" Hand van de Duivel ! "

                                   

Op onze tochtjes naar de zuidkust kwamen we veelvuldig door het dorpje Riviersonderend. Veel bijzonders leek er niet te zijn, maar onze overburen vertelden een keer, dat er een uitstekende bakkerij is, die ontzettend lekker brood verkoopt. Dat wilden we wel eens uitproberen en drie weken geleden - op de terugweg van walvisjacht in Hermanus kochten we bij bakkerij "Ou Meul" zo'n fameus brood.

Het moet gezegd worden: het smaakt echt bijzonder. Maar iets wat lekker is, is zó weer óp. Niet echt een probleem, want we wilden er met de motor op uit en waarom dan niet brood gaan kopen in Riviersonderend ? Per slot van rekening is het maar 60 km van Montagu vandaan. Dat pakte een beetje anders uit, want we zochten een grondpad op om na vele kilometers tot stilstand te komen bij een groot hek.

Geen doorgang en dus maar terug naar de gebaande weg. Na 90 km bereikten we de bakkerij "Ou Meul", iets te laat, want het brood, wat we graag wilden hebben, was uitverkocht. Maar het nog wél aanwezige ciabatta-brood leek ook lang niet slecht. 

Naar huis via Stormsvlei en Klipfontein, waarbij we konden zien, dat de canola ('n soort koolzaad) prachtig geel staat te bloeien. Kilometers goud-gele velden: een schitterend gezicht !

Googelend op Internet vond ik de geschiedenis van het dorp Riviersonderend. Die geschiedenis gaat terug naar de tijd van de V.O.C. Vóór die tijd leefden in deze regio uitsluitend Khoi-bewoners. In 1669 wordt voor het eerst de  "Zonder End Rivier" genoemd. Simon van der Stel pikte in 1700 achttien boerderijen in (wat hij al op meer plaatsen gedaan had) en dat had hij beter niet kunnen doen, want na klachten van boeren en Hugenoten werd van der Stel ontslagen. In 1713 breekt een pokken-epidemie uit, waardoor de Khoi-bevolking grotendeels uitgewist wordt. Leegstaande boerderijen worden door Europese immigranten weer in gebruik genomen en in 1922 verkoopt Miss Edith McIntyre haar boerderij Tierhoek. Hier ontstaat een nederzetting: "Nuwedorp" genaamd. Die naam wordt al snel veranderd in Riviersonderend. Tot in deze tijd een plaatsje van niks, maar wél met een geweldige bakker !

Tenslotte:
Ik had het al over "Vrouwendag" en "Mannendag", maar nu blijkt er sinds 1976 ook een "Linkshandigendag" te zijn. Het was zaterdag 13 augustus op het NOS-nieuws zonder dat ik het gezien had, want volgens Sanja zat ik toen te slapen op de bank. Nu behoor ik ook tot de 10 %  van de mensheid, die door het leven gaat met een aktieve "Hand van de Duivel", zoals men in de oertijd dacht. In de eerste klas van de lagere school heeft broeder Evaristus me op vriendelijke wijze gepushed om rechts te gaan schrijven, maar verder ben ik een echte linkspoot gebleven. De bedoeling van "Linkshandigendag" is, om aandacht te vragen voor kleine en grote ongemakken. Nu heb ik mijn linkshandigheid nooit ervaren als een ongemak. Ik heb nooit aardappelen geschild met een linkshandige schiller en ik eet geen beschuit.

Dus de linkshandige beschuiten van Bolletje zijn aan mij niet besteed. Van belang is natuurlijk wél om te weten, dat mijn rechter hersenhelft dominanter is dan mijn linker helft. Ook heel wezenlijk is de wetenschap, dat kangoeroes linkspotig  blijken te zijn. Verder kwam de website: www.linkshandigendag.nl nog met een erg interessante opmerking: Wanneer je in een klaslokaal staat met je gezicht naar het bord, zijn de ramen bijna altijd aan de linkerkant. Dit is geen toeval. Doordat de ramen links van de kinderen zijn, schijnt het daglicht goed op het papier. Goed dus voor de overgrote meerderheid der mensen !

Zuid-Afrikaans woordenboek:

na ete 'n bietjie gaan skuins lê  =  na het eten even plat gaan