Een rustige week en een kostbare vondst.

Geen bouwvakkers, geen tuinlui en geen houthakkers over de vloer deze week. De gordijnen zijn nog steeds in de maak en de offerte van de keuken laat nog op zich wachten. Maar dat betekende niet dat er niet gewerkt werd. Tot nu toe sliepen we zelf op de logeerkamer, omdat de hoofdslaapkamer nog niet beschikbaar was. Hier moesten eerst een paar inbouwkasten verwijderd worden, voordat onze eigen kasten geplaatst konden worden. Het was nog even spannend of onder de oude kasten ook hetzelfde parket zou liggen, als in de rest van de kamer. Gelukkig bleek dit wel het geval te zijn en na twee maal schuren en drie maal lakken was ook dit deel van de vloer weer in oude glorie hersteld. Na het monteren van kasten en bed konden we na ruim vijf maanden eindelijk weer eens in ons eigen bed slapen.

We sliepen prima tot 6 uur in de morgen. Op dat moment schrokken we wakker door een formidabele dreun op zolder. Enige tijd later wéér zo’n knal! Het hele huis in rep en roer, twee honden in paniek en daarna was het weer stil. Wat was het geval? Om 6 uur schakelde de automaat van de besproeiinginstallatie in en zorgde zo voor druk op de waterleidingbuizen op zolder. Deze buizen sloegen met een flinke dreun tegen elkaar. Dus toog Leo met isolatiemateriaal de zolder op en na twee uur balanceren van balk naar balk, waren alle buizen geïsoleerd en kon Leo, voorzien van een dikke laag stof, de badkuip in. Maar het probleem was opgelost, dachten we. Tot we de volgende morgen om 6 uur wéér wakker schrokken door een zelfde dreun. Waardoor deze veroorzaakt wordt weten we niet. We zullen een keer om 5.55 uur op zolder gaan zitten en maar wachten op de BIG BANG!
Dit probleem heeft ook een positieve kant, want tijdens de klus op zolder ontdekte ik een niet meer in gebruik zijnde geiser. Na eens goed gekeken te hebben en een stoflaag van 70 jaar weggeveegd te hebben, kwam er een prachtig roodkoperen vat tevoorschijn. Dit halen we naar beneden. Alleen weten we nog niet hoe, want het gaat absoluut niet door het zolderluik. Hier moeten we dus nog iets op bedenken.                       

We hebben al vaker geschreven over de Zuid-Afrikaanse winter en deze week hadden we weer zo’n prachtige winterweek, met dagtemperaturen van ruim 20 graden in de zon en koude nachten.

 

Toen we vrijdagochtend naar Worcester reden om inkopen te gaan doen, was de sneeuw op de bergen schitterend te zien in het zonlicht.
Jammer genoeg moest deze week de muziekles afgeblazen worden. Een uur voor aanvang van de les kregen we een telefoontje, dat de muziekleraar meneer Page, verhinderd was. Wij hadden niets voorbereid en zonder materiaal les geven, daar beginnen we niet aan. De opkomst bleek naderhand ook nog eens heel groot te zijn. 36 teleurgestelde jongeren konden weer huiswaarts keren. Jammer, jammer!
Gelukkig eindigde deze week plezierig, want we werden uitgenodigd om te komen eten bij Wim en Rita. Het eten was lekker en het natafelen heel gezellig.

Zuid-Afrikaans woordenboek:

trompoppie = majorette

800 uren!

Zoveel manuren zitten er  in onze tuin. Al eerder gaven we aan, dat we van plan waren om onze tuin zelf aan te pakken. Maar dat plan lieten we al gauw varen. De klus was te groot en we hebben te weinig kennis van de bodemgesteldheid en van de specifieke planten in deze streek. Veel tijd is er gaan zitten in het metselwerk, de sproei-installatie, het hakken van de klippen (grote stenen) en het vernieuwen van het gazon. In tegenstelling tot in Nederland, werkt men hier nauwelijks met graszoden. Hier werkt men meestal met “stukkies” gras.

In een soort van kweekbak zitten 200 grasplantjes. Deze plantjes worden stuk voor stuk in de grond gezet en dan is het de bedoeling dat dit zogenaamde "buffalo-gras" snel gaat uitgroeien tot een keurig gazon. We zijn benieuwd hoe het resultaat uiteindelijk zal zijn. En na dit zware werk, moet er wel even gepauzeerd worden.

We beschikten hier zelf al over een grote collectie vetplanten, die voor het overgrote deel weer hergebruikt konden worden. Maar toen we hoorden dat de buren van Wim en Rita , Herman en Yvonne vanwege verhuizing gingen stoppen met hun vetplanten- en cactuskwekerij “Soekershof”,

zijn we bij hen op bezoek gegaan en hebben we nog een aantal bijzondere planten aangeschaft. Ze krijgen een mooie plaats tussen al onze andere “sukkulenten”. Maar nu is onze landscaper met zijn tuinmannen vertrokken. Onze tuin is klaar! Blijkbaar is onze tuin een bezienswaardigheid, want op 13 september komen de dames van de tuinclub van Montagu en omstreken, op bezoek en onze landscaper Peter Sinovich, geeft dan tekst en uitleg.

Zuid - Afrikaans woordenboek

muggiepis = motregen

Daar zit muziek in.

Enige tijd geleden vertelden we al iets over een nieuw initiatief van “ De Nieuwe Horizon”.
In navolging van plaatsen als Robertson en Mc Gregor,
leek het ds. Regie Boesak en de Fam. Weelink een goed plan om iets dergelijks ook voor kansarme jongeren uit het township Ashbury, op te zetten. Het hoofddoel is om een groep jongeren van 10 t/m 19 jaar een zinvolle avondbesteding te geven, waardoor ze niet op straat rondhangen, geen criminele activiteiten ondernemen, geen dagga (drugs) gebruiken en op een sociale manier samen bezig zijn. Bij een muziekwinkel in Robertson werd een flinke bestelling gedaan: een keyboard, een grote en een kleine trom, 2 klarinetten, 5 saxofoons, een trompet en een trombone en verder nog muziekstandaards, bladmuziek etc. Omdat Freek en Jennie Weelink “zwaluwen “zijn (mensen die in Nederland wonen, maar ook een huis in Zuid-Afrika hebben en daar meerdere keren per jaar verblijven), kunnen zij de organisatie van zo’n orkest niet op zich nemen. Ze vroegen ons of wij hun daarbij wilden helpen. Wij hebben gezegd dat we hier wel wat voor voelen, maar we willen eerst zien hoe serieus de aanpak zal zijn en het moet duidelijk worden, wat er precies van ons verlangd wordt. De instructeur van het orkest van Mc Gregor, ene meneer Page, werd benaderd om één avond in de week les te geven en ds. Boesak informeerde tijdens een zondagse kerkdienst de hele gemeente over dit plan. Vervolgens werd er een informatieavond belegd voor geïnteresseerde ouders en jongeren. Op deze avond kwamen ongeveer 40 belangstellenden en dat resulteerde uiteindelijk in 12 muzikanten in de dop die op de eerste theorieavond aanwezig waren.  Meneer Page ging, samen met een aantal leerlingen van zijn eigen orkest,voortvarend aan de slag. Hij gaf meteen een behoorlijke hoeveelheid huiswerk mee. Of het aan dat huiswerk of aan de theorie lag weten we niet, maar op de tweede lesavond kwamen er maar zeven leerlingen opdagen. Na eerst een toets gemaakt te hebben, waarvoor iedereen slaagde, kwam er weer een behoorlijke hoeveelheid theorie, maar na een uur kwamen dan eindelijk de
instrumenten uit de koffers.

Het was aandoenlijk om te zien hoe iedereen met een prachtig, fonkelnieuw muziekinstrument in de handen stond.

Het duurde even voordat er wat geluid uit kwam, maar uiteindelijk konden ze allemaal een toon produceren.

Volgende week is er weer een les. Omdat meneer Page verhinderd is, mogen wij die les gaan geven. De komende dagen zullen we dus weer eens een lesvoorbereiding moeten maken. We hopen dat het muziekproject een succes wordt. Wordt vervolgd.

Zuid - Afrikaans woordenboek

pensklavier = accordeon

Zwart van het volk!

Het was weer een week die bol stond van allerlei activiteiten. De “landscaper” begon maandag aan zijn  tweede werkweek en omdat hij dagelijks met minstens vijf tuinlui kwam, kreeg onze tuin met rasse schreden een heel ander aanzien. Onze “sukkulententuin” is bijna klaar en wordt een prachtstuk. Maar onze “klippenheuvel”, onder de grote Karee boom, (een soort Lindenboom) is een juweeltje geworden! Verder is deze week de gehele sproei installatie vernieuwd en aangepast aan de nieuwe situatie. We willen zuinig omspringen met water en daarom is onze hele tuin voorzien van een zgn. druppelsysteem: kleine slangetjes die vastzitten in een grotere slang, waarmee elke plant die water nodig heeft, druppelsgewijs bewaterd wordt. Een intensief systeem om aan te leggen, maar wel zuinig in het gebruik.

Van de enorme massa planten, die in de tuin stond, is het overgrote deel hergebruikt in de diverse borders. Met het overtollige materiaal  hebben we nog een aantal andere mensen blij kunnen maken. Maandag ging ook de aannemer Sem aan het werk in de enigszins gedateerde badkamer in het woonstel. Hij bracht enkele helpers mee, die drie dagen bezig zijn geweest met het verwijderen van de oude tegels en het zeil, dat op de grond lag. Daarna ging de tegelzetter aan het werk. We hadden al best veel tegelwerk gezien, in allerlei huizen en vonden dat bijna altijd vér onder de (Europese) maat. Daarom hadden wij “bouwer”Sem op het hart gedrukt om vooral voor goed tegelwerk te zorgen. Dat beloofde hij en hij kwam op de proppen met een jonge man, die enthousiast aan het werk ging en het moet gezegd worden: hij heeft vakwerk geleverd.

Woensdag wisten we niet wat we zagen. Zeven tuinlui, vijf bouwvakkers, onze hulp in de huishouding Evelgin en onze eigen tuinman Simon. Veertien personen in het totaal. Het zag letterlijk en figuurlijk zwart van het volk! Er moest voor heel wat koppen koffie en koekjes gezorgd worden deze week. Op donderdag en vrijdag kwamen er ook nog eens een paar houtkappers onze berg snoeihout (handmatig)zagen en kloven. Na twee dagen ligt er nu een flinke voorraad hout waar we gemakkelijk de kille avonden van de wintermaanden mee door kunnen komen. Al met al een turbulente week, waarin heel veel gedaan is en waarbij ons huis van binnen, maar zeker ook van buiten een ware facelift heeft ondergaan.

Zuid - Afrikaans woordenboek

stofpoepertjie = klein persoon

Tuinwerk.

Nu de binnenkant van ons huis grotendeels klaar is, willen we ook nog graag onze tuin aanpakken. Het is een tuin van bijna1800m², die destijds best mooi aangelegd is, maar die na al die jaren wel toe is aan een flinke opknapbeurt. Toen we in de Badstraat huurden, maakten we kennis met de overbuurman Peter Sinovich. Hij bleek een “landscaper”van beroep te zijn (tuinarchitect/ hovenier). Hij bood aan om een keer langs te komen, om ons te adviseren hoe we de tuin het beste zouden kunnen aanpakken. Nu was ik van plan om het tuinwerk helemaal zelf te gaan doen. Ik ben per slot van rekening de zoon van een hovenier en groene vingers heb ik ook. Nu wordt er in deze streek nogal uitbundig met grote en iets minder grote stenen gewerkt (klippen en klippies). De grote klippen wegen ongeveer 50 kilo en daarvan liggen er een honderdtal in onze tuin. De kleinere van 25 kilo daarvan hebben we er honderden in onze tuin. Helmonders hebben al niet zo’n sterke rug en toen Peter met een prachtig plan en ook nog eens met een alleszins redelijke “kwotasie” kwam, was de beslissing snel genomen. Twee dagen later begon hij met 5 man personeel aan de klus. Alle klippen werden door hen uit de borders gehaald. In twee dagen werd er -door klippen gewoon los te stapelen- een prachtige borderbegrenzing gebouwd. Met vakmanschap en goed gereedschap kom je een heel eind.

 

Ondertussen werden aan een andere zijde van de tuin alle planten verwijderd, werd 15 kuub grond aangevoerd en daarna werden uit de gehele tuin geschikte “sukkulenten “genomen en in de nieuwe verhoogde border geplaatst. (voor alle duidelijkheid: sukkulenten zijn geen Helmonders, maar vetplanten).

Bij een derde border was een tuinman twee dagen bezig om een begrenzingsmuurtje van klippen te metselen, compleet met twee toegangstrapjes.

Er is nu vier dagen aan onze tuin gewerkt en het gaat als een speer, maar toch is er nog minstens tien dagen te werken om alles helemaal op orde te hebben. Er moet nog een sproei-installatie aangelegd worden. Omdat water schaars en dus duur is, wordt dat een zgn. druppelsysteem. (komen we een volgende keer op terug). Verder moet er gras gelegd worden. Dat gaat anders dan in Nederland. Alle borders moeten de nodige compost krijgen. Onze Zimbabwebeelden moeten nog geplaatst worden en daarna volgt het aanplanten van de nodige bloeiende planten om flink wat kleur in onze tuin te krijgen. In een volgend weblog komen we zeker nog terug op onze droomtuin.

Zuid - Afrikaans woordenboek

graaf = schop

Recycling.

 Rita en Wim drukten/drukken ons meermalen op hat hart, dat we niets weg hoeven te gooien, omdat men hier alles kan  gebruiken. En dat hebben we de laatste maanden gemerkt.   Even een opsomming: onze verhuisdozen zijn door verschillende kennissen geleend voor hun aanstaande verhuizing. Het inpakpapier heb ik gebruikt, om de kinderen in Ashbury op te laten tekenen en schilderen. Een stuk van de vloerbedekking, die we verwijderd hebben,  is naar de school in Klaasvoogds gegaan. Ria en Wim Haisma hebben een stuk tapijt in hun personeelsruimte gelegd. Eric Zilverentant en zijn dochter Astrid hebben vloerbedekking en ondertapijt voor hun Wendy huisjes (tuinhuisjes)gereserveerd. De rest gaat naar onze huishulp en tuinman. Evenals de zes deuren, die we vervangen hebben. Onze hulp Evelgin en tuinman Simon willen er ieder twee en Sem, de timmerman heeft er al twee meegenomen. Ook de  oude klinken en sloten worden hergebruikt.  Zij hebben al wat planten uit de tuin meegenomen. Ook wil dominee Boesak wat vetplanten hebben en de moeder van Selistien Moses heeft vandaag wat planten opgehaald. Ook kon Selistien gordijnstof gebruiken om haar quilten te maken.

Jannie Moses was helemaal weg van de badkamertegeltjes.

Nu maar hopen, dat we ze er heel uit kunnen krijgen voor hem. Hij kreeg nog wat tuinornamenten, die we hier niet kunnen plaatsen, mee. Ze staan nu bij hen in de woonkamer!

Binnenkort gaan we onze keuken vervangen  en  zullen we delen van de oude keuken hergebruiken in het woonstel, de laundry en de personeelsruimte.

Leo gaf twee jaar geleden  zijn fleece jack aan een tuinman van Mallowdeen Gardens  en zag vorig jaar dat het jack nog steeds door Karel gedragen werd. Simon, onze huidige tuinman, is blij met de regenjas, die Leo kon missen. De oude handdoeken van Mallowdeen Gardens, worden nu gebruikt voor  de kansarme kinderen van het Nieuwe Horizon project in Ashbury. Evenals onze winterhandschoenen, oorwarmers,mutsen en shawls . Voor het dierenasiel SPCA in Ashton, hebben we nog wat hondenspeelgoed, dekens en een hondenborstel in de aanbieding. Al deze spullen hebben een tweede leven gekregen bij mens en dier, die het gelukkig nog goed kunnen gebruiken.

Zuid-Afrikaans woordenboek

kantgordyne = vitrage

De geschiedenis van Montagu.

Montagu werd gesticht in 1851 rond een boerderij “de Uitvlucht” van Pieter Swanepoel. Het dorp is vernoemd naar John Montagu, destijds koloniale secretaris van de Kaapprovincie. Hij heeft zich vanaf 1843 enorm ingespannen om het transport te verbeteren door een aantal openingen tussen de bergen te creëren,  waardoor rivieren een betere doorstroming kregen en wegen beter transport mogelijk maakten. Montagu was zelf  in 1851 aanwezig bij de onthulling van de naam van het dorp.

Korte tijd later vertrok hij ziek en ernstig verzwakt naar Engeland, waar hij in 1853 overleed. Na de naamgeving van het dorp werden een aantal “erven “ (kavels) verkocht aan kolonisten van de “Wagenmakersvallei”, uit de omgeving van Wellington. (Zouden de “roots”van onze “Magistrum - Jan” teruggaan naar Zuid Afrika???). Bouwmaterialen en landbouwproducten moesten met os en kar vervoerd worden door de enorm moeilijk toegankelijke Bainskloof. De route via Montagu, toen nog bekend onder de naam Agter Cogmans Kloof, was veel logischer maar in de 19^e eeuw was deze kloof een plek waar de Keisie en Kingna rivieren acht keer doorwaad moesten worden, om het dorp te bereiken. Er waren sterke paarden of ossen voor nodig en vaak strandde men met pech in de kloof. Een fatsoenlijke toegangsweg kwam er in 1877 toen Thomas Bain een tunnel maakte waardoor het dorp beter bereikbaar werd.

W.A.Joubert was de eerste burgemeester van de nieuwe gemeente. Zijn ambtswoning stond en staat nog steeds in de Langstraat en dit indrukwekkende huis werd in 1983 volledig in oude glorie hersteld. De eerste predikant van de Nederlands Hervormde Kerk was dominee Servaas Hofmeyr .Ook het onderwijs kwam op gang, met de aanstelling van de eerste leraar: dhr. Bernardus Keet. Het dorp groeide flink en in 1931 werd de hoofdweg door de kloof geasfalteerd en kwam de levering van elektriciteit op gang.

Er staan veel monumenten in Montagu.            

Een aantal daarvan zijn zgn. Cape Dutch huizen met rieten daken en karakteristieke dakgevels.

Montagu is prachtig gelegen tussen de indrukwekkende bergmassieven,

maar de beide rivieren en de -nog steeds- te nauwe doorgangen in de kloof, zorgen nog regelmatig voor overstromingen, die in 1981 en in 2008 zorgden voor enorme verwoestingen. Er is al zeer veel gedaan om de winterregens in te dammen, maar elk jaar weer zijn er grotere, dan wel kleinere overstromingen. Vandaar dat wij ons vestigden op een hoger gelegen deel van het dorp! Montagu is o.a. vanwege de mooie ligging aan de prachtige” Route 62” erg bij toeristen en bij emigranten in trek. In de 80-er jaren kende men de “Engelse golf”. In de 90-er jaren vestigden er zich nogal wat Duitsers en momenteel spreekt men wel van de “Nederlandse golf “.

Zuid - Afrikaans woordenboek:

car met afslaan kap = cabrio