" Terug naar de oorsprong ! "

Tegenwoordig wordt het voorvoegsel "kei" te pas en vooral te onpas gebruikt. Zo hoor of lees je: kei-gaaf, kei-mooi, kei-duur, kei-cool, kei-leuk, kei-veel, kei-ver en zo zijn er ongetwijfeld nog veel meer woorden met "kei". Vroeger was "kei" altijd verbonden met "hard". Wat logisch is, want een kei is nu eenmaal hard. Taal mag zich best ontwikkelen in de loop der tijden, maar wat "kei" betreft, moet dit voorvoegsel voor mij terug naar de oorsprong: Kei-hard. Dat werd me vorige week nog eens duidelijk tijdens onze motorrit naar Ladismith.

We reden nu eens niet over de fraaie asfaltweg R 62, maar kozen voor de 130 km lange route over het grondpad. Door de droogte was dit pad vreselijk stoffig en achteraan rijdend in een grote stofwolk reed ik op een, midden op de weg liggende, niet geziene flinke kei. Gelukkig kwam ik niet ten val, want mijn snelheid lag niet hoog, maar de klap op de steen was wél kei-hard. Zó hard, dat mijn voorband meteen kei-leeg was en erger:

Er zat een kei-grote slag in mijn wiel. Mijn voorgangers hadden niets meegekregen van mijn malheur en reden vrolijk verder tot uiteindelijk één collega onraad vermoedde en stopte. Na een kwartier gewacht te hebben op de achterrijder (ik dus), die niet kwam, reed hij toch maar eens terug om een half uur later bij mij uit te komen. Veertig km van de bewoonde wereld verwijderd en in de kei-verre omtrek geen hulp biedende bewoners, zat er weinig anders op dan te proberen om heel voorzichtig en langzaam rijdend Montagu weer te bereiken. Zo ben ik kei-langzaam naar huis gesukkeld en dat bij een kei-hoge temperatuur van ruim 30 °. Gelukkig is er alleen maar kei-veel en kei-dure materiële schade aan mijn kei-mooie motor en heb ik al met al kei-veel geluk gehad dat ik niet kei-hard gevallen ben !

Jacob Zuma is terug. Nee, de ex-president zal in 2019 niet weer gekozen worden als nieuwe "Number One". Hij probeert overigens wél gekozen te worden in het Parlement en staat waarschijnlijk op een verkiesbare plaats van de voorlopige kieslijst van de ANC. Maar in plaats van te genieten van een niet-verdiend pensioen, heeft Zuma een andere bezigheid gevonden: Hij is een " entertainer" aan het worden.

Zanger en danser nog wél. Er zijn al een CD en een DVD opgenomen, waarop hij strijdliederen zingt uit de tijd toen hij vrijheidsstrijder was, samen met onder andere Nelson Mandela. Agressieve liederen, die handelen over het hanteren van machinegeweren en over het doden van Afrikaners, vooral blanke Boeren. Naast het zingen maakt hij daar ook nog zijn typische danspasjes bij tot groot genoegen van zijn aanhangers. En wie zijn wel die volgers: De mensen, die terug verlangen naar de voorbije (?) tijd van corruptie, baantjes-verlening aan vrienden en de tijd van luxe leven op kosten van de gewone, hardwerkende mensen. Of gaat Zuma gewoon wat bijverdienen om genoeg geld te vergaren om de gigantische juridische kosten te kunnen betalen van de vele rechtszaken, die hem wachten ?

Tenslotte:

Ons zwembad blijft me bezig houden. Om het zwembadwater schoon te houden, maken we gebruik van een zogenaamde "Creepy Crawly". Wat zoveel betekent als: Een vreemd schepsel, dat krabbelt op de bodem van de oceaan en waarbij het uiterlijk en de manier van voortbewegen lijken op een inktvis. Reeds in 1883 bedacht John E. Pattison uit New Orleans deze zwembadreiniger en het principe van zijn uitvinding werkt nog steeds zo. Aanvankelijk bemoeide de overheid zich niet met de hygiëne van al dat water, maar in 1921 kwam er een richtlijn: Zwembaden en jacuzzi's dienen twee keer per week schoongemaakt te worden door al het water te verwijderen en de bodem en de wanden te schrobben met water en zeep. Daarna dient er nagespoeld te worden en kan het bad weer gevuld worden. In 1923 kwam er nog een richtlijn bij: Leg een zwarte schijf van 15 cm op een witte  plaat op het diepste punt van het zwembad. Als die van 2 kanten bekeken goed zichtbaar is, is het water schoon genoeg. Ik moet er niet aan denken om in een tijd van waterbesparing de 30.000 liter water van ons zwembad twee keer per week te moeten verwijderen. Uiteindelijk vond ik gelukkig op internet nog een modernere uitvoering van de creepy crawly en die krabbelt naar volle tevredenheid al twee weken over de bodem van ons zwembad !
                                                   

Afrikaans woordenboek:

Dit gaan klopdisselboom = Het loopt gesmeerd

7 miljoen !

Dat is het aantal poststukken, dat opgeslagen ligt in het hoofdkantoor van de Post in Pretoria. De verwerkingstijd van post(-pakketten) uit het buitenland, neemt gemiddeld maar liefst 3 à 4 maanden. Onregelmatige uitbetalingen van salarissen, stakingen en wanbesteding van de financiën, zijn enkele van de redenen van de bijzonder slechte dienstverlening. Het postkantoor in Montagu zit daardoor ook al enige tijd in de problemen. De financiële afdeling van het hoofdkantoor in Pretoria betaalt al maandenlang de huur van ons postkantoor niet aan de eigenaar en deze heeft uiteindelijk de deuren van zijn pand op slot gedaan. Het personeel van de post in Montagu valt niets te verwijten. De manager ontvangt al enige tijd de post in haar eigen huis en van daaruit  kunnen klanten hun post zélf op komen halen. Dit is natuurlijk een belachelijke situatie, die er alleen maar toe leidt, dat steeds minder gebruik gemaakt wordt van het postbedrijf. Amazon, E-Bay en andere grote internetbedrijven leveren bestelde goederen nog uitsluitend met behulp van koerierbedrijven. De klant accepteert natuurlijk geen wachttijden van 4 maanden op de levering van een bestelling, die met grote regelmaat ook nog eens "onverklaarbaar zoek" raakt en helemaal niet afgeleverd wordt. Het Postbedrijf is een (slecht gerund) staatsbedrijf, het heeft een monopolie en dus daardoor helemaal geen concurrentie te dulden. Het personeel is verenigd in een sterke vakbond, die jaarlijks loonsverhogingen  eist van 10 tot wel 19 %. Krijgen ze dat niet, dan organiseert men stakingen (en in 2015 deed men dat 2 keer drie maanden). Zolang dit zo blijft, zal de postbezorging wel uitermate slecht blijven !  

In de blog van 27 december schreef ik al over het zeer slecht scorende middelbaar onderwijs. Als dat al zo slecht is, hoe zal het universitair onderricht er dan bij staan ?  Het antwoord is: Bepaald niet goed. Minister van Onderwijs Naledi Pandor, heeft onlangs besloten om de eisen voor toelating tot de universiteiten verder naar beneden aan te passen. Met een slaagcijfer van 40 % ( 'n 4 dus) kan men tóch een tertiaire studie (aan een universiteit) volgen. Studenten, die Rechten studeren of journalistiek of onderwijs willen geven, dienen toch minstens één, maar liever meer talen goed te beheersen en met zo'n laag eigen  niveau kunnen ze niet eens de colleges volgen om maar niet te spreken van: gedachten helder te formuleren, met begrip te kunnen lezen, kritisch te denken en zelfstandig te werken. Vaardigheden, die momenteel (met hogere toelatingseisen) al steeds minder en minder beheerst worden. 

Kan een jurist - met naar beneden aangepaste eisen - later goed redeneren en gedachten zuiver formuleren? Wat zal het niveau van de kranten zijn met journalisten, die onvoldoende kritisch denken en onvoldoende taalvaardig zijn? Kan een leerkracht met zelf een 4 voor taal zijn leerlingen en studenten voldoende taalvaardig maken? Waarom moet iedereen zo nodig naar de universiteit, terwijl het land zit te springen om jonge mensen met heel andere kennis en vooral andere vaardigheden ?

Tenslotte:

We zagen vorige week op de BVN-zender een item over Jeanne Calment, de Française, die bekendheid verwierf als oudste vrouw ter wereld. Toen zij in 1997 overleed, zou zij de meer dan gezegende leeftijd van 122 jaar en 5 maanden bereikt hebben. Russische onderzoekers beweren nu, dat Jeanne bedrog gepleegd heeft. Jeanne zou in werkelijkheid haar dochter Yvonne geweest zijn, die in 1934 de identiteit aangenomen zou hebben van haar moeder. Waar of niet ? We weten het (nog) niet. Daags na bovenstaand nieuwsbericht kregen we een E-mail van tante Joke, die ons erop wees, dat "ons moeder" op 5 januari 2019 precies 100 jaar geworden zou zijn als ze niet in 2000 op 81 jarige leeftijd overleden was. 81 is niet slecht, maar ook weer niet uitzonderlijk. Tante Jo was dat wel. Zij werd 101 en is daarmee nog steeds de recordhoudster van de familie. Dankjewel tante Joke voor uw E-mail. Het was erg attent van u om aan "ons moeder" te denken en ons er over te mailen !

Afrikaans woordenboek:

opslaangeboutjie  =  loods, opslagruimte

" We deden weer niets ! "

Wij zijn uitzonderingen en sommige mensen zullen ons wel beschouwen als "niet normaal". Wij melden ons namelijk nooit al maanden van te voren aan bij een restaurant voor een lunch of diner tijdens Eerste Kerstdag. Op 25 december zit je in een overvol restaurant veel te lang te wachten in een rumoerige ruimte met jengelende kinderen, al te luidruchtig reagerende buren en oubollige kerstliedjes als niet gevraagde en ongewenste achtergrondmuziek. Onder tromgeroffel en luid gejuich komt de chef-kok de zaal binnen met konijn, haas, al dan niet gevulde kalkoen of een Oostvaardersplassen-hert. Voor de prijs van zo'n culinair gebeuren kunnen wij op een ander tijdstip met alle bewoners van onze straat samen uit eten gaan. (Wij wonen in een kleine straat !) Wij deden dus niets met Kerstmis en onze Nederlandse achterburen deden dit jaar ook weer niets. Onder het motto: "Wij komen te samen", werd er  - net als vorig jaar - weer samen niets gedaan. Sanja zorgde voor een struisvogel-carpaccio als voorgerecht en struisvogel biefstuk als deel van het hoofdgerecht. Frans en Liesbeth, onze achterburen, kwamen op de proppen met een goed gevulde aardappelsalade en een heerlijke trifle als nagerecht. Geen lange wachttijd, geen jengelende kinderen, geen dure maaltijd, maar wél lekker gegeten en onze buren als prettig gezelschap. Het zou me niets verbazen als we volgend jaar weer niets gaan doen !

Is het niet de droom van vele Hollanders om een zwembad te hebben en dan ook nog te wonen in een land, waar je vanwege het zonnige, warme klimaat meer dan 200 dagen per jaar in je eigen zwembad kunt ronddobberen. Maar elk voordeel heeft ook zo z'n nadelen: Vier keer per week vis ik bladeren en andere ongerechtigheden uit het water. Filters moeten elke week schoongemaakt worden en regelmatig vindt onze Tesca padda's (kikkers) in en rond het water en die beschouwen we ook als ongewenst en moeten uitgevangen worden. Eind 2017 werd besloten om het bad eens een noodzakelijke opknapbeurt te geven. Op 10 januari 2018 werd gestart met het leegmaken van het bad en het bleek een tijdrovende klus om de inhoud van 30.000 liter water helemaal te verwijderen. 

Daarna kwam de aannemer met enkele werkers  om afbrokkelend stucwerk te herstellen en het diepe deel van het zwembad met epoxy-verf weer fraai blauw te maken. Hierna kon het duo "Tussen Kunst & Kitsch" zich helemaal  uitleven op het water spuwend bergje, waarna er weer 30.000 liter water in het bad moest. Klaar is Leo, dacht hij, maar dat bleek enkele maanden later tóch verkeerd gedacht. De beige zijkanten vielen nu toch wel erg uit de toon met het mooie blauw en ook werden de fijne haarscheurtjes in het oude stucwerk steeds groter. Werk aan de winkel. Allereerst heeft de zon goed meegeholpen om een deel van het water via verdamping te laten verdwijnen. Daarna heb ik alle scheuren en andere onvolkomenheden gerepareerd.

Na het nodige schuur- en schoonmaakwerk kon er geschilderd worden en op de valreep van 2018 kon de waterkraan opengedraaid worden. Ons zwembad is weer helemaal TOP !

Tenslotte:

Alweer een jaar voorbij. Het is verlopen zonder ernstige ongemakken voor ons en met als absoluut administratief hoogtepunt natuurlijk onze Vaste Verblijfsvergunning. Ook dit jaar kwam het vaste groepje Nederlanders bijeen om de overgang van Oud naar Nieuw te vieren. Van half negen tot na twaalven is redelijk lang, maar met het delen van alle meegebrachte traditionele etenswaar (oliebollen, appelflappen, bananen-beignets, gehaktballen en toastjes ging de wachttijd toch snel voorbij. Mark-Marie, de "Gentleman in Red" (of is "Lady in Red" wellicht meer van toepassing?)  en een ter plaatse gefabriceerde quiz brachten ook enig vertier. Zo rolden wij zonder vuurwerk (nou ja, 2 vuurpijlen uitgezonderd), maar mét Sanja's traditionele sterretje het nieuwe jaar in. Hopelijk zal het voor u allen en voor ons een goed jaar zijn !

 Afrikaans woordenboek:

'n heen en weertjie  =  een kort bezoek

" Groot Griep 1918 "

Montagu heeft er sinds kort weer een monument bij en dat staat in de Bloemstraat naast de NG-kerk. Het heeft betrekking op de slachtoffers van de Spaanse griep in 1918. Wereldwijd vielen er volgens schattingen tussen de 50-100 miljoen slachtoffers en ook Montagu ontsprong de dans destijds niet. Hoeveel er in ons dorp vielen, weten we niet, maar François de Kock heeft al veel gegevens verzameld over de "Groot Griep", zoals de Spaanse Griep in Zuid-Afrika genoemd wordt. François de Kock kreeg van wijle meneer Cloete de volgende informatie: Slachtoffers moesten in 1918 en 1919 snel begraven worden en plaats op de oude begraafplaats in Montagu was er onvoldoende. In 1918 werd het NG-kerkje (nu museum) aan de Langstraat ingericht als hospitaal.

 De oude kerkzaal werd gebruikt als gaarkeuken en de eerste slachtoffers werden tijdens diensten in de openlucht, begraven op de plek, die nu "Lovers Walk" heet. De NG-kerk deed veel voor de slachtoffers en hun nabestaanden en stelde een strook grond naast de kerk beschikbaar om de doden te begraven. In 1961 startte de gemeente met de verbreding van de Bloemstraat en kocht daarvoor een strook grond van de kerk. Bij die graafwerkzaamheden stuitte men op de destijds daar begraven griep-slachtoffers en dokter Charlie Muller wees op de mogelijke gevaren van ziektekiemen, die wellicht zouden vrijkomen. De dokter strooide daarom een wit, kalkachtig poeder over de menselijke resten, die daarna verwijderd werden om gezamenlijk in een oude grafkelder op de begraafplaats een laatste rustplaats te krijgen. De Bloemstraat werd een straat met twee rijstroken en een middenberm ertussen.

Deze middenberm werd ingericht als een gedenktuin voor iedereen, die de straat gebruikt. De gedenktuin lag er de laatste tijd slordig bij en een gedenkplaat was er helemaal niet. Reden voor François en enkele medestanders om de Munisipaliteit (gemeente) te benaderen en men vond daar een welwillend oor. Het gevolg was, dat een gedenksteen werd gemetseld met informatie over de slachtoffers in Montagu tijdens de Groot Griep in de periode 1918-1920. Nu is er daardoor een zichtbaar eerbetoon aan een bijna vergeten groep mensen, die honderd jaar geleden slachtoffer werden van de griep !

Algemeen gesteld, is het onderwijs in Zuid-Afrika ondermaats. "The Economist" heeft bevonden, dat het Zuid-Afrikaanse onderwijsstelsel het zwakste ter wereld is en de OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) zet Zuid-Afrika op de laatste plaats op één na op een lijst van 76 ontwikkelde landen. Wat het middelbaar onderwijs betreft: Doubleren mag slechts één keer. Daarna wordt iedereen, die te zwak presteert, jaar na jaar gewoon een leerjaar hoger geplaatst zonder voldoende kennis vergaard te hebben. Dit leidt ertoe, dat uiteindelijk slechts 36 % van de leerlingen de middelbare school verlaat met een einddiploma. Zes van de tien achttienjarigen zoekt werk zonder een diploma en een derde deel van de meisjes, die zonder einddiploma de school verlaat doet dat omdat zij zwanger zijn. Met de onvoltooide, gebrekkige opleiding moeten de jonge mensen op zoek naar een werkplek en zijn tamelijk kansloos om zo'n plek te vinden gezien de landelijke  jeugdwerkeloosheid van 50 %. Moedeloosheid, een minderwaardigheidsgevoel en armoede leiden dan gemakkelijk tot drugs- en drankgebruik en tot aansluiting bij bendes. "Werkgevers is toenemend bekommerd oor die afwesigheid van basiese lees-, skryf- en rekenvaardighede by werknemers, asook die gebrek aan kernwaardes soos eerlikheid, verantwoordelikheid, selfdissipline en 'n gesonde werksetiek" ! (Volgende week: Het universitair onderwijs)

Tenslotte:

We volgen al enige tijd de berichtgeving over het afschieten van een groot aantal edelherten in het Oostvaardersplassen-gebied. Er zijn er teveel voor het gebied, waar de dieren leven. Het afschieten heeft voor grote verdeeldheid gezorgd in Nederland. Het verstand zegt: afschieten, maar dierenbeschermers en dierenvrienden redeneren anders. Hetzelfde geldt o.a. in Nederland wat de everzwijnen betreft. Teveel overlast, maar uitdunnen mag niet. Iets vergelijkbaars speelt hier in Zuid-Afrika en het betreft hier de bavianen, ofwel bobbejane, zoals ze hier heten. De bobbejane hebben hier dezelfde (over-)levensrechten als mensen, omdat ze evolutionair gesproken dezelfde voorouders hebben als wij. Politiek correct denkenden zijn faliekant  tegen het uitdunnen van deze ondertussen in aantal immens talrijke apensoort. Ze zijn agressief en daardoor gevaarlijk, maar ook uiterst slim. Ze breken in in huizen, vernielen huisraad en stelen alles wat enigszins eetbaar is ! "Niemand het nog ooit die klaarblyklike durf hardop uitspreek nie om 'n trop bobbejane op 'n slag uit te dun. Hulle is allermins 'n beskermde spesie. Kakkerlakke, miere, ratte, muise, wurms word genadeloos uitgeroei. Moreel gesproke is daar geen verskil tussen die uitroei van hulle en van bobbejane." Aldus M.C. Botha in Die Burger van 8 december !
                                     

Afrikaans woordenboek:

middelmannetjie  =  middenberm

" Nina's Ballen "

Het is al weer een paar jaar geleden, dat we in Tulbagh waren. Tijd om eens met ons motorgroepje een bezoek te brengen aan dit fraaie, historische plaatsje met slechts 9000 inwoners, maar met wel veel mooi gerestaureerde gebouwen, waarvan vele met rieten daken en gables in Cape Dutch stijl.

Over de geschiedenis kon ik niet veel vinden op Internet. De naam Tulbagh heeft het lang geleden gekregen uit waardering voor Rijk Tulbagh. Hij werd geboren in 1699 in Bergen op Zoom en vertrok  in 1716 naar Zuid-Afrika om te gaan werken voor de Dutch East India Company. Hij deed zijn werk zó goed, dat hij uiteindelijk in 1751 benoemd werd tot Gouverneur van de Nederlandse Kaapkolonie in Kaapstad. Ook deze belangrijke taak voerde hij tot volle tevredenheid uit en was algemeen bemind en gerespecteerd. In 1771 overleed hij en werd begraven in de Groote Kerk in Kaapstad. Een  afbeelding  van  Rijk        Tulbagh kon ik niet vinden. Enkel een afbeelding op een munt.

De plaats Tulbagh heeft een Kerkstraat, waarin elk huis een monument is. In één ervan: Restaurant Paddagang, hebben we geluncht, maar het bestelde "mosselpotje" bleek niet voorradig. Gelukkig bevatte de menukaart heel wat meer interessante mogelijkheden. Onder andere: "Nina's Ballen". 

D.it gerecht met de nogal prikkelende  en wat dubbelzinnige naam trok mijn aandacht. Bestellen dus. De smaak van Nina's gehaktballetjes in een pittige tomatensaus, was voortreffelijk. Hierna namen we nog een kijkje in een ander deel van Tulbagh. De fraaie rit terug naar Montagu via Wolseley, Slanghoek en Rawsonville vormde een mooi besluit van een lekker motordagje!

Zondag 16 december vierde men hier Reconciliationsday, ofwel Verzoeningsdag. Het is een nationale feestdag, die werd ingesteld in 1994 met de intentie om verzoening en de nationale eenheid van het cultureel, taalkundig en raciaal verdeelde Zuid-Afrika te bevorderen. Na de afschaffing van de Apartheid werd deze datum gekozen, omdat 16 december zowel voor de (blanke) Afrikaner als voor de (gekleurde) Zuid-Afrikanen betekenisvol was. De Afrikaners vierden op deze dag de overwinning op de Zulu's in 1838 tijdens de slag bij Bloedrivier. De Zuid-Afrikanen herdachten de oprichting van de "Umkhonto we Sizwe" ofwel de "Speer van de Natie". Dit was een gewapende krijgsmacht van de ANC en de SACP (Communistische Partij) om sabotage en gewelddadige weerstand tegen het Apartheidsregime te plegen. Er wordt in deze tijd en op deze dag een beroep gedaan op iedereen in dit land om stil te staan bij ons denken over en handelen naar de medemens. Ongeacht kleur of  ras !

Tenslotte:
Ik ben boos ! Nou ja, eigenlijk ben ik teleurgesteld en boos. Teleurgesteld in Sinterklaas en boos op zijn Nederlandse cadeau-afdeling. Sanja kreeg van de cadeau-afdeling 3 (drie) grote, luxe, 250 gram zware chocoladeletters S met fraaie versierseltjes en dik, dík, dat ze waren. Ze pasten met moeite in hun dozen. Bovendien was het ook nog de echte, pure chocolade. En ik ? Ik moest tevreden zijn met een goedkoop, klein doosje waar een nog kleiner, ielig lettertje L (mét doosje) slechts 75 gram wegend, ruimschoots in paste. Zonder mooie versierseltjes en ook nog geen Belgische chocolade-kwaliteit. Nee,"made in China" en waarschijnlijk gekocht bij de Action. Dus ook nog niet gemaakt met een bijdrage van Nederlandse koeien. Action, nou dit vraagt inderdaad om Action. Ik ga bij het Meldpunt voor Discriminatie een klacht indienen tegen Sinterklaas en zijn Nederlandse cadeau-afdeling. Ook overweeg ik om contact opnemen met een letselschade-advocaat vanwege de door mij geleden psychische schade. Ik stond mooi voor L.. met mijn lullig Elletje !                                                                                                                                                                                         

Afrikaans woordenboek:

frikkadelle  =  gehaktballen

       

Wie van zoet houdt, krijgt lekkers !

Het is niet te bevatten hoe Hij het doet, maar de Sint was op 5 december natuurlijk in Nederland maar ook 10.000 km zuidelijker in Montagu. Op uitnodiging van Sanja verscheen de goedheiligman woensdagochtend bij ons en trof hij er op ons  terras zeventien Hollanders aan, die natuurlijk blij-verrast waren met de komst van de bejaarde cadeautjesbrenger. Helaas konden de cadeautjes geen plaatsje krijgen op de tafels, want die stonden vol met banketstaven, fondant, borstplaat, kruidnoten, chocoladefiguren en nog het een en ander, waarvan ik de namen vergeten ben. Maar alles was uitermate geschikt om ons calorie-niveau flink te verhogen. Sint had geen zwarte Pieten meegebracht en dat is maar goed ook, want er zou ook hier in dit land wel eens een heftig dispuut ontstaan kunnen zijn over de kleur van Piet.
 Nadat de Sint - overigens ook zonder paard - weer vertrokken was, hebben we  afscheid genomen van onze gasten en zijn nog een uur bezig geweest met de vaat en met het opruimen van de restanten van al het lekkers. Die vaat was nog maar nauwelijks gedaan of Sanja kwam met de opdra….eh..het voorstel om de kerstspullen te voorschijn te halen en de volgende dag stonden kerstboom en kerststal weer mooi opgetuigd en ingericht op de plek, waar zij elk jaar gedurende één maand mogen verkeren. Door Sanja's haast heb ik wel een muzikaal probleem. Ik was van plan om door het spelen van eenvoudige sinterklaasliedjes mijn vastgeroeste vaardigheid op mijn saxofoon weer wat op te halen, maar nu zal "Zie de maan schijnt door de bomen" plaats moeten maken voor "Jingle Bells" !

Eeuwen geleden kenden de  bewoners al de helende of verzachtende werking van kruiden. Jarenlang was er achter het Jouberthuis aan de Langstraat een uitgebreide kruidentuin. Door geldgebrek raakte de tuin sterk in verval en de gemeente kon of wilde niet investeren in deze voor ons dorp historisch belangrijke aangelegenheid. Bijna een jaar geleden is er een comité opgericht met als doel: de kruidentuin nieuw leven in te blazen. Vrijwilligers gingen aan de slag door onkruid te verwijderen, paden en bestrating op te knappen. Geld voor de installatie van een besproeiingssysteem was er echter niet. Diana Bains opperde het plan om een High Tea te organiseren om op die manier voldoende geld in te zamelen. Tijdens de voorbereiding werd besloten dat 10 gastvrouwen elk een tafel "kerstfeestelijk" zouden aankleden en 5 soorten eetwaar te leveren. Elke gastvrouw diende ook 6 toegangskaarten aan de man (maar voornamelijk aan de vrouw) te brengen.

Sanja was één van die 10 gastvrouwen en kon - samen met alle aanwezigen -  genieten van optredens van een zangeres, een travestiet en 3 leerlingen van de lagere school. Verder was er een modeshow, waar prachtige Matriek-kleding en twee bruidsjurken geshowd werden (Matriek is het eindexamen middelbare school en na het examen volgt altijd een matriekfeest, waarbij iedere deelnemer opvallend chique gekleed aanwezig is).

De Kerstman bleek ook al in het land te zijn en kwam even alle aanwezigen begroeten, een kopje thee drinken en proeven van allerlei lekkernijen.

Volgens Sanja  kopen Sinterklaas en de Kerstman hun schoenen bij de zelfde schoenenzaak. De overeenkomst leek haar wel erg treffend. De opbrengst van de High Tea is zonder meer tevredenstellend. Met 6.000 Rand kan er heel wat gesproeid worden!

Tenslotte:
Goed voorbeeld doet goed volgen. Dat bleek deze week weer eens te meer. Onze huishulp Yvonne weet natuurlijk van Sanja's projecten en probeert op haar manier iets vergelijkbaars te doen in haar eigen omgeving. Veel middelen staan niet tot haar beschikking en geld heeft ze heel weinig, maar met wat hulp van Sanja en veel goede wil, helpt zij een groep van 25 kinderen. Voor Sanja een reden om met Kerstmis alle kinderen te voorzien van een doos met "geskenkies". Kinderen blij.Yvonne blij  en Sanja blij. Allemaal blij !

Afrikaans woordenboek:

'n fopdosser  =  een travestiet

" Goed gebreid breigoed "

Sanja kent zo ongeveer héél Montagu en daardoor hebben veel mensen ook kennis van Sanja's projecten. Ongeveer een half jaar geleden kreeg zij bezoek  van een oudere mevrouw, die samen met haar schoonzoon op een boerderij in de Keisie-streek woont, enkele kilometers buiten Montagu. De vrouw van de schoonzoon - de dochter dus van die oudere mevrouw - is enkele maanden geleden overleden. Nu breit deze oudere mevrouw als de beste: Perfect, prachtig en supersnel. 

Gerald, haar schoonzoon, kwam vorige week bij ons met een grote doos vol prachtig breigoed. Onze logeerkamer was - na de 52 kerstgeschenk-wijndozen - een week lang weer gewoon logeerkamer, maar momenteel ligt het bed al weer vol met breigoed, waar Sanja weer veel kinderen blij mee kan maken !

Dat de vervuiling wereldwijd een enorm probleem begint te worden, zien we bijna dagelijks via de media. Dat die vervuiling in huize van de Sande sinds enkele weken ook angstwekkende vormen begint aan te nemen, komt niet zo in de openbaarheid. Geloof het of niet: Sanja is de veroorzaker van ons vervuilingsprobleem. Elk jaar in oktober en november maakt zij kerstgeschenkpakketten voor minder bevoorrechte kinderen. Het project is enigszins te vergelijken met het schoenendoos-project, zoals dat ook in Nederland reeds lang  bestaat. Schoenendozen zijn er hier niet zo veel, maar lege  wijndozen zijn er in onze regio des te meer. Ze worden gevuld met allerlei spullen, gekregen van goedwillende sponsoren. Speelgoed, sportartikelen, snoepgoed, kleding, gezondheidsproducten. Sanja verzamelt deze spullen door het jaar heen en vult er de wijndozen mee. Deze dozen - 52 in getal - worden omstreeks 10 december bezorgd bij twee personen in Ashbury, die beiden gedurende het hele jaar groepen kinderen opvangen, hen verzorgen, kleden en van voedsel voorzien. De "geskenkies" betekenen veel voor deze kinderen, want armoede is de alles overheersende factor in deze wijk van Montagu, waar " 'n geskenkie net so seltsaam is as hoendertande".

Het gevolg van al die dozen is wél een volgepakte....badkamer. De douchedeur gaat niet open. Het bad ligt vol dozen en als ik naar de wc moet, ga ik maar achter een sanseveria zitten in de achtertuin. Gelukkig duurt deze ernstig vervuilende situatie nog maar een tweetal weken en dan ben ik weer schóón en blij net als de kindertjes met hun "geskenkies "!

Vorige week was er al weer een concert in het voormalige kerkje aan de Langstraat. Dit keer gaf ene Andrew Young een geweldig staaltje instrumentbeheersing, waar we U tegen zeggen. Dat instrument was een saxofoon en als er een saxofoon in het spel is, moet ik er natuurlijk bij zijn. Overigens bespeelt deze in Oostenrijk wonende Brit niet één saxofoon, maar drie: sopraansax, altsax en tenorsax. De uit Liverpool stammende, ex-militairekapel-speler haalde zijn muzikale inspiratie uit voornamelijk populaire muziek: Amazing Grace, Wizzard of Oz, Norah Jones en the Beatles om de bekendste te noemen. Door zijn virtuositeit en improvisatievermogen werd het geringe publiek (30 aanwezigen) toch aangenaam vermaakt. Dat deze Andrew ook nog aardig kan zingen, bewees hij in de door de aanwezigen "ge-eiste" toegift: "Bakerstreet", destijds een wereldhit van Gerry Rafferty. Jef Judge, de begeleidende Montaguse pianist moet ook genoemd worden, want deze muzikale duizendpoot (pianist, saxofonist en zanger) zorgde voor een fraaie begeleiding. Tijdens onze rit naar huis zei ik tegen Sanja, dat we beiden onze muzikale draden toch ook weer eens op moesten pakken, waarop Sanja zei: "Ik ben al weer begonnen met dwarsfluit spelen toen jij (Leo) ging lopen met de honden." Of was het misschien andersom: "Ging ik lopen, omdat Sanja............!

Afrikaans woordenboek:

'n slimkop  =  een slim persoon