"Genoeg is genoeg !"

Genoeg is genoeg ! Tante Joke  heeft gesproken en te kennen gegeven, dat ze nu onderhand wel genoeg artikeltjes op mijn weblog gelezen heeft over het telkens maar weer melden dat cafetaria- en chinees restaurantbezoek een belangrijk onderdeel zijn van mijn programma tijdens mijn verblijf in Nederland. Ze heeft natuurlijk gelijk, maar ze beseft waarschijnlijk niet, dat de situatie wat cafetariaproducten betreft in Zuid-Afrika helemaal niet te vergelijken is met de situatie in Nederland. Bij mijn bezoek aan cafetaria Het Heuveltje in Gerwen keek ik mijn ogen uit naar reclame voor alle mogelijke snacks. Een hele muur hing er vol mee. In Zuid-Afrika kun je sinds een paar jaar wel eens een kroket bemachtigen, maar andere, in Nederland verkrijgbare snacks, zie je hier nergens. Het is in mijn ogen dan ook heel bijzonder als ik kan genieten van de lekkere hap en een mij en tante Joke bekende Nuenense familie zegt er ook bepaald niet nee tegen. 

Ergens heeft tante Joke natuurlijk wel een punt. Herhalingen maken duidelijk, maar teveel is nu ook weer niet goed. Dus is dit het laatste artikeltje over frites, snacks en chinees dat op de blog te lezen valt. Tenzij er heel bijzondere voorvallen zijn. Dat gebeurde vorige week en daarom vind ik een melding met foto wel terecht. Ik ben er van overtuigd, dat tante Joke nog nooit zo'n grote bijzondere  snack gezien heeft, laat staan geproefd. Ik heb die ervaring sinds kort nu wel en het zal zeker niet de laatste keer zijn. In september ben ik weer even in Nederland en ga ik tante Joke trakteren op een bezoek  aan een cafetaria !

Sinds we ons in 2011 in Montagu vestigden, heb ik op allerlei manieren gepoogd om de geschiedenis van ons bijzondere huis compleet in beeld te krijgen. Met de hulp van internet is veel mogelijk, maar oudere inwoners, die hun hele leven al in dit dorp woonden, bleken van onschatbare waarde te zijn. En zowel via internet als inwoners heb ik gegevens over alle 9 eigenaars van 1940 tot nu toe, gevonden. In 1937 startte de Munisipaliteit (Gemeente) met de verkoop van stukken grond in het gebied dat de naam "Montagu-Suid" kreeg en mogelijk was ons huis het allereerste of toch zeker één der eersten. De bouw van het toen nog tamelijk kleine huis startte in 1940 en het werd ook in dat jaar opgeleverd. 

In 1948 vestigde zich de tweede eigenaar, de Engelse schrijver/arts Francis Brett Young zich in het huis. In de jaren dat hij daar verbleef - tot zijn overlijden in 1954 - werd het huis flink uitgebouwd. Zo kwamen er dienstverblijven, een waskamer en een bibliotheek/muziekkamer bij. 

Later werden er door dokter Louis De Villiers verdere aanpassingen gedaan en de voorlaatste bewoners, Eric en Tineke Zilverentant, breidden het huis nog eens uit met twee extra badkamers. 

Uiteindelijk werden wij in maart 2011 de negende eigenaars van het Santici-huis !

Afrikaans woordenboek:

padpredikant  =  wegwijzer