Vakantietijd vliegt!

                                    
Vorige week zaterdag hebben we Marijke en de kids aan het einde van de middag naar de luchthaven gebracht. Hun vakantie zit erop. Een lange terugvlucht naar Nederland tot slot. Maar vooraf hebben we hen nog enkele bezienswaardigheden van Kaapstad laten zien:
                                    
Signal Hill met indrukwekkende uitzichten over de stad, het havengebied en de imponerende Tafelberg. Daarna de kleurige huisjes van de Bo-Kaap.









Ruim een uur dwaalden we tussen de souvenir-kraampjes van de Green Market om tenslotte nog wat tijd door te brengen op de Victoria & Alfred Waterfront, waar we Marijke's verjaardag vierden met een lunch aan de haven.

                                                

Meer tijd hadden we helaas niet. In twee weken tijd hebben zij best veel gezien van de West-Kaap. Kennis gemaakt met het leven van de minderbedeelden  in een township, maar ook genoten van het warme weer en lekker geluierd aan de rand van (en in) het zwembad. Ook voor ons was het een heel plezierige tijd en we zeggen dan ook van harte: Tot de volgende keer! 

Ook voor ons was daarmee de vakantietijd voorbij. De tuin wacht, maar het onkruid niet. Het is hier nu herfst en de tuin moet winterklaar gemaakt worden. Woensdag kwam de hovenier met een bakkie compost. Het leek maar een hoopje, maar 14 kruiwagens compost uitrijden en ook nog verspreiden bleek toch een forse klus.

Achter in de tuin was - tot m'n grote ergernis - al twee jaar lang een rommelhoek, waar echt nodig iets aan gedaan moest worden. Drie dagen hard gewerkt, maar nu oogt die plek heel wat netter. We gaan hier nog een copmpostvat plaatsen, zodat we volgend jaar onze eigen compost hebben. De waterafvoer is nu ook beter geregeld. Hopelijk zal nu de jaarlijkse wateroverlast in deze hoek van de tuin daarmee tot het verleden behoren. Alleen moet er nu nog wel wat puin geruimd worden!

Op een verjaardagsfeest van Ria en Wim Haisma bleek een eenpersoons orkestje de muziek te verzorgen, terwijl wij aan een lekkere maaltijd zaten. André Combrink was de meer dan uitstekende muzikant, die mooie Afrikaanstalige nummers zong, maar ook covers uit de 70er jaren. Sanja trad nog even op als backing-vocal. André beëindigde zijn zeer gewaardeerde optreden met nummers van zijn favoriet Leonard Cohen. Heel indrukwekkend. Hij kondigde aan binnenkort een "Tribute to Leonard Cohen" concert te gaan geven in Montagu. Een aanrader voor iedereen, die van de muziek van deze oude Canadese meester  houdt. Wij gaan daar zeker naar toe en uit Klaasvoogds verwacht ik ook wel enkele geïnteresseerden.
 

Tenslotte:
Sanja is deze week nog met onze zeer gewaardeerde huishulp Lena naar Robertson geweest om te kijken naar een wendyhuisje. Binnenkort vertellen we daar meer over.
                                  
Toen Sanja haar tenslotte nog meenam naar Birdparadise in Robertson voor een kopje thee en een kijkje naar de aanwezige vogels, was Lena helemaal onder de indruk en very happy!

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

 

pakkasie  =  bagage

 

 

 

 

 

 

 

 

Kangoeroebabys in Montagu!

Zuid-Afrika kent een grote verscheidenheid aan wilde dieren, maar kangoeroes??

Nee, daar moet je toch echt wel een eindje verder reizen naar "down under".

Nee, hier hebben we het over gewone mensenbabys. Via Sanja's betrokkenheid bij het "hug-a baby-project" kon zij - samen met onze Helmondse gasten - een bezoek brengen aan de kraamafdeling van het plaatselijke hospitaal. Via de Kerk in Helmond waren wij ook nog in contact gekomen met Magda en Ed van Riemsdijk uit Deurne.

                                        

Zij zijn hier momenteel op vakantie en zijn erg betrokken bij alles wat met zorg te maken heeft. Vanuit Nederland brachten zij allerlei nuttige spulletjes mee, die hier heel erg van pas komen. Zij wilden de mogelijkheid om de kraamafdeling te bezoeken natuurlijk ook niet missen.

 

Hier bevallen vrouwen (zeg maar rustig meisjes, want een heel groot aantal is nog maar van tienerleeftijd!) , die vaak ondervoed en in zeer armoedige omstandigheden leven. De echt héél kleine babytjes ( ±  één kilo) worden in een zakje op de borst van de moeder gedragen, zoals een kangoeroe-moeder dat ook met haar jong doet.

                                                
 

 

 

 

 

 

 

  

 

Onderzoek heeft uitgewezen, dat dat de overlevingskans van het kindje sterk vergroot vanwege de lichaamswarmte van de moeder en de nabijheid van moedermelk. Natuurlijk leverde dit bezoek heel aandoenlijke foto's op. De bezoekers kwamen erg onder de indruk weer thuis. Een hele ervaring met betrekking tot de leefwereld van de gekleurde medemens rijker!
 

Over Wildlife gesproken: Afgelopen zondag bezochten wij allen het wildpark Sanbona, zo'n 40 kilometer buiten Montagu.  Nederlandse vrienden Wim en Ria Haisma waren zo vriendelijk om ons de weg te wijzen door het park.  Dit park is echt niet vergelijkbaar met het Krügerpark, maar olifanten, leeuwen, etc. komen er wél voor. We waren niet zo gelukkig om het grote wild te zien, maar zebra's, spiesbokken, hartebeesten, springbokken en bavianen zagen we wel.
 

We werden nog achtervolgd door parkwachters, die niet erg blij zijn met gasten, die geen gebruik maken van hun diensten. Maar ook zonder hun hulp bereikten we veilig de uitgang. Het was letterlijk en figuurlijk een kei-gaaf bezoek, want een flinke kei - midden op de weg - boorde een gat in de katalysator van de uitlaat van onze auto. Nou ja, goed voor de werkgelegenheid van de plaatselijke Toyota-garage! 

Na het Sanbonapark bezochten we Warmwaterberg, waar natuurlijk  warm water (zeg maar rustig héét water) zorgt voor een plezierige temperatuur in het zwembad.
 

                                    

Lekker opgefrist konden we weer op pad "huys toe".

Gisteren bezochten we het Birdparadise in Robertson. Zoals de naam al zegt, is het een vogelpark, maar naast een uitgebreide collectie vogels zitten er óók herten, bokkies, stekelvarkens en zelfs krokodillen.

                                            

 

 

 Het souvenirwinkeltje deed goede zaken en de cappuccino smaakte voortreffelijk!

De dierenverhalen zijn nog niet op, want vanmorgen bezochten Sanja, Marijke, Charlotte, Veenerick en Evelien het dierenasyl van Ashton.

                                             

Er zitten momenteel een flink aantal puppies in de opvang en dat is natuurlijk heel leuk voor de bezoekers. Naast het uitlaten van de "gewone" honden, werd er langdurig gespeeld met de vertederende jonkies.

                                             

Dankzij een regenbui veranderde het speelveldje in een modderpoel, waardoor honden en mensen er iets anders uit kwamen te zien. Plezier voor mens en dier!

 

  

Tenslotte:

Sanja op de fiets is al een bezienswaardigheid in Montagu, maar deze week fietsten er nog méér Nederlanders  op van die opvallende, degelijke Hollandse fietsen door het dorp. Dat het verkeer hier links rijdt, werd wel eens vergeten, maar mens en fiets kwam weer heelhuids thuis!

                                             

 

 

Zuid-Afrikaans woordenboek:

ystervark  =  stekelvarken

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oók Montagu kleurt oranje!

Heel Nederland was afgelopen dinsdag volledig oranje gekleurd. De media-aandacht bij de abdicatie van koningin Beatrix was enorm. Maar ook hier in het verre zuiden, ging de Nederlandse troonwisseling bepaald niet ongemerkt voorbij. Op tv en in de krant was er aandacht voor deze bijzondere gebeurtenis en opvallend veel Afrikaners wisten heel goed wat er in Holland gaande was. De Nederlandse kolonie hier in de directe regio kwam op uitnodiging van de familie Zilverentant bijeen in restaurant De Kloofpadstal, waar op een groot tv-scherm live alles te volgen was.

De gastheer Eric en gastvrouwen Tineke en Astrid hadden voor een voortreffelijke maaltijd en allerlei - hier moeilijk te verkrijgen - Nederlandse lekkernijen gezorgd: haring, kroketten,jenever, advocaat en zelfs oranjebitter kwamen ter tafel. Dankjewel Zilverentants. Het was een gedenkwaardige en plezierige bijeenkomst.

Wij hebben afgelopen maandag onze Nederlandse gasten opgehaald van de Kaapse luchthaven, waar Marijke met kinderen Charlotte en Veenerick en zijn vriendin Evelien - enigszins vermoeid, maar nieuwsgierig naar wat hun hier te wachten staat - arriveerden.

Zij snakten naar zon en aangename temperaturen. Iets wat er in Nederland maar niet is. Nou, ze werden hier op hun wenken bediend, want het weer is hier heel prettig. Elke dag is het ruim 20°. Geen reden tot klagen dus. 

'n Vorige keer meldde ik, dat ons zwembad gesloten was, maar dat bleek veel te voorbarig. Hoewel de watertemperatuur schommelt tussen de 18° en 20°, is dat voor die geharde Hollanders geen beletsel en alle tijd dat we niet iets speciaals ondernemen, vertoeven zij rond en in het zwembad!

Intussen hebben zij al aardig wat van Montagu en omgeving gezien. We maakten onder andere een tocht naar Agulhas, waar zij natuurlijk op de foto gingen  bij het gedenkteken op het meest zuidelijke puntje van dit continent, waar de Atlantische en de Indische oceaan bij elkaar komen.
                                         

We hebben nog aardig wat activiteiten voor hen op de rol staan en zullen er voor zorgen, dat zij zich beslist niet zullen vervelen.

Tenslotte:

Ondertussen werd ook de motor niet vergeten. Wim Haisma en ondergetekende proberen nog steeds wekelijks een toertocht te maken. Wim moest eerst zijn Suzuki Intruder stofvrij maken, want vanwege een vakantie van Wim en Ria in Europa, had de Suzuki 3 maanden stil gestaan. De prachtige wijnstreek tussen Bonnievale en Robertson was dit keer ons doel en met een lekkere cappuccino in mcGregor sloten we deze tocht af.
                                             

Zuid-Afrikaans woordenboek:

kuiergas  =  logée 

We zitten in de overgang!

Nee, die overgang bedoelen we niet. De zomer loopt hier op een einde. Al zou je dat niet zeggen, want deze hele week ligt de dagtemperatuur steeds op 30° of hoger. Toch is de winter op komst en als we de verontrustende berichten in het nieuws moeten geloven, komen er allerlei virussen deze kant op. Om al deze lelijkerds vóór te zijn, wordt iedereen die de 60 gepasseerd is, aangeraden om een - gratis - griepspuit te gaan halen. Onze buurman, die de 60 allang gepasseerd is- maar je ziet het hem niet aan - rekent zich ook tot de "gratis-griepspuit-doelgroep" en meldde zich bij de martelkamer van het hospitaal. De spuit viel best wel mee, de verpleegster was knap.

                                                    

Kortom, de buurman reed fluitend naar huis om korte tijd  later........... geveld te worden door griep! Maar ja, hij had ook om een griepspuit gevraagd. Volgend jaar tóch maar om een anti-griepspuit vragen, buurman!

Oók onze honden waren aan hun jaarlijkse inenting toe. Dus wij op pad naar Marina, onze plaatselijke dierenarts. Djoeke maakt in het geheel geen punt van dit jaarlijkse proces, maar onze Tesca, die altijd zo dapper alle onraad signaleert en huis en haard als een leeuw verdedigt, gedraagt zich alsof zij naar de slachtbank geleid wordt. Natuurlijk viel het allemaal weer reuze mee en de kluif, die ze achteraf kregen, maakte alles weer goed!

Mijn hobby is het verzamelen van uilenbeelden, maar Sanja haalt me dubbeldik in met een grote verzameling uilenfoto's. Deze week zat er een Kaapse Ooruil op een boomstronk in onze voortuin. Hij (of zij) bleef heel rustig zitten, zodat Sanja een paar mooie plaatjes kon schieten!

                                           

Sanja is lid van de Tuinclub. Eén keer in de zes weken gaat een groep dames ergens een bijzondere tuin bekijken en daar worden dan ervaringen uitgewisseld. Regelmatig komt er een spreker over een bepaald onderwerp informatie geven. Deze maand vertrokken 32 dames in 2 grote auto's en een toerbus richting Paarl. Daar bezochten zij de Babylons Toren Tuinen. In deze zeer mooi aangelegde tuin met allemaal idyllische plekjes, groeien allemaal planten, bomen en struiken met eetbare vruchten. Verder zijn er veel soorten  kruiden en groenten. Een verre reis, maar een welbestede dag met veel leerzame informatie.

Nu de temperatuur wat daalt, kan er ook weer wat meer gewérkt worden. De komende maanden wacht er heel veel schilderwerk, een stukje riolering moet hersteld worden. De hele tuin moet voorzien worden van compost en er moet een houten poort gemaakt worden. Maar de gazebo (een soort tuinhuisje waarin de jacuzzi komt te staan) is helemaal klaar. De jacuzzi kan komen (maar we wachten nog even op onze verblijfsvergunning).

                                

Tenslotte:

Aanstaande maandag komt Marijke Demmers uit Helmond hier naar toe. Marijke is een vriendin en collega-leerkracht van Sanja. Ondanks weinig vliegervaring maakt zij er gelijk een hele onderneming van door via Rotterdam en Londen-Heathrow naar Kaapstad te vliegen. Dat doet ze niet alleen. Ze brengt haar zoon Veenerick en dochter Charlotte mee en ook Veenericks' vriendin Evelien komt deze kant op. Twaalf dagen zullen zij bij ons verblijven en we zullen hen heel wat bijzondere plekken van dit mooie land laten zien.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

lugwaardin  =  stewardess

Het Koningshuis leeft......Ook hier!

Of het iets te maken heeft met het feit, dat we hier zo'n 10.000 km van ons vaderland verwijderd zijn en daardoor een hang hebben naar Nederlandse "produkten", weet ik niet, maar het is wél zo, dat wij doodnormale produkten als hagelslag, advokaat, kroketten en fricandellen, de Chinees, sigaren, die hier niet of nauwelijks te verkrijgen zijn, ontzettend missen en daardoor lijken die produkten ook steeds lekkerder te worden. Misschien is dat met het koningshuis ook wel zó. Een feit is in ieder geval, dat er ook hier veel aandacht en belangstelling van Nederlanders is voor de komende abdicatie. De TV-zender BVN houdt ons prima op de hoogte van koningin Beatrix en familie. Op de 30e April komen ongeveer alle Nederlandse Montaguers bijeen in de Kloofpadstal, waar we de volledige abdicatie kunnen volgen en tussendoor van allerlei Nederlandse hapjes worden voorzien. Oranje zal dan de hoofdkleur zijn in dit restaurant.

Onze tuinstoel, die al twee keer fel geel stond te wezen in de succulententuin, was dringend aan een nieuw verfje toe en het leek ons heel passend om hem maar eens fel oranje te schilderen. Als eerbetoon aan ons koningshuis.

                                          

Ik heb al eerder vermeld, dat voor mij de watertemperatuur van ons zwembad in de buurt van de 38 ° zou moeten zijn, maar helaas gebeurt dat niet. Een jacuzzi is de oplossing. In Nederland stond die al heel lang op m'n wensenlijstje, maar nú gaat het hier dan toch eindelijk gebeuren. Met Sanja's  kruidentuintje wilde het niet erg lukken en dus moest de armetierige sla, framboos en rozemarijn wijken voor de fundering van de jacuzzi. Kant en klare betonmix kennen ze hier niet. Zand, cement  en betonstenen worden afzonderlijk afgeleverd en als je dat bestelt voor een vloertje van ongeveer 3 m² dan krijg je een lading waar je wel vijf jacuzzi's op kunt plaatsen.

                                 

Maar kom, handen uit de mouwen. Zo'n klusje doen we zelf wel even.

Maar wat viel dát tegen. Van 08.00 uur 's morgens tot 16.00 uur in de middag heb ik zand en stenen gekruid, zakken cement van 50 kilo gesjouwd, beton gemixt en gestort en mijn gereedschap was nog maar amper opgeruimd toen het begon te regenen. Snel de gloednieuwe fundering afgedekt met een plastic zeil. Maar mijn fundering was klaar!

Met een laatste krachtsinspanning heb ik de badkamer nog gehaald en heb daar anderhalf uur in het water gelegen. 's Avonds op de bank gehangen, van vermoeidheid in slaap gesukkeld en daardoor

het hele interview met Willem-Alexander en Maxima gemist!

Tenslotte: Op de Facebook-pagina van onze Helmondse buurman Huub las ik vanmorgen, dat ik gisteravond niet zo veel gemist heb. Mijn betonvloertje heeft de nachtelijke regenval (13 mm) goed doorstaan en met mijn spierpijn valt het óók wel mee. Je moet er per slot van rekening wat voor over hebben!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

'n yslike gefladder in die hoenderhok veroorsaak  =  de knuppel in het hoederhok gooien

"Tandeloze tijd"

In de voorbije zomermaanden liep de dagtemperatuur hier vaak op tot waarden van dik in de dertig tot zelfs wel meer dan veertig graden. Véél te warm om met name 's middags iets te ondernemen. Wat doe je dan? Dan pak je een boek. Ik koos voor  "De Tandeloze Tijd"  van A. F. Th. van der Heijden.
                                                  
Deze collega- Geldroppenaar en collega Joriscollegestudent van mij schrijft boeken, die volgens kenners literaire hoogstandjes zijn, maar voor mij is het nogal zware kost. Enkele jaren geleden las ik al een deel uit zijn boeken en heb het toen deels gelezen weer terug gezet in de boekenkast. Maar in maart ben ik opnieuw begonnen en in vier weken had ik het uit! Ik koos voor dit boek vanwege een artikel in  ons plaatselijke weekblad "Gazet". Veel  (met name gekleurde) mensen gaan niet naar de tandarts, omdat ze de financiële middelen niet hebben. De gebitten van vooral ook kinderen verkeren door slechte voeding en onvoldoende verzorging in deplorabele staat. Rob Barker, een gepensioneerde tandarts in Montagu, wilde iets doen aan deze zorgelijke situatie. Hij kwam in contact met de Tandheelkundige Faculteit van de Universiteit van Kaapstad met als resultaat, dat er in het weekend van 7-9 maart 23 tandartsen en mondhygiënisten in opleiding onder toezicht  van hun professoren gratis en belangeloos hulp verleenden. Op vrijdag werden hun compleet uitgeruste mobiele klinieken in gereedheid gebracht en zaterdag en zondag werd er bijna continú gewerkt.
                                                   

In 2 dagen tijd hebben zij 365 patiënten behandeld. 916 tanden en kiezen werden getrokken, 123 gaatjes werden gevuld en 16 jonge kinderen kregen hulp onder narcose. Een grote groep mensen konden door tijdgebrek helaas niet geholpen worden, maar zij kregen de toezegging, dat zij in mei- wanneer dit project herhaald wordt -  alsnog aan de beurt gaan komen. Voor het trekken van een tand wordt normaal gesproken hier bij de tandarts R 300 ( € 30) gerekend. Alleen het trekken van de 916 tanden vertegenwoordigt al een waarde van R  274.800 . Voeg daarbij de uitgebreide instructies hoe het gebit te verzorgen en de verstrekking van gratis tandenborstels en tandpasta. Dan is wel duidelijk, dat deze actie bijzonder waardevol was ! De gemeente Montagu was zó blij met dit prachtige initiatief, dat zij voor volgend jaar geld vrij maakt om een vaste tandarts aan te stellen in het Hospitaal van Montagu.

En de  "Tandeloze Tijd"  van A. F. Th. van der Heijden viel uiteindelijk best wel mee !

Tenslotte:

Vorige week schreef ik al over het naderend afscheid van Toon en Rian Karsmakers uit Veldhoven. Na vier maanden Montagu zat hun verblijf er op. We hebben samen een aantal (motor-) tochtjes gemaakt in de wijde omgeving en we vinden het wel jammer, dat zij nu vertrokken zijn. Maar over een aantal maanden komen zij weer terug  naar hun prachtig zelf gebouwde huis op de heuveltop in het natuurgebied De Koo. Met een beetje geluk kunnen ze in Veldhoven de sneeuwschuiver in de schuur laten, want nu het hier langzaam aan winter begint te worden, lijkt het nu eindelijk toch echt lente te gaan worden in Nederland !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

vals tande  =  kunstgebit

Hoort, wie klopt daar.....................................!

Sinds een paar weken zijn er bouwwerkzaamheden in onze vetplantentuin.We hoorden een kloppend geluid, maar wisten in eerste instantie niet wat er gaande was.

 

Tot we uiteindelijk de bouwvakker in beeld kregen:                                   

Een specht, hier Bonthoutkapper genoemd, was druk bezig een onderkomen te maken voor zijn toekomstig gezinnetje. De oude stam van een Bitteraalwyn (Aloë Ferox) wordt op dit moment verbouwd tot een spechtennest voor 't volgend voorjaar.

Er zijn in en rond het huis momenteel tóch allerlei dieren aktief:  

Allereerst is ons uilen-echtpaar weer teruggekeerd in onze lindenboom.                                                 

We denken, dat ze ergens anders gebroed hebben, maar sinds een paar dagen zitten ze weer braaf hoog in de boom in onze vóórtuin. Verder zien we regelmatig een ijsvogel op de telefoondraad vóór ons huis en een prachtige hoepoe (hop) scharrelt op het gazon bij 't zwembad.

                                 

Tot slot melden we nog een vleermuis, die een nachtje gelogeerd heeft in ons woonstel, maar blijkbaar beviel het onderkomen hem (of haar?) niet, want de volgende morgen was ie alweer verdwenen.

Verder hadden we deze week een dubbele verjaardag te vieren, want onze jongste hond Tesca werd vier jaar oud en omdat Djoeke, onze oudste hond volgende maand 9 jaar wordt, vierden we dat ook maar tegelijk. Een grote kluif was er voor  hen allebei.

Géén kluif voor Sanja en voor mij, maar we hebben dinsdag wél ontzettend lekker gegeten - samen met Toon en Rian Karsmakers - in het plaatselijk restaurant "The Four Oaks".

( het kleine meisje rechts, is de dochter van de eigenaars!)

                                       

Voor Toon en Rian komt er volgende week een einde aan hun verblijf van vier maanden hier in het warme Montagu. Zij gaan genieten (?) van de winterse lente in Nederland, maar we zien hen over een aantal maanden weer hier terug.

Afgelopen dinsdag was echt een heuglijke dag voor ons, want na bijna vier maanden wachten, kwamen eindelijk onze Police Clearance Certificates per post uit Pretoria. (de Zuid-Afrikaanse Verklaring omtrent Gedrag).

                                      

Nu hebben we voldaan aan alle voorwaarden om een verlenging van onze Tijdelijke Verblijfsvergunning te krijgen. Als het goed is, ligt onze complete aanvraag over een paar dagen wéér in Pretoria, maar nú bij Home Affairs. (Binnenlandse Zaken)  Men heeft ons gezegd, dat de verwerkingstijd één maand is. We zijn benieuwd wanneer we wéér post uit Pretoria gaan krijgen!

Tenslotte:

Eén keer in de zes weken eten we met Nederlanders en Afrikaners samen. Ieder stel verzorgt een deel van de maaltijd en meestal is er een bepaald thema. De laatste keer was dat thema: "huwelijksfoto".

                                              

Ieder stel had digitaal een trouwfoto ingestuurd, die door het organiserend stel, Susan en Bill Hewitt, verwerkt werd tot een prachtige placemat. Elk koppel vertelde daarna hoe men elkaar had leren kennen. Zo leer je nog eens wat. Lekker gegeten en een heel genoeglijke avond gehad!

Zuid-Afrikaans woordenboek:

peuselkroeg  =  snackbar