" Wentelteefjes "

Voor het eerst in mijn leven heb ik wentelteefjes gegeten. Nooit eerder in mijn 72 jarig bestaan was dat het geval, maar vorige week zaterdag beleefde ik die primeur. Het gerecht heeft wel een bijzondere, maar ook wel twijfelachtige naam. Op internet vond ik een website met als naam "Scheldwoordenboek" en daar wordt teef als volgt omschreven : "Slechte, gemene vrouw; rotwijf. Een ergerniswekkende vrouw, die ergernis, weerzin of frustratie opwekt, vooral bij mannen, door onhebbelijk gedrag, onuitstaanbare karaktertrekken of door een afstotelijk uiterlijk" (synoniem met haaibaai). Nu heeft het woord "wentelteefje" niets te doen met al die negatieve betekenissen. Het is een zoet broodgerecht - ook wel verloren brood genoemd - waarbij sneden (oud) brood kort geweekt worden in melk en eieren om vervolgens gebakken te worden. Tenslotte wordt het baksel bestrooid met suiker en desgewenst kaneel. Over het ontstaan van de naam zijn meerdere theorieën: De één denkt dat het komt van "wentel 't even(tjes)" en anderen gaan uit van wentelen (omdraaien) en teef (een oude naam voor een bepaalde gebaksoort). 

De Romeinen vonden het zelfs zó lekker, dat zij de arme bevolking dwongen om oud brood uit de afvalbakken te vissen. Zo ontstond de naam "verloren brood". De Fransen spreken van "pain perdu". De Vlaming spreekt van "klakker". De Duitser noemt het "arme Ritter" en een Engelsman praat van "French Toast". Ik heb nu twee keer een ontbijt gehad met wentelteefjes en bij die twee keer zal het wat mij betreft niet blijven !

De enorme  plunderingen en  grootschalige vernielingen in KwaZulu-Natal en Gauteng zijn tot een einde gekomen, maar de economische schade voor menig bedrijf is dermate groot, dat veelal kleinere bedrijven en winkels het loodje gelegd hebben. Er wordt naarstig gecontroleerd in de townships of er TV's, diepvriezers en andere grote en dure apparaten staan waarvan de eigenaar niet met behulp van aankoopnota's kan bewijzen deze goederen legaal aangeschaft te hebben.   Hoe komt het toch dat voornamelijk de inwoners van de townships als beesten te keer gingen en alles stalen wat maar voor handen kwam. Dit had niets meer te doen met de arrestatie van Jacob Zuma, de ex-president, die overigens nog wel heel populair is in zijn thuisland KwaZulu-Natal. Nee, deze mensen hadden gehoopt en verwacht na de omwenteling in 1994 door toedoen van de regeringspartij ANC een beter leven te krijgen. Het tegendeel is gebeurd en gebeurt nog steeds. Destijds was er Apartheid, maar men had wél werk. Nu is er gelukkig officieel geen Apartheid meer, maar enorme werkeloosheid en grotere armoede dan vóór 1994. De verschillen in rijkdom tussen de bevolkingsgroepen zijn enorm. Kijk maar op het plaatje. Links een wijk met gegoede inwoners en rechts een zogenaamd "blikkiesdorp" slechts gescheiden door een weg. De arme bevolking ziet in de winkelcentra al die mooie en voor hen veel te duren en onbereikbare luxe artikelen. Dat er dan tijdens zo'n oproer iets knapt bij de arme mensen is niet goed, maar wel enigszins begrijpelijk. Het ANC beloofde meer gelijkheid van welstand, maar het tegendeel is een feit geworden. Hopelijk komt er bij een nieuwe generatie politici het streven naar meer gelijkheid. Te beginnen door te zorgen voor meer werk, minder corruptie en eigen belang !   

 

Mijn weblogartikeltje in de blog van 22 juli (Spreuken 27;15) heeft bij mijn schoonmoeder een reactie ontlokt. Zij mailde me een andere toepasselijke spreuk gevonden te hebben in dat Bijbeldeel: "Het is beter om in de woestijn te leven, dan bij een kijvende vrouw. Wijs is dus de man die de kuierlatten neemt en vertrekt naar eenzamer oorden".  Ik denk dat ik mijn schoonmoeders' raad nog maar even niet ter harte neem. Hoewel Montagu niet vreselijk ver van een woestijnachtig gebied ligt, laat mijn geblesseerde knie een wandeling naar en door die woestijn voorlopig zeker niet toe !

Tenslotte:

Nu ga ik het niet hebben over een kijvende vrouw, maar over een gevallen vrouw. Sanja's moeder is door haar stoel gezakt. Of zij de laatste tijd nogal flink  "gewichtiger" geworden is of dat het stoeltje dermate oud en versleten is dat vervanging dringend gewenst was, is mij helaas niet bekend. Er is in het Afrikaans ook nog het gezegde: "As jy op twee stoele tegelyk wil sit, kom jy op die grond te lande". Of mijn schoonmoeder wellicht ook op twee stoelen wilde gaan zitten, weten we ook niet. Sanja kreeg zondag tijdens haar wekelijkse skype-gesprek met haar moeder wel te horen, dat haar moeder met touw, plakband en lijm gepoogd heeft - zonder veel succes - om de stoel te redden van een plek bij het grof huisvuil. (Nu weet ik van wie Sanja deze door moeder en dochter regelmatig toegepaste onprofessionele reparatietechniek geleerd heeft. De appel valt dus niet ver van de boom, zal ik maar zeggen). Het gehavende stoeltje werd verbannen naar de gang. Of dat ook invloed heeft op de stoelgang weet ik niet. Zo'n voorval leent zich natuurlijk uitstekend voor een vermelding in mijn blog, maar mijn schoonmoeder wilde geen actiefoto van haar tuimeling sturen. Heel jammer, maar in het kader van privacy snap ik het wel !

  

Afrikaans woordenboek:

As jy op twee stoele tegelyk wil sit, kom jy op die grond te lande =  men kan zelden twee dingen tegelijk met succes doen.