Een goede raad, die voor ons allemaal geldt. Vervangen we het woordje "je" door "naar", dan komen we bij een bijzonder goede doel-project, dat speelt in diverse landen, waaronder Nederland, België en ook in Zuid-Afrika.
Het blijkt interessant te zijn om de doppen van plastic (PET-)flessen te verzamelen, want die zijn geld waard. Een fabrikant (of meerdere?) van plastic pallets betaalt geld voor de ingeleverde kleurige sluiters van flessen. In Nederland sparen nogal wat mensen deze doppen voor een goed doel als de KNGF (Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds). Deze organisatie leidt geleidehonden op voor blinden, maar ook voor beveiliging en reddingen (denk aan aardbevingen,etc).
Het volledig opleiden van zo'n hond kost ongeveer € 5000 en dat bedrag wordt betaald voor 7 miljoen ingeleverde doppen. Bij ons in Montagu sparen mensen via de NG-kerk ook deze doppen en ook hier leveren ze iets op. Geen cash geld, maar een keurige, nieuwe rolstoel, die bij allerlei instellingen prima van pas komt. Zo'n rolstoel krijg je als er 400 kg doppen ingezameld zijn. Jammer genoeg weten te weinig mensen hier van deze actie en daarom is het goed, dat dit onderwerp binnenkort weer op de agenda van de kerkenraad komt. En dat is te danken aan: ONS.
Sanja vertelde enkele maanden geleden van deze spaaractie, maar wist er het fijne niet van. Nu loop ik elke middag met onze honden. Soms door onze wijk, maar ook wel door een deel van het centrum en vooral daar liggen die doppen letterlijk en figuurlijk voor het oprapen. Ik heb er al honderden ingezameld en Sanja heeft die ingeleverd bij het kerkkantoor. Daardoor is er bij enkele mensen weer interesse gekomen voor de actie, die behoorlijk in de vergetelheid geraakt was. Nu dit onderwerp weer eens onder de aandacht van de mensen van de NG-kerk gebracht gaat worden, rolt er hopelijk binnen afzienbare tijd een rolstoel met bijbehorende persoon door ons dorp !

In de blog van vorige week en eerder al in november 2012 viel de naam van Willie Bester. Tijd om eens wat meer over deze kunstenaar te vertellen. Willie werd in 1956 in Montagu geboren uit een Xhosa-vader (zwart) en een kleurling moeder (bruin). Als gevolg van de G.A.A (Group Areas Act) werd rasvermenging in woongebieden aangepakt. Populair gezegd plaatste men gezinnen soort bij soort en werd het een beleid van de overheid om gezinnen verplicht te verhuizen. Het gezin Bester kwam terecht in Kaapstad en Willie werd opgenomen in een militair opvoedingskamp. De invloed daarvan is nog regelmatig te zien in vele van zijn kunstwerken. In zijn vrije tijd schilderde hij met gekregen schildersmateriaal en op sloperijen verzamelde hij ijzeren voorwerpen, die hij fantasierijk aan elkaar lastte.

Hij speelde een actieve rol in de Anti-Apartheid beweging. Niet door te vechten, maar door zijn kunstwerken te laten spreken. In 1982 had hij zijn allereerste tentoonstelling. Zijn bekendheid als kunstenaar nam toe en in 1991 werd hij professional. Door het uitbeelden van ongemakkelijke onderwerpen als: misdaad, hebzucht, corruptie, armoede en een tekortschietende overheid probeert hij voer voor discussie te leveren en sociaal bewustzijn te bevorderen. Voor zijn kunstwerken worden forse bedragen betaald, maar deze bijzondere, zeer sociale man leeft normaal en zeker niet in luxe !
Tenslotte:
Maandag moesten we in verband met Sanja's Hug-a-Baby project naar Bredasdorp waar de grote regelaars van dit project, het echtpaar Paul en Fran Heather wonen en er ook hun bedrijfsruimte hebben. Er zijn moeilijkheden over de voortzetting van het project, maar daar komen we in een toekomstige blog nog wel op terug. De 100 km lange rit van Montagu via Stormsvlei naar Bredasdorp gaat door één langgerekt landbouwgebied. Aantrekkelijk, maar zeker niet spectaculair.
Behalve wanneer de "canola-tijd" weer is aangebroken. Het normaal gesproken groene landschap wordt in augustus onderbroken door grote gebieden, die fantastisch goudgeel gekleurd zijn. De Brassica ofwel canolaplant bloeit uitbundig en begint met de zaadvorming die de belangrijke canola-olie oplevert. Deze plantaardige olie is belangrijk voor menselijke consumptie, maar ook voor het vervaardigen van bio-diesel en ook gebruikt men de olie als deel van het veevoeder. Koeien, die canola in hun voer krijgen, leveren elke dag één liter melk méér dan andere koeien. Canola-zaad levert 44 % procent olie op. Dat is het dubbele van wat een sojaboon in zich heeft. Onze rit kwam nog iets te vroeg. Nog niet alle canolaplanten stonden vol in bloei, maar de vergezichten waren fraai en er was voor ons die dag toch heel veel te genieten !

In de blog van vorige week en eerder al in november 2012 viel de naam van Willie Bester. Tijd om eens wat meer over deze kunstenaar te vertellen. Willie werd in 1956 in Montagu geboren uit een Xhosa-vader (zwart) en een kleurling moeder (bruin). Als gevolg van de G.A.A (Group Areas Act) werd rasvermenging in woongebieden aangepakt. Populair gezegd plaatste men gezinnen soort bij soort en werd het een beleid van de overheid om gezinnen verplicht te verhuizen. Het gezin Bester kwam terecht in Kaapstad en Willie werd opgenomen in een militair opvoedingskamp. De invloed daarvan is nog regelmatig te zien in vele van zijn kunstwerken. In zijn vrije tijd schilderde hij met gekregen schildersmateriaal en op sloperijen verzamelde hij ijzeren voorwerpen, die hij fantasierijk aan elkaar lastte.

Hij speelde een actieve rol in de Anti-Apartheid beweging. Niet door te vechten, maar door zijn kunstwerken te laten spreken. In 1982 had hij zijn allereerste tentoonstelling. Zijn bekendheid als kunstenaar nam toe en in 1991 werd hij professional. Door het uitbeelden van ongemakkelijke onderwerpen als: misdaad, hebzucht, corruptie, armoede en een tekortschietende overheid probeert hij voer voor discussie te leveren en sociaal bewustzijn te bevorderen. Voor zijn kunstwerken worden forse bedragen betaald, maar deze bijzondere, zeer sociale man leeft normaal en zeker niet in luxe !Tenslotte:
Maandag moesten we in verband met Sanja's Hug-a-Baby project naar Bredasdorp waar de grote regelaars van dit project, het echtpaar Paul en Fran Heather wonen en er ook hun bedrijfsruimte hebben. Er zijn moeilijkheden over de voortzetting van het project, maar daar komen we in een toekomstige blog nog wel op terug. De 100 km lange rit van Montagu via Stormsvlei naar Bredasdorp gaat door één langgerekt landbouwgebied. Aantrekkelijk, maar zeker niet spectaculair.
Behalve wanneer de "canola-tijd" weer is aangebroken. Het normaal gesproken groene landschap wordt in augustus onderbroken door grote gebieden, die fantastisch goudgeel gekleurd zijn. De Brassica ofwel canolaplant bloeit uitbundig en begint met de zaadvorming die de belangrijke canola-olie oplevert. Deze plantaardige olie is belangrijk voor menselijke consumptie, maar ook voor het vervaardigen van bio-diesel en ook gebruikt men de olie als deel van het veevoeder. Koeien, die canola in hun voer krijgen, leveren elke dag één liter melk méér dan andere koeien. Canola-zaad levert 44 % procent olie op. Dat is het dubbele van wat een sojaboon in zich heeft. Onze rit kwam nog iets te vroeg. Nog niet alle canolaplanten stonden vol in bloei, maar de vergezichten waren fraai en er was voor ons die dag toch heel veel te genieten !
Afrikaans woordenboek:
'n botteldoppie = een kroonkurk



Geen opmerkingen:
Een reactie posten