Het Praathuis !

Er bestaan grote verschillen tussen Nederland en Zuid-Afrika. Maar er zijn zeker ook overeenkomsten. Eén zo'n overeenkomst is de wijze waarop men zowel in Nederland als hier in het verre zuiden tegen het Parlement aankijkt. Hier noemt men het Parlement een Praathuis. In de krant stond laatst een aardige definitie van het Praathuis: "Daai praathuis is mos 'n plek waar 'n man opstaan om te praat, dan niks sê nie terwyl niemand luister nie en as hy klaar gepraat het, verskil almal met hom". Volgens mij nauwelijks afwijkend van het Nederlandse Parlement.

Op 24 september, de Heritage-day, werd er door het dierenasiel van Ashton, de z.g. SPCA, een "Mutt-March"georganiseerd. Dit is een sponsorwandeling voor honden en hun baasjes. De Natuurtuin van Montagu was de plaats van handeling en na betaling van 50 Rand voor het goede doel ontving ieder koppel een poepzakje, een honden-bandana en snoep voor baas en hond (wél verschillend!). Je mocht je eigen hond meebrengen of je kon een asielhond nemen. Jan-Willem, onze student,  koos voor de tweede optie, terwijl Sanja onze eigen Tesca meegenomen had.

                                                  

Er was een lange en een korte route. De korte route bleek zo kort, dat daarna de lange route ook nog maar gelopen werd. Om 11.30 uur was het verzamelen geblazen voor de prijsuitreiking en kregen de baasjes een lunchpakketje aangeboden.
                                       
Jan-Willem ontdekte enkele teken in de vacht van zijn wandelmaatje. Uiteindelijk bleken dat er 18 (!) te zijn. Onze Tesca had er "maar" 2.  Al bij al een plezierig uitje voor hond en mens !

De volgende dag was er voor Sanja weer een tuinbezoek. Dit keer met de Tuinclub. Er stonden twee tuinen op het programma. Eerst de cactustuin Sheilam op Klaasvoogds-Wes en daarna volgde nog een bezoek aan Mallowdeen Gardens van onze Wim en Rita. De meeste cactussen zijn als plant niet zo aantrekkelijk, maar als ze in bloei staan......

                                       

De tuin van Mallowdeen Gardens was voor Sanja natuurlijk bekend terrein, maar toch slagen Wim en Rita er telkens weer in iets nieuws te ontwikkelen, waardoor hun grote tuin steeds de moeite van een bezoek waard is.

                                       

Tenslotte:

Facebook is een erg populair modern medium, waar ik zelf ook steeds meer gebruik van maak. Daar kwam ik ook de onderstaande klassenfoto tegen van de vierde klas van basisschool De Roek in Helmond. 

                                                                  

Het was de reünie-klas die ik twee weken geleden nog gezien en gesproken heb. Nu zijn het 40 jarigen, die tóch niet veel veranderd zijn en nog gemakkelijk herkend werden. Of dat ook voor de onderwijzer  geldt..........?

Zuid-Afrikaans woordenboek:

in tamatiestraat wees  =  in de puree zitten

Turbulente tijden !

Mijn verblijf in Nederland zit er al weer op. Zowel op de heen- als de terugreis hadden we veel last van turbulentie. Het leek wel of de KLM-Boeing 777 op zijn wielen door de geasfalteerde straten van Montagu hobbelde. Straten vol slaggaten, die moeilijk te omzeilen zijn. 

En enigszins turbulent verliep ook mijn verblijf in Holland. Maar dat was mijn eigen schuld, want om te denken dat netto 7 dagen voldoende is om alle familieleden, vrienden, collega's  en kennissen te bezoeken, is natuurlijk een beetje naïef. Drie en soms zelfs vier bezoeken op één dag waren daardoor noodzakelijk. Maar gelukkig kan ik met heel veel plezier aan alle bezoeken terug denken.

Bijna alles wat we in Nederland aten, is ook voorhanden in Zuid-Afrika. Maar snacks als kroketten, frikandellen, bamischijven, enz. mis ik wel eens. Dat heb ik nú dus ingehaald. Evenals chinees eten. Mijn broekriem heeft het zwaar.
                                     

Alle bezoeken beschrijven, gaat hier te ver, maar drie wil ik er hier speciaal noemen:

Allereerst was daar het verjaardagsfeest van my ou tannie tante Jo, die haar 98ste verjaardag in nog heel behoorlijke gezondheid vierde.

Ook de bijeenkomst van Magistrum schooldirecteuren met partner was - zoals altijd weer - een feest. 

Dit keer bezochten we de Taptoe in Rotterdam-Ahoy. Een indrukwekkend schouwspel met aansprekende muziek.

                                     

Tot slot meld ik nog de reünie van oud-leerlingen van Basisschool De Roek in Helmond. Negentien leerlingen + 2 leerkrachten herdachten het schooljaar 1981. Een bezoek aan het toenmalige schoolgebouw bracht bij allen weer veel herinneringen boven en daarna volgde een gezellige barbecue. Het is prachtig om na zoveel jaren te zien hoe deze destijds 10 jarige kinderen zich ontwikkeld hebben tot 40 jarige volwassenen, die zelf al weer in de jonge kinderen zitten! 

                                    

Tenslotte:

De breinaalden en naaimachines in de regio Ermelo zijn weer flink actief geweest, zodat ik met een koffer vol babykleertjes, knuffels en speelgoed  terug vloog. We kunnen de kinderen van Ashbury wederom een beetje helpen. 

                                    

Aan het einde van de 11 uren durende retourvlucht begon een Afrikaanse muziekgroep spontaan hun repertoire van volksliederen te zingen. Een óók in het vliegtuig aanwezige  Delftse Brassband kon jammer genoeg geen instrumentale ondersteuning bieden, want het merendeel van hun instrumenten bevond zich in het vliegtuigruim. Maar op vliegtuigstoelen kun je ook trommelen en zó leverden ook zij een bijdrage aan deze spontane muzikale happening.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n oorskiethappie  =  'n restje eten

Makiti !

Makiti betekent eigenlijk gewoon: feest. Vorig jaar werd voor de eerste keer het Makitifeest gehouden in ons dorp. Wij hebben toen niet actief deelgenomen en slechts als toeschouwers gekeken naar de optocht. Vorige maand is er tijdens een gezellige avond door de Nederlandse Montagu-ers besloten om dit jaar wél actief deel te nemen. 

Als thema werd gekozen: "Nederland Fietsland, Almal op die fiets".  En de kleuren moesten natuurlijk rood-wit-blauw en vooral oranje zijn. De firma "Montagu Dried Fruit" stelde gratis een vrachtauto met chauffeur ter beschikking, die door onze 10 koppige werkgroep omgetoverd werd tot een fraaie Nederlandse promotiewagen. 

                                                                    

De wagen werd o.a. voorzien van typisch Amsterdamse gevelhuisjes. Onder andere Sanja en Jan-Willem hebben hier vele uren aan getekend, geschilderd en geknipt. 

Verder werd alles wat maar oranje was in en op en aan de wagen bevestigd. Het resultaat was indrukwekkend. Het thema: Almal op die fiets hield in, dat schoolkinderen van de 3 plaatselijke basisscholen uitgenodigd werden om hun fietsen te versieren en mee te fietsen in de optocht. Mijn verwachting was, dat er géén kinderen zouden komen opdagen, maar Sanja zag dat niet zo duister in en zij kreeg gelijk. Er waren minstens 20 deelnemertjes met leuk versierde fietsen. 

Daarmee had ik onze weddenschap verloren en kost het me een etentje. (de eerste keer, dat ik blij ben met een verloren weddenschap!). Er werden drie winnaars uitgekozen en daarna vertrok de hele stoet voor een route in sneltreinvaart (de lopers konden het tempo nauwelijks bijbenen!)  door het centrum van Montagu. We kunnen terug zien op een aardig feest en uit de opmerkingen van de Zuid-Afrikaanse inwoners, die we opvingen tijdens de tocht, kunnen we opmaken, dat onze Hollandse inbreng zeker wel gewaardeerd werd. Volgend jaar wéér, hebben we al besloten!

Tenslotte:                                      

Bedelkinderen blijven een groot probleem. Ze gaan niet naar school, hangen rond bij tankstations en supermarkten en vallen regelmatig mensen lastig. Hun ouders grijpen niet in en sturen zelfs soms hun eigen kind(eren) op bedelpad. Het bij elkaar geschooide geld wordt omgezet in drank en drugs. Sanja is heel begaan met de bedelkinderen hier in het dorp. Zij heeft enige maanden geleden een vergadering belegd met alle betrokken partijen, die op de één of andere manier zouden kunnen helpen om het bedelprobleem uit de Montaguse wereld te helpen. Politie en school zegden hun medewerking toe, maar hebben allerlei excuses. Iedereen is het er over eens, dat de aanpak van het probleem bij de ouders dient te beginnen.

Uiteindelijk is er  besloten om een opvoedingscursus voor de betreffende ouders te regelen en na veel vijven en zessen werd vorige week de eerste bijeenkomst gehouden. De helft van de uitgekozen ouders haakte al af vóórdat de cursus begon en de organisator (niet Sanja!)   moest één dag voor aanvang van de cursus  nog enkele ouders optrommelen. Onze buren zorgden voor een maaltijd. ( waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de deelnemers om op te komen dagen!). Het begin is gemaakt, maar onze verwachtingen..........................

Zuid-Afrikaans woordenboek:

verskonings  =  excuses

Hoor, wat tikt daar in de regio Ermelo!

Sinds twee weken hebben we een Hollandse logé in ons huis. Jan-Willem is een vierdejaars Pabo-student, die stage loopt op de Rietvlei-2 lagere school in de Koo, zo'n 12 km van Montagu. In de twee maanden dat hij al bezig is met zijn stage heeft hij hard gewerkt op school, maar nog nauwelijks iets gezien van de omgeving.
                                     
Daarom hebben we afgelopen maandag een deel van de Bonnievale-Robertson wijnroute met hem gereden en lekker geluncht bij wijnplaas Van Looveren.

Toen ik enkele weken geleden terloops meldde, dat ik van plan was om binnen afzienbare tijd de Boesmanskloof-tocht wilde gaan lopen, bleken nogal wat kennissen hier ook wel oren naar te hebben. Onvoorbereid aan deze redelijk zware staptocht te beginnen, is natuurlijk niet goed en daarom werd besloten om met een eenvoudige wandeling te beginnen.

Dinsdagmorgen liepen we met z'n zevenen van de kaasboerderij La Montagne naar een waterval. We zijn erin geslaagd om heelhuids, deels lopend, deels klauterend de waterval te bereiken en zijn ook weer veilig terug gekeerd.
                             
Bij onze terugtocht bleken we bijna allemaal meerdere teken op onze kleren te hebben. Na een grondige inspectie werden die lastposten verwijderd.
De eerste training zit erop. Over twee weken lopen we de volgende etappe in onze voorbereidingen.

Afgelopen dinsdag was het Derde dinsdag in september. Tijd voor de Troonrede en het beroemde/beruchte "koffertje".                                    

Nu zijn de economische tijden verre van vrolijk en wellicht heeft daarom de decoder, waarmee wij de (Nederlandse) BVN-zender kunnen ontvangen, de geest gegeven en bleven we verstoken van de Troonrede van onze koning en van de plannen van het Kabinet!

Tenslotte:
Ik heb mijn koffer al te voorschijn gehaald voor mijn aanstaande vakantie naar Nederland.
                                           
Sanja kijkt nauwlettend toe, dat ik met een bijna lege koffer naar Holland vlieg, want dan kunnen er extra veel goederen mee terug naar Zuid-Afrika. Ik heb vernomen, dat de breinaalden in de regio Ermelo weer flink wat overuren gemaakt hebben!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

bosluis  =  teek

Schuitje varen..cappuccino drinken!

Vorige week schreven we over ons bezoek aan de bloemenshow in Bredasdorp. Maar dit dorp bleek nog veel meer bezienswaardigheden te herbergen. We bezochten de Kapula kaarsenfabriek, dronken een cappuccino en toen we daarna nog wat door het oude gedeelte van het dorp wandelden, stuitten we op het Shipwreck-museum. 

                                         

Nu ligt Bredasdorp slechts 30 km van de zuidkust, waar de Indische en Atlantische oceaan bij elkaar komen. De rotsachtige kust met gevaarlijke stromingen heeft al eeuwenlang veel schepen in moeilijkheden gebracht. Het heeft daarom waarschijnlijk niet veel moeite gekost om het museum gevuld te krijgen. Naast het scheepvaartgedeelte waren er ook nog enkele gebouwen gevuld met voertuigen en huishoudelijke curiositeiten, zoals: speelgoed, een parfumflesjescollectie, kleding, een Statenbijbel en een oud Nederlands Psalmboek. 

                                         

En toeval of niet: Al een half jaar ben ik op zoek naar het boek "Meermin". Dit boek beschrijft de laatste, noodlottige reis van het slavenschip "Meermin" van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Het boek is al langer verkrijgbaar in het Engels en het Nederlands. 

Nu blijkt het sinds enige tijd ook in het Afrikaans verschenen te zijn, maar ik kon het maar niet te pakken krijgen tot.... we bij de uitgang van het museum kwamen en daar het lang gezochte boek konden kopen. Mijn dag kon niet meer stuk!

Veel kennis van de Zuid-Afrikaanse muziekwereld hebben we nog niet, maar we leren snel door regelmatig concerten bij te wonen. Voor "wereldartiesten" moet je naar Kaapstad, maar hier in onze regio zijn regelmatig concerten van groepen met wat minder faam. Vorige week woensdag trad de band "Ses Snare" op in de grote hal van de Janeza-wijnplaas tussen Robertson en Bonnievale. 

                                          

Voor ons was deze band totaal onbekend. Deze uit zes gitaristen bestaande groep speelde en zong twee uur lang op Eagles-achtige wijze covers van Neil Diamond, Eric Clapton, Johnny Cash, Beatles, Queen en de Eagles. Ondertussen drinkt iedereen wijn en ledigt de meegebrachte picknickmand. Van dit soort concerten genieten we enorm en we verheugen ons nu al weer op een Leonard Cohen (cover) concert volgende maand!

Tenslotte:

De bewondering en waardering voor Nelson Mandela blijft - terecht - enorm. Enige tijd geleden was er een documentaire op tv over een bijzonder kunstwerk ter ere van "Madiba", zoals Mandela vaak liefkozend genoemd wordt. Op 4 augustus 2012 werd bij de plaats Howick, niet ver van Durban, een beeltenis van Mandela geplaatst. Het door Marco Cianfanelli vervaardigde kunstwerk bestaat uit 50 stalen pilaren, die- afhankelijk van de plaats waar je staat - een duidelijk beeld van de oude staatsman vormt. Via een lange toegangsweg kom je bij het beeld, wat heel toepasselijk Long Road to Freedom genoemd wordt.

         

 Zuid-Afrikaans woordenboek:

vertoonlokaal  =  tentoonstellingsruimte.

"Spaar die roede, bederf die kind!"

Dit is een Zuid-Afrikaanse uitdrukking, die betrekking heeft op het geven van lijfstraffen.  SSA (Statistieke Suid-Afrika) heeft onderzoek gedaan naar kinderen, die lijfstraffen krijgen op school en de uitkomsten zijn - naar Nederlandse maatstaven - nogal schokkend. 

                                       

In onze provincie West-Kaap is 4,5 % van de leerlingen in 2012 door leerkrachten geslagen. En daarmee is West-Kaap de provincie met het laagste percentage lijfstraffen van héél Zuid-Afrika! In Kwazulu-Natal en Oost-Kaap zijn deze percentages een ronduit schokkende 21%  en 30% ! Ook in Nederland zijn er leerkrachten met losse handjes, maar wat hier gebeurt......

Vanwege het prachtige winterweer maken we regelmatig een toerrit op de motor. Vorige week reden we via de Bonnievale wijnroute naar McGregor. Deze week sloeg ik in het nabij gelegen Robertson zomaar ergens rechtsaf. Het onverharde pad voerde me door een prachtig heuvelachtig gebied met mooie vergezichten. Uiteindelijk liep het pad dood bij het natuurpark Dassieshoek. Wat foto's van de omgeving gemaakt en daarna weer naar huis. Het was maar een tocht van twee uurtjes, maar ik heb wél een fraai stukje van de directe omgeving gezien!

Vanuit Nederland zijn we behoorlijk wat gewend op het gebied van bloemenshows. Keukenhof, Aalsmeer, corso's van West-Brabant en Valkenswaard. Toen we de aankondiging lazen van de "Cape Floral Kingdom Expo" wilden we wel eens een Zuid-Afrikaanse bloemenshow zien en dus reden we vorige week vrijdag al vroeg naar Bredasdorp, een plaats midden in het landbouwgebied zo'n 105 km ten zuiden van Montagu.

Onderweg zagen we veel kraanvogels, roof- en andere vogels, twee blesbokken en een Kaapse grondeekhoorn. En grote velden vol met geel bloeiende kanula. Bredasdorp bleek een aardige plaats te zijn , die heel wat te bieden heeft. Allereerst trakteerden we onszelf op koffie met kaaskoek en tegenover het restaurantje bleek een tweedehands boekwinkel te zijn, waar we enkele Afrikaanse boeken kochten. Weer op weg naar de bloemenshow stuitten we op een grote kaarsenfabriek, Kapula genaamd. 

                                     

We zagen een enorm assortiment typisch Afrikaans gedecoreerde kaarsen. Sanja heeft ook nog informatie ingewonnen over het eventueel laten bewerken van de oude Nederlandse Paaskaars, die zij in juni voor de kerk in Montagu uit Nederland had meegenomen. Na een rondwandeling door de grote winkel, gingen we met een mand vol kaarsen weg. We volgden de bordjes Mega Floral Show en kwamen uiteindelijk bij ons hoofddoel: een enorme hal met de meest fantastische bloemstukken. 

      

De nationale bloem van Zuid-Afrika, de protea was hier overdadig in bijna elk bloemstuk verwerkt. 

                                                                     

Verder waren er allerlei kramen met eten, wijn en bloemgerelateerde producten. Bij één ervan zaten drie uilen en twee roofvogels. De show was onwerkelijk mooi. We hebben onze ogen uitgekeken! 

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 stom geslaan  =  sprakeloos

De pot verwijt de ketel....!

Vorige week schreef ik over de illegale houtkappers, die momenteel - het is per slot van rekening winter - nogal een aanslag plegen op het eucalyptushout in het bos achter onze woonwijk. Maar de pot  verwijt de ketel....., want wat blijkt: in onze eigen "familie" hebben we óók een illegale houtkapper. Sanja loopt elke morgen met onze honden door het eerder genoemde bos en onze Djoeke verzamelt tijdens die wandeling elke dag één of meer flinke stokken. 

                                                   

Ze komt daar steeds parmantig mee naar huis gelopen tot groot vermaak van iedereen, die dit tafereeltje ziet. Thuis gekomen wordt de buit netjes (nou ja, netjes?) op allerlei plekken in onze tuin begraven. 

                                                   

Tijdens mijn tuinwerkzaamheden  verzamel ik zó  heel wat aanmaakhout voor onze kachel. Sanja ontmoette een collega-wandelaarster, die onze Djoeke "the dog with the stick" noemt. Montagu praat al over die Hollandse vrou op die fiets en nu hebben we ook nog  die Hollandse hond met die stok!

Twee weken geleden vroeg onze muzikale leider, Jannie van Tonder, of een collega muzikant een one-man-show mocht komen geven voor onze orkestleden. Natuurlijk waren wij geïnteresseerd en hebben wij flink wat kinderen uitgenodigd om te komen kijken en luisteren. Vorige week vrijdag stond Chris Tokalon, ook wel "the Marvelous Mouth" genoemd op het podium in Ashbury. Het was vreselijk knap wat die man voor geluiden uit zijn mond kon krijgen. 

                                                 

Daarnaast speelde hij ook nog op een houten dwarsfluit, een tenor saxofoon, een sopraan saxofoon en een heel bijzondere steeldrum. Zijn show was daarbij ook nog interactief, zodat de kinderen (en volwassenen) ook zelf aan het werk moesten. Al met al heeft hij ruim een uur lang iedereen prima vermaakt. 

                                    

Wat we dan weer onbegrijpelijk vinden, is, dat de uitgenodigde orkestleden  van ons "Basuin-orkes" geen van allen waren komen opdagen. De reden is voor ons onduidelijk, maar de wél-aanwezigen hebben een interessante en vermakelijke middag gehad!

Tenslotte:

Er is nóg een illegale houtkapper actief en dat zelfs in onze succulenten-tuin. We meldden al eerder, dat een specht, die in het Afrikaans "houtkapper"wordt genoemd, behoorlijk bezig was met het bewerken van de stam van een oude Aloë. Nu lijken de ouders klaar te zijn met de inrichting van hun vrijstaande woning en hopelijk zitten er binnenkort jonkies van het geslacht Tricholaema Leucomelas in onze boom!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

ashoophond  =  vuilnisbakkenras