" Bourke's Luck Potholes "

Donderdag 17 juni: Nog steeds rijdend op de Panorama-route, kwamen we bij de "Bourke's Luck Potholes. De poelen zijn vernoemd naar de Ierse goudzoeker Tom Bourke. In de jaren 1880 claimde Bourke goud in het gebied en voorspelde hij terecht de aanwezigheid van goud. Helaas claimde hij op de verkeerde plek en vertrok hij met lege handen. Zijn "geluk" leefde echter voort in de naam, want andere goudzoekers volgden al snel en vonden enorme hoeveelheden goud in de buurt, wat een regionale goudkoorts ontketende.

De poelen liggen op de spectaculaire samenvloeiing van twee historische rivieren: de Treurrivier (Rivier van Treurnis) en de Blyderivier (Rivier van Vreugde). Deze namen ontstonden in 1844 toen een groep Voortrekker-ontdekkingsreizigers onder leiding van Hendrik Potgieter op expeditie ging. Toen Potgieter niet terugkeerde zoals verwacht, nam zijn gezelschap aan dat hij dood was en verliet men het gebied in wanhoop, waarna ze de eerste rivier de Treurrivier noemden. Potgieter en zijn mannen verschenen echter op wonderbaarlijke wijze weer bij een andere rivier, wat tot grote vreugde leidde en de tweede rivier de naam Blyderivier gaf.

Geologie: "De poelen zijn in de loop der millennia gevormd door een natuurlijk fenomeen dat bekend staat als "Reuzenketels". Wanneer de rivier de Treur in de rivier de Blyde stroomt, ontstaan ​​er heftige draaikolken. Het turbulente water houdt zand, kiezels en stenen vast, die als een soort slijpsteen diepe, cilindrische gaten in de zandstenen ondergrond uithollen. De verschillende mineralen en bodemsamenstellingen in de omringende aarde geven de resulterende poelen een opvallend, veelkleurig effect van witte, gele en bruine tinten", aldus Wikipedia !

Enkele kilometers verder was onze volgende stopplaats: " The Three Rondavels". Wikipedia: "De Drie Rondavels, gelegen langs de Panoramaroute van Mpumalanga, zijn een geologisch wonder dat is ontstaan ​​door erosie gedurende meer dan 300 miljoen jaar. De formaties zijn gevormd doordat wind en water de zachte onderliggende steen hebben geërodeerd, waardoor er blootliggende, harde kwartsiet- en leisteenlagen zijn achtergebleven die lijken op traditionele, kegelvormige Afrikaanse hutten." 

"Lokaal worden de formaties soms aangeduid als "Chief Maripi en zijn drie vrouwen". Dit historische verhaal eert een prominente leider uit de 19e eeuw: De Chief: De platte piek naast de rondavels heet Mapjaneng (of Chief Maripi Mashile). Hij was een legendarische leider van het Mapulana-volk die zijn stam met succes verdedigde en de binnenvallende Swazi-krijgers versloeg in een historische veldslag in 1864. De vrouwen: De drie grote, ronde bergtoppen zijn vernoemd naar de drie meest lastige vrouwen van Chief Maripi: Magabolle, Mogoladikwe en Maseroto."

"De Blyde River Canyon is een 26 km lange  kloof in Mpumalanga, Zuid-Afrika. Het is de op twee na grootste kloof ter wereld, na de Grand Canyon en de Fish River Canyon.In tegenstelling tot de Grand Canyon en de Fish River Canyon is de Blyde River Canyon een "groene kloof", die wordt gedomineerd door subtropische vegetatie. De kloof maakt deel uit van het natuurreservaat Blyde River Canyon. De kloof is vernoemd naar de rivier die erdoorheen stroomt, de Blyde-rivier.  Blyde betekent "blij" of "gelukkig" in het Oud-Nederlands, een naam die is afgeleid van een expeditie van voortrekkers." 

"De 'blije rivier' kreeg deze naam in 1844, toen Hendrik Potgieter en anderen veilig terugkeerden van Delagoabaai naar de rest van hun groep trekkers, die hen intussen dood waanden. Terwijl ze nog in deze misvatting verkeerden, hadden ze de nabijgelegen rivier waar ze hadden gekampeerd de Treurrivier genoemd, oftewel 'rouwrivier'. In 2005 werd de Blyde-rivier hernoemd tot Motlatse-rivier, en de provinciale overheid van Mpumalanga kondigde aan dat de kloof ook een nieuwe naam zou krijgen."

Vrijdag 19 juni: De Panorama-route was afgerond; nu weer eens twee dagen wild zien te vinden. We overnachtten in de Leadwood-lodge in een privépark nabij het Krugerpark. Het  was groter dan we dachten met een combinatie van asfalt- en zandpaden. Hier zagen we meer wild dan in het Krugerpark, maar ook hier hadden we geen geluk wat betreft de Big Five". Wel weer olifanten en behoorlijk wat giraffen. Die laatste blijven echt onze favorieten. 

's Middags gingen we nog voor een laatste keer spotten en om 17.00 uur vonden we het tijd om nog voor de invallende duisternis weer terug te zijn in ons huisje. Maar dat bleek een grote misrekening, want razendsnel viel de duisternis in en zonder enige verlichting is het dan in korte tijd stikdonker. In arren moede hielden we een chauffeur aan, die ons adviseerde om een weg in te slaan, die bij het toegangshek uitkwam. Daar kon een bewaker ons de weg wijzen naar ons onderkomen. We hebben nu wel geleerd om in het vervolg tijdig een park te verlaten !

Afrikaans woordenboek:

'n strafmerkskop  =  een penalty