze bevolkingsgroep. Natuurlijk heeft zo'n stam een koning en daar zit nu het probleem. 

In 2005 is koning Buyelekhaya Dalindyebo veroordeeld tot 15 jaar gevangenschap wegens meervoudige moord, pogingen tot moord, ontvoeringen, brandstichting en corruptie. Hij is in hoger beroep gegaan en deze zaak duurt nog steeds voort. De Thembu-koning  heeft nog wat olie op het vuur gegooid door over Zuma te zeggen: "Ek sal ophou om dagga (weed) te rook die dag as Zuma ophou om korrup te wees". Door de rechtszaak is het aanzien van de koning natuurlijk flink geschonden en daarom eist hij van Zuid-Afrika excuses en 900 miljoen Rand voor hem zelf en 80 miljard Rand voor de Thembu-stam. Maar de onderdanen van de koning zijn hun koning zelf helemaal beu en dringen er bij Zuma op aan om hem af te zetten. Een aardig scenario voor een boek en/of een film, dunkt mij ! 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

verskoning  =  excuses

" Schoonheid voor één dag ! "

                                 

130 Bloemen op onze cactussen zorgden vorige week weer voor een fraai plaatje in onze tuin. Eén keer per jaar -  soms twee keer - tonen de normaal nogal saaie cactussen trots hun schitterende bloemen. We genieten er elk jaar weer ontzettend van.

                                 

Het is eigenlijk onbegrijpelijk, dat de Toortscactus Echinopsis Spachiana - ook wel "Koningin van de Nacht" genaamd - hier beschouwd wordt als een schadelijk onkruid. 

                                 

Jammer genoeg bloeien ze maar één dag en daarna is het weer over met de pracht.  Maar niet getreurd. De Agapanthus Africanus heeft het vaandel overgenomen en staat momenteel volop in bloei. We hebben er geen 130 van in onze tuin, maar we zijn dik tevreden met onze 80 volop bloeiende exemplaren!

18 december was een belangrijke dag in het bestaan van de krant "Die Burger". Op die dag was het precies 100 jaar geleden, dat een groep van 16 idealisten in Heemstede bij Stellenbosch bijeen kwam om een Hollands nieuwsblad te stichten in Zuid-Afrika. De Hollandse invloed op het leven van en de cultuur in Zuid-Afrika was tanende als gevolg van de "Boere-oorlog" en de daarna toenemende Engelse overheersing. Die eerste bijeenkomst onder leiding van Jan Hofmeyr  leidde tot de oprichting van de Nationale Pers op 12 mei 1015 en  op 26 juli verscheen de eerste krant, toen nog "De Burger"genaamd. Vanaf 1922 werd de naam veranderd in "Die Burger" en werd het de Afrikaanse krant, die het momenteel nog steeds is. 

                                               

Met enige regelmaat komt de naam van de Nederlandse stichting Nieuwe Horizon in onze weblog voorbij. Deze stichting heeft al 12 jaar als doel om het leven van kansarme kinderen in Ashbury enigszins te verbeteren. Heel bijzonder was het, dat het voltallige bestuur een paar weken aanwezig was in Montagu-Ashbury. 

                                  

Een uitgelezen gelegenheid om elkaar weer eens te ontmoeten, te braaien, te vergaderen en plannen te maken voor de toekomst !

Tenslotte:
In deze laatste weblog van 2014 wensen wij iedereen gezegende en sfeervolle Kerstdagen en alle goeds voor jullie allen in 2015 !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n geseënde  Kersfees en 'n gelukkige Nuwe Jaar !

" Genadedood ! "

"Actieve euthanasie is niet de beëindiging  van leven, maar de verkorting van het stervensproces", aldus de theoloog Chris Jones. Euthanasie is in de meeste landen nog steeds een omstreden onderwerp. Maar euthanasie - genadedood noemt men het hier in het Afrikaans - op de mens z'n beste vriend, zijn huisdier, is een geaccepteerd feit. Het besluit om het leven van een huisdier te beëindigen is bepaald niet gemakkelijk.
                                 
De Afrikaanse mens zegt: "Ons het die troeteldier laat uitsit."  Dat klinkt nogal gevoelloos. In "Die Burger" schreef Cornelia de Kock een verhaal hierover. Zij vindt de Nederlandse benaming: "in laten slapen" veel diervriendelijker en beter aanvaardbaar. 

Waarom dit onderwerp in deze blog?
Vorige week vrijdag moest Sanja's vriendin Marijke haar jack-russell Jork in laten slapen. 

In juli verloor dit gezin ook al hun labrador Bloom en onze Helmondse buren moesten nog niet zo lang geleden hun bordercolli  Kaera de genadedood laten geven.

                                                     

Het zijn "maar" honden, maar het moeten laten sterven van "de trouwste vriend van de mens" is een  gebeurtenis, die door de meeste mensen nooit vergeten wordt!

Vol verwachting reden wij vrijdag weer naar Kaapstad om onze aanvraag voor een Permanente Verblijfsvergunning - na de vorige week mislukte poging - nu dan echt succesvol in te dienen. Maar het ging ook deze keer weer mis. Het ontbreken van Sanja's Police Clearance Certificate (Verklaring omtrent Gedrag) deed ons de das om. Met dank aan de al bijna zes maanden stakende postmensen in Pretoria. Zestien januari gaan we een derde poging doen en dan wordt het echt menens, want op 18 januari zijn al onze reeds verzamelde papieren een half jaar oud en niet meer geldig. Als het deze derde poging weer mis gaat, dan moeten we helemaal van voren af aan beginnen. Een scenario, waar we nog maar niet aan moeten denken!

Na onze terrassen-renovatie was onze garage aan de beurt. Jaren geleden is de garage gemetseld met de "beruchte" Montagu-stenen. Deze stenen zijn niet gebakken, maar na de vorming te drogen gelegd buiten in de zon. Als deze stenen niet gepleisterd worden, zijn zij sterk onderhevig aan erosie en vochtinwerking. En dat was bij ons ook het geval. Aannemer Attie Jass  zette zijn stucadoors aan het werk en na drie dagen waren de muren weer als nieuw. Toen viel de matige staat van de vloer extra op. Maar Attie's  tegelzetters zorgden voor een keurige tegelvloer. Onze garage is weer als nieuw!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bouer   =   aannemer