" Emily Hobhouse "

Tijdens onze vakantie brachten we twee dagen door in Bloemfontein en dat was maar net voldoende om de bezienswaardigheden, die we wilden zien, allemaal te bezoeken. Allereerst was daar Naval Hill met een meer dan levensgroot beeld van Nelson Mandela, die uitkijkt over de stad. Ik heb geen idee meer hoeveel beelden we ondertussen van deze staatsman gezien (en gefotografeerd) hebben. Elke zichzelf respecterende plaats heeft wel een beeld van deze belangrijke en populaire voormalige president !

Natuurlijk reden we ook naar de Monument Road. Hier staat het "Nationaal Vrouwen Monument" en dat is vooral te danken aan Emily Hobhouse, een jonge Engelse journaliste en mensenrechtenactiviste, die met name bekend geworden is door de wijze waarop zij tijdens de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) de onmenselijke situatie in de Britse concentratiekampen in Zuid-Afrika aan de kaak stelde. Door haar acties bracht de pers de vreselijke beelden en bijbehorende verhalen onder de aandacht van het grote publiek, waarna de Britse overheid -zeer tegen haar zin - wel in actie moest komen en de omstandigheden een beetje verbeterden.
Voor velen kwam die verbetering echter te laat. 26.400 Vrouwen en kinderen stierven vanwege de ronduit erbarmelijke leefomstandigheden in gevangenschap!

Op hetzelfde monumententerrein bevindt zich ook het Anglo-Boer-War Museum. Het is niet het eerste Boeren-oorlog museum, dat we bezochten, maar wel verreweg het best verzorgde museum. Ook hier weer de gebruikelijke taferelen en beschrijvingen van vechtende Engelse soldaten en Afrikaner Boeren, maar de focus ligt in dit museum heel sterk op de situatie van de mannen, vrouwen en kinderen, die gedurende en na de driejarige oorlog lange tijd door moesten brengen in Britse concentratiekampen in Zuid-Afrika, maar ook op andere plaatsen in de wereld. Dit museum en het Vrouwenmonument vormen een passende combinatie, die voor ons heel informatief was en ons een goed beeld gaf van dit vaak onderbelichte facet van de wrede oorlog.

Helaas mocht er in het museum niets gefotografeerd worden en dus moeten we  maar volstaan met een plaatje van de buitenkant !



Een derde bezienswaardigheid, die we in Bloemfontein bezochten, was het "Oliewen House", een fraai, monumentaal pand, waarin een belangrijke collectie schilderijen van Zuid-Afrikaanse schilders tentoongesteld wordt. Het huis in "Cape Dutch-stijl" staat in een grote, parkachtige tuin. Vanaf de parkeerplaats heb ik foto's gemaakt van een stukje  tuin en ook van het huis, maar toen greep een bewaker in en wees me op een bordje, waarop stond, dat fotograferen verboden was. Dus ook hier moeten we het doen met een illegaal genomen foto van de buitenkant. Binnen hebben we veel - vooral modern werk - gezien, Niet onze keuze, maar wel alleszins de moeite van het bekijken waard !
                                                                   
Tenslotte:
Terug van onze vakantie hernam zich het gewone, dagelijkse leven weer, maar niet nadat we op zondag 9 juni Sanja verwend hebben met bloemen, taart en cadeautjes vanwege haar verjaardag. Geen parfum en ook geen gouden sieraad, maar dit keer een leunstoel. Als je een zekere leeftijd bereikt, heb je echt zo'n meubelstuk in je kamer nodig.  Tijdens onze terugkeer van vakantie kwamen we door het dorpje Barrydale en dan moet Sanja een bezoek brengen aan de "Hardy's shop". Daar stonden een aantal heel bijzondere stoelen, bekleed met dierenhuiden van o.a. zebra's, herten en ééntje was er bekleed met een onvervalste koeienhuid. Die laatste was Sanja's favoriet en toen de stoel ook nog comfortabel bleek te zitten, was de koop van haar verjaardagscadeau snel bezegeld. Dat ze dit keer geen parfum kreeg, bleek helemaal niet erg, want nauwelijks stond de stoel bij ons in de woonkamer of er verspreidde zich vaagjes een echte koeienlucht in de kamer. Tóch nog parfum voor haar verjaardag !

 Afrikaans woordenboek:

'n soldoedie  =  een vrouwelijke soldaat