Mijn vorige week geuite verband tussen een tuinboon, ma Flodder en 'n luie huisvrouw blijkt voor geen meter te kloppen. We waren vorige week op bezoek bij onze achterburen en vernamen daar de ware uitleg. De Engelsen noemen de Phaseolus Vulgaris "Lazy Housewife Bean". De Afrikaners vertalen die naam letterlijk en maken daar dan "Luie huisvrou boon" van. De verklaring hoe de Engelsen tot de naam gekomen zijn, is heel eenvoudig: Deze boon heeft - in tegenstelling tot bijvoorbeeld de sperzieboon - geen draad in de zijkant van de boon. Je hoeft slechts de uiteinden te verwijderen, wat minder tijd kost en minder werk is. Echt iets dus voor luie huisvrouwen. Sanja beweert overigens, dat de bijnaam "flodderboon" alles te maken heeft met de grote gasontwikkeling in ons lijf na het eten van tuinbonen, wat dan korte tijd later leidt tot het "schieten van losse flodders". Iets wat bij haar regelmatig gebeurt. Die verklaring zou dus wel eens juist kunnen zijn. Ma Flodder was wel een luie huisvrouw, maar heeft blijkbaar niets te maken met flodderbonen en mijn veronderstelling klopte dus niet, maar het had gekund. Italianen zeggen in zo'n geval: "Si non è vero, è ben trovato" ofwel: Als het niet waar is, is het tóch goed gevonden !
Tante Joke heeft gewonnen. Zij reageerde vrijdag al op mijn verhaaltje van vorige week. Zij wist ook te melden, dat het haar geen flodderbonen leken, maar snijbonen. Helemaal juist, tante Joke. Ik heb weer het nodige geleerd en de bonen zijn ondertussen al soldaat gemaakt. De smaak was voortreffelijk, samen met de frites en de kingklip (kabeljauw).
Nu zit ik me af te vragen of de term "rare snijboon" iets te maken heeft met het ontbreken van die draad aan de zijkant van de snijboon, maar laat ik eerst maar eens afwachten, of en hoe tante Joke en mijn schoonmoeder reageren. Ook zal ik navraag doen bij Frans,onze achterbuurman en groente-specialist, voordat ik hier weer iets neerschrijf, wat achteraf helemaal niet blijkt te kloppen!
Hoe principieel zijn wij? In het bericht van 9 maart 2017 schreef ik, dat Sanja geen smartfoon heeft en dus niet kan Whatsappen met deze en gene. Niets is echter veranderlijker dan de mens en sinds een week beschikt ook Sanja over zo'n apparaat, waar je bijna alles mee kunt doen. Zelfs telefoneren. Nou moet ik wel zeggen, dat zij zelf niet deze - voor haar nogal innoverende stap - gezet heeft.
Sinterklaas is de dader. De goedheiligman appt zelf dagelijks en vond het onbegrijpelijk, dat er geen smartphone in huize van de Sande is. Hij zette bestel-piet Leonardo aan het werk en koerier-piet Sylvano deed de rest. Voortaan is Sanja dus ook bereikbaar via Whatsapp, maar wij moeten eerst nog de handleiding raadplegen, want we zijn nog niet verder gekomen dan het opladen van het toestel en het vinden van de aan/uit-knop !
Tenslotte:
Ons relatief gemakkelijk en tamelijk zorgeloos leventje begint zijn tol te eisen. We eten wel eens wat vaker buiten de deur en als er bezoek komt, eten we een puntje taart en gaan we zelf op bezoek, dan eten we weer een puntje taart. Onze kleren lijken wel gekrompen te zijn of in elk geval zitten zij te strak. Tijd om de harde waarheid onder ogen te zien. Daarom kwam de weegschaal "uit de kast" en in actie. Kleren tellen niet mee en zo ondergaan we schoon aan de haak ons lot. 73,4 kg was enkele weken geleden bij Sanja het resultaat en dat viel haar niet echt tegen, maar een paar dagen later stond er 77 kg in duidelijke digitale cijfers op het schermpje. Dát was een ferme tegenvaller, maar gelukkig was er een excuus: Deze keer had zij haar onderbroek bij het wegen aangehouden. Nu zijn Sloggies erg degelijk en bijna onverslijtbaar, maar we hebben nooit geweten, dat ze zó zwaar zijn !




Geen opmerkingen:
Een reactie posten