De Jacaranda bomen staan weer volop in bloei. De naam stamt uit de Zuid-Amerikaanse taal Guarani en betekent: geurig. Het is een subtropische boom, die thuis hoort in Zuid-Amerika en wel 12 meter hoog kan worden. Gemiddeld worden ze 50 jaar, maar exemplaren van meer dan 200 jaar bestaan ook. Door de tijden heen zijn ze in grote aantallen elders geplant en werden populair vanwege hun aantrekkelijke en langdurige bloei in de periode van september tot midden november. Ondanks de schoonheid van de bloemen zijn alle delen van de boom giftig: overgeven, diarree, onregelmatige hartslag, verwijde pupillen, coma, tot zelf de dood toe. De bomen hebben ook een spirituele betekenis: wijsheid, wedergeboorte, rijkdom en geluk.
In de vroege 1800's bracht de plantkundige Carl von Ludwig de Jacaranda's naar de Kaap en werden landwijd populair en in duizendtallen geplant o.a. in Pretoria, Johannesburg, Bloemfontein, maar ook dichterbij in Robertson staan hele straten vol met deze bomen, die tijdens de bloei voor schitterende plaatjes zorgen. In Montagu staan er niet veel, maar bij ons om de hoek is de Kerkstraat momenteel weer prachtig paars-blauw gekleurd. In Zuid-Afrika hoort de Jacaranda officieel niet thuis. Ze worden ook als schadelijk beschouwd en het zijn ook nog eens grote waterverbruikers, die wel getolereerd worden, maar niet meer nieuw geplant mogen worden. Op de lange duur zullen deze bomen dus verdwijnen uit het straatbeeld, maar voorlopig kunnen we nog volop genieten van de ongewenste vreemdeling !
Mijn verhaal over ons Santici huis is in dank door Rudi Allmayer aanvaard en intussen gepubliceerd op de website van Montagu Museum. Enige tijd geleden al vroeg Rudi me om een tweede verhaal te gaan schrijven over Italiaanse krijgsgevangenen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Noord-Afrika gevochten hebben en na hun overgave onder andere in Zuid-Afrika in gevangenschap geplaatst werden. Van de Tweede Wereldoorlog in Europa is me redelijk veel bekend, maar van "die andere oorlog" wist ik erg weinig. Nu ik me in deze zaak verdiep, begint er een steeds duidelijker beeld te ontstaan. Op 10 juni 1940 koos Mussolini de kant van Hitler's Duitsland en nam deel aan de oorlog. Het plan van de Italiaan was om het territoriaal gebied van Italië flink te vergroten o.a. met gebieden in Noord-Afrika.
Toen het Britse leger betrokken raakte in deze oorlog leden de Italianen meerdere nederlagen, waardoor gedemoraliseerde Italiaanse soldaten zich overgaven. Groot-Brittannië vroeg de Zuid-Afrikaanse regering om krijgsgevangenen op te vangen in kampen en zo kwamen 93.000 in de periode van 1941tot 1945 in "Kamp zonder Water" in Pretoria terecht. Vandaar werden ze verspreid over het hele land en kwamen er ook in de West-Kaap terecht. We zijn nog druk aan het informatie verzamelen en weten al dat er 1500 in onze regio geplaatst werden. Steeds meer interessante gegevens komen in beeld. De Italian Prisoners of War story begint voor mij steeds meer vorm te krijgen !
Tenslotte:
Het gebeurt niet al te vaak, maar ik heb wel eens een goed idee (vind ik zelf). Maar het is ook plezierig als anderen me op een goed idee brengen. Zo adopteer ik het idee van zus en zwager om het 50 jarig huwelijksfeest te herdenken zo ongeveer als zij dat deden. De feestlocaties heb ik al bepaald. Dat worden respectievelijk Oudertehuis De Akkers in Nuenen en Huis Uitvlucht in Montagu. Ik heb nog wel enige tijd om mijn plan goed uit te werken, want februari 2040 is nog ver weg. Dichterbij is echter mijn 75e verjaardag in mei 2024. Wonen in Zuid-Afrika en familie en vrienden in Nederland vraagt eigenlijk wel om twee feesten. Een idee daarvoor kreeg ik via koning Charles van Groot-Brittannië. Hij werd deze week ook 75 en viert dat ook met twee feesten. Het eerste feest viert Charles met mensen die iets belangrijks voor de samenleving hebben gedaan en wordt een High Thea gebeuren. (het verbaast mij, dat ik geen uitnodiging gekregen heb.) Veel gegeten zal er wel worden. Het tweede feest heeft als thema: Het tegengaan van voedselverspilling. Dat betreft dan volgens mij het kostelijk voedsel dat op het eerste feest overgebleven is. Bij mijn eerste feest zal echter geen voedsel overblijven, want het cafetaria-voedsel en de Chinese rijsttafel gaan geheid helemaal op. Over het tweede feest moet ik nog nadenken. "Boer maak een plan" zeggen ze hier in Zuid-Afrika !
Afrikaans woordenboek:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten