Wonend midden in een zeer groot druivengebied, is het voor wijnleken - en daar horen wij ook bij - nog wel eens moeilijk om - door het grote aanbod - een wijn te kiezen, die goed in de smaak valt. Wijnproducenten spelen daar handig op in door zogenaamde wijnproeverijen te organiseren. Wij bezochten vorige week zo'n proeverij bij wijngigant Van Looveren. Zij organiseren ook een "wine-pairing", waarbij de te proeven wijnen vergezeld gaan van nootjes, gedroogde vruchten, biltong en chocolade.
Het werd me snel duidelijk, dat de smaak van de wijn sterk beïnvloed wordt door deze extra's. Het zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn, dat we een dergelijke proeverij bijwonen. We zijn per slot van rekening nooit te oud om te leren, nietwaar. De minister van Onderwijs zei het jaren geleden al: "Bereid je maar voor op een leven lang leren." Zou hij ook bij Van Looveren geweest zijn ?
Na de vele kilometers op de verre trips, die we met onze gasten achter de rug hadden, was het tijd om een activiteit wat dichter bij huis te ondernemen. Ik nam hen mee op de tractor om een trip te maken op de Protea -farm van de familie Burger.
Voor mij was het de vierde keer, dat ik deze tocht meemaakte, maar nooit eerder was het weer zó aangenaam en het uitzicht zó goed. Langzaam beklom de Ford tractor de nogal steile berghelling, waarbij we een fantastisch uitzicht hadden op de verre omgeving. Robertson (40 km) en McGregor (60 km) waren door het heldere weer goed te zien.
Jammer genoeg ontbraken door de lange periode van droogte en door een hevige veldbrand in de vorige zomer bijna alle protea's.
Halverwege de rit en op het hoogste punt (hoger dan de Tafelberg in Kaapstad) werden we getrakteerd op een glaasje muskadel en wat gedroogd fruit, waarna de steile klim overging in een zeer steile afdaling. Dankzij de voortreffelijke chauffeur eindigde deze indrukwekkende tocht zonder grote ongelukken (hoewel een vrouw op slippertjes, uitgleed en een paar meter naar beneden viel). Twee uur na aanvang eindigde onze tocht en keerden we terug naar ons huis. Peter en Thea konden daarna hun koffers gaan pakken, want daags hierna vlogen zij weer terug naar het inmiddels koude Nederland !
Halverwege de rit en op het hoogste punt (hoger dan de Tafelberg in Kaapstad) werden we getrakteerd op een glaasje muskadel en wat gedroogd fruit, waarna de steile klim overging in een zeer steile afdaling. Dankzij de voortreffelijke chauffeur eindigde deze indrukwekkende tocht zonder grote ongelukken (hoewel een vrouw op slippertjes, uitgleed en een paar meter naar beneden viel). Twee uur na aanvang eindigde onze tocht en keerden we terug naar ons huis. Peter en Thea konden daarna hun koffers gaan pakken, want daags hierna vlogen zij weer terug naar het inmiddels koude Nederland !
Tenslotte:
Zaterdag was er weer een concert in het voormalige kerkje aan de Langstraat en natuurlijk waren wij van de partij. Het Kaaps Kamerkoor verzorgde een geweldige uitvoering. Het 33 koppige koor, bestaande uit jonge leden, die voornamelijk gerekruteerd waren uit diverse universiteitskoren, kreeg na afloop een staande ovatie van de dankbare toehoorders. De koorleden en hun meer dan voortreffelijk dirigerende leidster waren zichtbaar verrast door het enthousiast reagerende publiek. Voor onze Nederlandse gasten, Peter en Thea was het een uitgelezen gelegenheid om ook eens zo'n uitstekend zingend Zuid-Afrikaans gezelschap aan het werk te zien en te horen. Dit Kaaps Kamerkoor mag - wat alle aanwezigen betreft - nog wel vaker in Montagu optreden en wij zullen dan zeker daarbij aanwezig zijn!
Afrikaans woordenboek:
jenewerneus = drankneus
Goede wijn behoeft geen krans maar wel een bijpassend hapje...😘
BeantwoordenVerwijderen